Ричард Серра: Американдық мүсіншінің өмірі мен шығармашылығы

Кіріспе

Американдық мүсінші (1938–2024)

Ричард Серра (2 қараша 1938 – 26 наурыз 2024) – американдық суретші, ол нақты ландшафттық, қалалық және сәулеттік орталар үшін жасалған ірі масштабты абстрактілі мүсіндерімен танымал. Оның туындылары негізінен постминимализммен байланысты. «Өз заманының ең ұлы мүсіншілерінің бірі» деп сипатталған Серра, өзінің туындыларының материалдық ерекшеліктерін баса көрсетуімен және көрермен, туынды және орын арасындағы қарым-қатынасты зерттеуімен көзге түсті. Серра көркем өнерге көшуден бұрын Калифорния университетінде (Беркли) ағылшын әдебиетін оқыды. 1961 жылы Санта-Барбарадағы Калифорния университетін ағылшын әдебиеті мамандығы бойынша бакалавр дәрежесімен аяқтады, онда ол ықпалды монументалист суретшілер Рико Лебрун және Говард Варшоупен танысты. Болат зауыттарында жұмыс істеу арқылы өзін асыраған Серраның өнеркәсіптік материалдармен ерте танысуы оның көркемдік жолына әсер етті. Ол Йель университетінде білімін жалғастырып, 1964 жылы өнер тарихы бойынша бакалавр және магистр дәрежелерін алды. 1964 жылы Йель университетінің стипендиясымен Парижде болғанда, ол композитор Филип Гласспен достық қарым-қатынас орнатты және Константин Бранкузидің шеберханасын зерттеді, екеуі де оның туындыларына зор әсер етті. Еуропадағы уақыты оның сурет салудан мүсіншілікке ауысуына да ықпал етті. 1960 жылдардың ортасынан бастап, әсіресе 1966 жылы Нью-Йоркке көшкеннен кейін, Серра мүсіншіліктің анықтамасын радикалдастыру және кеңейту үшін жұмыс істеді, резеңке, неоно және қорғасынмен жасаған алғашқы тәжірибелерінен бастап, ірі масштабты болаттық туындыларына дейін. Оның Нью-Йорктегі алғашқы туындылары, мысалы, 1967 жылғы «Көтеру» және 1968 жылғы «Отыз бес фут оралған қорғасын» өнеркәсіптік материалдарға және таңдалған ортаның физикалық қасиеттеріне деген құштарлығын көрсетті. Оның қалалық және табиғи ландшафттардағы ірі масштабты туындылары өнермен қоғамдық байланысты жаңартты және кейде, 1981 жылы Манхэттендегі «Бұрылыс аркасы» сияқты, дау тудырды. Серра 1965-1970 жылдар аралығында суретші Нэнси Грейвсқа, ал 1981 жылдан 2024 жылы қайтыс болғанға дейін Клара Вейграфқа үйленді.

Richard Serra (November 2, 1938 – March 26, 2024) was an American artist known for his large scale abstract sculptures made for site specific landscape, urban, and architectural settings, whose work has been primarily associated with Postminimalism. Described as "one of his era's greatest sculptors", Serra became notable for emphasizing the material qualities of his works and exploration of the relationship between the viewer, the work, and the site. Serra pursued English literature at the University of California, Berkeley, before shifting to visual art. He graduated with a B. A. in English Literature from the University of California, Santa Barbara, in 1961, where he met influential muralists Rico Lebrun and Howard Warshaw. Supporting himself by working in steel mills, Serra's early exposure to industrial materials influenced his artistic trajectory. He continued his education at Yale University, earning a B. A. in Art History and an M. F. A. in 1964. While in Paris on a Yale fellowship in 1964, he befriended composer Philip Glass and explored Constantin Brâncuși's studio, both of which had a strong influence on his work. His time in Europe also catalyzed his subsequent shift from painting to sculpture. From the mid 1960s onward, particularly after his move to New York City in 1966, Serra worked to radicalize and extend the definition of sculpture beginning with his early experiments with rubber, neon, and lead, to his large scale steel works. His early works in New York, such as To Lift from 1967 and Thirty Five Feet of Lead Rolled Up from 1968, reflected his fascination with industrial materials and the physical properties of his chosen mediums. His large scale works, both in urban and natural landscapes, have reshaped public interactions with art and, at times, were also a source of controversy, such as that caused by his Tilted Arc in Manhattan in 1981. Serra was married to artist Nancy Graves between 1965 and 1970, and Clara Weyegraf between 1981 and his death in 2024.

