Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Американдық әскери-теңіз офицері (1756–1826)
American naval officer (1756–1826)
Ричард Дейл (6 қараша 1756 – 26 ақпан 1826) – Джон Барри басшылығымен Континенттік әскери-теңіз флотында шайқасқан американдық әскери-теңіз офицері және 1779 жылдың 23 қыркүйегіндегі Англияның Фламбороу бас теңіз шайқасында Джон Пол Джонстың бірінші лейтенанты болған. Ол тұрақты АҚШ әскери-теңіз флотының алғашқы алты коммодорының бірі болды және Томас Джефферсон президенттігі кезінде 1801 жылы Бірінші Барбария соғысы барысында Триполи қамалына басшылық етті.
Richard Dale (November 6, 1756 – February 26, 1826) was an American naval officer who fought in the Continental Navy under John Barry and was first lieutenant for John Paul Jones during the naval battle off of Flamborough Head, England against in the celebrated engagement of September 23, 1779. He became one of the six original commodores of the permanent United States Navy, and commanded a blockade of Tripoli in 1801 during the First Barbary War of Thomas Jefferson's presidency.
Алғашқы жылдар
Ричард Дейл Вирджиния штаты, Норфолк округі, Портсмут приходында, кеме жасаушы және саудагер Уинфилд Дейл мен Энн Сазерлендтің үлкен ұлы ретінде дүниеге келді. Оның әкесі Дейл он жасқа толғанда қайтыс болды. Екі жыл өткен соң Дейл ағасының сауда кемесіне жалданып, оны Англияның Ливерпуль қаласына жеткізді. Вирджинияға қайтқаннан кейін Дейл кеме иесінің шәкірті болды, оның арқасында ол бірнеше рет Вест-Индияға сапар жасады. Бес жылдың ішінде ол құнды бриг кемесінде бас серік атағына қол жеткізді. 1776 жылдың көктеміне дейін ол сауда флотында қызмет етті.
Richard Dale was born in Portsmouth parish, Norfolk County, Virginia, the eldest son of Winfield Dale, shipwright and merchant, and Ann Sutherland. His father died when Dale was ten years old. Two years later, Dale signed on with a merchant vessel owned by an uncle that took him to Liverpool, England. Upon his return to Virginia, Dale became apprenticed to a ship owner, through whom he made several journeys to the West Indies. Within five years, he achieved the rank of chief mate on a valuable brig. He remained in the merchant service until the spring of 1776.
Революциялық соғыс
Далелдің Азаттық соғысы кезіндегі өмірі алуан түрлі болды. 1776 жылы саудагерлік қызметтен кеткен соң, Вирджиния колониясының флотында лейтенант болып қызметке кірді. Бірақ ол қызметте ұзақ болған жоқ, өйткені жақын арада фрегаттың шағын кемесімен (тендер) тұтқынға алынды. Кеме экипажындағы көптеген адамдарды ол саудагер болып жұмыс істеген кезден таныды, және олар Далені британдықтардың жағына қосылуға көндірді. Ол Вирджинияның корольдік губернаторы Лорд Данмордың қызметінде болды. Британдықтар үшін шайқасқанда Дале американдық пилоттық қайықтармен болған қақтығыста алғашқы жараларын алды. Вирджиния штатының Норфолк қаласында жазылған кезде, ол мүмкіндігі болғанда патриоттардың жағына қайта оралуға бекінді. Ямайкаға бағыт алған британдық кеме, американдық капитан Джон Барридің «Лексингтон» кемесімен тұтқынға алынды. Дале американдық кемеде қызмет етуге еріктіріліп, мидшипман шенімен қатарына қосылды. Барри капитандықтан Уильям Холлокқа ауысқаннан кейін Дале «Лексингтонда» қызметін жалғастырды, Холлок оны мастердің көмекшісіне (Master's Mate) көтерді. Алайда, «Лексингтон» британдық фрегатқа түсіп қалды, және «Лексингтоннан» таңдалған офицерлер, Дале де солардың ішінде, «Перл» кемесіне тұтқын ретінде алынды. Бірақ күрт дауылдың арқасында американдық экипаждың қалған бөлігі қашып үлкерді. 1777 жылдың қаңтар айында Дале тұтқын алмасу арқылы босатылып, енді Генри Джонстон басқаратын «Лексингтонға» қайта оралды. «Лексингтон» Ирландия жағалауында қиратушылық әрекеттер жасаған эскадрильяға қосылды, бұл британдықтарды бригті және оның экипажын қуып, ақырында тұтқынға алуға мәжбүр етті. Олар Плимут қаласына (Англия) жеткізілді, ал экипаж 1777 жылдың қыркүйегінде Милл түрмесіне қамалды.
