Виртуалды шындық, ойын, және жасанды интеллект! «Solo» фильмінде ойын жасаушы өзінің туындысын жоюға тырысады. Махаббат, қиындықтар мен технология. 🎮💻❤️
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Сюжет
Фильм виртуалды шындық ойынының дизайнері Джимидің (Кристофер Ламберт) өзі жасаған ойынның басты кейіпкері Солоның (Диего Абатантуоно) компьютерлік вирустың шабуылынан кейін санаға ие болғанын білуімен басталады. Өзінің туындысы (ойын ішіндегі кейіпкердің сезінетін барлық сезімді, тіпті қайталама өлімді де сезінетін) өмірден өшірілуін сұраған Джими, ойынды жұмыс берушісі Okasama Star компаниясының серверінен, Рождество күні сатылымға шығармас бұрын жоюға бел буады, осылайша Солоның әрі қарай азапталуын тоқтатуға тырысады. Джими әйелі Лиза (Эммануэль Сейнгер) кеткеннен бері депрессияға түсіп, оны іздеуді Соло мен ойынды жою миссиясымен байланыстыруға шешім қабылдайды. Жолда Лизаның досы Джойстик (Серджио Рубини) пен технология шебері Найманы (Стефания Рокка) Okasama Star компаниясының күдікті өкілдерінен қашуға көмектесу үшін шақырады. Бұл өкілдер оны тоқтату үшін күштірек әдістерді қолданады. Соңында Джими компанияның серверлерінің біріне хакерлік шабуыл жасайды. Бұл хакерлік шабуыл виртуалды шындық әлемінде Джими өмірінен адамдармен кездесу ретінде көрінеді; желі Джимидің әкесі мен Лиза сияқты адамдардың виртуалды бейнелерін көрсету арқылы өзін қорғайды. Ол хакердің санасын өз естеліктерінің тұйық шеңберіне қамауға тырысып, миын жаққандай етеді. Джими желінің қорғаныс механизмінен өту үшін санасын босатады, бұрынғы және болашақ өмір туралы, денелік сезімдер туралы ұмытып, тек нысанаға (осы жағдайда компанияның банк шоты бар серверге) назар аударатын таза концентрация күйіне енеді. Бұл тыныс алуға назар аударуға тырысатын медитацияға ұқсас; мұны жасай алатындар фильмде «періштелер» деп аталады (олар жүйеге көрінбейді, қалаған жеріне бара алады және олардың мүмкіндіктері шексіз). Осыны сезінгеннен кейін Джими рухани жарыққа кенеліп, ішкі тыныштыққа ие болады. Ол Солоны жойып, Лизаның кеткенімен келіседі және оқиғалардың неге осылай болғанын түсінеді. Ол Нирвана күйіне жетеді. Бірақ, фильмнің соңғы титрлері кезінде «Наима желіде» деген хабар пайда болады, бұл бүкіл Нирвана интригасы шын мәнінде ойыншының (көрерменнің) аяқтаған ойын ішіндегі ойын болғанын көрсетеді.
