Кіріспе

Эстон зоологы және зерттеушісі (1815–1894)

Александр Теодор фон Миддендорф (Алекса́ндр Фёдорович Ми́ддендорф; tr. Александр Федорович Миддендорф; 18 тамыз 1815 – 24 қаңтар 1894) – Балтық немісі және эстон тегінен шыққан ресейлік зоолог және зерттеуші. Ол 1843–45 жылдары Сібірдің ең солтүстік және шығыс аймақтарына жасаған экспедициясымен белгілі. Ол мәңгілік тоңның жануарлар мен өсімдіктердің таралуына тигізетін әсерін сипаттаған.

Ерте өмір

Миддендорфтың анасы София Йохансон (1782–1868), эстон шаруасының қызы, білім алу үшін ата-анасы оны Санкт-Петербургке жіберген. Сол жерде ол Санкт-Петербург педагогикалық институтының болашақ директоры Теодор Иоганн фон Миддендорфпен (1776–1856) танысты, оның әкесі Эстониядағы Каруседе Балтық немісі пасторы болған. Екі жас адам әртүрлі әлеуметтік топтан шыққандықтан, бір-біріне үйлену мүмкін болмады, сондықтан олардың қызы Анет (1809 ж.т.) және ұлы Александр заңды емес туды. Александр 18 тамыз 1815 жылы Санкт-Петербургте дүниеге келді, бірақ алты айдан кейін ғана Санкт-Петербург эстон лютеран қауымында крещение алды, себебі Санкт-Петербург неміс лютеран қауымы крещение рәсімін өткізуге келіспеді. Ілеспе құжаттарда Миддендорфтың ата-анасы өзін үйленген жұбайлар ретінде тіркеді. Көзге түспеу үшін анасы мен ұлы Эстонияға оралып, Пёравере сарайына қоныстанды. Жасы келген Миддендорф мектепке баруға дайын болғанда, 1824 жылы ата-анасы ақыры үйленген соң ғана оның мәртебесі ресми түрде бекітілді. (Ескерту: әкесі Теодор Балтық немісі болғанымен, Миддендорфтың орта аты кейде «Теодорович» деп жазылады, бұл орыс аталық аты Федоровичтің (Федорович) неміс тілінде бұрмалануы; «ович» дегені «алдында тұрған есімнің (әкесінің) ұлы» дегенді білдіреді.)

Білім

Миддендорф өзінің алғашқы білімін Ревальдегі тәрбиешілерден және Санкт-Петербургтегі гимназияда алды. 1832 жылдан бастап ол Дорпат император университетінде медициналық білім алып, профессорлар Георг Фридрих Парот, Николай Иванович Пирогов, Герман Мартин Асмусс және Александр Фридрих фон Хьюктан дәріс алды. Миддендорф 1837 жылы бронхтардағы полиптер туралы диссертациясын (латын тілінде жазылған) қорғап бітірді. Одан кейін ол Берлиннің Гумбольдт университетінде, Эрланген-Нюрнберг университетінде, Вена университетінде және Бреслау университетінде оқуын жалғастырды.

Ғылымшы және зерттеуші

1839 жылы Карл Эрнст фон Баердің қамқорлығымен Киев университетінде зоология профессорының көмекшісі болды. 1840 жылдың жазында Баер Миддендорфтан Новая Земляға екінші экспедициясына қосылуын сұрады (біріншісі 1837 жылы өткен). Құйытқы жағдайларға байланысты экспедиция Новая Земляға жете алмады, бірақ Баер мен Миддендорф Ресей және Норвегия Лапландиясын, сондай-ақ Баренц және Ақ теңіздерін зерттеді. Миддендорфқа Кола түбегін жаяу өтіп, Коладан Кандалакшаға дейінгі түбектің картасын жасау және зоологиялық және ботаникалық материалдар жинау міндеті жүктелді. Баер Миддендорфты Санкт-Петербург Ғылым академиясына келесі экспедицияның жетекшісі ретінде ұсынды және 1842/43 жылдары экспедицияның кеңейтілген нұсқауларын баспаға дайын түрінде ұсынды. Олар 200-ден астам беттен және Еуразияның мәңгі тоңған жерлер картасынан тұрды. 1843-1845 жылдары Миддендорф осы нұсқаулармен Таймыр түбегіне, содан кейін Охот теңізінің жағалауымен және төменгі Амур өзенінің аңғарына (сол кезде Қытай территориясы) сапарлады. Ол өзінің зерттеулерін «Сибирьдің ең солтүстік және шығыс шеттеріне саяхаттар» (Reise in den äußersten Norden und Osten Sibiriens) атты еңбегінде (1848–1875) жариялады, онда жануарлар мен өсімдіктердің таралуына мәңгі тоңның тигізетін әсері туралы мәліметтер келтірілген. Ол сондай-ақ Ресейдегі құстардың көші-қоны туралы «Ресейдің иэпиптисе» (Die Isepiptesen Russlands, 1855) атты кітап жазды, ал 1847–1849 жылдары «Ресейдің малакозоологиясына үлесі» (Beiträge zu einer Malacozoologia Rossica) атты ұлулар монографиясын жариялады, онда ол «радула» терминін енгізді. Баердің экспедициялық нұсқауларының неміс тіліндегі атауы „Сібірдегі көп жылдық жер мұзын білуге арналған материалдар“ (Materialien zur Kenntniss des unvergänglichen Boden Eises in Sibirien) болды. 1943 жылы басылымға дайын болғанымен, мәтін 150 жылдан астам уақыт бойы жоғалып кеткен. Осылайша, 2001 жылы Гиссен университетінің кітапханалық архивіндегі қолжазбаның табылуы және түсіндірмелермен жариялануы ғылыми сенсацияға айналды. Экспедициялық нұсқаулардың толық мәтіні онлайн режимінде (234 бет) қолжетімді. Редактор Лоренц Кинг факсимильді басылымға ағылшын тіліндегі алғы сөз бен Еуразияның екі түсті мәңгі тоң картасын қосты. Мәтінге енгізілген егжей-тегжейлі түсініктемелер мен эстондық тарихшы Эрки Таммиксаар жазған қосымша 66 беттік сілтемелер бар. 1870 жылы Миддендорф Бараба даласын, ал 1878 жылы Ферғана аңғарын зерттеді.

Жеке өмір және өлім

Миддендорф Хедвигке үйленген. Оның ұлы Эрнст фон Миддендорф та орнитолог болды. Миддендорф 1894 жылы Ресей империясының Ливония губерниясындағы (қазіргі Эстонияның Валга уезді) Хеленорм, Дорпат округінде қайтыс болды.

Мұра

Миддендорфтың сараншасы, Жаңа Жердің Миддендорф мысығы, Кодиак аюы (Ursus arctos middendorffi) және Таймыр түбегіндегі Миддендорф шығанағы оның құрметіне аталған. Ол "ауфеис" терминін жасаған.