Кіріспе

1450-1457 жылдар аралығында Бретань герцогы болған Петр II (бретон тілінде Pêr II, француз тілінде Pierre II) (1418–1457), 1450 жылдан өліміне дейін Бретань герцогы, Монфор графы және титулды Ричмонд графы болды. Ол герцог Жан VI мен Францияның Жаннасының ұлы, Франциск I-нің кіші інісі еді.

Өмірбаян

Гингамп графы болған кезінде ол 1449 және 1450 жылдары Нормандияда ағылшындарға қарсы күресті. Олар Кутанс, Сен-Ло және Фернс сияқты бірнеше қалаларды басып алды. 1450 жылы ағасы қайтыс болғаннан кейін Петр герцог атанды. Францис ұл таба алмағандықтан, 1365 жылғы бірінші Герранд келісімінің (қыздарға мұрагерлік құқығын бермейтін ережелеріне сәйкес) шешімімен, ол өзінің қыздары Маргарет пен Мариден гөрі Петрді мұрагер етіп тағайындады. Содан кейін Петр II өзінің тағы бір інісі Жильдің қанына қан жұғынғандарды қуды. 1455 жылға қарай Петр II мен оның әйелі Франсес д’Амбуаз ұрпақтарын жалғастыра алмады. Петр II-нің денсаулығының нашарлауы мұрагерлік мәселесін тудырды. Британия тағының шетелдік қолына тиюіне жол бермеу үшін герцог өзінің немере қызы Маргаретті, қайтыс болған ағасы Францистің үлкен қызын, өзінің туысы Франциск, Этамп графымен үйлендіруге шешім қабылдады. Осы одақты бекіту үшін герцог 1455 жылдың 13 қарашасында Ванн қаласында Бреттаньдың мәжілісін (жоғарғы сот) Ла Кохьюдің жоғарғы залына шақырды. Бреттаньдың ірі феодалдары, епископтар, аббаттар және қалалардың өкілдерінен құралған сот некені мақұлдады. Той 16 қарашада Ванндағы Сен-Петр соборында Нант епископы Гийом де Малестрой басқаруымен ұлы миссамен басталды. Содан кейін банкеттер, билер және айқастар сияқты мерекелік шаралар өтті. Герцогтың салыстырмалы түрде қысқа билігі тарихқа елеулі із қалдырмады. Замандастары Петр II-ні қарапайым, әйелінің ақылға қонымды кеңесін тыңдайтын, бірақ герцогтік міндеттерге лайық емес, денесі де, санасы да ауыр, көңіл күйі жиі өзгеретін адам деп сипаттады. Ол 1453 жылы Кастильон шайқасына қатысты. Гингамп графы болған кезінде ол Нанттың Гүлді Анасы шіркеуінде өзінің ескерткішін жасатқан, бірақ ол Франция революциясы кезінде жоғалып кеткен. 1803 жылы шіркеу қиратылғанда инженер Пьер Фурнье қабірді ашқанда, ішінде тек манекен болған. Герцогтің қабірге қойылғаны әлі де белгісіз.

Отбасы

1442 жылдың маусым айында ол Туар графы және Тальмон князі Людовик д'Амбуаздың қызы Франсуаза д'Амбуазға (1427–1485) үйленді. Франсуаза кейіннен католик шіркеуімен қасиетті деп жарияланды. Бұл некете ешқандай бала тумаған.

Мұрагерлік

1457 жылы Петр II мұрагерсіз қайтыс болды. Оның орнына оның інісі Артур отырды.