Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Американдық астроном Уоллес Джон Эккерт (19 маусым 1902 – 24 тамыз 1971) – американдық астроном, Колумбия университетіндегі Томас Дж. Уотсон астрономиялық есептеу бюросын басқарған. Бұл бюро кейіннен IBM-нің ғылыми зерттеу бөліміне айналды.
American astronomer
Wallace John Eckert (June 19, 1902 – August 24, 1971) was an American astronomer, who directed the Thomas J. Watson Astronomical Computing Bureau at Columbia University which evolved into the research division of IBM.
Өмір
Эккерт 1902 жылғы 19 маусымда Питтсбургте дүниеге келді. Ұзақ өтпей, оның ата-анасы Джон және Анна Маргарет (құрметті аты Хейл) Эккерт Пенсильвания штатының Эри округіне көшіп, төрт ұлын Альбиондағы шаруа қожалығында тәрбиеледі. Уоллес 1925 жылы Оберлин колледжін, ал 1926 жылы Амхерст колледжінде магистр дәрежесін бітірді. 1926 жылдан бастап Колумбия университетінде оқытушылық қызмет атқарды, 1931 жылы Йель университетінде профессор Эрнест Уильям Браунның (1866–1938) жетекшілігімен астрономия ғылымынан докторлық диссертациясын қорғады. 1932 жылы Дороти Вудворт Апплегейтке үйленді. Олар үш бала өсірді: Алиса, Джон және Пенелопа. Ол сол дәуірдегі тағы бір компьютер саласының негізін қалаушысы Дж. Преспер Эккертпен (1919–1995) туысқан емес. Ай бетіндегі Mare Crisium теңізіндегі кратерге оның құрметіне ат қойылған.
Eckert was born in Pittsburgh on June 19, 1902. Shortly thereafter, his parents John and Anna Margaret (née Heil) Eckert moved to Erie County, Pennsylvania, where they raised their four sons on a farm in Albion, PA. Wallace graduated from Albion High School in a class of six boys and eight girls. He graduated from Oberlin College in 1925, and earned an MA from Amherst College in 1926. He started teaching at Columbia University in 1926, and earned his PhD from Yale in 1931 in astronomy under Professor Ernest William Brown (1866–1938). He married Dorothy Woodworth Applegate in 1932. They raised three children, Alice, John and Penelope. He was not related to another computer pioneer of the time, J. Presper Eckert (1919–1995). A lunar crater, located within Mare Crisium, is named in his honor.
Астрономия үшін дифференциалдық теңдеулерді шешу
1933 жылы Экерт Колумбия университетінің Ратфорд зертханасында орналасқан IBM компаниясының перфокарталы есептеу машиналарын өзара байланыстырып, ғана статистикалық есептеулерден гөрі күрделірек мәселелерді шешуді ұсынды. Экерт IBM президенті Томас Дж. Уотсонмен жаңадан жасалған IBM 601 есептеу перфораторын сыйға алу туралы келісім жасады, ол қосу және алудан өзге көбейту мүмкіндігіне де ие болды. 1937 жылы бұл орын Томас Дж. Уотсонның астрономиялық есептеу бюросы деп аталды. IBM-нің көмегі клиенттерге қызмет көрсетуді және сандарды кестелеу, математикалық кестелер құру, қосу, алу, көбейту, көшіру, тексеру, айырмашылықтар кестесін, логарифмдер кестесін жасау және Лагранж интерполяциясын жүргізуге қажетті аппараттық тізбектерді өзгертуді қамтыды – бәрі де астрономиялық қолданыстар үшін дифференциалдық теңдеулерді шешу мақсатында жасалды. 1940 жылдың қаңтар айында Экерт «Ғылыми есептеулерде перфокарталы әдістер» деген кітабын жариялады, онда перфокартаға негізделген IBM электрлік есептеу машиналарын пайдалана отырып, планеталардың орбиталарын болжау мәселесі шешілді. Бұл кітап, көрсеткіштерімен бірге, бар болғаны 136 беттен тұрады.
