Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Мимико – Канаданың Онтарио провинциясындағы Торонто қаласында орналасқан аудан (және бұрынғы муниципалитет). Ол Торонтоның оңтүстік-батыс бөлігінде, Онтарио көлінің жағасында жатыр. Бұрынғы Этобикок қалашығының (кейіннен қала) оңтүстік-шығыс бұрышында орналасқан және 1911 жылдан 1967 жылға дейін тәуелсіз муниципалитет болды. Мимико – бұрынғы көл жағалауы муниципалитеттерінің ең ескісі. Мимико қаласы 1856 жылы бөлу жоспары бойынша құрылған, бірақ 1911 жылға дейін бұрынғы Этобикок қалашығынан бөлінбеді. Мимиконың жер аумағы негізінен үш шаруашылықтың жерінен пайда болды, атап айтқанда: Сток иелігі (Портлендтің солтүстігінде), Хендри иелігі (Роял Йорк пен Куинс авеню арасында), Ван Эвери иелігі (Роял Йорк жолы мен Дуайт авеню арасында). Мимико 1967 жылға дейін тәуелсіз муниципалитет болып қалып келді, содан кейін жаңа Этобикок ауданына (кейіннен 1984 жылы Торонто қаласы) қосылды, ол өзі 1998 жылы қазіргі Торонто қаласымен біріктірілді. Бүгінде Мимико – негізінен тұрғын үйлерден тұратын аудан, онда екі сауда орталығы бар: біреуі Роял Йорк жолы бойында, екіншісі – көл жағалауы бульварының батыс жағында, жағалауға параллель (Луиза даңғылынан Аллен даңғылына дейін). Сондай-ақ, Роял Йорк жолы мен көл жағалауы бульварының батысын байланыстыратын Мимико даңғылында бұрынғы сауда жолағы бар. Теміржол бойында өнеркәсіптік аймақтар да кездеседі. 2012 жылдың басында Toronto Life журналы Мимиконы Торонтодағы "Қазір қайда сатып алуға болады" тізімінде бірінші орынға қойды.
Mimico is a neighbourhood (and a former municipality) in Toronto, Ontario, Canada, being located in the south west area of Toronto on Lake Ontario. It is in the south east corner of the former Township (and later, City) of Etobicoke, and was an independent municipality from 1911 to 1967. Mimico is the oldest of the former Lakeshore Municipalities. The Town of Mimico was established by a plan of sub division in 1856, but was not sub divided from the former Township of Etobicoke until 1911. The land area of Mimico originated mainly from three family farms, namely: Stock Estate (North of Portland), Hendry Estate (between Royal York and Queens Ave), Van Every Estate (between Royal York Rd and Dwight Ave). Mimico was an independent municipality until 1967, when it was amalgamated into the new Borough of Etobicoke (later, City of, in 1984), which was itself amalgamated in 1998 into the current city of Toronto. Today, Mimico is primarily a residential area with two commercial strips; one along Royal York Road and the other along Lake Shore Boulevard West, parallel to the shoreline (from Louisa Avenue to Allen Avenue). There is also a former commercial strip along Mimico Avenue connecting Royal York Road and Lake Shore Boulevard West. Some areas of industrial use exist along the railway corridor. In early 2012, Toronto Life magazine ranked Mimico first on their "Where to Buy Now" list of Toronto neighbourhoods.
Этимология
"Мимико" атауы оджибве тіліндегі omiimiikaa сөзінен шыққан, ол "жабайы наққұстарға толы" деген мағынаны білдіреді (19 ғасырдағы Миссиссога тайпасының omiimii сөзі, "наққұс"). Мимиконың аты осы наққұстың – жолаушы наққұстың құрметіне берілген. Еуропалық отарлау Солтүстік Америкада басталған кезде бұл түрдің әлемдегі ең көп санына ие болғандығы айтылған, бірақ қазір ол құрып кеткен.
The name 'Mimico' is derived from the Ojibwe word omiimiikaa meaning "abundant with wild pigeons" (c. f. 19th century Mississaugas omiimii, "pigeon"). The 'pigeon' after which Mimico was named was the Passenger pigeon. It was thought to have been the most numerous species in the world at the time European colonization began in North America and is now extinct.
Тарих
Торонто аймағына келгеннен кейін, Жоғарғы Канаданың бірінші губернаторының әйелі және Торонтоның негізін қалаушы Элизабет Симко, Мимико атауының шығу тегіне байланысты көптеген (жолаушы) көгершіндер туралы айтады. "Мимико" деп белгіленген аймақ бастапқыда Мимико өзенінің бойында, Дандас көшесінде орналасқан, онда Жоғарғы Канаданың Торонтоны батыспен байланыстырған алғашқы тас жолы мен Мимико қауымдастығы болған. Этобикоктің көрнекті кәсіпкерлерінің бірі Уильям Гэмбл көлдің батыс жағасында Мимико өзенінің бойында жөндеу шеберханасын ашып, оның жанында жөндеу шеберханасының жұмысшылары үшін шағын елді мекен салды. Гэмбл мырзаның демеуімен Этобикоктегі алғашқы шіркеу, Христос шіркеуі (Англикан шіркеуі) Чирч көшесінде (Роял-Йорк жолы) ашылды. Осы кезде Мимико, Йорк округінің оңтүстік бөлігіндегі басқа елді мекендермен (кейіннен Торонто метрополитені болар еді) Йорк елді мекені ретінде кездесетін Этобикок елді мекенінің құрамында болды (Йорк қаласын қоспағанда, кейіннен Торонто қаласы). Бірақ Чирч көшесінің (Роял-Йорк жолы) басында мектеп ашу арқасында Мимико жойылмайды.
