Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Жарғанат түрлері
Species of bat
Үш түсті жарғанат (Perimyotis subflavus) немесе американдық пермиотис – Солтүстік Американың шығысында таралған микрожарғанаттардың бір түрі. Бұрын шығыс пипистрель деп аталған, оның Еуропаның Пипистрелл түрлерімен тығыз байланысты деген қате сенімге негізделген, үш түсті жарғанаттың ең жақын туысы қазір каньон жарғанаты деп танылған. Оның «үш түсті жарғанат» деген атауы арқасындағы түктердің үш бөлек түсті жолағынан шыққан. Бұл АҚШ-тың шығыс және орталық бөліктеріндегі ең кішкентай жарғанат түрі, жекелеген өкілдерінің салмағы тек... осы түрдің жұптасуы күзде қыстауға дайындалғанда жүзеге асады, бірақ сперма сақталуына байланысты аналықтары көктемге дейін жүкті болмайды. Балалар көмексіз туылады, бірақ тез дамып, төрт апталық шағында өздігінен ұшып, азық іздей бастайды. Оның өмір сүру ұзақтығы салыстырмалы түрде ұзақ, шамамен он бес жылға дейін өмір сүре алады. Жазда аналықтары шағын топтарда, ал аталықтары ағаштардың жапырақтарында немесе сақал мохтарында жеке қоныстанады. Ол әртүрлі жәндіктермен қоректенеді, азық іздеу үшін баяу, шарлап ұшады және эхолокация арқылы бағытталды. Бұрын өте көп таралған түр саналғанмен, 2006 жылдан бері оның саны күрт төмендеді, себебі қытықша қалқанша ауруының таралуына байланысты. 2012 жылы Канадада жойылып бара жатқан түрлер тізіміне енгізілді және АҚШ-тың жойылып бара жатқан түрлер тізіміне қосу туралы петиция берілді. Күміс түсті жарғанатпен бірге үш түсті жарғанат АҚШ-та адамдар арасындағы жұқпалы аурудың (рабис) өліміне ең көп себепкер болған екі түрдің бірі болып табылады, 1958–2000 жылдар аралығында он алты өлім тіркелді.
The tricolored bat (Perimyotis subflavus) or American perimyotis is a species of microbat native to eastern North America. Formerly known as the eastern pipistrelle, based on the incorrect belief that it was closely related to European Pipistrellus species, the closest known relative of the tricolored bat is now recognized as the canyon bat. Its common name "tricolored bat" derives from the coloration of the hairs on its back, which have three distinct color bands. It is the smallest bat species in the eastern and midwestern US, with individuals weighing only This species mates in the fall before hibernation, though due to sperm storage, females do not become pregnant until the spring. Young are born helpless, though rapidly develop, flying and foraging for themselves by four weeks old. It has a relatively long lifespan, and can live nearly fifteen years. In the summer, females roost in small groups and males roost solitarily in tree foliage or beard lichen. It eats a diverse array of insects, foraging with a slow, erratic flight and navigating via echolocation. Though once considered one of the most common bat species in its range, its populations have declined rapidly since 2006 with the introduction of the fungal disease white nose syndrome. It was listed as an endangered species in 2012 in Canada, and has been petitioned for inclusion on the US endangered species list. Along with the silver haired bat, the tricolored bat is one of two bat species whose rabies variants have most frequently been implicated in human rabies deaths in the US, with sixteen deaths from 1958–2000.
