Континенталдық Футбол Лигасы (1965-1969) – NFL және AFL-ден кейінгі кәсіби американ футбол лигасы. Билл Уолш, Кен Стейблер сияқты жұлдыздар осы лигада өнер көрсетті.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Кәсіби американдық футбол лигасы (1965–1969)
Professional American football league (1965–1969)
Континенттік футбол лигасы (COFL) – 1965 жылдан 1969 жылға дейін Солтүстік Америкада жұмыс істеген кәсіби американдық футболдың екінші деңгейдегі лигасы. Ол алғашқы Біріккен футбол лигасының тарауынан кейін құрылды және Ұлттық футбол лигасы (NFL) мен Америка футбол лигасынан (AFL) тыс кәсіби футболдағы басты күш болуға ниеттенді. Лига атын, кем дегенде, ішінара, MLB-ге үлкен әсер еткен, бірақ ешқашан ойын өткізбеген үшінші Континентальдық бейсбол лигасынан алды. Профутбол даңқы залында Континенттік футбол лигасынан шыққан төрт өкіл бар – бұл үлкен лига саналмайтын кез келген лиганың ең көп саны: жаттықтырушы Билл Уолш, квотербек Кен Стейблер, Доак Уокер және Стив Ван Бюрен (соңғы екеуі ойыншы ретінде қабылданған, бірақ осы лигада жаттықтырушылар болған). Сэм Уайч, Боб Куеченберг, Гаро Епремиан және Отис Систранк – кейінірек NFL-де танымал болған ойыншылар мен жаттықтырушылардың арасында, ал Дон Джонас және Том Уилкинсон сияқты бірнеше ойыншы Канада футбол лигасының жұлдыздары ретінде көзге түсті.
The Continental Football League (COFL) was a professional American football minor league that operated in North America from 1965 through 1969. It was established following the collapse of the original United Football League, and hoped to become the major force in professional football outside the National Football League (NFL) and the American Football League (AFL). It owed its name, at least in part, to the Continental League, a proposed third Major League Baseball organization that influenced MLB significantly, although they never played a game. Four Continental Football League contributors are in the Pro Football Hall of Fame, the most of any league not considered a major league: coach Bill Walsh, quarterback Ken Stabler, Doak Walker and Steve Van Buren (the last two of whom were inducted as players but were coaches in this league). Sam Wyche, Bob Kuechenberg, Garo Yepremian and Otis Sistrunk were among the other players and coaches who would later gain fame in the NFL, while a few others, such as Don Jonas and Tom Wilkinson, would emerge as stars in the Canadian Football League.
1965 жылғы маусым
Континенттік футбол лигасының (COFL) құрылуы 1965 жылғы 6 ақпанда жарияланды. Лига негізінен Біріккен футбол лигасы және Атлантикалық жағалау футбол лигасында ойнаған екінші лига командаларынан құрылды. Кентукки штатының бұрынғы губернаторы, АҚШ сенаторы және зейнеткерлікке шыққан Бейсбол лигасының комиссары А. Б. "Бақытты" Чандлер 1965 жылғы 17 наурызда COFL комиссары болып тағайындалды. Лига бастапқыда "кәсіби" бейне жасады. Командалар екі дивизионға бөлінді, әр командада 36 ойыншыдан тұратын құрам және 5 ойыншыдан тұратын "қосалқы" құрам болды. Ережелер негізінен NFL ережелерімен бірдей болды, бірақ тең түскен жағдайда дауды шешу үшін "көзілдіріспе өлім" қосымша уақыты қолданылды, ол сол кездегі NFL тұрақты маусымында болған жоқ. Лиганың тәуелсіздік имиджін нығайту үшін командаларға NFL немесе AFL-ге ойыншыларды беруге немесе олардан опциялық ойыншыларды алуға тыйым салынды. COFL-дың алғашқы маусымы 1965 жылғы 14 тамызда өткен үш ойынмен ашылды. Маусым басталар алдында Спрингфилд (Массачусетс) франшизасы Норфолк (Вирджиния) қаласына көшірілді. Норфолк клубы кассалық түсім бойынша лигадағы ең табысты командаға айналды және 1960-шы және 1970-ші жылдарда бірнеше екінші лиганың қатысу рекордтарын сақтап қалды.