After arriving in the Toronto area, Elizabeth Simcoe, wife of Upper Canada's first Governor and the founder of Toronto, refers to the large number of (passenger) pigeons after which Mimico is named. The area known as "Mimico" was originally located up the Mimico Creek at Dundas Street, where Upper Canada's early highway connecting Toronto to the west and the community of Mimico were located. One of Etobicoke's most prominent businessmen, William Gamble, opened a sawmill on the west bank of Mimico Creek up from the lake, and a small settlement for the mill workers was built nearby. With Mr Gamble's patronage Etobicoke's first church, Christ Church (Anglican), was opened on Church Street (Royal York Road). At this time, Mimico was in Etobicoke Township, which had been meeting with the other townships in the southern part of the County of York (what would become Metropolitan Toronto) as the Township of York (excluding the Town of York, later City of Toronto). but with the addition of a school at the foot of Church St (Royal York Rd), Mimico would not disappear.
Ерте дамуы (1850-1905)
1850 жылға қарай, Канада Одағынан кейін Этобикок ресми түрде қалашық ретінде мойындалды. Ұлы Батыс темір жолы (алғашқыда Торонто және Гамильтон темір жолы ретінде тіркелген) қалашықтың оңтүстік бөлігі арқылы салынды. Бірінші Мимико темір жол станциясы 1855 жылы ашылды, ол Чирч көшесіндегі (қазіргі Роял Йорк даңғылы) шіркеудің жанында орналасқан. "Мимико қаласы" үшін қосалқы көшелері бар бөлу жоспары жасалды. Мимико Торонтодан (пойызбен) '8 минут' қашықтықта орналасқан деп жарнамаланды, содан кейін Дафферин көшесімен шектесетін. 1858 жылы Чирч көшесінде (Роял Йорк даңғылы) темір жол станциясының оңтүстігінде Мимико пошта бөлімі ашылды. Бүгінде сол жерде Сент-Лео шіркеуі орналасқан. 1863 жылы Уэсли методистік шіркеуі құрылды. Бұл Дундас көшесіндегі алғашқы Мимико аймағының атауын өзгертуіне себеп болды; ол Ислингтон деп аталды. Тремейннің 1860 жылғы Йорк округінің картасында Мимико бөлімшесі барлық жақтағы көшелерімен бірге қайта басылды, бірақ 1861 жылға қарай жоспар сәтсіз аяқталды, ал аймақ көбінесе ауыл шаруашылығына қайта оралды. Мимиконың негізін қалаушы отбасылары көбінесе фермерлер болды: Ван Эверилер (Лоялистер), Хендрилер және Стокстар. 1883 және 1893 жылдар аралығында Торонто қаласына 13 жеке қосылу жасалды, бұл қала шекарасын Хамбер өзеніне дейін жеткізді. 1890 жылы Мимикодағы учаскелерді бөлу және сату үшін Мимико жылжымайтын мүлік қауіпсіздік компаниясы Ltd құрылды. Бұл жоспарға Эдвард Стоктың жерін солтүстікке қарай Сток жолына дейін (Торонтоның Куин көшесінің жалғасы, қазіргі Куинсвей) және ол құрған мал жолын қамтуға кірді, ол Чирч көшесінен (Роял Йорк даңғылы) көл жағалауына дейін қысқа жол ретінде пайдаланылды, содан кейін ол Мимико даңғылына айналды. Сол кезде Мимико ауданы кейбір өрт сақтандыру жоспарларында Онтарио көлінің солтүстігіне, Хамбер өзенінің батысына, Солтүстік Королева көшесіне (Делрой драйвы) оңтүстігіне және Мимико даңғылының (қазіргі Киплинг даңғылы) шығысына дейін созылып, дұрыс көрсетілмеді, себебі Мимико қауымы темір жол станциясы мен пошта бөлімінің жанында орналасқан. Бір жылдан кейін Мимико даңғылында пресвитериан шіркеуі салынды. Мимиконың жылдам өседі деп күтілді. Жаңа Торонто қаласында екінші пошта бөлімі ашылды (1890 жылы құрылды). Жаңа салынған көшелерде Виктория дәуіріндегі бірнеше ғимараттар салынды, осы жолы олар жай ғана жоғалып кетпейтініне көз жеткізілді. Мимико және Хамбер өзенінің батысындағы көл жағалауындағы басқа қауымдар Торонто және Мимико электр темір жолы және жарық компаниясы басқаратын тәуелсіз радиалды темір жол желісімен байланысты. Бұл желі бастапқыда Гамильтоннан басталатын желімен байланысу үшін жоспарланған. Алайда, T&M-нің батыс бөлігі Порт Кредиттен аспады. Радиалды темір жол желісі Торонтоның көптеген байларын Мимиконың жағажай аймағына әкелді, онда бірнеше ірі үйлер салынды. Бірінші және ең әсерлісі – Федерстоун есімді үй, ол Роял Йорк даңғылының төменгі жағында сарай сияқты салынған. Мимиконың қалыптасқан кезеңі Мимиконың атын алған, жолаушы көгершіннің аймақтан жоғалып кеткен кезеңімен бірге болды, соңғы құс келесі ғасырдың басында АҚШ-та өлді. Мимико тұрғыны Джон Кей мырза бұл түрдің жоғалып кеткенін байқағаннан кейін Торонтодағы Корольдік Онтарио мұражайына Мимиконың атын алған түрдің соңғы қалдықтарын сақтау үшін толтырылған жолаушы көгершін сыйлады.
By 1850, after the Union of The Canadas, Etobicoke was formally recognised as a Township. The Great Western Railway (originally chartered as the Toronto & Hamilton Railway) was built through the southern part of the Township. The first Mimico railway station opened in 1855, just north of the tracks beside Christ Church on Church St. (now Royal York Rd.). A plan of subdivision was commissioned with side streets for the 'Town of Mimico'. Mimico was advertised as being '8 minutes' from Toronto (by train), then bordered by Dufferin St. In 1858, a Mimico post office had been opened just south of the Railway Station on Church St. (Royal York Rd.) where St. Leo's Church is today and in 1863, the Wesley Methodist Church was established. This prompted the original Mimico area on Dundas St. to adopt a new name; Islington. In Tremaine's 1860 Map of York County, the Mimico subdivision is reprinted with all its side streets, however by 1861, the plan had already failed, the area largely returning to agricultural use. Mimico's founding families were therefore mostly farmers: the Van Everys (Loyalists), the Hendrys and the Stocks. Between 1883 and 1893, there were 13 separate annexations to the City of Toronto which brought the border of that city to the Humber River. In 1890, the Mimico Real Estate Security Company Ltd was formed to divide and sell lots in Mimico. This plan included the subdivision of Mr. Edward Stock's land as far north as the Stock's Side Road (an extension of Toronto's Queen Street, now the Queensway) and a cattle path he had established as a shortcut from Church St. (Royal York Rd.) to Lake Shore Road became Mimico Avenue. Around that time, the Mimico area was incorrectly shown on some fire insurance plans as extending North of Lake Ontario, West of the Humber River, South of North Queen Street (Delroy Drive) and East of Mimico Avenue (now Kipling Avenue), as the community of Mimico was located in the immediate vicinity of the railway station and post office. A year later a Presbyterian Church was built on Mimico Avenue. Mimico was expected to grow quickly. A second post office was opened in the Town of New Toronto (established in 1890). A small number of Victorian buildings were built on the newly laid out streets assuring that this time they would not simply disappear. Mimico and the other lakeshore communities west of the Humber River were eventually linked by an independent radial railway line run by the Toronto and Mimico Electric Railway and Light Company, which originated in the Sunnyside area. This line was originally intended to link with a line started from Hamilton. However, the western end of the T&M was never completed past Port Credit. The radial railway line brought many of Toronto's wealthy to Mimico's waterfront area, where several large estates were built. First and most impressive of which was the Featherstonaugh Estate which was shaped like a castle at the bottom of Royal York Rd. This period in which Mimico took shape was also the period in which Mimico's namesake, the passenger pigeon, disappeared from the area, the last known bird dying near the beginning of the next century in the United States. A Mimico resident, Mr. John Kay on noticing the disappearance of this species donated a stuffed passenger pigeon to the Royal Ontario Museum in Toronto to preserve some of the last evidence of what had been Mimico's namesake.
Құрастыру (19051967)
Мимико 1905 жылы полиция ауылы болды. Сол жылы «Мимико Бич» деп аталатын екінші пошта кеңсесі ашылды. Мимико қалалық кеңесі алғаш рет жиналған Карнеги кітапханасын алған ең кішкентай қауымдастық болды. Мимикоға алғашқы көшіп келгендер келе бастады, осы кезде Этобикоктегі алғашқы католик шіркеуі – Мимикодағы Сент-Лео шіркеуі салынды. Мимиконың ең ірі жұмыс берушісі дәстүрлі түрде теміржол болды (оның деполары көбінесе Жаңа Торонтода орналасқан), бірақ Жаңа Торонто өнеркәсіптік қала ретінде жоспарланғандықтан, көптеген ірі өнеркәсіп орталықтары сол жерде орналасты. Дегенмен, жаңа теміржол станциясы қажет болды және ол Стейшн-роудтың солтүстік жағына жақын, жолдың оңтүстік жағына салынды. 1909 жылы теміржолдың жанында «Виндзор» қонақ үйі (қазіргі «Көк қаз» мейрамханасы) ашылды. Торонтодағы Ронсеваль және Бичс сияқты 1890 жылдардағы басқа да аудандар соғысқа дейін толық құрылыспен аяқталған болса да, Мимиконың өсуі баяу болды, ешбір көше толық салынбады және кейбіреулерінде әлі де үйлер жоқ еді. Дегенмен, осы кезеңде, көбінесе оңтүстік-орталық Мимикода көптеген төртбұрышты үйлер салынды. 1916 жылы Мимиконың Жаңа Торонтоға қосылуы туралы референдум өтті, оны Мимико сайлаушылары қабылдады, бірақ Жаңа Торонто қабылдамады. Мимико 1917 жылы толық тәуелсіз қала болып құрылды. Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде, 1917 жылы Мимико толық тәуелсіздікке ие болды және алғашқы мэрі Джон Харрисонды аккламациямен сайлады. Қала 1916 жылы британдық медбике Эдит Кавеллдің сенсациялық өлімін еске алу үшін Мимиконың ескі Саутгемптон көшесіне оның есімін берді. Торонтоның шығыс бөлігінде де осы атаумен көше болды, бұл Торонтоның Мимикодағы Кавелл даңғылын қайта атауға жасаған соңғы әрекеттеріне әкелді. Соғыс аяқталғаннан кейін Карнеги кітапханасында жиналған Империяның қыздарының императорлық орденінің жергілікті бөлімі қалаға соғысқа қатысқандардың барлығын құрметтеу үшін екі тақташа сыйлады, сондай-ақ қаза тапқандарды құрметтеу үшін тағы бір тақташа сыйлады. Методист, Конгрегациялық және көптеген Пресвитериан шіркеулерінің бірігуімен Чёрч Стриттегі (Royal York Rd) ескі Уэсли методист шіркеуі бос қалды, өйткені Мимико даңғылында жаңа Біріккен шіркеу салынды. 1922 жылы Мимико баптист шіркеуі салынды. Соғыстар аралық жылдары, әсіресе Мимико даңғылының оңтүстігінде, көптеген бунгало стиліндегі 1½ қабатты үйлер салынды, ең бастысы – ағаштармен қапталған «жарты ай» көшелері (Lake Cres, Eastbourne Cres, Dartmouth Cres және Lake Shore) үлкен коттедж стиліндегі үйлермен салынды. 