Кіріспе

Мимико – Канаданың Онтарио провинциясындағы Торонто қаласында орналасқан аудан (және бұрынғы муниципалитет). Ол Торонтоның оңтүстік-батыс бөлігінде, Онтарио көлінің жағасында жатыр. Бұрынғы Этобикок қалашығының (кейіннен қала) оңтүстік-шығыс бұрышында орналасқан және 1911 жылдан 1967 жылға дейін тәуелсіз муниципалитет болды. Мимико – бұрынғы көл жағалауы муниципалитеттерінің ең ескісі. Мимико қаласы 1856 жылы бөлу жоспары бойынша құрылған, бірақ 1911 жылға дейін бұрынғы Этобикок қалашығынан бөлінбеді. Мимиконың жер аумағы негізінен үш шаруашылықтың жерінен пайда болды, атап айтқанда: Сток иелігі (Портлендтің солтүстігінде), Хендри иелігі (Роял Йорк пен Куинс авеню арасында), Ван Эвери иелігі (Роял Йорк жолы мен Дуайт авеню арасында). Мимико 1967 жылға дейін тәуелсіз муниципалитет болып қалып келді, содан кейін жаңа Этобикок ауданына (кейіннен 1984 жылы Торонто қаласы) қосылды, ол өзі 1998 жылы қазіргі Торонто қаласымен біріктірілді. Бүгінде Мимико – негізінен тұрғын үйлерден тұратын аудан, онда екі сауда орталығы бар: біреуі Роял Йорк жолы бойында, екіншісі – көл жағалауы бульварының батыс жағында, жағалауға параллель (Луиза даңғылынан Аллен даңғылына дейін). Сондай-ақ, Роял Йорк жолы мен көл жағалауы бульварының батысын байланыстыратын Мимико даңғылында бұрынғы сауда жолағы бар. Теміржол бойында өнеркәсіптік аймақтар да кездеседі. 2012 жылдың басында Toronto Life журналы Мимиконы Торонтодағы "Қазір қайда сатып алуға болады" тізімінде бірінші орынға қойды.

Этимология

"Мимико" атауы оджибве тіліндегі omiimiikaa сөзінен шыққан, ол "жабайы наққұстарға толы" деген мағынаны білдіреді (19 ғасырдағы Миссиссога тайпасының omiimii сөзі, "наққұс"). Мимиконың аты осы наққұстың – жолаушы наққұстың құрметіне берілген. Еуропалық отарлау Солтүстік Америкада басталған кезде бұл түрдің әлемдегі ең көп санына ие болғандығы айтылған, бірақ қазір ол құрып кеткен.

Тарих

Торонто аймағына келгеннен кейін, Жоғарғы Канаданың бірінші губернаторының әйелі және Торонтоның негізін қалаушы Элизабет Симко, Мимико атауының шығу тегіне байланысты көптеген (жолаушы) көгершіндер туралы айтады. "Мимико" деп белгіленген аймақ бастапқыда Мимико өзенінің бойында, Дандас көшесінде орналасқан, онда Жоғарғы Канаданың Торонтоны батыспен байланыстырған алғашқы тас жолы мен Мимико қауымдастығы болған. Этобикоктің көрнекті кәсіпкерлерінің бірі Уильям Гэмбл көлдің батыс жағасында Мимико өзенінің бойында жөндеу шеберханасын ашып, оның жанында жөндеу шеберханасының жұмысшылары үшін шағын елді мекен салды. Гэмбл мырзаның демеуімен Этобикоктегі алғашқы шіркеу, Христос шіркеуі (Англикан шіркеуі) Чирч көшесінде (Роял-Йорк жолы) ашылды. Осы кезде Мимико, Йорк округінің оңтүстік бөлігіндегі басқа елді мекендермен (кейіннен Торонто метрополитені болар еді) Йорк елді мекені ретінде кездесетін Этобикок елді мекенінің құрамында болды (Йорк қаласын қоспағанда, кейіннен Торонто қаласы). Бірақ Чирч көшесінің (Роял-Йорк жолы) басында мектеп ашу арқасында Мимико жойылмайды.