The formation of the Continental Football League (COFL) was announced on February 6, 1965. The league was primarily formed by minor league teams that had played in the United Football League and Atlantic Coast Football League. A. B. "Happy" Chandler, former Kentucky governor, U. S. senator, and retired Major League Baseball commissioner, was named COFL commissioner on March 17, 1965. The league originally adopted a "professional" appearance. Teams were sorted into two divisions and each team had a 36 man roster with a five man "taxi" squad. The rules were primarily those of the NFL except that a "sudden death" overtime period was employed to break ties, which was not part of the NFL during the regular season at that time. To reinforce an image of league autonomy, teams were restricted from loaning players to, or receiving optioned players from, the NFL or AFL. The first COFL season opened with three games played on August 14, 1965. Before the season began, the Springfield, Massachusetts, franchise moved to Norfolk, Virginia. The Norfolk club went on to become the most successful team in the league at the box office and held several minor league attendance records throughout the 1960s and 1970s.
1969 жылғы маусым
Джим Данн 1969 жылғы маусымда Хиллдің орнына лига комиссары болды. Лига Техас футбол лигасының құрамына қосылып Техасқа кеңейді, сондай-ақ кәсіби американдық футбол лигасына Мексикадан алғашқы және, қазірге дейін, жалғыз команданы – «Мексика Алтын Ацтектерін» (оның иесі Ред МакКомбс кейіннен NFL-дің «Миннесота Викингтерін» сатып алады) әкелді. Маусым ортасында «Гавайи» франшизасы Портленд, Орегон қаласына көшті. COFL 1969 жылғы маусымды үлкен үмітпен бастады. Бұл оптимизмді 1968 жылы «Хейсман» жүлдесін жеңіп алған Оңтүстік Калифорния университетінің (USC) жартылай қорғаушысы О.Дж. Симпсонның қызметіне «Орландо Пантерс» клубы жасаған ұсыныс көрсетті. «Пантерлер» Симпсонға «Пантерлер» үшін ойнау үшін 400 000 доллар (команданың барлық жалақысының шамамен екі есеге жуығы) ұсынды, егер ол «Буффало Биллз» клубымен келісімге келмесе; алайда, ол келісімге келді және Симпсон 1969 жылғы маусымда «Буффаломен» келісімшарт жасады. Бірақ COFL-ға қатысушылардың орташа саны ойын сайын шамамен 5700 адамды құрады (ең көп көрермен жинаған «Норфолк» командасы 13 000 көрерменді қабылдады), бұл теледидарлық келісімшарттың болмауына байланысты шығындарды өтеуге жеткіліксіз болды. Бұл экономикалық жағдай 1969 жылғы маусымнан кейін лиганың тарауына себеп болды. COFL чемпионы «Капитолс» және Канада футбол лигасының чемпионы «Оттава Раф Райдерс» арасындағы өзара көрмелік матч өткізу жоспарланған, бірақ «Раф Райдерс» бас тартты. «Алабама Хоукс» клубы NFL-дің «Атланта Фалконс» командасының жаңадан келген ойыншыларына қарсы өткізген ойында 55:0 есебімен жеңілді. 1969 жылғы маусымда «Индианаполис Капитолс» командасының құрамында Джонни Уолтон есімді жаңа квотербек ойнады. Уолтон екінші деңгейдегі кәсіби футболда тұрақты ойыншы болды; 1970-ші жылдардың басында NFL тізіміне ілігуге бірнеше рет тырысқаннан кейін, Уолтон 1975 жылы «Сан-Антонио Уингс» командасынан бастап, Әлемдік футбол лигасынан өзін таныстырды. Уолтон 1976-1979 жылдары NFL резервтік құрамында ойнады, содан кейін 1983 жылы зейнеткерлікке шығып, АҚШ Футбол лигасының «Бостон Брейкерс» командасын жетектеді. COFL-дің түлегі Дон Джонас NFL-ге жол таба алмады, бірақ 1969 жылғы маусымнан кейін Канадада ойнауды жөн көрді. «Орландо Пантерс» клубының квотербегі ретінде ол төрт маусым ойнағаннан кейін Канада футбол лигасының (CFL) «Виннипег Блю Бомберс» командасына қосылды. Джонас «Орландоны» 1967 және 1968 жылдардағы COFL чемпионаттарына жеткізді және әр маусымда лиганың ең құнды ойыншысы атанды. Ол сондай-ақ «Пантерлерді» 1966 жылғы чемпионат ойынына жеткізді, онда олар «Филадельфияға» қосымша уақытта ұтылып қалды; және 1969 жылы COFL жартылай финалына. Дон 1983 жылы Америка футбол ассоциациясының жартылай кәсіби футбол залына енгізілді. Көптеген CFL командалары COFL-ді дамыту лигасы ретінде пайдаланды, өз дағдыларын жетілдіруге уақыт қажетті ойыншыларды жіберіп тұрды. Оберт «Бутч» Логан, қабылдаушы, қорғаушы және ойыншы-жаттықтырушы, кәсіби футболдағы соңғы маусымын Континентальдық лиганың «Сан-Антонио Торос» командасында өткізді. Логан ең соңғы кәсіби футболшы болғандығымен ерекшеленеді, ол жеке нөмірлі нөлдік жеребе киімін киді (тағы екі ойыншы, Кен Берроу және Джим Отто, 1970 жылдары екі нөлдік, 00 киді).
Jim Dunn replaced Hill as league commissioner for the 1969 season. The league expanded into Texas by absorbing the Texas Football League, which also brought the first and, to date, only team from Mexico to play in a professional American football league, the Mexico Golden Aztecs (whose owner, Red McCombs, would later buy the NFL's Minnesota Vikings). Midway through the season, the Hawaii franchise moved to Portland, Oregon. The COFL entered the 1969 season with high hopes. That optimism was exemplified by the Orlando Panthers' bidding for the services of the 1968 Heisman Trophy winner, halfback O. J. Simpson of the University of Southern California (USC). The Panthers made an offer of $400,000 (nearly double the entire team's salary) for Simpson to play for the Panthers if his negotiations with the Buffalo Bills fell through; they did not, and Simpson signed with Buffalo for the 1969 season. But COFL attendance averaged approximately 5,700 spectators per game (the top attended team, Norfolk, had 13,000), insufficient to offset the lack of a TV contract. These economics contributed to the ultimate demise of the league after the 1969 season. Plans for an interleague exhibition between the COFL champion Capitols and the Canadian Football League champion Ottawa Rough Riders had been laid, but the Rough Riders backed out. The Alabama Hawks played a pre season game against the NFL's Atlanta Falcons rookies, losing 55–0. The Indianapolis Capitols featured a rookie quarterback named Johnnie Walton during the 1969 season. Walton would become a regular in second tier professional football; after several failed attempts to get onto an NFL roster in the early 1970s, Walton got his break in the World Football League, starting for the San Antonio Wings in 1975. Walton would spend the 1976–79 seasons as an NFL backup, then came out of retirement in 1983 to lead the Boston Breakers of the United States Football League. COFL's alum Don Jonas did not reach the NFL, but instead chose to play in Canada after the 1969 season. As Orlando Panthers quarterback, he played four seasons before joining the Winnipeg Blue Bombers of the Canadian Football League (CFL). Jonas led Orlando to the 1967 and 1968 COFL championships, and was named the league's Most Valuable Player for each season. He also paced the Panthers to the 1966 championship game, which they lost to Philadelphia in overtime; and to the COFL semifinal game in 1969. Don was inducted into the American Football Association's Semi Pro Hall of Fame in 1983. Many CFL teams used the COFL as a developmental league sending players that need time to improve their skills. Obert "Butch" Logan, a receiver, defensive back and player coach, played his penultimate season in professional football with the Continental league's San Antonio Toros. Logan is notable for being the last professional football player to wear the singular jersey number zero (two others, Ken Burrough and Jim Otto, would wear a double zero, 00, into the 1970s).