1928 жылы жергілікті трамвай желісі Торонто Транзит Комиссиясымен (TTC) бірікті, ол бастапқыда желіні Торонтоның «Королева» желісімен біріктірді. Ұлы депрессия кезінде Мимиконың аман қалуына күмән туды, қала үлкен қарызға батты және көптеген бизнес жабылды. Депрессия сонымен қатар Торонтоның ең бай адамдарының кейбіреулерін, соның ішінде Каса-Ломаның құрылысшысы сэр Генри Пеллатты банкротқа ұшыратты, ол Мимикода (Бейли үйі) үй салған, ол көл жағалауындағы Флицелайнге қарап тұрды. Кішкентай өнеркәсіп орындары теміржолдың маңына көшірілді. Екінші дүниежүзілік соғыс басталар алдында Канаданың алғашқы «Шектелген кіру» тас жолы – Елизавета патшайымының тас жолы Мимико қаласының солтүстік шекарасының үстінде ашылды. Мимиконың ең ұзақ қызмет еткен мэрі (1936 жылдан 1948 жылға дейінгі әр түрлі кезеңдерде) Амос Уэйтс болды, ол бұл лауазымда мэр Арчибальд Норриспен кезектесіп қызмет етті. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде көптеген бір қабатты үйлер салынды, олар тұрғын үйлердегі көптеген бос орындарды, әсіресе солтүстік және батыс Мимикода толтырды. 1950 жылдары Мимикоға көптеген жаңа иммигранттар келді. 1953 жылы Мимико жаңа Торонто метрополитенін құраған он үш қаланың және қалашықтың бірі болды. Келесі жылы Хазел даулы соқты, Мимиконың айналасындағы қауымдар ең көп зардап шекті, бірақ дауыл Мимикоға көп зиян келтірмеді. Мимико қаласы өзінің болашағын аймаққа көптеген кішкентай отбасыларды және жұмысшы адамдарды тартуда көрді және үлкен жер учаскелерінде тұрған ескі үйлерді бұзып, олардың орнына және соңғы бос жерлерге пәтерлер салды. Шағын 3 қабатты пәтерлер барлық көшелерде бой көтерді, ал үлкен пәтерлер көл жағалауының шығыс жағында көптеген жерлерде пайда болды. Сонымен қатар, сауда орындары көбейді, әсіресе Мимико даңғылынан Берлингтон көшесіне дейінгі көл жағалауы жолының солтүстік жағында. Батыс және Куинс даңғылының қиылысында жаңа парк ашылды, ал Бірінші дүниежүзілік соғыс ардагерлерін құрметтеу үшін қойылған тақташа «Вими Мемориал» паркіне көшірілді. Сэр Генри Пеллатттың Бейли үйінде орналасқан легион залы Сток отбасының бұрынғы фермалық резиденциясы болған Эден сотына көшірілді, Бейли үйі Мимиконың шығысында жаңа өнеркәсіптерге қызмет ететін көше салынғандықтан бұзылды. Бейли үйінің легион залы ретінде болған уақыты оның бұзылған көшесінің атында сақталған: Legion Road. Мимико 1940 жылдардағы шағын үйлерде тұрған отбасылардың балалары өсіп, шеткері елді мекендерге көшіп кеткеніне байланысты баяу төмендеді, ал пәтерлер олардың үміттерін ақтамады, өйткені олар тез нашарлады. Бизнес те жабыла берді және көптеген кішкентай өнеркәсіп орындары көшіп кетті. 1984 жылы Этобикок қала болды және Мимиконы жаңарту жоспары жасалды, онда Мимико даңғылын коммерциялық емес аймақ деп белгілеу арқылы коммерциялық кеңістіктің мөлшерін шектеу көзделді, сондай-ақ онда ересектерге арналған оқу орталығы ашылды. Орталық кейіннен Джон Инглиш бастауыш мектебімен ғимараттарды ауыстырды. Көл жағалауындағы меншік орыс үкіметі сатып алып, Торонтодағы елшілігіне айналдырды. 1970 жылдары жаңа теміржол станциясы салынды, ол Royal York көшесіндегі Christ Church-тың оңтүстігіндегі теміржолдың солтүстік жағындағы 1855 жылғы станцияның орнында GO пойыздарына қызмет етеді, ал ескі 1916 жылғы станция тоқырап қалды.
Mimico became a police village in 1905 The same year, a second post office named 'Mimico Beach' was established to serve the southern half of Mimico, located on Lake Shore Road. Mimico became the smallest community to obtain a Carnegie Library in which the town council met at first. The first immigrants began to arrive in Mimico and at this time Etobicoke's first Catholic Church was built in Mimico, St. Leo's. Mimico's largest employer was traditionally the railway (with its yards mostly located in New Toronto), but because New Toronto was planned as an industrial town, many larger industries located there. Nevertheless, a new train station was needed and was built on the south side of the tracks near the north end of Station Road. In 1909, a hotel was established beside the railway called the Windsor Hotel (today the Blue Goose Tavern). Although other 1890s subdivisions in Toronto at Roncesvalles and the Beaches were entirely built up in the pre war years, Mimico's growth was slow with no street being fully built and some still without any residences built on them. Nevertheless, many foursquare houses were built mostly in south central Mimico in this period. In 1916, a referendum was held on the question of New Toronto joining Mimico, this was accepted by Mimico voters but rejected in New Toronto. Mimico incorporated as a fully independent town in 1917. During the First World War, in 1917, Mimico became fully independent and elected its first Mayor, John Harrison, by acclamation. The town also reacted to the sensational execution of British Nurse Edith Cavell by naming Mimico's old Southampton Street in her memory in 1916. Another street was also given this name in Toronto's East End leading to recent attempts by Toronto to rename Mimico's Cavell Ave. At the end of the war, the local chapter of the Imperial Order of the Daughters of the Empire, who met at the Carnegie Library, presented the town with two plaques honouring all those from the town who had enlisted and another honouring those who had died. With the union of the Methodist, Congregational and many Presbyterian churches, the old Wesley Methodist Church on Church St (Royal York Rd) became vacant as a new United Church was built on Mimico Ave. In 1922, Mimico's Baptist Church was built. Many bungalow style 1 1/2 storey homes were built in the interwar years, especially south of Mimico Avenue, and most notably, the tree lined 'crescent' streets (Lake Cres, Eastbourne Cres, Dartmouth Cres and Lake Shore) were developed with large cottage–style homes. In 1928 the local streetcar line merged with the Toronto Transit Commission (TTC) which at first combined the line with Toronto's 'Queen' line. Doubts about Mimico's survival appeared during the