Dale's record during the Revolutionary War proved eclectic. After departing the merchant service in 1776 he signed on as a lieutenant in the navy of the colony of Virginia. His tenure proved brief, since he was captured shortly thereafter by a tender of the frigate He knew many of the men in the ship's crew from his time as a merchant, and they persuaded Dale to sign up for the British cause. He served for Lord Dunmore, the royal governor of Virginia. While fighting for the British, Dale received his first battle wounds when he was caught in a confrontation with American pilot boats. During his convalescence in Norfolk, Virginia, he determined that he would return to the patriot cause at his first opportunity. En route to Jamaica, the British vessel upon which Dale traveled was captured by the American Captain John Barry on his ship Lexington. Dale volunteered to serve on the American ship, and entered their service with the rank of Midshipman. He continued on with Lexington after Barry was replaced as captain by William Hallock, who promoted Dale to Master's Mate. Unfortunately for Dale, the ship was captured by the British frigate Select officers from Lexington were taken onto Pearl as prisoners, Dale included, although a sudden gale permitted the rest of the America crew to escape. In January 1777, Dale was released in a prisoner exchange and returned to Lexington, now under yet another captain, Henry Johnston. Lexington joined a squadron that caused some destruction on the coast of Ireland, which compelled the British to chase and, eventually, capture the brig and its crew. They were taken to Plymouth, England and the crew imprisoned in Mill Prison in September 1777.
Милл түрмесі
Патшалыққа опасыздық жасады деген айыппен айыпталған Джонстон, Дейл және экипаждың қалғандары түрмеде қатал күтімге алынды. Жеткілікті тамақ болмағандықтан, бір кезде олар тірі қалу үшін итті өлтіріп жеуге мәжбүр болды. Олардың жағдайы британдық жандар оларға күнкөріс үшін қажетті ең төменгі жағдайды қамтамасыз ету үшін жеткілікті ақша жинағаннан кейін ғана жақсарды. Дегенмен, американдық теңізшілер соғыстың қалған бөлігін түрмеде күтуге дайын болған жоқ, сондықтан олар қабырғаның астынан туннель қазып, қашуға тырысты. Дейл мен әріптесі Лондоннан Дюнкеркке баруға тырысқанда қайта ұсталды және Милл түрмесіне қайтарылды. Қашуға тырысқаны үшін жаза ретінде екеуі де "Қара тесікте" қырық күн оқшауландырылды. Түрмеде отырғанда, Дейл уақытын тиімді пайдаланған күнделікке қол жеткізді. Ол жастық шағында аяқтамаған білімін жалғастырды. Ол көбейту кестесін, түрлі салмақтар мен өлшемдерді, көбейту мен бөлуді, сондай-ақ бөлшектерді өзі үйренді. Ол сондай-ақ бартер, акциялар және пайыздық үстема ережелерін зерттеді және кеме басқаруға қажетті теңіз командаларының сөздігін жасады. Милл түрмесінде бір жылдан астам уақыт тұтқында болғаннан кейін, Дейл 1779 жылдың ақпан айында сәтті қашуға қол жеткізді. Ол британдық офицердің формасын киіп, түрме қақпасынан күдік тудырмастан шықты. Ол форманы қалай алғанын ешқашан жазған емес. Ол сондай-ақ Англиядан шығып, Францияның Л'Ориент қаласына қашу үшін қажетті құжаттарды Лондоннан алды.
