Кіріспе
Гастингс шайқасындағы норман сарбазы, 1088 жылы қайтыс болды. Уильям де Варенн, Суррейдің 1-ші графы, Льюс лорды, Варенн мырзасы (1088 жылы қайтыс болды) – Вильгельм II Руф тұсында Суррей графы атанған норман ақсұлуы. Ол 1066 жылы Гастингс шайқасында Жеңімпаз Вильгельмнің әскерінде шайқасқандары туралы құжаттарда айтылған санаулы адамдардың бірі. 1086 жылы «Соңғы сот кітабы» (Domesday Book) жасалған кезде ол 13 графтықта кең аумақты жерлерге ие болды, соның ішінде Льюс аймағы, қазір Шығыс және Батыс Суссекс округтері арасында бөлінген.
William de Warenne, 1st Earl of Surrey, Lord of Lewes, Seigneur de Varennes (died 1088), was a Norman nobleman created Earl of Surrey under William II Rufus. He is among the few known from documents to have fought under William the Conqueror at the Battle of Hastings in 1066. At the time of the Domesday Book in 1086, he held extensive lands in 13 counties, including the Rape of Lewes, a tract now divided between the ceremonial counties of East Sussex and West Sussex.
Ерте мансап
Вильгельм Родульф немесе Ральф де Варенн мен Эмманың ұлы болды және герцогиня Гуннордың туысынан тараған деген хабар бар. Ториньилік Роберт, Уильям Жумиеждің "Норманд герцогтарының тарихына" (Gesta Normannorum Ducum) қосымшаларында, Уильям де Варенн мен англо-норманды барон Роджер де Мортимердің екеуі де Гуннордың аты-жөні белгісіз немере қызының ұлдары болғанын жазды. Алайда, Роберттің шежірелері шатасқан – ол Роджерді Уильямның ұлы деп көрсетеді, ал кейде екеуін де Уолтер де Сен-Мартиннің ұлдары дейді, сондай-ақ Роберттің көптеген шежірелік ағаштарында ұрпақтар жеткіліксіз. Ордерик Виталис Вильгельмді Роджердің құрбысы (consanguineus) деп сипаттайды – сөзбе-сөз «туыс», бірақ көбінесе ағайындыларды сипаттау үшін қолданылмаған, жақын туыстық қатынасты білдіретін жалпы термин, ал Роджер де Мортимер одан бір ұрпақ үлкен болған сияқты. Жарғыларда Вареннмен байланысты бірнеше ертерек адамдар туралы мәлімет бар. Радульф де Варен екі жарғыда кездеседі, біреуі 1027-1035 жылдар аралығында, екіншісі шамамен 1050 жылға жатады және ол әйелі Беатрис есімді әйелді атайды. 1059 жылы Радульф пен оның әйелі Эмма, ұлдары Радульф пен Вильгельммен бірге тізілген. Бұл оқиғалар көбінесе бір Радульфты, оның әйелдерінің тізбегін білдіреді, олардың Беатрисі Вильгельмнің анасы болғандықтан Роберт де Ториньи сипаттаған Гуннордың немересіне сәйкес келеді, бірақ 1059 жылғы жарғыда Эмма Вильгельмнің анасы деп нақты айтылған. Элизабет ван Хаутс және Кэтлин Томпсон. Вильгельм Нормандия герцогтығындағы Арк-ла-Батайяның жанындағы Варенн шағын ауылынан шыққан, қазіргі уақытта Сейн-Маритим департаментінің Белленкомбер кантонында орналасқан. Герцог Вильгельм билікке келген кезде Радульф де Варен ірі жер иесі болған жоқ, ал Вильгельм де Варен екінші ұлы болғандықтан, отбасының шағын иеліктерін мұраға алуға мүмкіндігі болмады. 1052-1054 жылдардағы көтерілістер кезінде жас Вильгельм де Варен герцогқа адал екенін көрсетті және Мортемер шайқасында маңызды рөл атқарды, осының нәтижесінде ол туысы Роджер де Мортимерден тартып алынған жерлермен, соның ішінде Мортимер қамалы мен оның көптеген жерлерімен сыйланды. Сонымен қатар, ол шамамен сол кезде Белленкомберде жерлерді сатып алды, оның ішінде Нормандиядағы Вильгельм де Вареннің иеліктерінің орталығы болған қамалды да сатып алды.
Англияны жаулап алу
Вильгельм норманды баронның бірі болды. Герцог Вильгельм Англия тағына Харольд II патшаның отыруына қарсы тұру туралы шешім қабылданған кезде оны Лильбонн кеңесіне шақырды. Ол Гастингсте шайқасып, көптеген жерлермен сыйланды. Domesday оның 13 графтыққа созылған жерлерін тіркеді, оның ішінде Суссекстегі Леуес аймағы, Норфолк, Саффолк және Эссекстегі бірнеше поместьелер, Йоркширдегі Конисброның маңызды поместьесі және Норфолктегі Кастл-Акре, ол оның штаб-пәтері немесе капитулы болды. 1071 жылы ол Иле аралында көтерілісшілермен шайқасты, онда ол бір жыл бұрын қайын інісі Фредерикті өлтірген Hereward the Wake-ті ұстауға айрықша ынта танытты. Деректерге сәйкес, Hereward оны жебемен аттан құлатқан.
Кейінгі мансап
1078 және 1082 жылдар аралығында Уильям мен оның әйелі Гундред Римге сапар шегіп, жолда монастырларды аралады. Бургундияда император Генрих IV пен папа Григорий VII арасындағы соғыс олардың жолын тосқан еді. Олар Франциядағы Клуни аббаттығына барып, монахтардың және олардың адалдығының күшіне қатты әсерленді, сол себепті Англиядағы өз жерлерінде Клуни тәртібіндегі монастырь құруға шешім қабылдады. Ол үшін Уильям аббаттық ғимараттарды жаңартты. Монастырьды қызметкерлермен қамтамасыз ету үшін олар Клуни аббаты Хьюға елші жіберді. Хью бастапқыда тартынды, бірақ ақырында бірнеше монахты, соның ішінде алғашқы аббат болатын Лазлоны жіберді. Осылайша құрылған Льюс монастыры Англиядағы алғашқы Клуни монастыры болды. Вильгельм патшаны Сент-Сюзанна қоршауындағы бүлікші ақсүйектерге қарсы күресте қолдады. 1088 жылғы көтерілісте Певенси қамалының алғашқы қоршауында қаза тапты және 1088 жылдың 24 маусымында қазіргі Шығыс Сассекстегі Льюесте қайтыс болды. Ол өзі құрған Льюс монастырының шаптерхаусында әйелі Гундредтің қасына жерленді.
Отбасы
Уильям де Варен 1070 жылға дейін Гундредке, Суррей графинясына, Гербод Флемингтің, Честердің 1-ші графының қарындасына үйленді. Уильям екінші рет Ричард Гуэдің әпкесіне үйленді, ол одан кейін өмір сүрді.