Great Depression when the Town went deeply into debt and many businesses disappeared. The depression also bankrupted some of Toronto's wealthiest including Sir Henry Pellatt (builder of Casa Loma) who had already built a house in Mimico (Bailey House) which stood at the bend in Lake Shore near Fleeceline overlooking the commercial stretch on Lake Shore. Smaller industries moved into areas around the railway tracks. Just before the outbreak of World War II, Canada's first 'Limited Access' Highway, the Queen Elizabeth Way, was opened by Queen Elizabeth just north of the Town of Mimico's northern boundary. Mimico's longest serving mayor (at different periods from 1936 to 1948) was Amos Waites, who alternated in this post with Mayor Archibald Norris. About the time of the Second World War many 1 storey houses were built, filling in most of the gaps in the housing especially in northern and western Mimico. Many new immigrants came to Mimico in the 1950s. In 1953, Mimico became one of thirteen cities and towns which formed the new Metropolitan Toronto. The next year Hurricane Hazel struck and while communities around Mimico were some of the worst affected, the storm left Mimico largely untouched. The Town of Mimico saw its future in attracting many more small families and working people to the area and began to tear down older homes that stood on large lots and filled in these and the last remaining empty lots with apartment buildings. Smaller 3 storey apartment buildings went up on almost every street while larger apartments appeared along much of the Lake Shore on the east side. More commercial space was also built especially on the northern side of Lake Shore Road from Mimico Ave. to Burlington St. A period of church expansion occurred with Christ Church Anglican and St. Leo's Roman Catholic Church The plaque honouring the towns First World War veterans was removed to a new park named 'Vimy Memorial' at Lake Shore Blvd. West and Queens Ave. The legion hall that had been in Sir Henry Pellatt's Bailey house was moved to Eden Court, the former farm residence of the Stock family, when Bailey house was demolished for a street to serve new industries east of Mimico. Bailey House's time as the Legion hall is commemorated in the name of the street it was demolished for: Legion Road. Mimico began slowly to decline as the children of families who lived in the small houses of the 1940s moved to the growing outer suburbs and the apartments did not live up to the hopes they had generated as they quickly deteriorated. Businesses also continued to fail and many of the small industries moved out. In 1984, Etobicoke became a city and a plan was prepared to rejuvenate Mimico which called for limiting the amount of commercial space by rezoning Mimico Avenue as non commercial. and an Adult Learning Centre was opened there instead. The Centre has since swapped buildings with John English Elementary School. An estate on Lake Shore Boulevard was bought by the Polish government at this time to become their Toronto Consulate. A new railway station was built in the 1970s to service GO trains on the site of the 1855 station on the north side of the tracks just south of Christ Church on Royal York while the old 1916 station fell into disrepair.
Біріктіруден кейінгі кезең (1998 жылдан қазіргі уақытқа дейін)
1998 жылы Этобикок Метро Торонто және оның басқа бес муниципалитетімен біріктіріліп, жаңа Торонто қаласын құрады. Бұрынғы өнеркәсіптік жерлердің көп бөлігі 1980-ші жылдары «Монстр үйлер» үшін, ал кейін қала үйлері үшін бөлінді, бұл процесс бүгінге дейін жалғасуда. Мимико және оның жағалауын жаңартудың бұрынғы жоспарлары да бірте-бірте іске асуда. Парк Лоунның шығысындағы Лейк Шор бульвары бойындағы бұрынғы мотельдер қатары көптеген кондоминиумдық үйлердің орнына айналды. Мимиконың тарихи ауданында да кондоминиумдық үйлер салынуда. Мимиконың ең көне шіркеуі – Христиан шіркеуі, қысқа мерзім ішінде екі рет өртенді, қалдықтары бұзылып, шіркеу тұрған жерде ескі зират пен жаңа саябақ қалды. Мимиконың «жаңғыруы» мүмкіндігі кейде Мимико жоспарларында айтылады, бірақ бұл өте шағын ауқымда ғана орын алды. Мимиконың тарихын сақтауға бағытталған күш-жігер де артып, Едем соты (Эдвард Стоктың бұрынғы үйі) тарихи ескерткіш ретінде танылды, сондай-ақ Мимиконың ескі теміржол стансасы сақталды және қайта жаңартылуда. Соңғы уақытта Мимико қаласының соңғы муниципалды ғимаратын (қазір кондоминиум үшін бұзылған №13 Superior Ave. мекенжайындағы өрт сөндіру бөлімі) және Франчесини/Ормсби иелігін (Амедео Гарден Корт мүлігі) бұзуға жол бермеу үшін де күш-жігер жұмсалды.
In 1998, Etobicoke was amalgamated with Metro Toronto and its five other municipalities into the new City of Toronto. Much of the former industrial land was subdivided for 'Monster Homes' in the 1980s and later for townhouses, a process that continues today. Old plans for rejuvenating Mimico and its waterfront are also slowly being realized. The strip along Lake Shore Boulevard east of Park Lawn, formerly a strip of motels, became an area of numerous condominium apartment buildings. Condominium apartment buildings are also being built within the historic area of Mimico. Mimico's oldest church, Christ Church Anglican experienced two fires within a short period of time and the remains were demolished leaving the old cemetery and a new park where the church once stood. The possibility of Mimico 'gentrifying' is sometimes mentioned in plans for Mimico but this has only taken place on a very small scale. Greater attempts at preserving Mimico's history are also being made with the historical designation of Eden Court (former home of Edward Stock) and the preservation and ongoing restoration of Mimico's old railway station. Efforts have also been made recently to prevent the demolition of the Town of Mimico's last municipal building (Firehall at #13 Superior Ave. now demolished for a condominium) and the Franceshini/Ormsby Estate (Amedeo Garden Court property).
