Францияның ең ірі заманауи өнер мұражайы – Париждегі Центр Помпиду. Әлемдегі ең көп келуші мұражайлар тізімінде 10-орында! Тарихы, көрмелері туралы біліңіз.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Musée National d'Art Moderne (myze nɑsjɔnal daʁ mɔdɛʁn; "Ұлттық заманауи өнер мұражайы") – Францияның заманауи өнер мұражайы. Ол Париж қаласында орналасқан және қаланың 4-ші округіндегі Помпиду орталығында орналасқан. 2021 жылы әлемдегі ең көп таңдаулы өнер мұражайларының тізімінде 10-шы орында тұрды, оны 1 501 040 адам барып көрді. Бұл заманауи және қазіргі заманғы өнерге арналған ең ірі мұражайлардың бірі. 1937 жылы Musée National d'Art Moderne 1818 жылы король Людовик XVIII құрған Люксембург мұражайының орнын басты, ол Еуропадағы заманауи өнердің алғашқы мұражайы болып, өмір бойында жұмыс істеген суретшілерге арналған, олардың туындылары өлімнен кейін 10 жыл өткен соң Лувр мұражайына қосылатын еді. 1929 жылы Огюст Перре ескі Трокадеро сарайының орнына заманауи өнер мұражайын салу туралы ойлады. 1934 жылы Токио сарайының батыс жағында мұражай салу туралы ресми шешім қабылданды. 1937 жылы Халықаралық өнер және технологиялар көрмесіне аяқталған мұражай уақытша басқа мақсаттарға пайдаланылды, себебі ұлттық және шетелдік тәуелсіз өнер көрмелері Пети-Палас және Же-де-Паум мұражайларында өткізілді. 1939 жылы ашылуы жоспарланған болса да, соғыс салдарынан құрылыс тоқтап қалды. 1940 жылдың қыркүйегінде алғашқы бас консерваторы тағайындалғаннан кейін, мұражай 1942 жылы ішінара ашылды, бірақ провинциядағы ұлттық жинақтардан әкелінген коллекцияның үштен бірі ғана болды. Бірақ оның толық ашылуы 1947 жылға дейін, Екінші дүниежүзілік соғыстан кейін және 1922 жылдан бері Же-де-Паум мұражайында сақталған Люксембург мұражайының шетелдік мектептер коллекциясы қосылғаннан кейін ғана болды. 1947 жылы Токио сарайында орналасқан мұражайдың коллекциясы алғашқы директоры Жан Кассу арқасында, оның Пикассо және Брак сияқты көрнекті суретшілермен немесе олардың отбасыларымен ерекше қарым-қатынасы болғандықтан, айтарлықтай кеңейді. Помпиду орталығы құрылғаннан кейін мұражай 1977 жылы қазіргі орнына көшірілді. Мұражайда 1905 жылғы фовизмнен бергі 90 елден 6400 суретшінің 100 000-нан астам өнер туындылары бар, бұл Музей заманауи өнерге қарағанда екінші орында тұр. Бұл туындыларға сурет салу, мүсін жасау, графика, баспа, фотосурет, кино, жаңа медиа, сәулет және дизайн кіреді. Коллекцияның бір бөлігі екі жылда бір рет екі қабатқа бөлінген кеңістікте көрсетіледі: бірі заманауи өнерге (1905 жылдан 1960 жылға дейін, 5-ші қабатта), екіншісі қазіргі заманғы өнерге (1960 жылдан бастап, 4-ші қабатта) және 5 көрме залында, барлығы Помпиду орталығында. Бранкузи шеберханасы мұражайға іргелес жеке ғимаратта орналасқан. Мұражайда көрсетілетін туындылар коллекцияның әртүрлілігі мен тереңдігін көрсету үшін жиі өзгеріп отырады. Жылдар бойы жеке қабатта (6-шы) заманауи және қазіргі заманғы өнердің көптеген ірі уақытша көрмелері өтті, олардың ішінде көптеген жеке көрмелер болды. 2010 жылдан бері мұражай өзінің провинциялық филиалы – Помпиду Метс орталығында 3 галереяға бөлінген кеңістікте, ал 2015 жылдан бері Испанияның Малага қаласында және 2018 жылдан бері Бельгияның Брюссель қаласында бірегей уақытша көрмелерді ұйымдастырып келеді.