Around 1933 Eckert proposed interconnecting punched card tabulating machines from IBM located in Columbia's Rutherford Laboratory to perform more than simple statistical calculations. Eckert arranged with IBM president Thomas J. Watson for a donation of newly developed IBM 601 calculating punch, which could multiply instead of just adding and subtracting. In 1937 the facility was named the Thomas J. Watson Astronomical Computing Bureau. IBM support included customer service and hardware circuit modifications needed to tabulate numbers, create mathematical tables, add, subtract, multiply, reproduce, verify, create tables of differences, create tables of logarithms and perform Lagrangian interpolation, all to solve differential equations for astronomical applications. In January 1940, Eckert published Punched Card Methods in Scientific Computation, which solved the problem of predicting the orbits of the planets, using the IBM electric tabulating machines, based on the punched card. This slim book is only 136 pages, including the index.
Әскери-теңіз қызметі
1940 жылы Экерт Вашингтондағы АҚШ Әскери-теңіз обсерваториясының директоры болды. Екінші дүниежүзілік соғыс Еуропада көптен бері толыққанды жүріп жатқан еді. АҚШ әлі Гитлерді жеңу күшіне ресми түрде қосылмаған. Дегенмен, навигациялық кестелерге деген қажеттілік артып, бұл Экертті перфокарталық жабдықтарды пайдаланып осы кестелерді жасау процесін автоматтандыруға түрткі болды. 1941 жылғы альманах – соңғы баспаға дейін автоматтандырылған жабдықтар арқылы жасалған алғашқы альманах болды. Эккерт АҚШ Әскери-теңіз обсерваториясында қызмет еткен кезде Мартин Шварцшильд Колумбия лабораториясының директоры болды.
In 1940, Eckert became director of the United States Naval Observatory in Washington, D. C. World War II had been raging in Europe for many months. The US had not yet officially joined the effort to defeat Hitler. Nonetheless, the demand for navigation tables had risen. This demand helped inspire Eckert to automate the process of creating these tables, using punched card equipment. The 1941 almanac was the first to be produced using automated equipment, down to the final typesetting. Martin Schwarzschild became directory of the Columbia laboratory while Eckert was at USNO.
Манхэттен жобасы
Колумбия университетінің физика профессоры Дана П. Митчелл Лос-Аламос ұлттық зертханасында Манхэттен жобасында (алғашқы ядролық қаруды жасау) қызмет етті. 1943 жылға қарай, еңбекке толы симуляциялық есептеулерде сол кездегі электромеханикалық калькуляторлар қолданылды, оларды адам "компьютерлер" – көбінесе ғалымдардың әйелдері басқарды. Митчелл өзінің әріптесі Эккерт сияқты IBM машиналарын пайдалануды ұсынды. Николас Метрополис және Ричард Фейнман физикалық зерттеулер үшін тиімділігін дәлелдеген перфокарта шешімін ұйымдастырды. Джон фон Нойман және басқалар осы "перфокарталар арқылы есептеу" туралы хабардар болды. Бұл оларға қазіргі заманғы компьютерлерге жол ашқан толыққанды электрондық шешімдерді жасауға көмектесті.
Columbia Physics professor Dana P. Mitchell served in the Manhattan Project (developing the first nuclear weapons) at Los Alamos National Laboratory. By 1943 the laborious simulation calculations used electromechanical calculators of that time operated by human "computers," mostly wives of the scientists. Mitchell suggested using IBM machines like his colleague Eckert. Nicholas Metropolis and Richard Feynman organized a punched card solution, proving its effectiveness for physics research. John von Neumann and others were aware of this "computing by punched cards". That helped them develop wholly electronic electronic solutions which helped pave the way for modern computers.