Ерте дамуы (1850-1905)

1850 жылға қарай, Канада Одағынан кейін Этобикок ресми түрде қалашық ретінде мойындалды. Ұлы Батыс темір жолы (алғашқыда Торонто және Гамильтон темір жолы ретінде тіркелген) қалашықтың оңтүстік бөлігі арқылы салынды. Бірінші Мимико темір жол станциясы 1855 жылы ашылды, ол Чирч көшесіндегі (қазіргі Роял Йорк даңғылы) шіркеудің жанында орналасқан. "Мимико қаласы" үшін қосалқы көшелері бар бөлу жоспары жасалды. Мимико Торонтодан (пойызбен) '8 минут' қашықтықта орналасқан деп жарнамаланды, содан кейін Дафферин көшесімен шектесетін. 1858 жылы Чирч көшесінде (Роял Йорк даңғылы) темір жол станциясының оңтүстігінде Мимико пошта бөлімі ашылды. Бүгінде сол жерде Сент-Лео шіркеуі орналасқан. 1863 жылы Уэсли методистік шіркеуі құрылды. Бұл Дундас көшесіндегі алғашқы Мимико аймағының атауын өзгертуіне себеп болды; ол Ислингтон деп аталды. Тремейннің 1860 жылғы Йорк округінің картасында Мимико бөлімшесі барлық жақтағы көшелерімен бірге қайта басылды, бірақ 1861 жылға қарай жоспар сәтсіз аяқталды, ал аймақ көбінесе ауыл шаруашылығына қайта оралды. Мимиконың негізін қалаушы отбасылары көбінесе фермерлер болды: Ван Эверилер (Лоялистер), Хендрилер және Стокстар. 1883 және 1893 жылдар аралығында Торонто қаласына 13 жеке қосылу жасалды, бұл қала шекарасын Хамбер өзеніне дейін жеткізді. 1890 жылы Мимикодағы учаскелерді бөлу және сату үшін Мимико жылжымайтын мүлік қауіпсіздік компаниясы Ltd құрылды. Бұл жоспарға Эдвард Стоктың жерін солтүстікке қарай Сток жолына дейін (Торонтоның Куин көшесінің жалғасы, қазіргі Куинсвей) және ол құрған мал жолын қамтуға кірді, ол Чирч көшесінен (Роял Йорк даңғылы) көл жағалауына дейін қысқа жол ретінде пайдаланылды, содан кейін ол Мимико даңғылына айналды. Сол кезде Мимико ауданы кейбір өрт сақтандыру жоспарларында Онтарио көлінің солтүстігіне, Хамбер өзенінің батысына, Солтүстік Королева көшесіне (Делрой драйвы) оңтүстігіне және Мимико даңғылының (қазіргі Киплинг даңғылы) шығысына дейін созылып, дұрыс көрсетілмеді, себебі Мимико қауымы темір жол станциясы мен пошта бөлімінің жанында орналасқан. Бір жылдан кейін Мимико даңғылында пресвитериан шіркеуі салынды. Мимиконың жылдам өседі деп күтілді. Жаңа Торонто қаласында екінші пошта бөлімі ашылды (1890 жылы құрылды). Жаңа салынған көшелерде Виктория дәуіріндегі бірнеше ғимараттар салынды, осы жолы олар жай ғана жоғалып кетпейтініне көз жеткізілді. Мимико және Хамбер өзенінің батысындағы көл жағалауындағы басқа қауымдар Торонто және Мимико электр темір жолы және жарық компаниясы басқаратын тәуелсіз радиалды темір жол желісімен байланысты. Бұл желі бастапқыда Гамильтоннан басталатын желімен байланысу үшін жоспарланған. Алайда, T&M-нің батыс бөлігі Порт Кредиттен аспады. Радиалды темір жол желісі Торонтоның көптеген байларын Мимиконың жағажай аймағына әкелді, онда бірнеше ірі үйлер салынды. Бірінші және ең әсерлісі – Федерстоун есімді үй, ол Роял Йорк даңғылының төменгі жағында сарай сияқты салынған. Мимиконың қалыптасқан кезеңі Мимиконың атын алған, жолаушы көгершіннің аймақтан жоғалып кеткен кезеңімен бірге болды, соңғы құс келесі ғасырдың басында АҚШ-та өлді. Мимико тұрғыны Джон Кей мырза бұл түрдің жоғалып кеткенін байқағаннан кейін Торонтодағы Корольдік Онтарио мұражайына Мимиконың атын алған түрдің соңғы қалдықтарын сақтау үшін толтырылған жолаушы көгершін сыйлады.

