Hornchurch станциясы: Лондон метрополитенінің District желісіндегі станса. Тарихы, құрылысы, орналасқан жері және қабаттасқан бағыттары туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Лондон метро станциясы
London Underground station
Хорнчерч – Лондонның шығысындағы Хаверинг ауданындағы Хорнчерч қаласына қызмет ететін Лондон метро станциясы. Ол батысындағы және шығысындағы станциялар арасында орналасқан. Станция шығыс терминалынан бастап Лондон орталығындағы желінің көптеген тармақтарға бөлінетін жеріне дейін желі бойында орналасқан. Станция 1885 жылдың 1 мамырында Лондон, Тилбери және Саутхенд темір жолы тарапынан Лондоннан Саутхендке Тилбериден басқа жаңа тікелей бағытпен ашылды. Станция 1932 жылы Лондон, Мидленд және Шотландия темір жолы тарапынан толығымен қайта жаңартылды және электрлі District Line желісінің жергілікті қызметіне арналған қосымша екі платформа салынды, ол Upminster-ге дейін ұзартылды. Саутхенд қызметі Хорнчерчтен тоқтатылды және бастапқы платформалар 1962 жылы қолданудан шығарылды. Бір қабатты кірпіш ғимарат сол кезде желінің шығыс бөлігіндегі басқа станцияларда да қолданылған стандартты дизайнға ие.
Hornchurch is a London Underground station serving the town of Hornchurch in the London Borough of Havering, east London. It is on the District line between to the west and to the east. It is along the line from the eastern terminus at and to in central London where the line divides into numerous branches. The station was originally opened on 1 May 1885 by the London, Tilbury and Southend Railway on a new direct route from London to Southend that avoided Tilbury. The station was completely rebuilt in 1932 by the London, Midland and Scottish Railway and an additional pair of platforms were constructed to serve the electric District Railway local service which was extended from to Upminster. The Southend service was withdrawn from Hornchurch and the original platforms abandoned in 1962. The single storey brick building is of a common design also constructed at other stations on the eastern portion of the line at the time.
Бу дәуірі
Лондон, Тилбери және Саутхенд темір жолының 1854 жылғы бастапқы бағыты Темза өзенінің жанындағы Хорнчерч округінің оңтүстігінен тоқтамай өтті; ең жақын станция Рейнемде орналасқан. 1885 және 1888 жылдар аралығында Баркинг және Питси темір жолы ретінде бекітілген жаңа бағыт салынды, ол Тилбериді араламай, Фенчерч-стриттен Саутхендке тікелей қатынас жасады. Хорнчерч станциясы 1885 жылдың 1 мамырында ашылды; шығысқа қарайғы келесі станция – Апминстер, ал батысқа қарайғысы – Дагенхэм болды. Уайтчепел және Боу темір жолы 1902 жылы ашылды және Метрополитен округтік темір жолының пойыздары Апминстерге дейін тоқтаусыз қатынас жасауға мүмкіндік берді. Округтік темір жолы 1905 жылы электр пойыздарға көшті, бірақ Хорнчерчтегі қызмет тоқтатылды, себебі олар Шығыс Хэмге дейін қысқартылды. Лондон, Тилбери және Саутхенд темір жолы 1912 жылы Мидленд темір жолына сатылды және 1923 жылдың 1 қаңтарында Лондон, Мидленд және Шотландия темір жолына қосылды.
The original 1854 route of the London, Tilbury and Southend Railway passed through the south of the parish of Hornchurch near the River Thames without stopping; the nearest station was at Rainham. Between 1885 and 1888 a new route authorised as the Barking and Pitsea Railway was constructed, that provided a direct service from Fenchurch Street to Southend, avoiding Tilbury. The station at Hornchurch opened on 1 May 1885; the next station to the east was Upminster and to the west was Dagenham. The Whitechapel and Bow Railway opened in 1902 and allowed through services of the Metropolitan District Railway to operate as far as Upminster. The District Railway converted to electric trains in 1905 and services were lost at Hornchurch as they were cut back to East Ham. The London, Tilbury and Southend Railway was purchased by the Midland Railway in 1912 and was amalgamated into the London, Midland and Scottish Railway on 1 January 1923.
Жер асты электр желісі
Аудандық теміржолдың электр қызметі 1908 жылы Шығыс Хамнан Баркингке дейін шығысқа қарай ұзартылды. Бірінші дүниежүзілік соғыс салдарынан кешіккен электр қызметі енгізілген кезде станса екі қосымша платформамен және жолдарға қарап тұрған, Станция көшесіне беткей жаңа билет кассасымен қайта жаңартылды. 1933 жылы Метрополитен аудандық теміржолы басқа бірнеше көлік компанияларымен бірігіп, Лондон көлігін құрды және Аудандық желі деп аталды. 1934 жылы шығысқа қарай Апминстер көпірінде жаңа станса, ал 1935 жылы батысқа қарай Елм Парк стансасы салынды. 1947 жылғы сағат кестесінде Лондон, Мидленд және Шотландия теміржолы күніне бірнеше рейс, ал Аудандық желі жиі рейс жасағаны көрсетілген.