Charged with high treason against the crown, Johnston, Dale and the rest of the crew were treated harshly in the prison. A lack of sufficient food compelled them at one point to kill and eat a dog for survival. Their conditions improved only after sympathetic British civilians collected enough money to supply them with the bare necessities for sustenance. Still, the American sailors were unprepared to wait out the remainder of the war in prison, and dug a tunnel under the wall through which they attempted to make their escape. Dale and a colleague were re captured as they attempted to board a ship from London to Dunkirk, and were returned to Mill Prison. As punishment for their escape attempt, they were both subjected to forty days of solitude in the "Black Hole." While in prison, Dale obtained a journal wherein he used his time constructively. He continued the education he had not completed in his youth. He taught himself the multiplication table, different weights and measures, multiplication and division, as well as fractions. He also examined the rules of barter, stocks and interest, and created a glossary of different naval commands necessary to captain a ship. After a captivity at Mill Prison that lasted over a year, Dale finally managed to successfully escape in February, 1779. He walked out of the prison gates without creating suspicion, wearing the uniform of a British officer. He never recorded how he had obtained the uniform. He also obtained the necessary papers in London to leave England and make his escape to L'Orient, France.
Бонгоме Ричард
L'Orient-та Дейл Джон Пол Джонспен бірге Bonhomme Richard кемесінде мастер-мате ретінде қызметке тұрды, ол француздық Шығыс Индия компаниясына тиесілі кеме болған және соғыс кемесіне айналдырылған еді. Ол көп ұзамай бірінші лейтенант болып тағайындалды. Кеме Ирландияның батыс жағалауымен жүзіп, соғысты британдық суларға жеткізді. Көптеген кемелерді басып алу немесе жою арқылы ол британдық сауданы бұзуға үлес қосты және көптеген тұрғындарды соғыстың аяқталуын асыға күтуге мәжбүр етті. 1779 жылдың 23 қыркүйегінде Bonhomme Richard Йоркшир маңындағы Фламборох-Хед жағалауында HMS Serapis кемесімен кездесті. Өте батыл және арысқан адам ретінде танылған Дейл шайқастың қаһарлы сәттерінде кеменің алдыңғы қаруларын басқарды. Боном Ричардтың батып бара жатқаны туралы хабар төменгі палубадан жеткенде, экипаж берілуге дайын тұрғанда, Дейл зақымды анықтау үшін барды. Кеме әлі батпайтынын түсінген соң, ол экипажды күреске шақырды. Ол британдық тұтқындарды кеменің суында қалуы үшін су сорғыларын жұмыс істетуге мәжбүрледі. Серапис капитаны Ричард Пирсон туын түсіріп, шайқастың американдықтардың жеңісімен аяқталғанын жариялағаннан кейін, Дейл, Bonhomme Richard-тың екінші командирі ретінде, британдық кемеге шыққан алғашқы америкалық болды. Одан кейін ол Пирсонның Джонспен кездесіп, Серапистің берілуін ұйымдастыруын қамтамасыз етті. Өз міндеттерін орындағаннан кейін, Дейл жарақат алғанын байқады. Үлкен сынық Дейлдің аяғы мен тобығына ауыр жарақат келтірді. Жарақаттан болған қатты ауырсынудан ол құлап, есінен таныды. Боном Ричардқа келтірілген зақымдарды жөндеу мүмкін емес екені анық болғаннан кейін, американдықтар HMS Serapis кемесіне көшіп, оқиға орнын тастады. Сауығуға біраз уақыт қажет болғанымен, Дейл тағы екі жыл Джонстың бірінші лейтенанты болып қызмет етті, алдымен Alliance, содан кейін USS Ariel кемелерінде. 1781 жылдың 14 сәуірінде Ариэль Филадельфия портына келгенде, Дейл төрт жылдан кейін алғаш рет американдық топыраққа қадам басты. Джонстың Дейлге берген бірінші лейтенант шені осы уақытқа дейін тек Джонстың жеке кәсібіне қаржылай көмек көрсеткен француз үкіметі тарапынан мойындалған еді. Оның қызметі үшін Америка Континенттік Конгресі оның шенін ресми түрде мойындап, оны Континенттік флоттың бірінші лейтенанты етті.
