Филипп де Шампань: Француз суретшісінің өмірі мен шығармалары
Philippe de Champaigne
Филипп де Шампань (1602-1674) – француз суретшісі, барокко мектебінің өкілі. Париж академиясын құрған, Люксембург сарайын безендірген суретші туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Француз суретшісі (1602–1674)
French painter (1602–1674)
Филипп де Шампань (шамамен жазылуы: ʃɑ̃paɲ; 26 мамыр 1602 – 12 тамыз 1674) – Брабандық туған француз барокко дәуірінің суретшісі, француз мектебінің көрнекті өкілі. Ол Париждегі Корольдік сурет және мүсін академиясының негізін қалаушы мүшесі болды, Франция Корольдығындағы ең беделді өнер мекемесі.
Philippe de Champaigne (ʃɑ̃paɲ; 26 May 1602 – 12 August 1674) was a Brabançon born French Baroque era painter, a major exponent of the French school. He was a founding member of the Académie royale de peinture et de sculpture in Paris, the premier art institution in the Kingdom of France in the eighteenth century.
Өмір және жұмыс
Брюссельдегі кедей отбасында туған (Брабант герцогтығы, Оңтүстік Нидерланды), Альберт және Изабелла билеген кезеңде Шампань пейзаж суретшісі Жак Фукьеден оқушылықты өтті. 1621 жылы Парижге көшіп, Николя Дюшеннің басшылығымен Николя Пуссенмен бірге Люксембург сарайын безендіру жұмысына қатысты, кейін оның қызына үйленді. Хубракеннің сөзіне қарағанда, Дюшен Шампанье сарайда одан танымал болғанына ашуланған, содан Шампанье ағасымен бірге Брюссельге қайтып кеткен. Дюшеннің қайтыс болғаны туралы хабар алғаннан кейін ғана ол қызына үйлену үшін оралды. Қорғаушысы Дюшеннің өлімінен кейін Шампанье патша анасы Мари де Медичиге қызмет етті, ол Люксембург сарайын безендіруге қатысты. 1638 жылдан бастап Париждегі Нотр-Дам соборы үшін бірнеше картина жазды. Сонымен қатар, гобелендер үшін бірнеше эскиздер жасады. Ол 1200 фунт зейнетақымен патшайымның бас суретшісі атанды. Сондай-ақ, патша ананың сүйікті шіркеулерінің бірі – Фаубур Сен-Жактағы кармелиттер шіркеуін безендірді. Бұл орын Француз революциясы кезінде қиратылды, бірақ қазір мұражайларда сақталған бірнеше картиналар бастапқы жобаның бір бөлігі болды. Ғибадатханадағы Құдайға сыйлық әкелу Дижонда, Лазардың қайта тірілуі Гренобльде, ал Құдай ананың көтерілуі Луврде сақталады. Ол кардинал Ришелье үшін де жұмыс істеді, оның тапсырысымен кардинал сарайын, Сорбоннаның күмбезін және басқа да ғимараттарды безендірді. Шампанье – Ришельеді кардинал киімінде суретке түсіруге рұқсат алған жалғыз суретші, ол мұны он бір рет жасады. 1648 жылы «Académie de peinture et de sculpture» академиясын құруға қатысты. Өмірінің кейінгі кезеңінде (1640 жылдан бастап) янсенизмнің ықпалына түсті. Салдақ қызы Порт-Рояль монастырында керемет түрде жазылғаннан кейін, ол 1662 жылы Луврде сақталатын, суретшінің қызы мен Анасы Аньес Арноның бейнесін бейнелейтін, ерекше бірақ танымал «Ex Voto» картинасын жазды.