Құрастыру (19051967)

Мимико 1905 жылы полиция ауылы болды. Сол жылы «Мимико Бич» деп аталатын екінші пошта кеңсесі ашылды. Мимико қалалық кеңесі алғаш рет жиналған Карнеги кітапханасын алған ең кішкентай қауымдастық болды. Мимикоға алғашқы көшіп келгендер келе бастады, осы кезде Этобикоктегі алғашқы католик шіркеуі – Мимикодағы Сент-Лео шіркеуі салынды. Мимиконың ең ірі жұмыс берушісі дәстүрлі түрде теміржол болды (оның деполары көбінесе Жаңа Торонтода орналасқан), бірақ Жаңа Торонто өнеркәсіптік қала ретінде жоспарланғандықтан, көптеген ірі өнеркәсіп орталықтары сол жерде орналасты. Дегенмен, жаңа теміржол станциясы қажет болды және ол Стейшн-роудтың солтүстік жағына жақын, жолдың оңтүстік жағына салынды. 1909 жылы теміржолдың жанында «Виндзор» қонақ үйі (қазіргі «Көк қаз» мейрамханасы) ашылды. Торонтодағы Ронсеваль және Бичс сияқты 1890 жылдардағы басқа да аудандар соғысқа дейін толық құрылыспен аяқталған болса да, Мимиконың өсуі баяу болды, ешбір көше толық салынбады және кейбіреулерінде әлі де үйлер жоқ еді. Дегенмен, осы кезеңде, көбінесе оңтүстік-орталық Мимикода көптеген төртбұрышты үйлер салынды. 1916 жылы Мимиконың Жаңа Торонтоға қосылуы туралы референдум өтті, оны Мимико сайлаушылары қабылдады, бірақ Жаңа Торонто қабылдамады. Мимико 1917 жылы толық тәуелсіз қала болып құрылды. Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде, 1917 жылы Мимико толық тәуелсіздікке ие болды және алғашқы мэрі Джон Харрисонды аккламациямен сайлады. Қала 1916 жылы британдық медбике Эдит Кавеллдің сенсациялық өлімін еске алу үшін Мимиконың ескі Саутгемптон көшесіне оның есімін берді. Торонтоның шығыс бөлігінде де осы атаумен көше болды, бұл Торонтоның Мимикодағы Кавелл даңғылын қайта атауға жасаған соңғы әрекеттеріне әкелді. Соғыс аяқталғаннан кейін Карнеги кітапханасында жиналған Империяның қыздарының императорлық орденінің жергілікті бөлімі қалаға соғысқа қатысқандардың барлығын құрметтеу үшін екі тақташа сыйлады, сондай-ақ қаза тапқандарды құрметтеу үшін тағы бір тақташа сыйлады. Методист, Конгрегациялық және көптеген Пресвитериан шіркеулерінің бірігуімен Чёрч Стриттегі (Royal York Rd) ескі Уэсли методист шіркеуі бос қалды, өйткені Мимико даңғылында жаңа Біріккен шіркеу салынды. 1922 жылы Мимико баптист шіркеуі салынды. Соғыстар аралық жылдары, әсіресе Мимико даңғылының оңтүстігінде, көптеген бунгало стиліндегі 1½ қабатты үйлер салынды, ең бастысы – ағаштармен қапталған «жарты ай» көшелері (Lake Cres, Eastbourne Cres, Dartmouth Cres және Lake Shore) үлкен коттедж стиліндегі үйлермен салынды. 