In L'Orient, Dale signed on as Master's Mate with John Paul Jones on Bonhomme Richard, which was a French East Indiaman that had been converted to a warship. He received a promotion to First Lieutenant in short order. The ship cruised along the west coast of Ireland and brought the war into British waters. Through the capture or destruction of many vessels, he contributed to the disruption of British trade, and made many residents impatient for the war to end. On September 23, 1779, Bonhomme Richard met HMS Serapis off the coast of Flamborough Head, near Yorkshire. Described as being somewhat reckless in his bravery, Dale commanded the forward guns in the close fighting of the battle. When rumors that Bonhomme Richard was sinking reached him from below decks, and that the crew was prepared to surrender, Dale went to ascertain the damage. Upon his assessment that the ship would not yet sink, he inspired the crew to persist in the fight. He compelled his British prisoners to man the pumps to keep the ship afloat while the battle continued above. After Captain Richard Pearson of Serapis struck his flag and declared the battle an American victory, Dale, as second in command of Bonhomme Richard, was the first American to board the British vessel. He then arranged for Pearson to meet with Jones to arrange the surrender of Serapis. Once his duties had been fulfilled, Dale realized that he had been wounded in the melee. A large splinter had resulted in a serious injury to Dale's foot and ankle. The pain from the wound caused him to collapse and faint. When the damage done to Bonhomme Richard proved irreparable, the Americans boarded HMS Serapis and departed the scene. Although he required some time to convalesce, Dale remained as Jones' first lieutenant for two more years, first on Alliance, then on USS When Ariel arrived at the port of Philadelphia on the 14th of April, 1781, it was the first time Dale had been on American soil in four years. The rank of first lieutenant that Jones bestowed upon Dale was, to this point, recognized only by the French government that had financed Jones' privateer ventures. In recognition for his services, the American Continental Congress now officially recognized his rank as well, and made him a first lieutenant in the Continental Navy.
Континенттік әскери-теңіз флоты
Конгресс Джон Пол Джонсты әлі салынып бітпеген 74 зеңбірекке ие «Америка» желілік кемесінің командирі етіп тағайындағанда, Джонс Дейлден өзінің қызметінде қалуын сұрады. Дейл Джонстың ұсынысынан бас тартты, себебі ол кеменің құрылысы кезінде теңізден тым ұзақ уақытқа алыстатылуы мүмкін деп алаңдады. Оның шешімі орынды болды, өйткені Конгресс ақыры кемені капитан Джонсқа емес, қарызын өтеу үшін француз үкіметіне берді. Оның орнына Дейл Континенттік флоттың «Трамбулл» кемесінің капитаны Николсонға лейтенант болып қызметке тұрды. Филадельфиядан шыққаннан кейін бірден «Трамбулл» кемесі қатты дауыл кезінде британдық фрегатпен кездесті. Дейл жараланды, содан кейін болған шайқаста тұтқынға алынып, Нью-Йоркке жеткізілді. Нью-Йорк 1776 жылдан бері британ әскерлерінің бақылауында болды, және Дейл тағы да соғыс тұтқынына айналды. Бірақ бұл жолы оның түрмеде отыруы салыстырмалы түрде қысқа болды. Континенттік агенттер Дейлдің ертерек босатылуы үшін келісім жасады. Екі айдың ішінде ол қайтадан босатылды. Ол «Королева Франции» атты американдық жеке кемеде бірінші офицер болып қызметке кірді, бұл үлкен сауда кемесі үшін Континенттік Конгресс маркировка хатын бекітті. Бұл «Королева Франции» кемесіне Континенттік флот атынан британдық кемелерге шабуыл жасауға құқық берді. Дейл кемеге қолбасшылық бергенде, оны тиімді пайдалана алды және жаудың бірнеше кемесін жаулап алды. Дейл 1783 жылдың ақпан айында Филадельфияға оралды. Сол жылдың қыркүйек айында Париж шартына қол қойылғаннан кейін соғыс ресми түрде аяқталды, және Континенттік флот ресми түрде таратылды. Барлық Континенттік офицерлермен бірге Дейлдің қызметі де аяқталды, және ол сегіз жылдан кейін алғаш рет азаматтық адамға айналды. 1783 жылы Дейл Пенсильвания Синциннати қоғамының алғашқы мүшесі болды.
