Кіріспе
Американдық мәдени және әдеби тарихшы Пол Фасселл-младший (22 наурыз 1924 – 23 мамыр 2012) – американдық мәдени және әдеби тарихшы, жазушы және университет профессоры. Ол өзінің мансабын оны жасыруға немесе жоғары қоюға тырыспау арқылы құрды.
Paul Fussell Jr. (22 March 1924 – 23 May 2012) was an American cultural and literary historian, author and university professor. he made a "career out of refusing to disguise it or elevate it".
Өмірбаян
Калифорния штатының Пасадена қаласында туып өскен Фасселл үш баланың екіншісі болды. Оның әкесі Пол Фасселл (1895–1973) жесір мектеп мұғалімінің ұлы, Лос-Анджелесте O'Melveny & Myers фирмасында корпоративтік заңгер болып жұмыс істеді. Оның анасы Вильма Уилсон Силл (1893–1971) Иллинойстағы карета жасаушының қызы болды. Оның ағасы Эдвин Силл Фасселл – автор, ақын және Сан-Диегодағы Калифорния университетінде американдық зерттеулер профессоры; ал қарындасы Флоренс Фасселл Линд Калифорнияның Беркли қаласында тұрады. Оның қызы Розалинд Аризона штатында сурет салудан сабақ беретін мұғалім және «Маммуар: Сүт безі қатерлі ісігімен күрескен төртінші сынып мұғалімінің бейнелі саяхаты» графикалық романының авторы. Оның ұлы, Монтанадағы жазушы және аңшы Сэмюэлл Уилсон Фасселл «Мүсік: Күдікті бодибилдердің жасырын сырлары» кітабының авторы. Фасселл 1941 жылдан бастап 1943 жылы АҚШ армиясының офицері болып тағайындалғанға дейін Помона колледжінде оқыды. 1944 жылы Францияға 103-ші жаяу әскер дивизиясының 20 жастағы лейтенанты ретінде келді, Эльзаста шайқаста жараланды және «Бронза жұлдызы» мен «Пурпурлы жүрек» ордендерімен марапатталды. Еуропадағы соғыс аяқталғаннан кейін Фасселл Америка Құрама Штаттарына оралды, онда ол Жапонияға шабуылға дайындалып жатқан 45-ші жаяу әскер дивизиясына бекітілді. Фасселлдің Хиросима мен Нагасакиге атом бомбасы түсірілгені туралы жаңалықты естігенін еске түсіруі кейіннен «Атом бомбасы үшін Құдайға шүкір» эссесінің негізін құрады. 1946 жылы әскерден құрметпен босатылып, 1946–1947 жылдары Помонадағы білімін аяқтады, 1949 жылы Помонаның түлегі Бетти Харперге үйленді және Гарвард университетінде магистрлік (1949) және докторлық (1952) дәрежелерін аяқтады. Ол өзінің оқытушылық мансабын Коннектикут колледжінде (1951–1955) бастады, кейін 1955 жылы Рутгерс университетіне, ал 1983 жылы Пенсильвания университетіне ауысты. Сондай-ақ, Гейдельберг университетінде (1957–1958) және Лондон Корольдік колледжінде (1990–1992) сабақ берді. Профессор ретінде ол 1950 жылдардан 1970 жылдарға дейін отбасымен бірге Еуропаны кеңінен аралап, Германия, Англия және Францияда Фулбрайт стипендиясы мен демалыс күндерін өткізді. Бетти Фасселл олардың некелері мен 1981 жылы ажырасқандары туралы «Менің ас үйімдегі соғыстар» мемуарларында баяндаған. Фасселл Принстон қаласындағы үйінен Филадельфияға көшіп келгеннен кейін Беттиден ажырасып, Харриетт Берингерге үйленді. 1994 жылы Пенсильвания университетінен зейнеткерлікке шығып, әйелімен Орегон штатында тұрды. Ол өзінің жазбаларында соғысқа қарсы шығып, рационалды ағартушылық идеясын қолдады. Ол үкіметтік сөздердің екіжүзділігі мен танымал мәдениеттің бұзылуына назар аударды. «Сэмюэл Джонсон және Жазу өмірі» (1971) ағылшын лексикографы Сэмюэл Джонсонның еңбегін талдады. «Антиэгоист, Кингсли Амис: Әдебиет адамы» – оның досы және әріптесі Кингсли Амистің өмірі мен шығармашылығына арналған зерттеу. «Ұлы соғыс және қазіргі заманғы естелік» (1975) сыйлық алған бұл кітап Бірінші дүниежүзілік соғыстың қазіргі әдебиет пен әдебиеттің дамуына тигізген әсерін мәдени және әдеби тұрғыдан талдады. Джозеф Хеллер оны «Мен білетін Бірінші дүниежүзілік соғыс туралы ең жақсы кітап» деп атады. «Шетелде: Соғыстар арасындағы британдық әдеби саяхат» (1980) Эвелин Во, Грэм Грин, Д.Х. Лоуренс және Роберт Байронның саяхат кітаптарын зерттеген саяхат әдебиетінің академиялық зерттеуінің алғашқы үлгісі болды. Ол сонымен қатар үкіметтік және әскери тілдегі қос сөздерге қарсы соғысын жалғастырып, «Соғыс уақытында: Екінші дүниежүзілік соғыстағы түсінік пен мінез-құлық» (1989) кітабына жол ашты. Оның «Менің соғысым» эссесіндегі түйін «Doing Battle: The Making of a Skeptic» (1996) мемуарларында толыққанды көрініс тапты: «Осы сәтте толығымен сақталған жасөспірімдік иллюзияларым бірден құлдырап, мен кенеттен ақылға қонымды немесе әділ әлемде емес екенімді және ешқашан болмайтынымды түсіндім». Бұл кітап Екінші дүниежүзілік соғыстағы жауынгерлік тәжірибеге арналған.
Марапаттар мен құрметтер
Фасселлдің 1975 жылғы әдеби зерттемесі "Ұлы соғыс және қазіргі заманғы естелік" өнер мен әдебиет санатындағы Ұлттық кітап сыйлығын, Ұлттық кітап сыншылары шеңберінің сын туралы сыйлығын және Phi Beta Kappa-ның Ральф Уолдо Эмерсон сыйлығын жеңіп алды. 1977 жылы ол Корольдік әдебиет қоғамының мүшесі болып сайланды. 2005 жылы "Жігіттер крестовый походы" еңбегі үшін Хесселл Тилтман сыйлығына ие болды. Фасселл 2007 жылы Кен Бернс пен Линн Новиктің "Соғыс" деректі фильміндегі, сондай-ақ 1999 жылы ABC телеарнасы түсірген "Ғасыр: Америка уақыты" деректі фильміндегі бірнеше ардагерлердің бірі ретінде сұхбат берді.
Өлім
Фасселл 2012 жылдың 23 мамырында Орегон штатының Медфорд қаласындағы ұзақ мерзімді күтім орталығында табиғи себептерден қайтыс болды. Ол бұрын екі жыл Орегон штатының Портленд қаласында тұрған. Оның өмірі 88 жылды құрады.