1928 жылы жергілікті трамвай желісі Торонто Транзит Комиссиясымен (TTC) бірікті, ол бастапқыда желіні Торонтоның «Королева» желісімен біріктірді. Ұлы депрессия кезінде Мимиконың аман қалуына күмән туды, қала үлкен қарызға батты және көптеген бизнес жабылды. Депрессия сонымен қатар Торонтоның ең бай адамдарының кейбіреулерін, соның ішінде Каса-Ломаның құрылысшысы сэр Генри Пеллатты банкротқа ұшыратты, ол Мимикода (Бейли үйі) үй салған, ол көл жағалауындағы Флицелайнге қарап тұрды. Кішкентай өнеркәсіп орындары теміржолдың маңына көшірілді. Екінші дүниежүзілік соғыс басталар алдында Канаданың алғашқы «Шектелген кіру» тас жолы – Елизавета патшайымының тас жолы Мимико қаласының солтүстік шекарасының үстінде ашылды. Мимиконың ең ұзақ қызмет еткен мэрі (1936 жылдан 1948 жылға дейінгі әр түрлі кезеңдерде) Амос Уэйтс болды, ол бұл лауазымда мэр Арчибальд Норриспен кезектесіп қызмет етті. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде көптеген бір қабатты үйлер салынды, олар тұрғын үйлердегі көптеген бос орындарды, әсіресе солтүстік және батыс Мимикода толтырды. 1950 жылдары Мимикоға көптеген жаңа иммигранттар келді. 1953 жылы Мимико жаңа Торонто метрополитенін құраған он үш қаланың және қалашықтың бірі болды. Келесі жылы Хазел даулы соқты, Мимиконың айналасындағы қауымдар ең көп зардап шекті, бірақ дауыл Мимикоға көп зиян келтірмеді. Мимико қаласы өзінің болашағын аймаққа көптеген кішкентай отбасыларды және жұмысшы адамдарды тартуда көрді және үлкен жер учаскелерінде тұрған ескі үйлерді бұзып, олардың орнына және соңғы бос жерлерге пәтерлер салды. Шағын 3 қабатты пәтерлер барлық көшелерде бой көтерді, ал үлкен пәтерлер көл жағалауының шығыс жағында көптеген жерлерде пайда болды. Сонымен қатар, сауда орындары көбейді, әсіресе Мимико даңғылынан Берлингтон көшесіне дейінгі көл жағалауы жолының солтүстік жағында. Батыс және Куинс даңғылының қиылысында жаңа парк ашылды, ал Бірінші дүниежүзілік соғыс ардагерлерін құрметтеу үшін қойылған тақташа «Вими Мемориал» паркіне көшірілді. Сэр Генри Пеллатттың Бейли үйінде орналасқан легион залы Сток отбасының бұрынғы фермалық резиденциясы болған Эден сотына көшірілді, Бейли үйі Мимиконың шығысында жаңа өнеркәсіптерге қызмет ететін көше салынғандықтан бұзылды. Бейли үйінің легион залы ретінде болған уақыты оның бұзылған көшесінің атында сақталған: Legion Road. Мимико 1940 жылдардағы шағын үйлерде тұрған отбасылардың балалары өсіп, шеткері елді мекендерге көшіп кеткеніне байланысты баяу төмендеді, ал пәтерлер олардың үміттерін ақтамады, өйткені олар тез нашарлады. Бизнес те жабыла берді және көптеген кішкентай өнеркәсіп орындары көшіп кетті. 1984 жылы Этобикок қала болды және Мимиконы жаңарту жоспары жасалды, онда Мимико даңғылын коммерциялық емес аймақ деп белгілеу арқылы коммерциялық кеңістіктің мөлшерін шектеу көзделді, сондай-ақ онда ересектерге арналған оқу орталығы ашылды. Орталық кейіннен Джон Инглиш бастауыш мектебімен ғимараттарды ауыстырды. Көл жағалауындағы меншік орыс үкіметі сатып алып, Торонтодағы елшілігіне айналдырды. 1970 жылдары жаңа теміржол станциясы салынды, ол Royal York көшесіндегі Christ Church-тың оңтүстігіндегі теміржолдың солтүстік жағындағы 1855 жылғы станцияның орнында GO пойыздарына қызмет етеді, ал ескі 1916 жылғы станция тоқырап қалды.