The Musée National d'Art Moderne (myze nɑsjɔnal daʁ mɔdɛʁn; "National Museum of Modern Art") is the national museum for modern art of France. It is located in Paris and is housed in the Centre Pompidou in the 4th arrondissement of the city. In 2021 it ranked 10th in the list of most visited art museums in the world, with 1,501,040 visitors. It is one of the largest museums for modern and contemporary art. In 1937, the Musée National d'Art Moderne succeeded the Musée du Luxembourg, established in 1818 by King Louis XVIII as the first museum of contemporary art created in Europe, devoted to living artists whose work was due to join the Louvre 10 years after their death. Imagined as early as 1929 by Auguste Perret to replace the old Palais du Trocadero, the construction of a museum of modern art was officially decided in 1934 in the western wing of the Palais de Tokyo. Completed in 1937 for that year's International Exhibition of Arts and Technology, it was temporarily used for another purpose, since the exhibition of national and foreign art indépendant was then preferably held in the Petit Palais and the Musée du Jeu de Paume. Although due to open in 1939, construction was eventually interrupted by the war; following the nomination of its first Chief Conservator in September 1940, the museum partially opened in 1942 with only a third of the collection brought back from some national collection caches hidden in the province. But its real inauguration didn't take place until 1947, after World War II and the addition of the foreign schools collection of the Musée du Luxembourg, which had been held at the Musée du Jeu de Paume since 1922. In 1947, then housed in the Palais de Tokyo, its collection was dramatically increased by its first director, Jean Cassou, thanks to his special relationship with many prominent artists or their families, such as Picasso and Braque. With the creation of the Centre Pompidou, the museum moved to its current location in 1977. The museum has the second largest collection of modern and contemporary art in the world, after the Museum of Modern Art in New York, with more than 100,000 works of art by 6,400 artists from 90 countries since Fauvism in 1905. These works include painting, sculpture, drawing, print, photography, cinema, new media, architecture, and design. A part of the collection is exhibited every two years alternately in an space divided between two floors, one for modern art (from 1905 to 1960, on the 5th floor), the other for contemporary art (from 1960, on the 4th floor), and 5 exhibition halls, on a total of within the Centre Pompidou. The Atelier Brancusi is located in its own building adjacent to the museum. The works displayed in the museum often change in order to show to the public the variety and depth of the collection. Many major temporary exhibitions of modern and contemporary art have taken place on a separate floor (the 6th) over the years, among them many one person exhibitions. Since 2010, the museum has also displayed unique, temporary exhibitions in its provincial branch, the Centre Pompidou Metz, in a space divided between 3 galleries and since 2015, in Málaga, Spain, and 2018, in Brussels, Belgium.
Қазіргі заманғы өнер (1905-1960 жж.)
Қазіргі заманғы өнердің көптеген стильдері, соның ішінде фаувизм, экспрессионизм, кубизм, дада, абстрактілі өнер, сюрреализм Матисс, Андре Дерейн, Морис де Вламинк, Рауль Дюфи, Альберт Марке, Ле Дуанье Руссо, Пол Сигнак, Жорж Браке, Пабло Пикассо, Жан Метцингер, Альберт Глейз, Фернан Легер, Хуан Грис, Фрида Кало, Эрнст Людвиг Киршнер, Август Макке, Алексей фон Жавленский, Эмиль Нольде, Оскар Кокошка, Отто Дикс, Джордж Гросс, Курт Швиттерс, Марсель Дюшамп, Франсис Пикабье, Карло Карра, Умберто Боччони, Джакомо Балла, Джино Северини, Марк Шагал, Наталья Гончарова, Михаил Ларионов, Александр Родченко, Франтишек Купка, Пит Мондриан, Тео ван Дусбург, Пол Клее, Василий Кандинский, Казимир Малевич, Жак Вийон, Робер Делане, Соня Делане, Жорж Руо, Бальтюс, Макс Бекманн, Константин Бранкузи, Александр Колдер, Шайм Сутин, Амедео Модильяни, Кес ван Донген, Жан Арп, Джорджо де Кирико, Андре Бретон, Магритт, Макс Эрнст, Жоан Миро, Мэн Рэй, Альберто Джакометти, Сальвадор Дали, Николас де Стаэль, Андре Массон, Ив Танги, Жан Тенгели, Симон Антаи, Ив Кляйн, Джексон Поллок, Марк Ротко, Барнетт Ньюман, Виллем де Кунинг және Фрэнсис Бэкон.