Ерте өмір және білім

Серра 1938 жылғы 2 қарашада Сан-Франциско, Калифорнияда дүниеге келді. Оның әкесі Майоркадан шыққан испандық, ал анасы Гладис Одессадан келген украиндық еврей иммигранттарының қызы болды. Кішкентай шағынан бастап анасы оны сурет салуға ынталандырды. Жас Серра эскиздерін жасау үшін үнемі шағын дәптермен жүретін, ал анасы ұлын "Ричард – суретші" деп таныстыратын. Әкесі Сан-Франциско маңындағы кеме құрылысы шебінде құбыр монтаждаушы болып жұмыс істеді. Серра төрт жасында кеме құрылысы орнына барып, кемелерді суға түсіруді көргенін еске алады. Ол кеме зор салмақтан суға батып, жүзуге қабілетті құрылымға айналғанда: "Маған қажетті барлық шикізат осы естелікте сақталған" деді. Серраның әкесі, Каталониялық сәулетші Антони Гаудимен туысқан, кейіннен қант фабрикасының бас шебері болып жұмыс істеді. Серра 1957 жылы Калифорния университетінде, Берклиде ағылшын әдебиетін оқыды, содан кейін Калифорния университетіне, Санта-Барбараға ауысып, 1961 жылы ағылшын әдебиеті бойынша бакалавр дәрежесін алды. Санта-Барбарада Серра монументалист суретшілер Рико Лебрун және Говард Варшоупен танысты. Екеуі де өнер факультетінде жұмыс істеп, Серраны қанаттарына бітірді. Осы кезеңде Серра 16-25 жас аралығында өмір көрінетін жұмыстар үшін болат зауыттарында жұмыс істеді. Серра Йель университетінде сурет салуды оқыды және 1964 жылы өнер тарихы және әдебиет бакалавры, сондай-ақ Мәдениеттің магистрі дәрежесін алды. Серрамен бірге оқыған Йель түлектерінің арасында Чак Клоуз, Ракстров Даунс, Нэнси Грейвс, Брайс Марден және Роберт Мангольд бар. Йельде Серра Нью-Йорк мектебінің Филип Густон, Роберт Раушенберг, Ад Райнхардт және Франк Стелла сияқты қонақ суретшілерімен кездесті. Серра Йельдегі соңғы жылы түстер теориясы курсын оқытты және бітіргеннен кейін Йозеф Альберстің "Түстердің өзара әрекеті" атты түстер теориясы бойынша атақты кітабын түзетуге көмектесуді сұрады. 1964 жылы Серра Йельден бір жылдық саяхат стипендиясын алып, Парижге барды, онда ол композитор Филип Гласспен танысты. Бранкузи студиясының нақты көшірмесі қазір Помпиду орталығының қарама-қарсы жағында орналасқан. Серра келесі жылы Фулбрайт гранты бойынша Италияның Флоренция қаласында болды. 1966 жылы Италияда жүргенде Серра Испаниядағы Прадо мұражайына барып, Диего Веласкестің "Лас-Менинас" картинасын көрді. Көрмеде тірі және салынған жануарлардан жасалған құрастырмалар көрсетілді, олар кейіннен Arte Povera қозғалысының ерте туындылары ретінде танылды. Оның белдік бөліктері резеңке жолақтарынан жасалған және гравитация күші арқылы қабырғаға ілінген. Серра неонын резеңкеден жасалған үздіксіз жолақтармен біріктірді, өзінің "Белдік" (1966-67) мүсінінде Джексон Поллоктың "Муралы" (1963) сериялық абстракциясына сілтеме жасады. Сол кезде Серра "Етістіктер тізімі" (1967) атты транзитивті етістіктердің тізімін жасады (мысалы, құю, домалату, жырту, тіреу және т.б.), оларды мүсіндері үшін нұсқаулық ретінде пайдаланды. "Көтеру" (1967), "35 фут қорғасынды орау" (1968), "Шашырау" (1968) және "Құю" (1969) – бұл етістік тізімінен туындаған іс-қимылға негізделген жұмыстардың бірнешесі. Серра өзінің көптеген құрылымдарында қорғасынды қолданды, себебі оның бейімделу қабілеті жоғары. Қорғасынды орауға, бүктеуге, жыртуға және балқытуға болатын жұмсақтықта. "Көтеру" (1967) мүсінінде Серра 3 метрлік резеңке табаны жерден көтеріп, тұрған форма жасады; "35 фут қорғасынды орау" (1968) мүсінінде Серра Филип Гластың көмегімен қорғасын табаны мүмкіндігінше тығыз орады. Ол "Тіреу" (1968), "Шашырау" (1968) және "Шашырату" (1968) фильмдерін түсірді. 1969 жылы оның "Құю" мүсіні Нью-Йорктегі Уитни американдық өнер мұражайындағы "Иллюзияға қарсы: Процедуралар/Материалдар" көрмесіне қосылды. "Тіреу" – Серраның "Етістіктер тізімінен" алынған тағы бір транзитивті етістік, оны суретші тік тұру үшін тіреу және гравитация күшін пайдаланатын қорғасын тақталар мен діңгектердің сериялық құрастырылуы үшін қолданды. Серра қабырғадан алыстап, суретшілердің жиналысы деп ойлаған суретті алып тастағысы келді. 1969 жылы ол төрт қорғасын тақтаны еденге карточка үйі сияқты тіктеп қойды. "Бір тонналық тіреу: Карточка үйі" (1969) мүсіні 1 тонна салмақта, ал төрт тақта өздігінен тіреліп тұрды. Серра үшін тағы бір маңызды сәт 1969 жылы болды, ол суретші Джаспер Джонстың студиясында "Шашырау" мүсінін жасауға тапсырыс берді. Серра қорғасын тақталарды қабырғаға шашып, қыздырып жатқанда, үлкен тақталардың бірін алып, өздігінен тұрған бұрышта орналастырды. Серраның кеңістікке енуі көп ұзамай "Соққы: Роберта мен Рудиге" (1969-1971) мүсінімен жалғасты. Серра 2,4 x 7,3 метрлік болат табақты бұрышқа тығып, бөлмені екі тең бөлікке бөлді. Бұл жұмыс көрерменді мүсіннің айналасын жүруге шақырып, олардың бөлме туралы түсінігін өзгертеді.

