Том Фридман: Американдық тұжырымдамалы мүсіншінің өнері
Tom Friedman (artist)
Том Фридман – американдық тұжырымдамалы мүсінші (1965 ж.т.). Мүсін, сурет, бейне және инсталляция сияқты әртүрлі медиада жұмыс жасайды. Көрмелер авторы.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Американдық концептуалдық мүсінші (туған 1965)
American conceptual sculptor (born 1965)
Том Фридман (1965 жылы туған) – американдық концептуалдық мүсінші. Ол Миссури штатының Сент-Луис қаласында дүниеге келді және 1988 жылы Сент-Луис қаласындағы Вашингтон университетінен графикалық иллюстрация мамандығы бойынша бакалавр (BFA) және 1990 жылы Чикагодағы Иллинойс университетінен мүсіндік мамандығы бойынша магистр (MFA) дәрежесін алды. Концептуалдық суретші ретінде ол мүсін, кескін, сурет, бейне және инсталляция сияқты әртүрлі медиада жұмыс істейді. Фридман жиырма жылдан астам уақыт бойы көрермен мен объект арасындағы қарым-қатынасты және "арадағы кеңістікті" зерттеп келеді. Ол Нью-Йорктегі Заманауи өнер мұражайында, Сан-Францискодағы Ерба Буэна өнер мұражайында, Швецияның Стокгольм қаласындағы Magasin 3, Нью-Йорктегі Жаңа мұражайда, Тель-Авив өнер мұражайында және тағы басқаларда жеке көрмелерін өткізді. Оның туындыларын MoMA мұражайында, Лос-Анджелес заманауи өнер мұражайында, Broad Art Museum, Соломон Гуггенхайм мұражайында, Метрополитен өнер мұражайында, Чикаго заманауи өнер мұражайында және Токио заманауи өнер мұражайының коллекцияларында кездестіруге болады. Фридман Массачусетс штатының Нортгемптон қаласында тұрады және жұмыс істейді.
Tom Friedman (born 1965) is an American conceptual sculptor. He was born in St. Louis, Missouri and received a BFA in graphic illustration from Washington University in St. Louis (1988) and an MFA in sculpture from the University of Illinois at Chicago (1990.). As a conceptual artist he works in diverse media including sculpture, painting, drawing, video, and installation. For over twenty years, Friedman has been investigating the viewer/object relationship, and "the space in between." He has held solo exhibitions at the Museum of Modern Art, New York], Yerba Buena Museum of Art, San Francisco, Magasin 3 in Stockholm, Sweden, The New Museum in New York, the Tel Aviv Art Museum, and others. His work can be found in the museum collections of MoMA, Los Angeles Contemporary Art Museum, the Broad Art Museum, the Solomon Guggenheim Museum, The Metropolitan Museum of Art, Museum of Contemporary Art Chicago, and the Museum of Contemporary Art, Tokyo. Friedman lives and works in Northampton, Massachusetts.
Жұмыс
Фридманның мүсіндері стирофома, фольга, қағаз, саз, сым, пластик, шаш және түк сияқты материалдарды өте тапқыр және ерекше қолдануымен танымал. Ол өмірбаянына сүйене отырып, өмірінен кездейсоқ сияқты көрінетін элементтерді қайта жасайтын аса мұқият, көп еңбекті қажет ететін әдістерді қолданады. Әр туындысында ол егжей-тегжейлілікке ерекше назар аударады, әсіресе оны қоршаған заттарды дәл көшіруде. Фридман әр жұмысына әзіл-қалжың мен балалық таңғажайып, сондай-ақ терең философиялық мәселелерді енгізеді. Ол өнер нысанын бастапқы нүкте ретінде пайдалана отырып, күнделікті, оңай түсінілетін, табылған материалдарды қолданады. Оның айтуынша, "біз бәріміз 'білеміз' деп ойлайтын қарапайым, қарапайым нысандардан бастау тартымды әрі қызықты". Оның ниеті - көрерменді туындының қарапайым сұлулығы мен таныс болуына тарту, содан кейін оны оны одан әрі зерттеуге шақыру. Фридманның өнері туралы жарияланған көптеген еңбектер материалдарға назар аударса да, ол, ең бастысы, бақылаушының, өнер туындысының және олардың арасындағы кеңістіктің феноменологиялық тәжірибесі арқылы туындайтын шиеленіс туралы. Ол өзінің процесін "тәжірибе құру" деп сипаттайды. Ол өнер тәжірибесін адамдардың жаңа көзқараспен қарау және ойлау қабілетін ашу үшін контекст ретінде пайдаланады. Ол үшін ол дөңгелек логиканы әзірледі: нысанды зерттеу және оны метафораның түйінді түсінігіне дейін азайту, оның көрерменмен, олардың күнделікті өмірінде және қоғамдық және философиялық құрылымдардағы байланысын анықтау және содан кейін нысанға қайта оралу.