When Congress appointed John Paul Jones as commander of the not yet built 74 gun ship of the line America, Jones asked Dale to remain in his service. Dale declined Jones' offer, concerned that he would be kept away from sea too long during construction of the ship. His decision proved astute, since Congress ultimately gave the ship to the French government in payment of a debt, rather than to Jones to captain. Instead, Dale signed on as lieutenant for Captain Nicholson of Trumbull, for the Continental Navy. Almost immediately after its departure from Philadelphia, Trumbull was confronted by a British frigate during a severe storm. Dale was wounded, then captured in the ensuing fight and taken to New York City. New York had been occupied by British forces since 1776, and Dale was again a prisoner of war. This time, his imprisonment was comparatively short. Continental agents negotiated an early release for Dale. Within two months' time, he was free again. He signed on as the first officer on the American privateer Queen of France, a large merchant ship for which the Continental Congress approved a letter of marque. This gave Queen of France the authority to attack British vessels in the name of the Continental Navy. When Dale received command of the ship, he was able to use it to advantage and captured a number of the enemy's vessels. Dale returned to Philadelphia in February 1783. When the war officially ended with the signing of the Treaty of Paris in September of that year, the Continental Navy was officially disbanded. Along with all the other Continental officers, Dale's commission ended and he became a civilian for the first time in eight years. In 1783, Dale became an original member of the Pennsylvania Society of the Cincinnati.
Саудагер және отбасы
Дейл соғыстан кейін Қытай саудасына инвестор ретінде де, теңізші ретінде де қатысты. Ол Америка Құрама Штаттары мен Қиыр Шығыстағы Қытай және Үндістанның теңіз порттары арасындағы сауда сапарларында сәтті капитан және саудагер атанды. АҚШ-та болғанда, 1790-1800 жылдар аралығында жаңа елдің астанасы Филадельфияда жиі болды. Ол осы уақытты бұрынғы қолбасшысы және өмір бойы досы Джон Барриді аралау үшін пайдаланды. Бір күні Дейл Барридің әйелі Сараның туысы Доретия Кратхорнмен танысты. Ричард пен Доретия 1791 жылдың 15 қыркүйегінде Филадельфиядағы Крайст-Черч шіркеуінде үйленді. Келесі жылы олардың алғашқы баласы дүниеге келді, олар алғашқы үйлерінде, 49 Пайн-стрит мекенжайында бірге тұрды. Одан кейін тағы жеті бала дүниеге келді. Филадельфияда бірге тұрған жылдары Дейлдер 69 Пайн, 271 Каштанат, 69 Сприц және 296 Уолнут көшелерінде де тұрды. Олардың некедегі алғашқы он жылы Дейлдің әртүрлі кемелердің капитаны ретінде теңізде болуымен өтті, ол сауда кемелерін басқарды немесе жаңа құрылған АҚШ Әскери-теңіз күштерінде қызмет етті.
Dale got involved in the China Trade after the war, both as an investor and as a seaman. He became a successful captain and merchant during his commercial ventures between the United States and seaports in the Far East, in both China and India. When he was stateside, he often found himself in Philadelphia, the capital of the new country during the years 1790 through 1800. He used this time to visit his former commander and lifelong friend, John Barry. On one visit, Dale met the cousin of Barry's wife Sarah, Dorethea Crathorne. Richard and Dorethea were married on September 15, 1791, at Christ Church in Philadelphia. Their first child was born the next year, while they lived at their first home together at 49 Pine Street. Seven more children were to follow. During their lives together in Philadelphia, the Dales also lived at 69 Pine, 271 Chestnut, 69 Spruce, and 296 Walnut Streets. The first ten years of their marriage often found Dale at sea as the captain of different vessels, either commanding merchant ships or in the newly established United States Navy.