Serra was born in San Francisco, California, on November 2, 1938, His father was Spanish from Mallorca and his mother Gladys was the daughter of Ukrainian Jewish immigrants from Odessa. From a young age, he was encouraged to draw by his mother. The young Serra would carry a small notebook for his sketches and his mother would introduce her son as "Richard the artist." His father worked as a pipe fitter for a shipyard near San Francisco. Serra recounted a memory of a visit to the shipyard to see a boat launch when he was four years old. He watched as the ship transformed from an enormous weight to a buoyant, floating structure and noted that: "All the raw material that I needed is contained in the reserve of this memory." Serra's father, who was related to the Catalan architect Antoni Gaudí, later worked as a candy plant foreman. Serra studied English literature at the University of California, Berkeley in 1957 before transferring to the University of California, Santa Barbara and graduating in 1961 with a BA in English Literature. In Santa Barbara, Serra met the muralists, Rico Lebrun and Howard Warshaw. Both were in the Art Department and took Serra under their wing. During this period, Serra worked in steel mills to earn a living, as he did at various times from ages 16–25. Serra studied painting at Yale University and graduated with both a BA in Art History and an MFA in 1964. Fellow Yale alumni contemporaneous to Serra include Chuck Close, Rackstraw Downs, Nancy Graves, Brice Marden, and Robert Mangold. At Yale Serra met visiting artists from the New York School such as Philip Guston, Robert Rauschenberg, Ad Reinhardt, and Frank Stella. Serra taught a color theory course during his last year at Yale and after graduating was asked to help proof Josef Albers' notable color theory book "Interaction of Color." In 1964, Serra was awarded a one year traveling fellowship from Yale and went to Paris where he met the composer Philip Glass An exact replica of Brâncuși's studio is now located opposite the Centre Pompidou. Serra spent the following year in Florence, Italy on a Fulbright Grant. In 1966 while still in Italy, Serra made a trip to the Prado Museum in Spain and saw Diego Velázquez's painting, "Las Meninas." Exhibited there were assemblages made with live and stuffed animals which would later be referenced as early work from the Arte Povera movement. His Belt Pieces were made with strips of rubber and hung on the wall using gravity as a forming device. Serra combined neon with continuous strips of rubber in his sculpture Belts (1966–67) referencing the serial abstraction in Jackson Pollock's Mural (1963.) Around that time Serra wrote Verb List (1967) a list of transitive verbs (i. e. cast, roll, tear, prop, etc.) which he used as directives for his sculptures. To Lift (1967), and Thirty Five Feet of Lead Rolled Up (1968), Splash Piece (1968), and Casting (1969), were some of the action based works with origins in the verb list. Serra used lead in many of his constructs because of its adaptability. Lead is malleable enough to be rolled, folded, ripped, and melted. With To Lift (1967) Serra lifted a 10 foot (3 m) sheet of rubber off the ground making a free standing form; with Thirty five Feet of Lead Rolled Up (1968), Serra, with the help of Philip Glass, unrolled and rolled a sheet of lead as tightly as they could. where he showed Prop (1968), Scatter Piece (1968), and made Splashing (1968) by throwing molten lead against the angle of the floor and wall. In 1969 his piece Casting was included in the exhibition Anti Illusion: Procedures/Materials at the Whitney Museum of American Art in New York. "To prop" is another transitive verb from Serra's "Verb List" utilized by the artist for a series assemblages of lead plates and poles dependent on leaning and gravity as a force to stay upright. Serra wanted to move away from the wall to remove what he thought was a pictorial convention. In 1969 he propped four lead plates up on the floor like a house of cards. The sculpture One Ton Prop: House of Cards (1969) weighed 1 ton and the four plates were self supporting. Another pivotal moment for Serra occurred in 1969 when he was commissioned by the artist Jasper Johns to make a Splash Piece in Johns's studio. While Serra heated the lead plates to splash against the wall, he took one of the larger plates and set it in the corner where it stood on its own. Serra's break into space followed shortly after with the sculpture Strike: To Roberta and Rudy (1969–71). Serra wedged an 8 by 24 foot (2.4 × 7.3 m) plate of steel into a corner and divided the room into two equal spaces. The work invited the viewer to walk around the sculpture, shifting the viewer's perception of the room as they walked.