Білім
Екі мемлекеттік мектеп кеңесі көршілес аудандағы бастауыш мектептерді басқарады: Toronto District School Board (TDSB) және жеке Toronto Catholic District School Board. TDSB бастауыш мектептерден өзге, Royal York Road-та орналасқан Mimico ересектер білім беру орталығын да басқарады. TDSB аймақта екі бастауыш мектепті басқарады. George R. Gauld кіші мектебі Melrose Street көшесінде орналасқан, бұрын Mimico орта мектебінің (1988 жылы жабылған TDSB орта мектебі) ғимаратын пайдаланған. Мимико қаласының солтүстік жартысына жұмысшы отбасылардың көбеюіне байланысты, John English кіші орта мектебіне қосымша жаңа бастауыш мектеп қажет болды. 1923 жылы George R. Gauld мемлекеттік мектебі ашылды, ол жақын маңдағы Victoria өндірістік мектебінің бұрынғы қамқоршысы және бастығының (кейін Guelph қаласына көшірілді, ескі мекемелердің қалдықтары Mimico түзеу орталығы болды) құрметіне аталды. Мектепке 1932 және 1959 жылдары екі қосымша ғимарат салынды. David Hornell кіші мектебі – 1961 жылы салынған TDSB бастауыш мектебі, ол Victoria Street көшесінде орналасқан. Көше Мимико тұрғыны және Екінші дүниежүзілік соғыста Виктория кресімен марапатталған ұшқыш лейтенант David Ernest Hornellдің есімімен аталған. Hornell Виктория кресімен екінші дүниежүзілік соғыс кезінде 162-ші эскадрильядағы қызметі үшін марапатталды. 1944 жылдың 24 маусымында лейтенант Hornell-дің Consolidated Canso ұшағы Faroe аралдары маңында U 1225 су асты қайығына шабуыл жасап (сәтті батырып) жатқанда атыстан зақымданды. Hornell ауыр теңізде зақымдалған және жанып жатқан ұшақты сәтті қондырды, бірақ суықтан қайтыс болды. Сыртқы тақта және алдыңғы залдағы естелік заттар Hornell-ге арналған, ал мектеп жыл сайын Еске алу күні оның есін құрметтейді. Мектептің оқушылары әртүрлі этникалық топтардан құралған. Олардың көпшілігі үшін David Hornell мектебі – канадалық мәдениетпен алғашқы байланыс. Көптеген оқушылар үйде басқа тілде сөйлейді, ал мектепте ағылшын тілін үйренеді. TCDSB аймақта екі мемлекеттік бастауыш мектепті басқарады: Stanley Avenue көшесіндегі St. Leo католик бастауыш мектебі және Morgan Avenue көшесіндегі St. Louis католик бастауыш мектебі. St. Leo католик мектебі – 1926 жылы Pidgeon (қазір Stanley) Avenue көшесінде, St. Leo шіркеуінің (Etobicoke-тегі ең көне католик шіркеуі) аумағында ашылған Toronto Catholic District School Board бастауыш мектебі. Мектеп Etobicoke-тегі ең көне католик мектебі болып табылады, өйткені Highfield католик мектебі Etobicoke-тің Brampton қаласымен шекарасында көп жыл бұрын St. Leo ашылғанға дейін жабылған. Қаржының жетіспеуіне байланысты, бастапқы мектеп ғимараты (әлі де тұр) қазіргі Brampton қаласындағы (қазір Pearson әуежайы) бұрынғы St. Patrick's католик бастауыш мектебінің көшірмесі болды. Техникалық тұрғыдан алғанда, St. Patrick's – St. Leo шіркеуінің "анасы" болды, бірақ Мимикодағы ерте католиктер Торонтодағы шіркеу мен мектепке немесе жергілікті Etobicoke мемлекеттік мектебіне (қазір John English кіші орта мектебі деп аталады) баруды жөн көрді. St. Leo бастауыш мектебі құрылған кезде, Мимикодағы жалғыз католик мектебі үшін Мимико католик мектеп кеңесі де құрылды. Бастапқыда St. Leo мектебіне St. Joseph сестері қызмет көрсетті, олар алдымен Торонтодан, кейіннен Our Lady of Sorrows шіркеуінің (Islington-дағы ертедегі St. Joseph католик қыздар орта мектебімен қатар) Etobicoke-тегі резиденциясынан жұмыс істеді. Мектеп соғыстар аралығындағы жылдары жаңа "қыз" приходтар мен мектептер құрылғанға қарамастан өсті (New Toronto-дағы St. Teresa, Humber-дегі St. Mark және кейінірек Queensway-дегі Holy Angels). Мектеп шіркеудің шіркеушілері сыйлаған жерде орналасқан, олар 1960 жылдары шіркеу залы салынғанға дейін мектепті көптеген іс-шаралар үшін пайдаланды. Мектептің ең әйгілі бұрынғы түлектерінің бірі, хоккейші және атқарушы Brendan Shanahan өзінің туған қаласы мен мектебімен байланысын сақтап келді. Мектеп 50 және 75 жылдығын тойлаған, ал жергілікті шіркеу 100 жылдығын атап өтуде.