Уотсон зертханасы
Соғыстан кейін Эккерт Колумбияға оралды. Уотсон IBM қаржылаған жоба бойынша Гарвард университетімен келіспеушілікке ұшырады. IBM қаржысын Колумбияға бағыттауды шешті, ал Эккерттің зертханасы Уотсон ғылыми есептеу зертханасы деп аталды. Эккерт зертханасының маңыздылығын түсінді, ұзақ есептеулерде адам араласпайтын ғылыми есептеулердің артықшылықтарын жақсы білді. 1948 жылғы қаңтарда IBM-нің Мэдисон-авенюдегі бас кеңсесінде Эккерттің техникалық талаптарына сәйкес салынған алып машина орнатылып, шыныдан артылып көрсетілді. "Таңдамалы тізбекті электрондық есептегіш" деп аталған бұл құрылғы белгілі бір жетістікке жетіп, есептеу құралы ретінде пайдаланылды, бірақ одан да тиімді жұмысқа алу құралы болды. Эккерт 1948 жылғы қарашада СТЭБ-тің сипаттамасын жариялады. IBM қызметкері ретінде Эккерт елдегі алғашқы өнеркәсіптік зерттеу зертханаларының біріне жетекшілік етті. 1945 жылы ол Герб Грош пен Льюэллин Томасты IBM-нің келесі екі ғылыми қызметкері ретінде жұмысқа алды, олар екеуі де маңызды үлес қосты. Кутберт Хёрд 1949 жылы IBM-ге жұмысқа орналасқан келесі доктор болды, оған Эккертпен жұмыс істеу ұсынылды, бірақ ол Қолданбалы ғылымдар бөлімін құрды, ал кейіннен Эккерттің қолданбаларының сұранысына негізделген IBM-нің алғашқы коммерциялық сақталатын бағдарламалық компьютерінің (IBM 701) әзірлеуіне жетекшілік етті. Осы кезеңде ол Браунның Ай теориясын компьютерінде іске асыру арқылы есептеу астрономиясына инновациялық үлес қосты; Жақсартылған Ай эфемеридасын жасады; және сыртқы планеталар үшін эфемериданы есептеу үшін алғашқы сандық интеграцияны жүргізді. 1957 жылы Уотсон зертханасы Нью-Йорк штатының Йорктаун-Хайтс қаласына көшті (жаңа ғимарат 1961 жылы аяқталды), ол Томас Дж. Уотсон зерттеу орталығы ретінде танылды. Эккерт 1966 жылы АҚШ Ұлттық ғылым академиясынан Джеймс Крейг Уотсон медалін жеңіп алды.
After the war Eckert moved back to Columbia. Watson had just had a falling out with Harvard University over a project IBM had funded. IBM would instead focus their funding on Columbia, and Eckert's laboratory was named Watson Scientific Computing Laboratory. Eckert understood the significance of his laboratory, keenly aware of the advantage of scientific calculations performed without human interventions for long stretches of computation. A massive machine built to Eckert's specifications was built and installed behind glass at IBM's headquarters on Madison Avenue in January 1948. Known as the Selective Sequence Electronic Calculator, it was used as a calculating device with some success, but served even better as a recruiting tool. Eckert published a description of the SSEC in November 1948. As an employee of IBM, Eckert directed one of the first industrial research laboratories in the country. In 1945 he hired Herb Grosch and Llewellyn Thomas as the next two IBM research scientists, who both made significant contributions. When Cuthbert Hurd became the next PhD to be hired by IBM in 1949, he was offered a position with Eckert, but instead founded the Applied Science Department, and later directed the development of IBM's first commercial stored program computer (the IBM 701) based on the demand demonstrated by applications such as those of Eckert. In this period he continued his innovative contributions to computational astronomy by implementing Brown's Lunar theory in his computer; developing the Improved Lunar Ephemeris; and performing the first numerical integration to compute an ephemeris for the outer planets. In 1957 the Watson lab moved to Yorktown Heights, New York (with a new building completed in 1961) where it is known as the Thomas J. Watson Research Center. Eckert won the James Craig Watson Medal in 1966 from the US National Academy of Sciences.
Автор
Жылдам, жылдам – Үлкен электронды есептегіш машинаның және ол шешетін мәселелердің қарапайым сипаттамасы. Ребекка Джонспен бірлесіп жазылған, Уотсон ғылыми есептеу зертханасы, Колумбия университеті, Халықаралық бизнес машиналары. МакГроу Хилл, 1955 жыл. Бұл – қарапайым адамға түсінікті мақала. Он таңбалы сандардың 1000 жұбын көбейту қолмен бір аптаға созылар еді, ал «электрондық суперэсептегіш» (сол кездегі!) бір секунд ішінде орындай алатын.
Faster, Faster A Simple Description of a Giant Electronic Calculator, and the Problems it Solves. Written with Rebecca Jones, Watson Scientific Computing Laboratory, Columbia University, International Business Machines. McGraw Hill, 1955 An account for the layman. Says multiplying 1,000 pairs of ten digit numbers would take a week by hand, and could be done by an "electronic supercalculator" (of the day!) in one second.