The film tells the story of a virtual reality game designer, Jimi (Christopher Lambert), who discovers that the main character of his game, Solo (Diego Abatantuono), has achieved sentience due to an attack by a computer virus. Asked by his creation (who feels everything the character in the game feels, including multiple deaths) to eliminate its existence, Jimi sets out to erase the game from the server of his employer, Okasama Star, before it's commercially released on Christmas Day, and thus spare Solo further suffering. Jimi has been depressed since his wife Lisa (Emmanuelle Seigner) left him. He decides to make his search for her a part of his quest to delete Solo and the game. Along the way he recruits Lisa's friend Joystick (Sergio Rubini) and tech wizard Naima (Stefania Rocca) to help him avoid suspicious representatives of Okasama Star, who employ increasingly forceful methods to stop him. By the end, Jimi hacks into one of the company's servers. This hack is in the world of virtual reality interpreted as encounters with persons from Jimi's life; the network defends itself by projecting virtual representations of people such as Jimi's father and Lisa. It tries to keep the hacker's mind in the loop of his own memories as it burns the hacker's brain. Jimi manages to pass through the network defence mechanism by freeing his mind, forgetting about life before or after, about bodily feelings, and entering a state of pure concentration where one focuses only on the target (in this case the server with the company's bank account). It is similar to meditation where one tries to concentrate on breathing; people who are able to do this are referred to as angels (they are invisible to the system, can go anywhere they want, and their possibilities are limitless) in the film. In the end, Jimi feels enlightened and at inner peace with himself. He successfully deletes Solo, comes to terms with Lisa's leaving him, and understands why things happened the way they did. He is in the state of Nirvana. Yet, during the film ending credits, a message flashes "Naima is on line" meaning the whole Nirvana intrigue was indeed a game within another game, that the player (the spectator) completed.
Өндіріс
Режиссер Габриэле Сальваторес фильмді негізінен Миландың Портелло ауданындағы қолданыстан шығарылған Alfa Romeo жинау зауытында түсірді. Бүкіл алаң осы ғылыми-фантастикалық көрініс үшін өзгертілді, онда қаланың түрлі этникалық топтары бейнеленген. Үнді халқынан бастап жапондықтарға, қытайлықтарға дейін, фильм болашақ құрған динамикалық және болашаққа бағытталған кеңістіктерде өрбиді.
The director, Gabriele Salvatores, shot the film mainly in the disused Alfa Romeo assembly plant in Portello, Milan. The whole place was converted in this sci fi set where many ethnic sides of the city are shown. From the Indian to the Japanese to the Chinese, the film moves around the dynamic and the futuristic realms that the future created.
Шығару
Нирвана 1997 жылдың 24 қаңтарында Италияда 112 экранда көрсетілімге шықты және итальяндық кассада «Циклон» фильмінен кейін екінші орынды иеленді, алғашқы демалыс күндері 1,7 миллион долларлық табыс әкелді. Содан кейін ол 10 миллион доллар жинады. 1997 жылдың наурыз айында «Dimension Films» АҚШ-та тарату құқығын сатып алды.
Nirvana was released on 24 January 1997 in Italy on 112 screens and opened at number two at the Italian box office behind The Cyclone with a gross of $1.7 million for the weekend. It went on to gross $10 million Dimension Films picked up U. S. distribution rights in March 1997,
Қабылдау
Маргарет Померанц фильмді 5 жұлдыздың 2-сімен бағалап, фильм тым ауыр және көңілді емес екенін айтты. RadioTimes-тан Алан Джонс оған 5 жұлдыздың 4-ін беріп, былай деп жазды: "Бұл таңғажайып кибер-фантазия дизайнымен және жаңашыл идеяларымен бай, ол зиялылық тұрғысынан қызықтырады, сонымен қатар ең қарапайым деңгейде де әдемі көңіл көтеріңкі". Exclaim! журналынан Трэвис Маккензи Хувер фильмнің тым көшірмелік екенін және уақытқа төздіре алмайтынын мәлімдеді. Variety журналынан Дэвид Руни оны "көрнекі тұрғыдан әсерлі, экзистенциалды ғылыми-фантастикалық туынды" деп атап, "нашар құрылған сюжетінен зардап шегеді" деді.
Margaret Pomeranz of Special Broadcasting Service rated the film 2 out of 5 stars and stated that the film is too serious and not very fun. Alan Jones of RadioTimes rated it 4 out of 5 stars and wrote: "This stunning cyber fantasy is rich in design and innovative ideas, and intellectually engages the mind while always remaining enjoyable on the purest pulp levels". Travis Mackenzie Hoover of Exclaim! stated the film is too derivative and has aged poorly. David Rooney of Variety called it "a visually impressive, existential sci fi yarn" that is "shortchanged by a poorly structured story".