Таксономия
Үш түсті жарғанат 1832 жылы француз зоологы Фредерик Кувье жаңа түр ретінде сипаттады және оны Vespertilio subflavus ғылыми атауымен Vespertilio тұқымына енгізді. Голотип американдық табиғат зерттеушісі Джон Эттон Ле Конте Джорджия штатында тапқан. 1897 жылы американдық зоолог Геррит Смит Миллер кіші оны физикалық ерекшеліктеріне байланысты Pipistrellus тұқымына алғаш рет енгізді. Сондықтан оған «шығыс пипистрель» деген ат берілді. 1984 жылы оның статусы қайта қарастырылды, Х. Меню оның Pipistrellus емес, Myotis тұқымына көбірек ұқсас екенін анықтады және таксон үшін жаңа тұқым құрды: Perimyotis. «Perimyotis» атауы «Myotis төңірегінде» дегенді білдіреді, бұл оның осы тұқымға ұқсас екенін көрсетеді. Алайда, бұл жіктеу бірден қабылданбады. 1985 жылғы зерттеу оны және каньон жарғанатын Parastrellus тұқымына біріктірді, ал 1987 жылғы жарияланым үш түсті жарғанаттың Pipistrellus тұқымының құрамында екенін көрсетті, бірақ Perimyotis-ті жеті субжанрдың бірі ретінде тізімдеді. Дегенмен, 2003 жылы жүргізілген генетикалық зерттеу үш түсті жарғанаттың Pipistrellus түрлерінен (және каньон жарғанатынан) ерекше екенін растады, соның нәтижесінде Perimyotis тұқымының жарамдылығы мойндалды. 2019 жылдан бері Perimyotis subflavus ғылыми атауы кеңінен қабылданды. Кейіннен бұл тайпа Perimyotini деп аталды. Оның түрлік атауы «subflavus» «сарыдан сәл азырақ» дегенді білдіреді, яғни сарғыш немесе ақшыл сары. Төрт түршесі бар: Жеке тұлғаның алдыңғы аяғының ұзындығы ... см, ал салмағы ... граммды құрайды. Қанатының ені ... см. Оның тіс формуласы ... , барлығы 34 тіс.
The tricolored bat was described as a new species in 1832 by French zoologist Frédéric Cuvier, who placed it in the genus Vespertilio with a scientific name of Vespertilio subflavus. The holotype had been collected in the US state of Georgia by American naturalist John Eatton Le Conte. In 1897, American zoologist Gerrit Smith Miller Jr. placed it in the genus Pipistrellus for the first time as a result of its physical similarities to other members of the genus. Its common name was thus the "eastern pipistrelle". In 1984 its status was reviewed, with H. Menu concluding that it was more similar in appearance to species in the genus Myotis rather than Pipistrellus, erecting a new genus for the taxon: Perimyotis. The name "Perimyotis" means "around Myotis", alluding to its similarities with the genus. This classification was not immediately accepted, however, with a 1985 study instead grouping it and the canyon bat into the genus Parastrellus and a 1987 publication maintaining that the tricolored bat was part of the Pipistrellus genus, though they listed Perimyotis as one of seven subgenera. However, in 2003, a genetic study concluded that the tricolored bat was distinct from Pipistrellus species (and the canyon bat), confirming the validity of the genus Perimyotis. Usage of the scientific name Perimyotis subflavus is widely accepted as of 2019. The tribe was later described as Perimyotini. Its species name "subflavus" means "a little less than yellow", meaning yellowish or pale yellow. Four subspecies are recognized: Individuals have a forearm length of and weigh Its wingspan is It has a dental formula of for a total of 34 teeth.
Көбею және өмір сүру циклі
Үш түсті жарғақ маусымдық көбейеді, жұптасу (жыныстасу) қысқы ұйқыға кірер алдында күзде жүзеге асады. Дегенмен, аналықтарда жұмыртқалау көктемге дейін болмайды, ал аналықтары қыс бойы еркектердің спермасын жатырында сақтайды. Жүктілік (жүктілік) мерзімі шамамен қырық төрт күнге созылады, аналықтары маусым немесе шілде айында туады. Әдетте, балапандардың саны екіге жетеді. Жаңа туған егіздердің біріккен салмағы анасының босанғаннан кейінгі салмағының 58%-ын құрай алады. Туған кезде жас жарғанақтардың жүні болмайды және көздері жабық болады. Еркектер жалғыз өмір сүреді және отар құрмайды. Қыста үш түсті жарғақтар шахталарда, үңгірлерде немесе басқа да адам жасаған құрылыстарда қыстайды. АҚШ-тың Небраска штатындағы шахтада бірнеше жыл бойы жүргізілген зерттеу, жаз айларында шахтаның көбінесе еркектермен толы екенін көрсетті. Шахтаны бір уақытта пайдаланған үш түсті жарғанақтардың жалпы саны нөлден қырық үшқа дейін ауысты. Жарғанақтар қарашадан сәуірге дейін шаршаңқы күйде болды. Шахтада қыста жаздағыдан көбірек жарғанақтар ұялайды. АҚШ-тың Индиана штатындағы тасталған тағы бір шахтада зерттеушілер үш түсті жарғанақтың қыстау кезінде көбінесе (байқаулардың 96,8% жалғыз жарғанақтар) жалғыз қоныстанатынын анықтады. Қысқы ұйқы кезінде еркектер орташа есеппен , ал аналықтар орташа есеппен жоғалтады.