Біріктіруден кейінгі кезең (1998 жылдан қазіргі уақытқа дейін)

1998 жылы Этобикок Метро Торонто және оның басқа бес муниципалитетімен біріктіріліп, жаңа Торонто қаласын құрады. Бұрынғы өнеркәсіптік жерлердің көп бөлігі 1980-ші жылдары «Монстр үйлер» үшін, ал кейін қала үйлері үшін бөлінді, бұл процесс бүгінге дейін жалғасуда. Мимико және оның жағалауын жаңартудың бұрынғы жоспарлары да бірте-бірте іске асуда. Парк Лоунның шығысындағы Лейк Шор бульвары бойындағы бұрынғы мотельдер қатары көптеген кондоминиумдық үйлердің орнына айналды. Мимиконың тарихи ауданында да кондоминиумдық үйлер салынуда. Мимиконың ең көне шіркеуі – Христиан шіркеуі, қысқа мерзім ішінде екі рет өртенді, қалдықтары бұзылып, шіркеу тұрған жерде ескі зират пен жаңа саябақ қалды. Мимиконың «жаңғыруы» мүмкіндігі кейде Мимико жоспарларында айтылады, бірақ бұл өте шағын ауқымда ғана орын алды. Мимиконың тарихын сақтауға бағытталған күш-жігер де артып, Едем соты (Эдвард Стоктың бұрынғы үйі) тарихи ескерткіш ретінде танылды, сондай-ақ Мимиконың ескі теміржол стансасы сақталды және қайта жаңартылуда. Соңғы уақытта Мимико қаласының соңғы муниципалды ғимаратын (қазір кондоминиум үшін бұзылған №13 Superior Ave. мекенжайындағы өрт сөндіру бөлімі) және Франчесини/Ормсби иелігін (Амедео Гарден Корт мүлігі) бұзуға жол бермеу үшін де күш-жігер жұмсалды.

Білім

Екі мемлекеттік мектеп кеңесі көршілес аудандағы бастауыш мектептерді басқарады: Toronto District School Board (TDSB) және жеке Toronto Catholic District School Board. TDSB бастауыш мектептерден өзге, Royal York Road-та орналасқан Mimico ересектер білім беру орталығын да басқарады. TDSB аймақта екі бастауыш мектепті басқарады. George R. Gauld кіші мектебі Melrose Street көшесінде орналасқан, бұрын Mimico орта мектебінің (1988 жылы жабылған TDSB орта мектебі) ғимаратын пайдаланған. Мимико қаласының солтүстік жартысына жұмысшы отбасылардың көбеюіне байланысты, John English кіші орта мектебіне қосымша жаңа бастауыш мектеп қажет болды. 1923 жылы George R. Gauld мемлекеттік мектебі ашылды, ол жақын маңдағы Victoria өндірістік мектебінің бұрынғы қамқоршысы және бастығының (кейін Guelph қаласына көшірілді, ескі мекемелердің қалдықтары Mimico түзеу орталығы болды) құрметіне аталды. Мектепке 1932 және 1959 жылдары екі қосымша ғимарат салынды. David Hornell кіші мектебі – 1961 жылы салынған TDSB бастауыш мектебі, ол Victoria Street көшесінде орналасқан. Көше Мимико тұрғыны және Екінші дүниежүзілік соғыста Виктория кресімен марапатталған ұшқыш лейтенант David Ernest Hornellдің есімімен аталған. Hornell Виктория кресімен екінші дүниежүзілік соғыс кезінде 162-ші эскадрильядағы қызметі үшін марапатталды. 1944 жылдың 24 маусымында лейтенант Hornell-дің Consolidated Canso ұшағы Faroe аралдары маңында U 1225 су асты қайығына шабуыл жасап (сәтті батырып) жатқанда атыстан зақымданды. Hornell ауыр теңізде зақымдалған және жанып жатқан ұшақты сәтті қондырды, бірақ суықтан қайтыс болды. Сыртқы тақта және алдыңғы залдағы естелік заттар Hornell-ге арналған, ал мектеп жыл сайын Еске алу күні оның есін құрметтейді. Мектептің оқушылары әртүрлі этникалық топтардан құралған. Олардың көпшілігі үшін David Hornell мектебі – канадалық мәдениетпен алғашқы байланыс. Көптеген оқушылар үйде басқа тілде сөйлейді, ал мектепте ағылшын тілін үйренеді. TCDSB аймақта екі мемлекеттік бастауыш мектепті басқарады: Stanley Avenue көшесіндегі St. Leo католик бастауыш мектебі және Morgan Avenue көшесіндегі St. Louis католик бастауыш мектебі. St. Leo католик мектебі – 1926 жылы Pidgeon (қазір Stanley) Avenue көшесінде, St. Leo шіркеуінің (Etobicoke-тегі ең көне католик шіркеуі) аумағында ашылған Toronto Catholic District School Board бастауыш мектебі. Мектеп Etobicoke-тегі ең көне католик мектебі болып табылады, өйткені Highfield католик мектебі Etobicoke-тің Brampton қаласымен шекарасында көп жыл бұрын St. Leo ашылғанға дейін жабылған. Қаржының жетіспеуіне байланысты, бастапқы мектеп ғимараты (әлі де тұр) қазіргі Brampton қаласындағы (қазір Pearson әуежайы) бұрынғы St. Patrick's католик бастауыш мектебінің көшірмесі болды. Техникалық тұрғыдан алғанда, St. Patrick's – St. Leo шіркеуінің "анасы" болды, бірақ Мимикодағы ерте католиктер Торонтодағы шіркеу мен мектепке немесе жергілікті Etobicoke мемлекеттік мектебіне (қазір John English кіші орта мектебі деп аталады) баруды жөн көрді. St. Leo бастауыш мектебі құрылған кезде, Мимикодағы жалғыз католик мектебі үшін Мимико католик мектеп кеңесі де құрылды. Бастапқыда St. Leo мектебіне St. Joseph сестері қызмет көрсетті, олар алдымен Торонтодан, кейіннен Our Lady of Sorrows шіркеуінің (Islington-дағы ертедегі St. Joseph католик қыздар орта мектебімен қатар) Etobicoke-тегі резиденциясынан жұмыс істеді. Мектеп соғыстар аралығындағы жылдары жаңа "қыз" приходтар мен мектептер құрылғанға қарамастан өсті (New Toronto-дағы St. Teresa, Humber-дегі St. Mark және кейінірек Queensway-дегі Holy Angels). Мектеп шіркеудің шіркеушілері сыйлаған жерде орналасқан, олар 1960 жылдары шіркеу залы салынғанға дейін мектепті көптеген іс-шаралар үшін пайдаланды. Мектептің ең әйгілі бұрынғы түлектерінің бірі, хоккейші және атқарушы Brendan Shanahan өзінің туған қаласы мен мектебімен байланысын сақтап келді. Мектеп 50 және 75 жылдығын тойлаған, ал жергілікті шіркеу 100 жылдығын атап өтуде.