Friedman's sculpture is recognizable for its highly inventive and idiosyncratic use of materials like Styrofoam, foil, paper, clay, wire, plastic, hair, and fuzz. Working autobiographically, he uses painstaking, labor intensive methods to recreate seemingly random elements from his life. In each piece, he pays obsessive attention to detail, particularly in the replication of the objects that surround him. Friedman brings humour and childlike wonder as well as grave philosophical issues to each work. With the art object as departure, he uses everyday, easily understood found materials. He says it's "enticing and seductive to start with the simple humble object that we all 'think' we know." His intent is to draw the viewer into the simple beauty and familiarity of a piece, and then invite them to investigate it further. Although much of the published work on Friedman's art focuses on the materials, it is ultimately about the tension produced through the phenomenological experience of observer, artwork, and space in between. He often refers to his process as "orchestrating an experience." He uses the art experience as a context for opening people's minds to new ways of seeing, and thinking. To do so, he has developed a circular logic: a way of investigating the object and whittling it down to a core understanding of its metaphor and how it connects to the viewer, in their everyday life, and within societal and philosophical constructs, and then back to the object again.
Мансап
Фридман 15 жылдан астам уақыт бойы Feature Inc. компаниясымен тығыз жұмыс істеді. Feature-ды Чикагода Хадсон құрған. Фридман Хадсонды еске алып сөйлегенде: "Ол суретшінің дамуын және олардың көзқарасын түсінді. Ол суретшінің санасының эволюциясын аңғара білді және туындыны келесі деңгейге қалай жеткізуге болатынын білді" деді. Оның осы кездегі Feature-мен байланысы куратор Роберт Сторрмен қарым-қатынас орнатуға әкелді, нәтижесінде 1995 жылдың көктемінде MoMa-да Элейн Данхессиер жобалар сериясында Брюс Науманның "Ретроспективасымен" бірге көрме ұйымдастырылды. Фридман осы сериядағы жаңа суретшілердің 50-ші өкілі болды. Ол кезде Сторрмен болған әңгіме Фридманның жұмыс процесі мен айналмалы логикасы туралы маңызды ақпараттарды берді. 1996 жылы Фридман Чак Клоузбен ("Аффинитет: Чак Клоуз және Том Фридман") бірге Чикаго өнер институтында, куратор Мэдлен Гринштейннің ұйымдастыруымен көрме өткізді. Сол жылы Фридман Франция мен Италиядағы көрмелерге қатысып, сондай-ақ Бразилиядағы Сан-Паулу биенналесі үшін куратор Пол Шиммельмен жұмыс істеді. Осы кезеңдегі ең танымал туындылары: "Барлығы" (1992–1995), "1000 сағат бойы қарау" (1992–1997), "Аталымы жоқ (Кіна)" (1992), "Аталымы жоқ (Аспирин бас)" (1994) және "Аталымы жоқ (Тісқарыштар)" (1995). 1999 жылы Фридман Мэн штатындағы Скоухеган сурет және мүсін мектебінде сабақ берген бес резидент-суретшінің (олардың ішінде Байрон Ким, Паули Апфельбаум, Сюзанн МакКлелланд, Лорейн О'Грейди) бірі болды. 