Кіріспе
Лохлевен қамалы – Шотландияның Перт және Кинросс жергілікті басқару аймағындағы Лох Левен көліндегі аралда орналасқан қираған қамал. Шамамен 1300 жылы салынған болуы мүмкін, қамал Шотландияның тәуелсіздік соғысы (1296–1357) кезінде әскери қақтығыстар ошағы болған. 14 ғасырдың аяғында қамал Уильям Дугласқа, Дугластың 1-ші графына оның туысы тарапынан сыйға берілді. Ол келесі 300 жыл бойы Дугластардың қолында болды. Шотландия королевасы Мэри 1567–68 жылдары осы қамалға қамалып, тәжден бас тартуға мәжбүр болды, содан кейін түрмешісінің отбасының көмегімен қашып кетті. 1588 жылы королеваның түрмешісі Мортон графы атағын мұраға алды және қамалдан кетіп қалды. 1675 жылы сәулетші сэр Уильям Брюс қамалды сатып алып, оны өзінің бағының орталық нүктесі ретінде пайдаланды; ол енді тұрғын үй ретінде пайдаланылмады. Қамалдың қалдықтары Historic Environment Scotland қамқорлығындағы ескерткіш ретінде сақталған. Лохлевен қамалы жаз айларында жұртшылыққа ашық, және оған қайықпен жетуге болады.
Lochleven Castle is a ruined castle on an island in Loch Leven, in the Perth and Kinross local authority area of Scotland. Possibly built around 1300, the castle was the site of military action during the Wars of Scottish Independence (1296–1357). In the latter part of the 14th century, the castle was granted to William Douglas, 1st Earl of Douglas, by his uncle. It remained in the Douglases' hands for the next 300 years. Mary, Queen of Scots, was imprisoned there in 1567–68, and forced to abdicate as queen, before escaping with the help of her gaoler's family. In 1588, the queen's gaoler inherited the title of Earl of Morton, and moved away from the castle. In 1675, Sir William Bruce, an architect, bought the castle and used it as a focal point for his garden; it was never again used as a residence. The remains of the castle are protected as a scheduled monument in the care of Historic Environment Scotland. Lochleven Castle is open to the public in summer, and access is available by ferry.
Ерте тарих
1257 жылы Шотландияның 16 жасар Александр III патшасы регенттерімен күшпен сонда әкелінген кезде Касл аралында қамал салынған болуы мүмкін. Шотландияның Тәуелсіздік соғысының бірінші кезеңінде (1296–1328), ағылшын әскері қаланы басып алды, содан кейін Лохлевен қамалы деп аталды; ол Эдинбург, Стирлинг және Перт қалалары арасындағы стратегиялық маңызды орналасқан. Қазіргі бекіністің бір бөлігі, яғни қоршау қабырғасы, осы кезеңде салынған болуы мүмкін. 1301 жылы ағылшын әскерлері Лохлевенді қоршауға алды, бірақ гарнизон сол жылы сэр Джон Комин қоршауды бұзғанда босатылды. Лох-Левен қамалы 14 немесе 15 ғасырдың басында бес қабатты мұнара үйімен немесе қамалмен нығайтылды. 1390 жылы король Роберт II (1371–1390 жылдары билеген) қаланы өзінің немересі Марджордың күйеуі сэр Генри Дугласқа сыйлады. 14 ғасырдан бастап қамал мемлекеттік түрме ретінде пайдаланылды. Бірнеше танымал адамдар онда тұтқынға алынды, соның ішінде Роберт II (1369 жылы, патша болғанға дейін). 1565 жылы ол Лохлевенге сэр Уильям Дугластың (1606 жылы қайтыс болған) қонағы ретінде қайта келді және онда кальвинист уағыздаушы Джон Нокспен кездесті. Екі жылдан кейін Мэри Лохлевенге тұтқын ретінде оралды. Ол 17 маусым 1567 жылдан 2 мамыр 1568 жылға дейін қамалға қамалды. Ол 15 маусымда Карберри-Хилл шайқасынан кейін, өзінің дворяндарына бағынды, олар оның Ботуэлл графына үйленуіне қарсы болды. Ол Лохлевенге жеткізіліп, сэр Уильям Дугластың қамқорлығына берілді. Тұтқында болған уақытының көп бөлігінде ол Глассин мұнарасында (16 ғасырдың басында салынған) тұрды, ол