Кіріспе
Американдық жазушы және автор Ричард Престон (5 тамыз 1954 жылы туған) – «The New Yorker» журналына жазатын және көптеп сатылған автор. Ол жұқпалы аурулар, биотерроризм, секвоя ағаштары және басқа да тақырыптар туралы, сондай-ақ көркем әдебиеттер жазған.
Richard Preston (born August 5, 1954) is a writer for The New Yorker and bestselling author who has written books about infectious disease, bioterrorism, redwoods and other subjects, as well as fiction.
Өмірбаян
Престон Кембридж қаласында, Массачусетс штатында дүниеге келген. 1972 жылы Массачусетс штатындағы Уэлсли орта мектебін бітіріп, Калифорния штатының Клермонт қаласындағы Помона колледжінде оқыды. 1983 жылы Принстон университетінен ағылшын тілінен филология ғылымдарының докторы ғылыми дәрежесін алды. 1992 жылы "Нью-Йоркер" журналында жариялаған "Жылы аймақтағы дағдарыс" мақаласы "Жылы аймақ" (1994) кітабына негіз болды. Бұл кітап эбола вирусы туралы "шындыққа жақын триллер" ретінде танымал. Эбола вирусы туралы АҚШ армиясының зерттеушілері, докторлар С. Дж. Питерс және Нэнси Джакс сияқты мамандардан білген. Оның қызығушылығы Африкаға сапары кезінде пайда болды, онда ол індеттерді өз көзімен көрді. Кітап Голливудтың "Жұқпалы ауру" (1995) фильмінің (өте еркін) негізі болды, онда ойдан шығарылған "Мотаба" вирусын қоршаған әскери амалдар көрсетілген. Престонның "Кобра оқиғасы" (1998) романы Нью-Йорк қаласына түрлі аурулардың қасиеттерін біріктіретін вирустың терроризм арқылы таратылуы туралы еді. Бұл роман тіпті президент Билл Клинтонды да алаңдатты, ол кітапты оқығаннан кейін АҚШ-қа қауіпті биотерроризм қауіптерін қарауды тапсырды. Кітап жақсы зерттелген биотерроризм мүмкіндіктері шегінде жылдам оқиғаны баяндауға тырысты, және, хабарлама бойынша, Клинтонға Ренессанс демалыс күніндегі шарада қатысқан молекулалық биологтың ықпалымен ұсынылды. "Тоңдырғыштағы демон" (2002) кітабы адамзат тарихындағы ең қауісті вирустың бірі – шешек қырылуының тарихын қамтиды. Кітапта вирустың Ресей және басқа елдердің зертханаларында, сондай-ақ биологиялық қару бағдарламаларында, адамдар арасында қырылуына қарамастан, қалай сақталғаны туралы егжей-тегжейлі мәліметтер келтірілген. Одан әрі әңгіме 2001 жылғы антракс шабуылында қолданылған мал мен адамдардың бактериялық ауруы – антраксқа қатысты жалғасады. "Бірінші жарық" және "Америкалық болат" кітаптары астрофизика және болат өнеркәсібіне арналған ғылыми еңбектер. "Бірінші жарық" Паломар тауындағы Хейл телескобының және онда жұмыс істейтін астрономдардың тарихын баяндайды. "Америкалық болат" Nucor болат компаниясының тарихын сипаттайды және Индиана штатындағы оның ең жаңа зауытына назар аударады, оның сәттілігі Батыс Германияда жасалған жаңа болат жада жасау машинасына байланысты. Престонның хоббиі – ағаштарға көтерілу туралы "Жабайы ағаштар" (2007) кітабында айтылады. Оның альпинистік тәжірибесі оны Титан тоғайындағы Жоғалған Монарх сияқты ең үлкен секвоялар туралы жазуға итерген болуы мүмкін, сондай-ақ сол кітапта сипатталған Илуватар және нәзік орман шатырларының экожүйелері туралы да жазды. Престонның "4-деңгейдегі үрей: Каннибализм, кісі өлтіруші вирустар және ғылым шегіне жасалған саяхаттар" кітабы – оның бұрынғы кітаптарын зерттеудегі тәжірибесіне байланысты эсселер жинағы. 2009 жылдың қарашасында Харпер Коллинз және Майкл Крайтонның мұрагерлері Престонды Крайтонның 2008 жылдың қарашасындағы қазасынан кейін аяқталмаған "Микро" романын аяқтау үшін таңдады. Кітап 2011 жылдың 22 қарашасында жарық көрді. "Микро" романының шамамен үштен бір бөлігін Крайтон аяқтаған. Престон кітапты автордың қалған сызбалары, жазбалары мен зерттеулеріне сәйкес аяқтады. 2016 жылы Престон Айова университетінің Фантастикасыз жазу бағдарламасында Беделлдің ерекше қонақ профессоры болып қызмет етті, онда ол әдеби фантастикасыз әдебиеттегі беделді Айова сыйлығын бағалады. Престон әйелі Мишельмен және екі қызы мен бір ұлымен Хопвелл қаласында, Нью-Джерси штатында тұрады. Ол сонымен қатар ең көп сатылатын автор Дуглас Престонның ағасы. 3792 Престон кіші планетасы оның құрметіне аталған.