The tricolored bat is a seasonal breeder, with copulation (mating) occurring in the fall before hibernation. Ovulation does not occur until the spring, however, and females store the males' sperm in their uteruses through the winter. Gestation (pregnancy) length is about forty four days, with females giving birth in June or July. The litter size is typically two individuals. As newborns, the combined mass of twin pups can be as great as 58% of the mother's postpartum mass. At birth, the young lack fur and their eyes are closed. Males are solitary and do not form colonies. In the winter, the tricolored bat hibernates in mines, caves, or other human structures. A years long study of a mine in the US state of Nebraska found that in the summer, the mine was mostly occupied by males. Total number of tricolored bats using the mine at one time ranged from zero to forty three. Bats were in a state of torpor from November to April. More bats used the mine as a roost in the winter than in the summer. In another abandoned mine in the US state of Indiana, researchers found that the tricolored bat roosts solitarily during hibernation for the majority of the time (96.8% of observations were singletons). During hibernation, males lose an average of , while females lose an average of .
Тамақ және азық іздеу
Үш түсті жарғақ жәндік жейтін жануар, 5 см-ге дейінгі ұсақ жемді тұтынады. Жемнің түрлеріне масалар, қоңыздар, құмырсқалар, көбелектер және цикадалар кіреді. Ол су жағасында немесе орман шеттерінде баяу, шарлап ұшу арқылы азықтанады. Үш түсті жарғақ – бірнеше түрлі эндопаразиттердің (ішкі паразиттердің) және эктопаразиттердің қожайыны. Оның гуаносынан (дәлелінен) Eimeria (Eimeria heidti) түрінің оцисттері (споралары) табылды. Үш түсті жарғақ 2006 жылы АҚШ-қа келген ақ мұрын синдромы саңырауқұлағының салдарынан қырылдануға ұшырады, АҚШ-тың көптеген штаттарында 70% және одан да көп жоғалтулар тіркелді. Бұл ауру қыс мезгілінде жарғақтардың терісіне қоныстанып, оларды оятып, шектеулі май қорын жұмсап, өлімге алып келеді. Оның саны күрт азайғанмен, кейінгі зерттеулер олардың саны тұрақтап қалуы мүмкін екенін көрсетті, бірақ бұрын көптеген жарғақтар қыстаған гибернакулаларда енді бес жарғақтан да аз немесе тіпті жалғыз ғана кездеседі.
The tricolored bat is insectivorous, consuming small prey of in length. Prey taxa include mosquitoes, beetles, ants, moths, and cicadas. It forages with slow, erratic flight in areas near water or forest edges. The tricolored bat is the host to several species of endoparasites (internal parasites) and ectoparasites. Oocysts (spores) of an Eimeria species (Eimeria heidti ) have been recovered from its guano (feces). The tricolored bat has experienced severe population decline as a result of the fungal disease white nose syndrome, which arrived in the US in 2006, with losses of 70% and greater detected in multiple US states. The disease kills bats by colonizing their skin during the winter, causing them to arouse from torpor and burn through their limited fat reserves. Though its population experienced dramatic reduction, subsequent studies have found that their numbers may be stabilizing, though hibernacula where many individuals once roosted may only host fewer than five bats, or even one solitarily.