2000 және 2002 жылдар аралығында Оңтүстік-Шығыс заманауи өнер орталығы (SECCA) "Том Фридман: Күнделіктідегі эпос" атты ірі көрме ұйымдастырды. Көрме осы жерде көрсетілді, содан кейін Чикаго заманауи өнер мұражайына, Сан-Францискодағы Ерба Буэна өнер орталығына, Аспен өнер мұражайына және Нью-Йорктегі New Museum-ға сапарлады. Осы уақытта Фридман Гуггенхаймдегі Хьюго Босс жүлдесіне үміткерлердің бірі болды, бұл сол кездегі ең инновациялық және ықпалды суретшілерге берілетін құрметті сыйлық еді. 2002 жылы Фридман Италияның Милан қаласындағы Fonadzione Prada-да жеке көрме өткізуге шақырылды, оны куратор Джермано Челант ұйымдастырды. Көрмеге арналған екі томдық каталог жарық көрді. Фридман Гагосян галереясында екі жеке көрме өткізді: Беверли-Хиллс галереясында "Жаңа жұмыс" және Лондонда "Есімдер мен заттар". Екі көрме де кең көлемді монографиялармен толықтырылды. Соңғы жылдары Фридман ауқымды сыртқы инсталляциялар портфелін құрды, оның ішінде Open Box (2007) және Circle Dance (2011) бар. Соңғысы 2012 жылы Браун университетінің кампусына орнатылды. 2015 жылы Фридманның "Жоғары қарау" (2015) туындысы Нью-Йорктегі Парк-авенюде орнатылды. 33,3' фигурасының тағы бір нұсқасы The Contemporary Austin Texas-тың Laguna Gloria кампусына орнатылды. 2010 жылы Стокгольмдегі Magasin III галереясында тұңғыш рет көрсетілген Up in the Air, оның Скандинавиядағы алғашқы жеке көрмесі болды. Шамамен 900 аспалы мүсіндерден тұратын инсталляция 2014 және 2015 жылдар аралығында Тель-Авив өнер мұражайында жалғасты. 2016 жылы Фридман Массачусетс штатының Солтүстік Адамс қаласында Mass MoCA-да Денис Маркониш пен Шон Фоулидің бірлескен кураторлығымен өткен "Explode Every Day" атты топтық көрмеге жұмыстарын ұсынды. 2016 және 2017 жылдары Фридман негізінен дербес мүсіндерге назар аударды. Бір кезде Парк-авенюде орнатылған "Жоғары қарау" (2015) туындысы Чикаго көлінің жағасына көшірілді, онда ол тұрақты түрде орнатылды. Сонымен қатар, осы туындының үшінші нұсқасы Сент-Луистегі Джеймс С. Макдоннелл планетариумында орнатылды. Фридман қоғамдық кеңістікте жұмыс істеуді жалғастырды, 2017 жылы Даллас Каубойының жаттығу алаңында орнатылған 10x18 фут өлшемді Huddle (2017) инсталляциясын ашты. 2017 жылдың соңында Фридман Luhring Augustine галереясында "Адамдар мен НЛО: Жақсы жарықтандырылған кеңістіктерге проекциялар" атты жеке көрме өткізді. Тек проекциялардан тұратын бұл көрме Фридманның бұрынғы туындыларынан өте күрт өзгеше болды. Фридманның бұрынғы жұмыстарынан айырмашылығы бар болғанымен, "Нью-Йорк Таймс" оны "таңғажайып" деп бағалады. 2018 жылы Фридман Стивен Фридман галереясында "Әрдайым бастама" атты жеке көрмеге арналған үлкен суреттер жиынтығын жасады. Көрме Фридманның 30 жыл бұрын салған эскиздерінен жасалған көшірмелер мен интерпретацияларды қамтыды. Сонымен қатар, Фридман жұмысты сүйемелдеу үшін таңдалған жазбалар мен эскиздер кітабының жаңа нұсқасын шығарды.