Демалыс

Мимикодағы демалыс орындарына Мимико теннис клубы, Мимико круиз клубы, Этобикок яхт клубы және Хамбер шығанағындағы желкендеу орталығы, Мимико су жағалауы паркі және Коронация паркі кіреді. Парк-Лаун-роудтың табанының жанында Хэмбер-Бэй-паркі орналасқан, ол көлді толтыру арқылы жасалма жартыарал құрып, Мимико-Криктегі Мимико портын қоршап тұрады. Онда бірнеше демалыс алаңдары, қайық тіреу жерлері, жаяу серуендеу жолдары және демалыс үшін жайылымдар бар. 1890 жылы Супериор даңғылының төменгі жағындағы «Парадтан» және Роял-Йорк жолының төменгі жағынан басталатын «Марин Парадтан» тұратын жағалау серуендеу жолы жоспарланған. Торонто қаласы және Торонто және аймақтық табиғатты қорғау басқармасы бірлесіп, халыққа қолжетімді жағалау аймағын салуда. 2008 жылдың шілдесінде ашылған Мимико сызықтық паркінің бірінші кезеңі үш кішкентай паркті тас жағажайлар, ағаш жолдар және құмды төбелер арқылы байланыстырады, ал аяқталуымен Хэмбер-Бэй паркімен шығысқа қарай жалғасатын болады. 2008 жылдан бастап екінші кезеңнің құрылысы, көл жағалауына қол жеткізуді сатудан бас тартқан шағын мүлік иелерінің тобына байланысты кешіктірілді. Аталған жоба Хэмбер-Бэй ауданындағы жол арқылы Мимикодағы алғашқы жолдың атымен «Марин-Парад драйв» деп аталды. Мимико Канаданың екі ұлттық спортын ұдайы қолдап келеді. Хоккейде Мимико көптеген НХЛ ойыншыларын тәрбиеледі, тіпті Джонни мен Фрэнк Мимико тышқандарының құрамында сол кездегі Стэнли кубогының чемпионы «Торонто Мейпл Лифс» командасына қарсы ойнаған Уэйн мен Шустердің комедиялық очерктері болды. Мимико лакроссы 1890 жылдан бері жұмыс істеп келеді және бірнеше ұлттық чемпионаттарды жеңіп алды. Лакросс бастапқыда Чёрч-стрит (Роял-Йорк) және Драммонд-стрит бұрышындағы ашық алаңда ойналған, бұл жерде ойын бүгінге дейін үздіксіз жалғасуда. Ол бүкіл елде «Драммонд-стрит-боул» деп белгілі болды, онда топырақ еден және киім ауыстыру бөлмелері ретінде ескі теміржол вагондары болды. Мимико таушылары 1932 және 1942 жылдары Манн кубогын жеңіп алып, қалаға басқа спорт командаларынан гөрі көбірек танымал болды. Минто кубогының жеңімпаздары 1938 және 1951 жылдары тіркелді.