Many styles of modern art, including Fauvism, Expressionism, Cubism, Dada, Abstract art, Surrealism are represented with works by Matisse, André Derain, Maurice de Vlaminck, Raoul Dufy, Albert Marquet, Le Douanier Rousseau, Paul Signac, Georges Braque, Pablo Picasso, Jean Metzinger, Albert Gleizes, Fernand Léger, Juan Gris, Frida Kahlo, Ernst Ludwig Kirchner, August Macke, Alexej von Jawlensky, Emil Nolde, Oskar Kokoschka, Otto Dix, George Grosz, Kurt Schwitters, Marcel Duchamp, Francis Picabia, Carlo Carrà, Umberto Boccioni, Giacomo Balla, Gino Severini, Marc Chagall, Natalia Goncharova, Mikhail Larionov, Alexander Rodchenko, František Kupka, Piet Mondrian, Theo van Doesburg, Paul Klee, Wassily Kandinsky, Kasimir Malevich, Jacques Villon, Robert Delaunay, Sonia Delaunay, Georges Rouault, Balthus, Max Beckmann, Constantin Brâncuși, Alexander Calder, Chaïm Soutine, Amedeo Modigliani, Kees van Dongen, Jean Arp, Giorgio de Chirico, André Breton, Magritte, Max Ernst, Joan Miró, Man Ray, Alberto Giacometti, Salvador Dali, Nicolas de Staël, André Masson, Yves Tanguy, Jean Tinguely, Simon Hantaï, Yves Klein, Jackson Pollock, Mark Rothko, Barnett Newman, Willem de Kooning, and Francis Bacon.
Қазіргі заманғы өнер (1960 жылдан бастап өнер)
Поп-арт, Жаңа реализм, Концептуалды өнер және басқа да бағыттар немесе топтар Энди Уорхол, Ричард Гамильтон, Раушенберг, Дэн Флавин, Эдуардо Арройо, Дэн Грэм, Дэниел Бюрен, Джордж Брехт, Арман, Сезар, Билл Виола, Аниш Капур, Вим Дельвой, Ив Клейн, Ники де Сен-Фалль, Яаков Агам, Вазарели, Джон Кейдж, Синди Шерман, Дитер Рот, Бойс, Рой Лихтенштейн, Бурхан Доғанчай, Дюбюффе, Нам Джун Пайк, Вольф Востелл, Гилберт және Джордж, Дэвид Хокни, Луиза Буржуа және «Өнер және тіл» есімді топтардың туындыларымен ұсынылған. Архитектура және дизайн жұмыстарының арасында Филипп Старк, Жан Нувель және Доминик Перро бар.
Pop Art, Nouveau Réalisme, Conceptual art and other tendencies or groups are represented with works by Andy Warhol, Richard Hamilton, Rauschenberg, Dan Flavin, Eduardo Arroyo, Dan Graham, Daniel Buren, George Brecht, Arman, César, Bill Viola, Anish Kapoor, Wim Delvoye, Yves Klein, Niki de Saint Phalle, Yaacov Agam, Vasarely, John Cage, Cindy Sherman, Dieter Roth, Beuys, Roy Lichtenstein, Burhan Dogancay, Dubuffet, Nam June Paik, Wolf Vostell, Gilbert & George, David Hockney, Louise Bourgeois, and Art & Language. Works of architecture and design include Philippe Starck, Jean Nouvel, and Dominique Perrault.
Нацистер тонаған өнер
1999 жылы Альфонс Канннің мұрагерлері Жорж Бракедің «Гитарашы» картинасын қайтаруды сұрады, оны Помпиду орталығы 1981 жылы Хайнц Берггрюеннен сатып алған еді. 2011 жылы Помпиду орталығы Францияның нацистік оккупациясы кезінде тоналған суретші Федор Лёвенштейннің «Les Peupliers (Poplars)», «Arbres (Trees)» және «Composition» атты үш картинасын иеленгенін мойындады. 2021 жылы француз үкіметі тоналған Макс Пехтштейннің суретін Уго Симонның мұрагерлеріне қайтарып берген соң, Помпиду орталығы қуғынға ұшыраған өнер жинаушыға құрмет көрсету үшін көрме ұйымдастырды.
In 1999, the heirs of Alphonse Kann requested the return of Georges Braque's The Guitar Player, which the Centre Pompidou had acquired from Heinz Berggruen in 1981. In 2011, Centre Pompidou admitted that it held three paintings, Les Peupliers (Poplars), Arbres (Trees), and Composition by the artist Fédor Löwenstein that had been looted during the Nazi occupation of France. In 2021, after the French government restituted a looted Max Pechtstein painting to the heirs of Hugo Simon, the Centre Pompidou held an exhibition in a tribute to the persecuted art collector.