АҚШ Әскери-теңіз флоты
1794 жылы президент Джордж Вашингтон Конгресс бұйрығымен Америка Құрама Штаттарының Әскери-теңіз күштерін құрды. Бұл қадамның мақсаты – Американың сауда кемелерін Барбария елдерінің каперлерінен қорғау болды. Олардың елдің Жерорта теңізінде мықты әскери күшінің болмауынан пайдалануға тырысты. Соғыс министрі Генри Нокс елдегі теңіз командасының ең үздік өкілдерінен алты адамды таңдап, жаңадан құрылған Америка әскери күштерінің алғашқы қолбасшылары етіп тағайындады. Ричард Дейл осы алты адамның бірі болды. Дейл ұсынысты қабылдап, алғашқы тапсырмасын орындау үшін Норфолк (Вирджиния штаты) қаласына сапарлады: «Чесапик» фрегатының құрылысын қадағалау. Алжирмен (Барбария елдерінің бірі) бейбітшілік шарты жасалғаннан кейін, Жерорта теңізінде біршама тұрақтылық орнап, фрегат құрылысы тоқтатылды. Дейл Әскери-теңіз күштерінен уақытша демалыс алып, Қытай саудасымен айналысуын жалғастырды. 1796 жылы АҚШ пен Франция арасындағы шиеленіс күшейгендіктен, «Квази соғыс» деп аталған қақтығысқа байланысты ол қайтадан Әскери-теңіз күштеріне шақырылды. Әскери қызметке асыққан түрде дайындалған «Гангес» сауда кемесінің капитаны ретінде Дейл АҚШ Әскери-теңіз күштері атынан теңізде кемеге алғашқы қолбасшылық еткен адам атанды. «Гангес» соғыс кезінде Америка жағалауын қорғау үшін пайдаланылды, бірақ ешқандай шайқасқа қатыспады. Тағы бір дау Дейлді Франциямен болған жаулық аяқталғаннан кейін екінші демалыс алуға итерді. Дейл және тағы бес теңіз басшысы өздерінің шендеріне қатысты дауға тартысты. Үкімет өкілдері олардың алаңдаушылықтарын қарастырып жатқанда, Дейл Қиыр Шығыс саудасын қайта бастады. Филадельфияға оралғанда мәселе оның қанағаттануына сай шешілді және Дейл бұйрықтарын қабылдады. Ол Жерорта теңізінде американдық сауда кемелерін қорғауға тағайындалған шағын флотқа қолбасшылық етуге тиіс болды. Америка кемелері енді Солтүстік Африка елдерінің каперлерінен қауіпсіз емес еді.
In 1794, President George Washington established the United States Navy through order of Congress, ostensibly to protect American merchant vessels from the threat of privateers from the Barbary Nations, who took advantage of the new country's lack of a strong military presence in the Mediterranean Sea. Secretary of War Henry Knox selected six men, the elite of the country's naval command, to become the first commanders in the new branch of the American military. Richard Dale was selected as one of those six. Dale accepted the appointment and traveled to Norfolk, Virginia, for his first assignment: to supervise construction on the frigate Chesapeake. Due to the signing of a peace treaty with Algiers, one of the Barbary nations, which created some stability in the Mediterranean, construction on the frigate was halted. Dale requested and received a temporary furlough from the Navy and resumed business in the China trade. He was called back into the Navy in 1796 because of tensions that had developed between the United States and France, in what was known as the Quasi War. As captain of the modified merchant ship Ganges, which was hastily equipped for military service, Dale gained the distinction of being the first man to command a ship at sea on behalf of the United States Navy. Ganges was used to protect the American coastline during the conflict and did not see any fighting. A conflict of another kind caused Dale to request a second furlough after hostilities with France were redressed. Dale and some of the other five naval leaders became engaged in a dispute over their proper ranks. While government officials considered their concerns, Dale resumed the Far East trade. Upon his return to Philadelphia, the issue had been settled to his satisfaction, and Dale accepted his orders. He was to command a small fleet assigned to protect American merchant ships in the Mediterranean Sea. American ships were no longer safe against the privateers of the North African nation states.