қамалдың оңтүстік-шығыс бұрышында орналасқан. Қосымша қауіпсіздік үшін Уильям Дугластың қыздары оның бөлмесінде ұйықтады. Үй шаруашылығына сэр Уильямның анасы Леди Маргарет Дуглас (Мэридің жарты ағасы Моррей графының анасы), оның ағасы Джордж Дуглас және Вилли Дуглас (жас жетім туысы) кірді. Кейінірек Мэри Лохлевендегі қызметшілерінің арасында екі әйел, бір аспазшы және бір хирург немесе дәрігер болғанын жазды. Мэри келген кезде ауырып қалды, бұл қасақана уланудың салдары деп күдіктелді, және 24 шілдеге дейін ол Ботуэллмен жүкті болған егіздерді түсірді; олар асығыс түрде жерленді. Бірнеше күннен кейін ол өзінің кішкентай ұлы Джеймстің пайдасына Шотландия тағынан бас тартуға мәжбүр болды. Уильям Мэтленд Летингтон мен Мэри Флеминг оған Аэзоптың аңызындағы арыстан мен тышқан бейнеленген алтын әшекей жіберді. Бұл қашып құтылу мүмкіндігін білдіретін белгі болды, сондай-ақ оның оған үздіксіз қолдау көрсетуі, тышқан аудың түйіндерін тістеп арыстанды босатуы мүмкін еді. Мэри қамал ішінде зергерлік бұйымды киді, ал Мари Курсельс, оның әйелдерінің бірі, оның сипаттамасын берді. Мэри күз бен қыста қалпына келді және біртіндеп Джордж Дугласты өзінің жағына тартты. Бір замандасы Джорджтың "сүйіспеншілікке берілген" екенін жазды. Мэри өзінің қызметшісі Сервай де Конденің маталар мен кестелеуге қажетті материалдарды жіберуін сұрады. Ол бірнеше рет қашып құтылуға тырысты. Бірде ол кір жуушы қыз болып жүрді, ал оның әйелдерінің бірі қамалдың ішінде оның орнын басты. Алайда, ол кетіп бара жатқанда, оны көлден өткізетін қайықшы танып, қамалға қайтарды. Тағы бір жолы ол қамалдың сыртындағы 2 метрлік қабырғадан көтеріліп қашуды жоспарлады, бірақ оның күтуші әйелдерінің бірі Джейн Кеннеди қашуды жаттыға отырып, өзін жарақаттады. Ақыры қашып құтылған түні ол қызметші киімін киіп, Вилли Дуглас кілттерді ұрлап, Мари Курсельс оған қамалдан шығуға рұқсат берді. Содан кейін оны Джордж Дуглас күтіп тұрған жерге 200 аттымен бірге көлдің арғы жағына алып барды. Олар Лотиандағы Ниддри қасапасына қашты. Үш күннен кейін оның француз аспазы Этьен Хауэ және оның әйелі Элс Буг оның жібек және барқыт көйлектерін және басқа да заттарын сандыққа жинап, Мэри қайда болса да жіберді. 19 ғасырда көлдің деңгейі төмендеген кезде табылған ескі кілттер Уилли Дуглас алып кеткен кілттер деп айтылады. Шотландиядағы көптеген қамалдардың бірі - Мэридің рухының қиналғандығы айтылады, өйткені ол өзінің егіздерінің оралғанын күтіп отыр, олар өмірден айырылғаны оның кінәсі емес екенін білсін; олардың жоғалғаны туралы сезінген қайғы оны қамал қабырғасында ұстап тұрды. Англияның Елизавета I-ін ренжіткеннен кейін, ағылшын Нортумберленд графы да осы жерде тұтқынға алынды. Ол екі жыл бойы Лох-Левенде тұтқын болып, кейін Англияға өлім жазасына кесілу үшін жіберілді. 1588 жылы Лохлевеннің сэр Уильям Дугласы 6-шы граф ретінде Мортон графының титулын мұраға алды. 12 мамыр 1589 жылы Уильям Дуглас, 6-шы Мортон графы, Жаңа Үйде Дания адмиралы Педер Мункты қабылдады. Ол королеваның күйеуі Анна Данияға "таңғы сыйлық" ретінде берілген мүлікті иелену үшін Фолкленд сарайында болған. 