The District Railway electric service was extended east from East Ham to Barking in 1908. Delayed by World War I, To coincide with the introduction of electric services, the station was rebuilt with two additional platforms and a new ticket office spanning the tracks facing onto Station Lane. The Metropolitan District Railway amalgamated with several other transport concerns to form London Transport in 1933, and became known as the District line. A new station at Upminster Bridge became the next station to the east in 1934 and Elm Park was added to the west in 1935. The 1947 timetable shows only a few services a day provided by the London, Midland and Scottish Railway and a frequent service provided by the District.
Британдық теміржол
1948 жылы темір жолдарды ұлттандырудан кейін станцияның басқаруы British Railways-қа өтті. Фенчерч-стрит – Саут-Энд бағытындағы қалған қызметтер 1962 жылы жол электрленген кезде, жоғары кернеулі сымдармен тоқтатылды. Баркинг станциясы District line және Фенчерч-стрит қызметтері арасында платформада тікелей көшуді қамтамасыз ету үшін қайта жабдықталды. Қызметтердің ешқайсысын көрсетпейтін ұйыммен станцияны басқарудың жалғасуы бұрынғыдан да абсурд жағдайға айналды және 1969 жылы меншік Лондон метросына ауыстырылды, ол Ұлы Лондон кеңесінің Лондон көлік басқармасының қарамағына кірді.
After nationalisation of the railways in 1948 management of the station passed to British Railways. The remaining Fenchurch Street–Southend services were withdrawn in 1962 when the route was electrified with overhead lines. Barking station was reconfigured to provide cross platform interchange between District line and Fenchurch Street services. The continued management of the station by an organisation now providing none of the services became more of an anomaly and in 1969 ownership transferred to the London Underground which came under the authority of the London Transport Executive of the Greater London Council.
Дизайн
Станция екі жақты платформадан тұрады, олар батысқа қарай 1 және шығысқа қарай 2 болып нөмірленеді. Бұл жерге төрт жол өтеді, ал платформалар солтүстік жұпқа орналасқан. Оңтүстікке қарай тағы бір жол желісі c2c сыртқы қала маңындағы қызметтерімен пайдаланылады және осы желілерде қолданылмайтын платформалар бар. Операциялық платформалар көбінесе станцияның шатырларымен жабылған, ал күту бөлмесі мен дәретхана батысқа қарай платформада орналасқан. Қызыл кірпіштен жасалған билет кассасы платформалардан жоғары, көше деңгейінде орналасқан, оған жабық жаяу жүргіншілер көпір сатысымен қосылған. 1930 жылдардағы сәулет дизайны Беконтри мен Дагенхэм Истке ұқсас және электр пойыздарының енгізілуімен бір уақытта салынған. Платформадағы орындықтар Мидленд темір жолының (1912–1922 жж.) дизайны бойынша жасалған. Станцияның платформалардың батысында темір жол өткелі болған, бұл пойыздардың сол жерде тоқтап, кері бағытта қызмет етуіне мүмкіндік берген. Алайда, ол 2016 жылы алынып тасталды. Лондон метросының күтімін ұйымдастыру бойынша мемлекеттік-жекеменшік серіктестік аясында станцияны Metronet жаңартуға тиіс еді. Metronet банкрот болғаннан кейін, 2008 жылы станцияларды күтіп-ұстау жауапкершілігі Transport for London компаниясына берілді. Жұмыстардың жоспарына тактильді жолақтарды және нашар көретін адамдар үшін контрастты түсті тұтқаларды орнату, жабық телеарналы камераларды орнату, жолаушыларға көмек көрсету орталықтары, платформаларда жаңа электрондық ақпарат тақталарын, жаңа дыбыс жүйесін және жарықтандыруды жақсарту кірген. Transport for London станцияны «шектелген жұмыс» санатына жатқызды және активтерді сақтау қажеттілігіне сәйкес осы жақсартуларды кезең-кезеңімен жүзеге асыруды жоспарлап отыр. Станцияда платформалардан көшеге қадамсыз кіру жоқ, бірақ платформалардан билет кассасына дейін пайдаланылмайтын екі лифт шахтасы бар.