Аумағы мен тіршілік ету ортасы
Үш түсті жарғанат Солтүстік Американың шығысында кеңінен таралған, оның таралу аймағының оңтүстік шегі Орталық Америкада, ал солтүстік шегі Канаданың оңтүстігінде орналасқан. 1980-жылдардан бері оның таралу аймағы кеңейіп, батысқа қарай АҚШ-тың Колорадо, Нью-Мексико, Оңтүстік Дакота және Вайоминг штаттарына жетті. Бұған қоса, оның таралу аймағына Ұлы көлдер бассейні де енді.
The tricolored bat is common throughout eastern North America, with the southern extent of its range in Central America and the northern extent in southern Canada. Its range has expanded since the 1980s, with westward expansion reaching the US states of Colorado, New Mexico, South Dakota, and Wyoming. Additionally, its range started to include the Great Lakes Basin.
Қорғау
2018 жылдан бастап IUCN оны осал түрлер тізіміне енгізді. 2008 жылы, алайда, ол ең аз қызығушылық тудыратын түр деп саналды, бұл IUCN-ның ең төменгі қорғау басымдығы. Осы екі бағалаудың арасында саңырауқұлақтық ауру – ақ мұрын синдромы Солтүстік Американың шығысында кеңінен таралып, үш түсті жарғанатқа ауыр зиян келтірді. Тәуекел астындағы жануарлар мен өсімдіктердің жағдайы жөніндегі комитет 2012 жылдан бастап үш түсті жарғанатты Канадада жойылуға жақын түрлердің тізіміне қосты. 2016 жылы Биологиялық әртүрлілік орталығы және Жабайы табиғатты қорғаушылар 1973 жылғы Жойылуға жақын түрлер туралы заңға сәйкес үш түсті жарғанатты тізімге енгізу туралы петицияны АҚШ Балық және жабайы табиғат қызметіне (USFWS) ұсынды. USFWS петиция түрді "қатерлі" немесе "жойылу қаупі бар" деп тізімдеуге негіз болатынын анықтады. 2022 жылдың қыркүйегінде USFWS Биологиялық әртүрлілік орталығының сотқа шағымынан кейін, Жойылуға жақын түрлер туралы заң бойынша үш түсті жарғанатты қатерлі түр ретінде қорғайтынын жариялады.
As of 2018, it is listed as a vulnerable species by the IUCN. In 2008, however, it was considered a least concern species, which is the IUCN's lowest conservation priority. In the time between the two assessments, the fungal disease white nose syndrome became widespread in eastern North America, severely impacting the tricolored bat. After an emergency assessment, the tricolored bat is considered an endangered species under the Committee on the Status of Endangered Wildlife in Canada as of 2012. In 2016, the Center for Biological Diversity and Defenders of Wildlife submitted a petition to the United States Fish and Wildlife Service (USFWS) to list the tricolored bat under the Endangered Species Act of 1973. The USFWS determined that the petition demonstrated that listing the species as "threatened" or "endangered" may be warranted. In September 2022, the USFWS announced it would protect the bat as endangered under the Endangered Species Act, following a lawsuit from the Center for Biological Diversity.
Адамдармен қарым-қатынас
Күміс түсті жарғақпен қатар, үш түсті жарғақ – АҚШ-тағы жарғақтардан туындаған адамдардың құтыру ауруына шалдығу жағдайларының 70% -іне жауапты құтыру вирусының екі түрінің бірі. Үш түсті жарғақпен адамдар сирек кездеседі және құтыру ауруын анықтау үшін жіберілмейді, 2017 жылы АҚШ-та бар болғаны отыз бір адам құтыру ауруына тексерілді. Олардың арасында біреуінің (3,4%) нәтижесінде вирус анықталды.
Along with the silver haired bat, the tricolored bat is one of two species of bat whose rabies variants are responsible for 70% of human rabies cases from bats in the US. The tricolored bat is infrequently encountered by humans and submitted for rabies testing, with only thirty one individuals tested for rabies in the US in 2017. Of those, one (3.4%) tested positive for the virus.