1675 жылы Лох-Левен иелігі Дугластардан Шотландиядағы король архитекторларының бірі болған сэр Уильям Брюске (шамамен 1630–1710) сатылды. Брюс 1686 жылдан бастап көл жағасындағы Кинесс үйін салды, үйдің және бақтың басты осын алыстағы қамалға бағыттады. "Жаңа Үй", соңғы рет 1723 жылы бұзылған, Брюстің құрылыс алаңының солтүстігінде орналасқан. Кинесс Шотландияда салынған алғашқы классикалық стильдегі ғимараттардың бірі болды. Одан кейін Лохлевен қамалы тұрғын үй ретінде пайдаланылмады, бірақ Брюс оны бағы үшін көрнекті орталық ретінде сақтап қалды. Алайда, қиратылған орын 1840 жылы сақталды және қоқыс тазартылды. Иелік Брюстерден 18 ғасырда Грэм отбасына, ал 19 ғасырда Кинесс үйін енді иеленбейтін Монтгомерилерге өтті. Лохлевен қамалы 1939 жылы мемлекеттік қамқорлыққа берілді және қазір Historic Environment Scotland басқарады. Қамалдың қалдықтары Елтаңбалы Ескерткіш ретінде қорғалады. Ең төменгі деңгейде күмбезделген жертөле бар, үстінде күмбезделген ас үй орналасқан. Зал келесі қабатта, үстінде бөлмелер орналасқан, бәрі спиральды баспалдақпен байланысқан.
English forces laid siege to Lochleven in 1301, but the garrison was relieved in the same year when the siege was broken by Sir John Comyn. Loch Leven Castle was fortified in the 14th or early 15th century by the addition of a five storey tower house or keep. In 1390, King Robert II (reigned 1371–1390) granted the castle to Sir Henry Douglas, the husband of his niece Marjory. Beginning in the 14th century, the castle served as a state prison. Several notable men were imprisoned there, including Robert II in 1369 (before he became king), In 1565, she visited Loch Leven again as the guest of Sir William Douglas of Lochleven (d. 1606), and held an interview there with the Calvinist preacher John Knox. Two years later, Mary returned to Lochleven as a prisoner. She was held there from 17 June 1567 until her escape on 2 May 1568. She had been imprisoned there after the Battle of Carberry Hill on 15 June, when she surrendered to her noblemen, who opposed her marriage to the Earl of Bothwell. She was taken to Lochleven and given into the custody of Sir William Douglas of Lochleven. For most of her captivity she lived in Glassin Tower (built in the early 16th century), at the south east corner of the castle. Some of William Douglas's daughters slept in her bedchamber for extra security. The household included Sir William's mother Lady Margaret Douglas (mother of Mary's half brother the Earl of Moray), his brother George Douglas, and Willie Douglas (a young orphaned relative). Mary later wrote that her own servants at Lochleven included only two women, a cook, and a surgeon or doctor. Mary fell ill on her arrival, which was suspected to be the result of a deliberate poisoning, and sometime before 24 July she miscarried twins that she had conceived with Bothwell; they were hastily buried in the grounds. Only a few days later she was forced to abdicate as Queen of Scots in favour of her infant son James. William Maitland of Lethington and Mary Fleming sent her a gold jewel depicting the lion and mouse of Aesop's fable. This was a token alluding to the possibility of escape, and his continuing support for her, the mouse could free the lion by nibbling away the knots of the net. Mary wore the jewel at the castle and Marie Courcelles, one of her women provided a description. Mary recovered during the autumn and winter, and gradually won George Douglas over to her own cause. A contemporary wrote that George was "in fantasy of love wythe hir." Mary asked her servant Servais de Condé to send her materials for textile projects and embroidery. She also made multiple attempts to escape. Once, she pretended to be a laundress, while one of her ladies took her place inside the castle. However, as she was leaving, the boatman who was taking her across the loch recognized her, and took her back to the castle. Another time, she planned to escape by scaling the 7 feet (2 m) wall outside the castle, but one of her ladies in waiting, Jane Kennedy, injured herself