The station consists of two side platforms—numbered 1 for westbound and 2 for eastbound—located either side of the running tracks. There are four tracks through the site, with the platforms located on the northern pair. Another pair of tracks to the south are used by c2c outer suburban services and there are disused platforms on those lines. The operational platforms are mostly covered by station canopies with a waiting room and toilets on the westbound platform. The red brick ticket office is located at street level above the platforms, to which it is connected by a covered footbridge stairway. The 1930s architecture is similar in design to Becontree and Dagenham East and is contemporary with the introduction of electric services. The platform benches are of Midland Railway (1912–1922) design. The station had a track crossover, to the west of the platforms, enabling trains to terminate there and return to service in the opposite direction. However, this was removed in 2016. As part of the public–private partnership arrangement for maintenance of the London Underground, the station was due to be refurbished by Metronet. Following the collapse of Metronet, responsibility of station upkeep was transferred to Transport for London in 2008. Works were planned to include provision of tactile strips and colour contrasted handrails for the visually impaired, installation of closed circuit television cameras, passenger help points, new electronic departure information displays on the platforms, a new public address system, and improved lighting. Transport for London has assigned the station to the 'limited works' category and plans to complete these improvements incrementally, according to the need to preserve assets. The station does not have step free access from the platforms to the street, although there are two out of use lift shafts from the platforms to the booking hall.
Орналасқан жері
Станция Хорнчерч қаласының атымен аталып, қаланың орталық көшесінен оңтүстікке қарай шамамен 1 миль (2 км) қашықтықта орналасқан. Вокзал Лондонның Хаверинг ауданындағы Станция көшесінде орналасқан және дүкендер шоғырланған аймаққа жақын. Бұл негізінен тұрғын үйлерден тұратын аудан және Санкт-Джордж ауруханасы мен Хорнчерч ауылдық паркіне жақын орналасқан. Үмминстер көпірі станцияның солтүстік-шығысында, ал Елм Парк – оңтүстік-батысында жатыр. 68 орындық автотұрақ, оны Ұлттық автотұрақтар басқарады, Нонтон Уэйден кіруге болады. Лондон автобустарының 165, 193, 248, 252, 256, 370, 372 маршруттары және 646, 648, 652 мектеп маршруттары станцияға қызмет көрсетеді, олар Коллиер Роу, Каунти Парк Эстейт, Кранхэм, Лейксайд сауда орталығы, Ноак Хилл, Куинз ауруханасы, Рейнхэм, Ромфорд және Санкт-Джордж ауруханасына қатынайды.
The station is named after the town of Hornchurch in which it is situated approximately 1 mile (2 km) south of the high street. The station is located on Station Lane in the London Borough of Havering and is surrounded by a cluster of shops. It is in a primarily residential area and is near to St George's Hospital and Hornchurch Country Park. Upminster Bridge is to the northeast of the station and Elm Park is to the southwest. A 68 space station car park, managed by National Car Parks, is accessed from Naunton Way. London Buses routes 165, 193, 248, 252, 256, 370, 372 and school routes 646, 648 and 652 serve the station, providing connections to Collier Row, County Park Estate, Cranham, Lakeside Shopping Centre, Noak Hill, Queen's Hospital, Rainham, Romford and St George's Hospital.
Қызметтер
Станция Лондонның 6-аяқ аймағында орналасқан. Станциядан ең көп жүргіншілер кетіп жатқан кезде сағатына Апминстерге 12 аудандық желі пойызы, ал Эрлс-Кортқа 12 пойыз қатынайды, олардың 6-сы Илинг Бродвейге, ал 6-сы Ричмондқа дейін барады. Жұмыстың қызу уақытында сағатына пойыз саны 15-ке дейін жетеді, сондай-ақ кейбір пойыздар Эрлс-Корттан Уимблдонға қарай жалғасады. Лондон орталығына қарайғы қызмет шамамен сағат 05:00-ден 23:30-ға дейін, ал Апминстерге қарайғы қызмет шамамен сағат 06:00-ден 01:30-ға дейін жүзеге асырылады. Апминстерге дейін сапар уақыты төрт минут, Баркингке шамамен 15 минут, ал Тауэр Хиллге шамамен 40 минут. 2011 жылы станцияда 1,98 миллион жолаушы кірді және шықты, бұл алдыңғы екі жылғы көрсеткіштен жоғары, және қала маңындағы станция үшін қалыпты көрсеткіш.
The station is in London fare zone 6. The typical off peak service from the station is twelve District line trains per hour to Upminster and twelve to Earl's Court, of which six continue to Ealing Broadway and six continue to Richmond. At peak periods the number of trains per hour increases to fifteen and some trains continue from Earl's Court to Wimbledon. Services towards central London operate from approximately 05:00 to 23:30 and services to Upminster operate from approximately 06:00 to 01:30. The journey time to Upminster is four minutes; to Barking is approximately 15 minutes, and to Tower Hill is approximately 40 minutes. During 2011 there were 1.98 million passenger entries and exits at the station, higher than the annual usage over the preceding two years, and typical for a suburban station.