Two public school boards operate elementary schools in the neighbourhood, the secular Toronto District School Board (TDSB), and the separate Toronto Catholic District School Board. In addition to elementary schools, TDSB also operates the Mimico Adult Learning Centre, situated on Royal York Road. TDSB operates two elementary schools in the area. George R. Gauld Junior School is a located on Melrose Street, occupying the building formerly used by Mimico High School (a TDSB secondary school closed in 1988). With increased immigration of working families to the Town of Mimico's northern half, it was felt that a new elementary school was needed to compliment John English Junior Middle School. In 1923, George R. Gauld Public School was opened, named after a former trustee and superintendent of the nearby Victoria Industrial School (later moved to Guelph, the remains of the older institution becoming the Mimico Correctional Centre). The school has had two additions, one in 1932 and another in 1959. David Hornell Junior School is a TDSB elementary school built in 1961, and is located on Victoria Street. The street is named after Mimico resident and World War II Victoria Cross recipient, Flight Lieutenant David Ernest Hornell. Hornell was awarded the Victoria Cross posthumously for service during the Second World War serving in RCAF No. 162 Squadron. On June 24, 1944, Lieutenant Hornell's Consolidated Canso was damaged by gunfire while attacking (and successfully sinking) U 1225 off the Faroe Islands. Hornell successfully landed the crippled and burning flying boat in heavy seas, but died of exposure. An outdoor plaque and a display of memorabilia in the front hall are dedicated to Hornell and the school honours his memory annually on Remembrance Day. The school serves a diverse population of students. For many of them, David Hornell School is their first link with Canadian culture. A large number of the students speak another language at home while they acquire English skills at school. TCDSB operates two public elementary schools in the area, St. Leo Catholic Elementary School on Stanley Avenue, and St. Louis Catholic Elementary School on Morgan Avenue. St. Leo Catholic School is a Toronto Catholic District School Board elementary school opened in 1926 on Pidgeon (now Stanley) Avenue, in the parish of St. Leo's (the oldest Catholic Church in Etobicoke), with the school being the oldest existing Catholic School in Etobicoke; the older Highfield Catholic School on Etobicoke's border with Brampton having closed many years before St. Leo opened. For lack of funds, the original school building (still standing) was a copy of the older St. Patrick's Catholic Elementary School (demolished for Malton, now Pearson, airport) in what is now Brampton; technically, St. Patrick's was the 'mother' parish of St. Leo's although early Catholics in Mimico preferred to attend church and school in Toronto or the local Etobicoke public school (now renamed the John English Junior Middle School). With the establishment of St. Leo elementary school, a Mimico Catholic School Board was also established for the one catholic school in Mimico. Originally, St. Leo was served by the Sisters of St. Joseph who commuted, first from Toronto, later from their Etobicoke residence in Our Lady of Sorrows Parish (beside the early St. Joseph's Catholic Secondary School for Girls, Islington). The school grew in the interwar years despite the creation of new 'daughter' parishes and schools in New Toronto (St. Teresa's), Humber (St Mark's) and later, the Queensway (Holy Angels). The school sits on land donated by parishioners of St. Leo's parish who used the school for many events until the building of a parish hall in the 1960s, and was operated by taxes raised from Mimico Catholics by the Mimico School Board until it joined the Metropolitan Catholic School Board (now the Toronto Catholic District School Board) in 1967 when the Town of Mimico ceased to exist and the Sisters of St. Joseph were replaced by lay staff. One of the most celebrated former alumni of the school, hockey player and executive Brendan Shanahan, has maintained a connection with his home town and school. The school has celebrated its 50th and 75th anniversaries while the local parish is celebrating its 100th.
Демалыс
Мимикодағы демалыс орындарына Мимико теннис клубы, Мимико круиз клубы, Этобикок яхт клубы және Хамбер шығанағындағы желкендеу орталығы, Мимико су жағалауы паркі және Коронация паркі кіреді. Парк-Лаун-роудтың табанының жанында Хэмбер-Бэй-паркі орналасқан, ол көлді толтыру арқылы жасалма жартыарал құрып, Мимико-Криктегі Мимико портын қоршап тұрады. Онда бірнеше демалыс алаңдары, қайық тіреу жерлері, жаяу серуендеу жолдары және демалыс үшін жайылымдар бар. 1890 жылы Супериор даңғылының төменгі жағындағы «Парадтан» және Роял-Йорк жолының төменгі жағынан басталатын «Марин Парадтан» тұратын жағалау серуендеу жолы жоспарланған. Торонто қаласы және Торонто және аймақтық табиғатты қорғау басқармасы бірлесіп, халыққа қолжетімді жағалау аймағын салуда. 2008 жылдың шілдесінде ашылған Мимико сызықтық паркінің бірінші кезеңі үш кішкентай паркті тас жағажайлар, ағаш жолдар және құмды төбелер арқылы байланыстырады, ал аяқталуымен Хэмбер-Бэй паркімен шығысқа қарай жалғасатын болады. 2008 жылдан бастап екінші кезеңнің құрылысы, көл жағалауына қол жеткізуді сатудан бас тартқан шағын мүлік иелерінің тобына байланысты кешіктірілді. Аталған жоба Хэмбер-Бэй ауданындағы жол арқылы Мимикодағы алғашқы жолдың атымен «Марин-Парад драйв» деп аталды. Мимико Канаданың екі ұлттық спортын ұдайы қолдап келеді. Хоккейде Мимико көптеген НХЛ ойыншыларын тәрбиеледі, тіпті Джонни мен Фрэнк Мимико тышқандарының құрамында сол кездегі Стэнли кубогының чемпионы «Торонто Мейпл Лифс» командасына қарсы ойнаған Уэйн мен Шустердің комедиялық очерктері болды. Мимико лакроссы 1890 жылдан бері жұмыс істеп келеді және бірнеше ұлттық чемпионаттарды жеңіп алды. Лакросс бастапқыда Чёрч-стрит (Роял-Йорк) және Драммонд-стрит бұрышындағы ашық алаңда ойналған, бұл жерде ойын бүгінге дейін үздіксіз жалғасуда. Ол бүкіл елде «Драммонд-стрит-боул» деп белгілі болды, онда топырақ еден және киім ауыстыру бөлмелері ретінде ескі теміржол вагондары болды. Мимико таушылары 1932 және 1942 жылдары Манн кубогын жеңіп алып, қалаға басқа спорт командаларынан гөрі көбірек танымал болды. Минто кубогының жеңімпаздары 1938 және 1951 жылдары тіркелді.