while they were practising the escape. On the night she finally successfully escaped, she dressed as a servant, Willie Douglas stole the keys, and Marie Courcelles let her walk out of the castle. She was then rowed across the loch to where George Douglas was waiting for her, along with 200 horsemen, and they fled to Niddry Castle in Lothian. Three days after, her French cook Estienne Hauet and his wife Elles Boug packed her silk and velvet gowns and other items in a chest to send to Mary wherever she might be. Old keys found when the level of the loch was lowered in the 19th century are said to be those taken by Willie Douglas. The castle is one of many in Scotland said to be haunted by Mary's spirit because she is waiting for her twins to return to her so they would know their loss of life was not her fault; the sadness she felt about their loss kept her trapped within the castle walls after her death. The English Earl of Northumberland was also held here, after offending Elizabeth I of England. He was confined at Loch Leven for two years before being sent back to England to be executed. In 1588, when Sir William Douglas of Lochleven succeeded to the earldom of Morton as the 6th earl, On 12 May 1589 William Douglas, 6th Earl of Morton, entertained the Danish Admiral Peder Munk at the Newhouse. He had been to Falkland Palace taking possession of the property as part of the king's "morning gift" to his bride Anne of Denmark. In 1675, the Loch Leven estate was bought from the Douglases by Sir William Bruce (c.1630–1710), royal architect in Scotland. Bruce built nearby Kinross House on the loch shore from 1686, aligning the principal axis of house and garden on the distant castle. The "Newhouse", which was finally demolished in 1723, was just to the north of Bruce's site. Kinross was one of the first buildings in the classical style erected in Scotland. Thereafter Lochleven Castle was no longer used as a dwelling, but it was preserved by Bruce as a picturesque focus for his gardens. but the ruins were conserved and rubbish removed in 1840. The estate passed from the Bruces to the Graham family in the 18th century and then, in the 19th century, to the Montgomerys, who no longer occupy Kinross House. Lochleven Castle was given in to state care in 1939, and is now managed by Historic Environment Scotland. The remains of the castle are protected as a Scheduled Ancient Monument. The lowest level is a vaulted basement, with a vaulted kitchen above. The hall was on the next floor, with chambers above, all linked by a spiral stair.
Глассин мұнарасы
Глассин мұнарасы – бұл шамамен 1550 жылы ежелгі қоршау қабырғасының оңтүстік-шығыс бұрышына салынған дөңгелек мұнара. "Глассин" атауының шығу тегі белгісіз. Мұнараның мақсаты қосымша тұруға жайлы орындарды ұйымдастыру және қамалға әсерлі көрініс беру болды. Қоршау қабырғасының сыртқы жағына оқ атуға арналған тесіктер қорғанысты күшейтті. Мұнарада су сақтауға арналған күмбезді жертөле бар, оған ауладан бөлек кіруге болады. Жертөледе көлден су жинауға және қолданылған суды төгіп тастауға арналған жеке арналар жасалған. Төменгі бөлмеде көлге қараған терезе орналасқан. Жоғарғы бөлме жатақ ретінде пайдаланылған. Ал ең жоғарыда, қабырға бойынан ғана кіретін шағын бөлме, мүмкін, кабинет немесе кітапхана болған.
Археологиялық табылған жерлер
1995 жылы жасалған шағын қазба жұмыстары барысында мұнараның Үлкен залына кіретін тас баспалдақтың негізі мен екі сатысы табылған. Ормандық баспалдаққа жақын қоқыс қабаттарынан 16 ғасырға тән қыш ыдыстар мен жануар сүйектері анықталды.