Барбария соғысы
Бірінші Барбарий соғысы кезінде Солтүстік Африкамен коммодор Дейл капитан Джеймс Баррон және тағы төрт кемеден тұратын флагмандық кемесі "Президентпен" бірге жүзіп кетті. 1801 жылы президент Томас Джефферсон оларға Триполи қаласын блокадалауды тапсырды, онда үкімет рұқсатымен қарақшылар еуропалық және американдық сауда кемелерін тонап, экипаждарын құлдыққа салды. Америка Құрама Штаттары үкіметі бірнеше жыл бойы Триполи, Тунис және Алжир басшыларына америкалық мүдделерді қорғау үшін салық төледі. Дегенмен, Барбарий қарақшылары америкалықтардың мүлігін және теңізшілерін кездейсоқ түрде тонауын жалғастырды. 1801 және 1802 жылдары Дейл мен оның флоты осы суларда тәртіп орнатқан кезде, американдық кемелерге ешқандай қауіп болған жоқ. Дейл кемелердің экипаждарындағы жабдықтың жетіспеуі және аурудың таралуы салдарынан Вирджиниядағы базасына қайтуға мәжбүр болды. Дейл АҚШ-қа оралғаннан кейін Жерорта теңізіне қайта оралуға жаңа бұйрық алды, бірақ ол өзінің тағайындамасының шартына наразы болды. Флагмандық кемесінде капитан болмайтынын білгенде, ол АҚШ Әскери-теңіз күштеріндегі лауазымынан кетті. Коммодор болып қызмет етіп жүргенде капитанның міндеттерін алуды ар санады. Оның орнына ол Филадельфияға азамат ретінде оралып, әйелі мен отбасымен бірге қалған өмірін құрлықта өткізді.
During the First Barbary War with North Africa Commodore Dale sailed in the flagship President with Captain James Barron and a fleet of four other ships. In 1801, President Thomas Jefferson assigned them to blockade the city of Tripoli, where government sanctioned pirates seized European and American merchant ships and enslaved their crews. The United States government reluctantly paid tribute to the leaders of Tripoli, Tunis and Algiers for a number of years to ensure the protection of American interests. Regardless, the Barbary pirates continued to sporadically seize American property and sailors. During the years 1801 and 1802, while Dale and his fleet regulated these waters, American ships remained unthreatened. Dale maintained the blockade until a lack of provisions and rampant illness among the crews of his ships compelled him to return to his base in Virginia. Dale received new orders to return to the Mediterranean after his return to the States; however, he was dissatisfied with the conditions of his assignment. He resigned his commission in the United States Navy when he discovered that there would be no captain on his flagship. He considered it a dishonor for him to assume the responsibilities of a captain while serving as a commodore. Instead. he returned to Philadelphia as a civilian, and lived the remainder of his life on land, with his wife and family.