Recreational facilities in Mimico include the Mimico Tennis Club, the Mimico Cruising Club, the Etobicoke Yacht Club, and the Humber Bay Sailing Centre, Mimico Waterfront Park, and Coronation Park. Near the foot of Park Lawn Road is Humber Bay Park, land created by infill of the lake, creating an artificial peninsula and enclosing Mimico Harbour at Mimico Creek. It has a few picnic areas, boat slips, walking trails and grasslands for recreational use. In 1890, a waterfront walkway was planned consisting of The Parade at the bottom of Superior Avenue and Marine Parade starting at the bottom of Royal York Road. The City of Toronto, along with the Toronto and Region Conservation Authority, is building a publicly accessible waterfront. The first phase of the Mimico Linear Park, opened in July 2008, connects three small parks using cobblestone beaches, boardwalks and sand dunes, and will eventually connect with Humber Bay Park to the east. As of 2008, construction of the second phase was delayed due to a minority group of property owners who refused to sell their lakefront access. This project has been completed through the Humber Bay neighbourhood with a roadway named Marine Parade Drive after the original one in Mimico. Mimico has had a long reputation for supporting both of Canada's national sports. In hockey, Mimico has developed a number of NHL players; there was even a Wayne and Shuster sketch where Johnny and Frank played for the mythical Mimico Mice against the then Stanley Cup champion Toronto Maple Leafs. Mimico Lacrosse has been in existence since 1890 and have won a number of National Championships. Lacrosse was originally played in an outdoor box at the corner of Church Street (Royal York) and Drummond Street, where the game has been played continuously until today. It was known across the country as the "Drummond Street Bowl" which included a dirt floor, and old railway boxcars for dressing rooms. The Mimico Mountaineers brought recognition to the town more than any other sports team with Mann Cup wins in 1932 and 1942. Minto Cup victories were recorded in 1938 and 1951.
Көлік
Бұл аймаққа негізінен Роял Йорк жолы мен Эванс даңғылы бойындағы автобустар, Блур-Дэнфорт метросымен және Лейк Шор бульвары бойындағы трамвайлармен қызмет көрсетіледі. Торонто қаласы аймақтан қала орталығына көлік байланыстарын арттыру үшін түрлі ұсыныстарды қарастыруда. Мимико GO Транзит станциясы Торонтоның орталығына және Гамильтонға дейін, шығыс-батыс бағытында тұрақты пойыз қатынасын ұсынады. Аймақтың солтүстігінде Гарднер автожолы орналасқан, ол кең, он екі жолақты магистраль (алғашқыда Королева Елизавета жолы деп салынған). Блур-Дэнфорт метрополитені салынғанға дейін TTC Роял Йорк және Куинсвейдің бір бөлігімен Хэмбер айналымынан Роял Йоркқа дейін "Мимико" автобус маршрутын іске қосқан. Тағы бір маршрут – 507 Лонг Бранч трамвайы, ол 1995 жылы 501 Куин маршрутымен біріктірілді (әлемдегі ең ұзын трамвай маршруты), сондықтан енді Хэмбер айналымында тоқтамайды. Батыс бөлігінде қызмет сапасы нашар болғандықтан TTC жеке Лонг Бранч маршрутын қайта іске қосуды қарастырып жатыр.
The area is served primarily with buses along Royal York Road and Evans Avenue connecting with the Bloor Danforth subway and with streetcars along Lake Shore Boulevard. The City of Toronto is in the process of studying various proposals to increase transit connections in the area to downtown. The Mimico GO Transit station provides regular east west commuter rail travel to downtown Toronto and to as far west as Hamilton. Along the north of the area is the Gardiner Expressway, a large twelve lane highway (originally built as the Queen Elizabeth Way). Before the building of the Bloor Danforth Subway, the TTC operated a 'Mimico' bus route along a portion of Royal York and the Queensway from Humber Loop to the foot of Royal York. A second route was the 507 Long Branch streetcar, which was joined in 1995 to the 501 Queen route (the longest streetcar route in the world), and therefore no longer turns at the Humber Loop. Because of poor service on the western section of the route, the TTC is considering reinstating the separate Long Branch route.
Негізгі көшелер
Lake Shore Boulevard - төрт жолақты магистраль, ол Онтарио көлінің жағалауымен шығыстан батысқа қарай параллель жүреді және Мимико аймағында негізінен тұрғын үйлерден тұрады. Басты солтүстік-оңтүстік бағыты - Корольдік Йорк жолы. Мимикодағы қосымша көшелерге бастапқыда ағылшын қауымдастықтарының аттары берілді: Букингем, Виндзор (қазір Көк қаз көшесі), Ньюкасл, Портленд, Берлингтон, Манчестер, Оксфорд, Дорчестер (қазір Квинсвей), Саутгемптон (Кавелл), Солсбери даңғылы (Парк Лоун жолы), Торрингтон (Гранд авеню), Кембридж (солтүстікке қарай Мендотаға айналды), Ковентри (шығысқа қарай Куинс авеню болды). Кейінірек аталған көшелердің кейбіреулері Мимикоға қоныстанғандардың есімдерімен аталды: О'Доннелл, Ван Эвери, Роберт Хендри (Уитфилд), Джордж (Хендри), Пиджен (Стенлидің батыс бөлігі), Хоуленд (Орленд), Стоктың жақтағы жолы (Квинс-стрит, кейін Квинсвей); ал соңғылары Мимиконың бұрынғы мэрлерінің құрметіне аталды: Скелтон, Норрис. Григгс пен Эдвардс зейнеткерлер үйлері де бұрынғы әкімдердің есімдерімен аталады.
Lake Shore Boulevard is a four lane arterial that runs parallel to the Lake Ontario waterfront from east to west, and is primarily residential within the Mimico area. The major north south route is Royal York Road. The original naming convention for Mimico side streets was for English community names: Buckingham, Windsor (now Blue Goose Street), Newcastle, Portland, Burlington, Manchester, Oxford, Dorchester (now in The Queensway), Southampton (Cavell), Salisbury Ave. (Park Lawn Rd. ), Torrington (Grand Ave.), Cambridge (to the North became Mendota), Coventry (to the East became Queens Ave.). Some later streets were named for Mimico settlers: O'Donnell, Van Every, Robert Hendry (Wheatfield), George (Hendry), Pidgeon (western part of Stanley), Howland (Ourland), Stock's Side Road (Queen St., later The Queensway); and more recently for former mayors of Mimico: Skelton, Norris. The Griggs and Edwards retirement homes are also named for former mayors.