Friedman worked closely with Feature Inc. for over 15 years. Feature was started in Chicago by Hudson. Friedman eulogized Hudson, saying, "He understood the development of an artist and their vision. He could see so clearly the evolution of consciousness of an artist, and he knew how to push the work to the next level." His affiliation with Feature at this time led to a relationship with curator Robert Storr, which led to an exhibition in the Elaine Danhessier Project Series at MoMa in the spring of 1995 in tandem with Bruce Nauman's "Retrospective." Friedman was the 50th artist in the series, which focuses on emerging artists. An interview with Storr at this time yielded important information about Friedman's process and circular logic. In 1996 Friedman exhibited with Chuck Close ("Affinities: Chuck Close and Tom Friedman") at the Art Institute of Chicago, curated by Madeleine Grynsztejn. In that same year, Friedman participated in exhibitions in France and Italy, also working with curator Paul Schimmel in Brazil for the Sao Paulo Biennale. Notable works from this time period include, Everything (1992–1995), 1000 Hours of Staring (1992–1997), Untitled (Curse) (1992), Untitled (Aspirin Head) (1994) and Untitled (Toothpicks) (1995). In 1999 Friedman was one of five resident artists (including Byron Kim, Pauli Apfelbaum, Suzanne McClelland, Lorraine O'Grady) teaching at Skowhegan School of Painting and Sculpture in Maine. Between 2000 and 2002 a major exhibition of his work entitled, "Tom Friedman: The Epic in the Everyday", was organized by the Southeastern Center for Contemporary Art (SECCA). The show was exhibited there, and traveled also to the Museum of Contemporary Art, Chicago, Yerba Buena Center for the Arts, San Francisco, the Aspen Art Museum, and the New Museum, New York. At this time Friedman was a finalist for the Hugo Boss Prize at the Guggenheim, an honor given to artists deemed the most innovative and influential of the time. In 2002 Friedman was invited to have a solo exhibition at the Fonadzione Prada, Milan, Italy, curated by Germano Celant A two volume catalogue was produced for the exhibition. Friedman held two solo exhibitions at Gagosian Gallery: "New Work" at the Beverly Hills gallery and "Monsters and Stuff" in London. Both shows yielded extensive monographs. In recent years, Friedman has built a portfolio of large scale outdoor installations, beginning with Open Box (2007) and Circle Dance (2011), the latter being permanently installed on Brown University campus in 2012. In 2015, Friedman's Looking Up (2015) was installed on Park Avenue in New York. Another rendition of the 33.3' figure is permanently installed at the Laguna Gloria campus of The Contemporary Austin Texas. Up in the Air, which debuted in 2010 at the Magasin III gallery in Stockholm, marked his first solo exhibition in a Scandinavian country. The installation, consisting of roughly 900 suspended sculptures, continued onto the Tel Aviv Museum of Art between 2014 and 2015. In 2016, Friedman exhibited works for a group exhibition co curated by Denise Markonish and Sean Foley entitled "Explode Every Day" at Mass MoCA, North Adams, Massachusetts. Throughout 2016 and 2017 Friedman focused largely on standalone sculptures. Once standing on Park Avenue, Looking Up (2015) was moved to Chicago's lakefront where it will permanently remain. In addition, a third edition of the piece was installed at the James S. McDonnell Planetarium in St. Louis, Missouri. Friedman continued to work in a public forum, unveiling Huddle (2017), a 10x18 foot piece designed for the Dallas Cowboys installed at their training grounds. In late 2017, Friedman had a solo exhibition at Luhring Augustine entitled "Ghosts and UFOs: Projections for Well Lit Spaces." The show, which consisted solely of projections, was a very dramatic shift from Friedman's previous chronology. While a departure from Friedman's past works, The New York Times praised it as, "effortlessly brilliant." In 2018, Friedman produced a large body of drawings for a solo exhibition at Stephen Friedman Gallery entitled, "Always The Beginning." The show was a reproduction and rendering of notebook pages from Friedman's sketchbooks spanning 30 years prior. In addition, Friedman released a new book of selected notes and sketches to accompany the work.