Зейнеткерлік және өлім
Дейл саудагерлік теңізші ретінде өзін жақсы көрсетті. Филадельфияға оралғаннан кейін, ол мансабының бағытын өзгертіп, Солтүстік Американың Сақтандыру компаниясының директоры болды. Алты айдан соң ол "Union Insurance Company" компаниясына өткенімен, онда жиырма жылдан астам директор болып қызмет етті. 1824 жылдың қыркүйегінен 1825 жылдың шілдесіне дейін ол компанияның президенті болды. 1785 жылы Джордж Вашингтон Дейлді Американдық революцияның қатысушыларын құрметтейтін Цинциннати қоғамына қабылдау туралы куәлікке қол қойды. Дейл өмірінің соңына дейін белсенді мүше болып қалып, Филадельфияда Джордж Вашингтонға ескерткіш орнатуға атсалысты, бірақ бұл жоба іске аспады. Ол сондай-ақ Кедей және мұқтаж кеме иелері, олардың әйелдері мен балаларына көмек көрсету қоғамында (құрылған 1765 ж.) және Пенсильвания штатының Вашингтон қайырымдылық қоғамында қызмет етті. 1812 жылғы соғыс кезінде ол британдық әскердің шабуылынан Филадельфияны қорғау үшін құрылған Бас комитеттің мүшесі болды. Протестант-эпископал дінінің жақтасы болғандықтан, Филадельфиядағы шіркеудің діни істеріне белсенді қатысты. 1816 жылы ол Филадельфиялық Киелі кітап қоғамы құрған, американдық саудагер теңізшілердің рухани әл-ауқатын жақсарту мақсатындағы Филадельфия Теңізшілер Киелі кітап қауымдастығының президенті болды. Ол теңізшілер шіркеуінің негізін қалаушылардың бірі болды, бұл дінге қарамастан, қала портының жанындағы теңізшілерге қызмет көрсету үшін салынған шіркеу еді. Уильям Стрикленд жобалаған бұл шіркеу сол кезде қаладағы ең ірі шіркеулердің бірі болды. Ол сонымен қатар Епархияның тұрақты комитетінің мүшесі, Эпископалдық қордың сенімдісі ретінде қызмет етті және епископалдық идеяларды таратуға арналған түрлі конвенцияларға қатысты. Ол Филадельфиядағы Сент-Стефан шіркеуінің құрылысы мен ісіне құрылысы кезінде де, өмірінің соңына дейін де жақыннан қадағалады. Дейл Филадельфияда қайтыс болғанда жиырма тоғыз жасқа толыпты. Бастапқыда ол Христос шіркеуінің зиратына жерленді, ал төрт жылдан кейін қайтыс болған Доретеямен бірге 1888 жылы Лорел-Хилл зиратына қайта жерленді.
Dale had done well for himself as a merchant seaman. Upon his return to Philadelphia, he changed the focus of his career and became a director of the Insurance Company of North America. Six months later, he shifted allegiance to the Union Insurance Company, and remained there as one of its directors for over twenty years. He served as its president from September 1824 to July 1825. Back in 1785, George Washington signed a certificate that admitted Dale into the Society of the Cincinnati, which honored officer veterans of the Revolutionary War. Dale remained an active member for the rest of his life, and became involved in the effort to construct a monument dedicated to George Washington in Philadelphia, which ultimately never materialized. He was also active in the Society for the Relief of Poor and Distressed Masters of Ships, Their Wives and Children (est. 1765), and served in the Washington Benevolent Society of Pennsylvania. During the War of 1812, he was a member of the General Committee, formed to protect Philadelphia from potential attack by the British military. A Protestant Episcopalian, he devoted himself to the religious affairs of the church in Philadelphia. In 1816, he served as president of the Marine Bible Association of the City of Philadelphia, founded by the Philadelphia Bible Society with the intention to further the spiritual welfare of American merchant seamen. He was a co founder of the Mariner's Church, a non denominational church located right off the docks of the city port to cater to traveling seamen. Designed by William Strickland, it was one of the largest churches in the city at the time. He also served as a member of the Standing Committee of the Diocese, a Trustee of the Episcopate Fund, and participated in various conventions dedicated to the perpetuation of the Episcopalian message. He closely followed the construction and affairs of the St. Stephens Church in Philadelphia during its construction and until his death. Dale was sixty nine when he died in Philadelphia. Originally laid to rest in the Christ Church Burial Ground, and followed by Dorethea with her death four years later, they were both reinterred in the Laurel Hill Cemetery in 1888.
Атаулар ауыстырылуы
USS Dale-ді қараңыз, оның құрметіне аталған кемелер тізімі үшін.
See USS Dale for a list of ships named in his honor.