Born of a poor family in Brussels (Duchy of Brabant, Southern Netherlands), during the reign of the Archduke Albert and Isabella, Champaigne was a pupil of the landscape painter Jacques Fouquier. In 1621 he moved to Paris, where he worked with Nicolas Poussin on the decoration of the Palais du Luxembourg under the direction of Nicolas Duchesne, whose daughter he would eventually marry. According to Houbraken, Duchesne was angry at Champaigne for becoming more popular than he was at court, and this is why Champaigne returned to Brussels to live with his brother. It was only after he received news of Duchesne's death that he returned to marry his daughter. After the death of his protector Duchesne, Champaigne worked for the Queen Mother, Marie de Medicis, for whom he participated in the decoration of the Luxembourg Palace. He made several paintings for the Notre Dame Cathedral in Paris, dating from 1638. He also drew several cartoons for tapestries. He was made first painter of the Queen with a pension of 1200 pounds. He also decorated the Carmelite Church of Faubourg Saint Jacques, one of the favorite churches of the Queen Mother. This site was destroyed during the French Revolution, but there are several paintings now preserved in museums, that were part of the original design. The Presentation in the Temple is in Dijon, the Resurrection of Lazarus is in Grenoble and the Assumption of the Virgin is in the Louvre. He also worked for Cardinal Richelieu, for whom he decorated the Palais Cardinal, the dome of the Sorbonne and other buildings. Champaigne was the only artist who was allowed to paint Richelieu enrobed as a cardinal, which he did eleven times. He was a founding member of the Académie de peinture et de sculpture in 1648. Later in his life (from 1640 onwards), he came under the influence of Jansenism. After his paralysed daughter was allegedly miraculously cured at the nunnery of Port Royal, he painted the celebrated but atypical picture Ex Voto de 1662, now in the Louvre, which represents the artist's daughter with Mother Superior Agnès Arnauld.
Мансап
Шампань өте көп суреттер жасады, олардың көп бөлігі діни туындылар мен портреттерден тұрды. Мансабының басында Рубенстің ықпалында болған оның стилі кейін қатаңдады. Филипп де Шампань суреттеріндегі түстердің жарқырауы мен композицияларының күштілігі арқасында ерекше суретші болып саналады. Ол француз сарайының барлық мүшелерін, француз аристократиясының жоғары лауазымдағы өкілдерін, патшалық отбасын, шіркеу және мемлекеттің жоғары лауазымды тұлғаларын, парламентарийлерді, сәулетшілерді және басқа да белгілі адамдарды бейнеледі. Оның ақын Винсент Войтурдың портреті 1649 жылы Войтурдың өнертапқыштарының (1650 жылы, оның өлімінен кейін жарық көрген) кіріспесі ретінде жасалды. Бұл портрет ерекше, себебі Шампань кейіннен оны діни тұлға, Әйіпті Луи (Людовик IX патша) портреті ретінде қайта өңдеді, бұл Войтурдың қызы монастырға кіргенде оны өзімен бірге алып жүруіне мүмкіндік берді. Олардың жүздерін суреттегенде ол уақытша мінез-құлықты көрсетуден бас тартып, адамның психологиялық мәнін бейнеледі. Оның туындыларын қоғамдық ғимараттарда, жеке коллекцияларда, Валь-де-Грация, Сорбонна, Сен-Северин, Сен-Мери, Сен-Медар және Клермон-Феррандағы Нотр-Дам-ду-Порт базиликасында көруге болады. Шампань өз заманында Кирано де Бержеракта Рагуэноның Кирано туралы айтқан сөзінде еске алынғандай танымал болды: «Шындығында, мен оның портретін Филипп де Шампанның қолымен іздемеймін». Оның шәкірттері оның туысы Жан Батист де Шампань, Уильям Фейторн, Жан Морин және Николас де Платмонтан болды. Өмірінің соңғы кезеңінде Шампань негізінен діни сюжеттер мен отбасы мүшелерін суреттеді. Ол 1674 жылы Парижде қайтыс болды.
Champaigne produced a very large number of paintings, mainly religious works and portraits. Influenced by Rubens at the beginning of his career, his style later became more austere. Philippe de Champaigne remains an exceptional painter thanks to the brilliance of the colors in his paintings and the stern strength of his compositions. He portrayed the entire French court, the French high nobility, royalty, high members of the church and the state, parliamentarians and architects, and other notable people. His portrait of the poet Vincent Voiture was created around 1649 as the frontispiece for Voiture's published Works (published posthumously in 1650). The portrait is highly unusual in that Champaigne later reworked it as a portrait of a religious figure, Saint Louis (King Louis IX), to enable Voiture's daughter to keep it with her when she entered a convent. In depicting their faces, he refused to show a transitory expression, instead capturing the psychological essence of the person. His works can be seen in public buildings, private collections, churches such as Val de Grâce, Sorbonne, Saint Severin, Saint Merri, Saint Médard and in the Basilica of Notre Dame du Port in Clermont Ferrand. Champaigne was prominent enough in his time as to be mentioned in Cyrano de Bergerac in a line by Ragueneau referencing Cyrano: "Truly, I should not look to find his portrait By the grave hand of Philippe de Champagne." His pupils were his nephew Jean Baptiste de Champaigne, William Faithorne, Jean Morin, and Nicolas de Plattemontagne. During his last period Champaigne painted mainly religious subjects and family members. He died in Paris in 1674.