Өнер
Лос-Анджелестегі жазушы Деннис Куперге берген сұхбатында Фридман өзінің өнерінің көп бөлігі туралы терең ой бөлісті. Ол Куперге дипломдық жұмысының көп бөлігіне наразы екенін айтты, бұл оны суретші ретіндегі бейнесін қайта қарастыруға итермеледі. “Осы кезде мен өнер жасау туралы ойымнан бас тарттым, бұл көбірек «жаңа бастама табу» туралы болды”, - деді Фридман. Осы кезеңде ол студиясын толығымен тазалап, үйінен әкелген заттарды медитациялауға арналған толығымен ақ изоляциялық бөлме жасады. Осы сәттен бастап Фридман өзінің жұмысының процесіне баса назар аудара отырып, өзіндік сипаттаған радикалды жеңілдету сатыларына бет бұрды. "Атауы жоқ" (1990) сияқты туындыларында Фридман қайталанатын әрекеттерге назар аударды, олар оның үшін «денеге сіңген дұға сияқты» болды. Бұл нысанды зерттеуді 1990 жылы жазған «Ингредиенттер» атты еңбегінде де көруге болады – ол нысан туралы қоюға болатын барлық сұрақтардың тізімі, үш негізгі санатқа бөлінген: нысанның өзі, нысанның орналасқан жері және көрермен. Сұрақнама жиырма бетке жуық болды. 1997 жылы Хадсонмен сұхбаттасқанда Фридман өзінің шығармашылық процесі туралы былай деді: «Мен ғалым да, тәжірибелік нысан да боламын. Бұл бастапқыда интеллектуалды процесс ретінде басталды, бірақ қазір эмоционалдық түсінікке айналып келеді». Фридман сондай-ақ: «Менің бұрынғы жұмыстарымдағы өзгерістер туралы ойларым көбінесе трансформация туралы болды: материалдың бастапқы күйінен өзге нәрсеге айналуы. Мутация мен ауытқу идеялары маған материалдың түрленуімен ғана емес, сонымен қатар олардың қалай дамып, зерттеуімнің әр саласынан қалай өзгешеленетінімен де қызықты. Менің зерттеу жұмысымдағы әр түрлі идеялар мен үшін жаңа горизонттар ашқаннан бастап, менің жеке зерттеу салаларымды байланыстыратын біріктіруші идеяларға дейін жетеді».
In an interview with Los Angeles based writer Dennis Cooper, Friedman spoke in depth on the process and thinking behind much of his art. He revealed to Cooper a disdain for much of his graduate work, which led him to reconsider his image as an artist. “At this point I sort of dropped the idea of making art; it was more about "discovering a beginning." Friedman remarked. During this time period he completely emptied his studio and created an all white isolation chamber in which he would meditate on objects he brought in from his home. Friedman began at this point to move towards self described radical stages of simplification focusing on the process of his work. In pieces like Untitled (1990), eraser shaving formed into a circle, Friedman focused on repetitive actions which became for him "almost like a mantra." This study of object is also evident in his 1990 writing, Ingredients, a list of all the questions one can ask about an object, organized into three main categories. The object, the location of the object, and the viewer. The questionnaire ended up being twenty pages long. In a 1997 interview with Hudson, Friedman elaborated on his creative process, "I play both the scientist and the experimental subject it began as an intellectual process, but is evolving into an emotional understanding." Friedman also went on to say, "In my past work my ideas about change have been more about transformation: the material's transformation from what it is into something different. The ideas surrounding mutation and deviation are interesting to me not only in that they inform the transformation of materials, but also in how they evolve, and depart from each different branch of my investigation the different ideas that I explore within a body of work range from ideas that opened things up for me, to unifying ideas that connect my separate branches of investigation."
Марапаттар мен мойындау
Фридман өзінің мансабы бойында көптеген наградалар алды. 1993 жылы ол Луи Комфорт Тиффани қорының сыйлығын және Америка өнер академиясы мен әдебиет академиясының өнер саласындағы сыйлығын алды. Фридман 2001 жылы Джоан Митчелл қорынан грант алды. 1993 және 1995 жылдар аралығында ол Веслиан университетінде Лютер Грег Салливан атындағы қонақ суретші болды, ал 1999 жылы Скоухеган қаласындағы Скоухеган сурет және мүсіншілік мектебінде тұрушы (резидент) болды.
Throughout his career, Friedman has received numerous awards. In 1993 he received both the Louis Comfort Tiffany Foundation Award and the Academy Award in Art from the American Academy of Arts and Letters. Friedman also received a grant from The Joan Mitchell Foundation in 2001. Between 1993 and 1995 he was the Luther Greg Sullivan Visiting Artist at Wesleyan University and in 1999 he had a residency at the Skowhegan School of Painting and Sculpting in Skowhegan, ME.