Көлік

Бұл аймаққа негізінен Роял Йорк жолы мен Эванс даңғылы бойындағы автобустар, Блур-Дэнфорт метросымен және Лейк Шор бульвары бойындағы трамвайлармен қызмет көрсетіледі. Торонто қаласы аймақтан қала орталығына көлік байланыстарын арттыру үшін түрлі ұсыныстарды қарастыруда. Мимико GO Транзит станциясы Торонтоның орталығына және Гамильтонға дейін, шығыс-батыс бағытында тұрақты пойыз қатынасын ұсынады. Аймақтың солтүстігінде Гарднер автожолы орналасқан, ол кең, он екі жолақты магистраль (алғашқыда Королева Елизавета жолы деп салынған). Блур-Дэнфорт метрополитені салынғанға дейін TTC Роял Йорк және Куинсвейдің бір бөлігімен Хэмбер айналымынан Роял Йоркқа дейін "Мимико" автобус маршрутын іске қосқан. Тағы бір маршрут – 507 Лонг Бранч трамвайы, ол 1995 жылы 501 Куин маршрутымен біріктірілді (әлемдегі ең ұзын трамвай маршруты), сондықтан енді Хэмбер айналымында тоқтамайды. Батыс бөлігінде қызмет сапасы нашар болғандықтан TTC жеке Лонг Бранч маршрутын қайта іске қосуды қарастырып жатыр.

Негізгі көшелер

Lake Shore Boulevard - төрт жолақты магистраль, ол Онтарио көлінің жағалауымен шығыстан батысқа қарай параллель жүреді және Мимико аймағында негізінен тұрғын үйлерден тұрады. Басты солтүстік-оңтүстік бағыты - Корольдік Йорк жолы. Мимикодағы қосымша көшелерге бастапқыда ағылшын қауымдастықтарының аттары берілді: Букингем, Виндзор (қазір Көк қаз көшесі), Ньюкасл, Портленд, Берлингтон, Манчестер, Оксфорд, Дорчестер (қазір Квинсвей), Саутгемптон (Кавелл), Солсбери даңғылы (Парк Лоун жолы), Торрингтон (Гранд авеню), Кембридж (солтүстікке қарай Мендотаға айналды), Ковентри (шығысқа қарай Куинс авеню болды). Кейінірек аталған көшелердің кейбіреулері Мимикоға қоныстанғандардың есімдерімен аталды: О'Доннелл, Ван Эвери, Роберт Хендри (Уитфилд), Джордж (Хендри), Пиджен (Стенлидің батыс бөлігі), Хоуленд (Орленд), Стоктың жақтағы жолы (Квинс-стрит, кейін Квинсвей); ал соңғылары Мимиконың бұрынғы мэрлерінің құрметіне аталды: Скелтон, Норрис. Григгс пен Эдвардс зейнеткерлер үйлері де бұрынғы әкімдердің есімдерімен аталады.