Бейнелеу жұмыстары

1970 жылы Серра Гуггенхайм стипендиясын алып, Жапонияға сапар шекті. Оның алғашқы ашық ауадағы мүсіндері – «Базалық тақтаны (гексаграмманы) айналдыру» (1970) және «Суги ағашы» (1970) – «Токио биенналесі» аясында Уэно саябағына орнатылды. Жапонияда болған кезінде Серра уақытының көп бөлігін Киотодағы Мёсин дзидің дзен бақтары мен ғибадатханаларын зерттеуге арнады. Бақтардың орналасуы пейзажды тек жаяу жүріп қана көруге болатын толық кеңістік ретінде көрсетті. Бақтар Серраның кеңістікті уақытпен байланыстыра қарастыруын өзгертті. АҚШ-қа оралғаннан кейін ол өзінің алғашқы ашық ауадағы жұмысын жасады: «Базалық пластинаны гексаграммамен айналдыру, кері бұрыштар» (1970). Мұнда Серра Бронкстағы 183-ші көшенің бетінде диаметрі 7,9 метр болатын екі жартылай дөңгелек болат фланцты орнатты. Олардың бірінің ені 25,4 мм, екіншісінің ені 203,2 мм. Бұл жұмыс екі тұрғыдан көрінеді: көрермен тікелей оған келгенде немесе көшеге қарап тұрған баспалдақтан жоғарыдан. 1970-ші жылдары Серра қалалық аумақтар мен ландшафттар үшін ашық ауадағы арнайы мүсіндерді жасауды жалғастырды. Серра ландшафттың топологиясына және қозғалыс, кеңістік және уақыт арқылы оған қалай қатысты екеніне қызығушылық танытты. Оның алғашқы ландшафттық жұмысы 1970 жылдың соңында, Сераға өнер меценаттары Джозеф және Эмили Рау Пулитцердің тапсырысы бойынша, Миссури штатының Сент-Луис қаласының сыртындағы меншігінде мүсін салу тапсырылды. «Пулитцердің бір сатылы биіктігі» (1970–71) – Серраның алғашқы ірі ландшафттық жұмысы. Үш тақтаның биіктігі 1,5 метр, ұзындығы 12–15 метр болатын. Тақталардың орналасуы ландшафттың құлдырауымен анықталды. Әр табақ жерге 1,5 метрге дейін қадалды. Серраның мақсаты – тақталар пейзаждың кесінділері ретінде жұмыс істеуі керек, олар көрермендер арасынан өткенде көкжиек ретінде қызмет етеді. «Shift» (1970–72), Серраның ландшафттағы екінші жұмысы, Онтарионың Кинг-Сити қаласында коллекционер Роджер Дэвидсонның меншігіндегі алаңда салынды. Скульптура көлбеу ландшафт бойымен орналастырылған алты тікбұрышты бетон секциядан тұрады. Серраның ландшафттағы кейінгі жұмыстары жердің топографиясын зерттеуді жалғастырды және мүсіннің осы топографияға қозғалыс, медитация және көрерменнің қабылдауы арқылы қалай байланысты екенін көрсетті. Ең танымал ландшафттық жұмыстардың арасында: «Porten i Slugten» (1983–86) Луизиана қазіргі заманғы өнер мұражайында, Данияда; «Afangar (Станциялар, жолдағы аялдамалар, тоқтап, қарау: алға және артқа, бәрін алып кету)» (1990) Види аралында, Исландияда; «Schunnemunk Fork» (1991) Шторм Кинг өнер орталығында, Нью-Йорк; «Snake Eyes and Box Cars» (1993) Калифорниядағы Сонома округінде; «Te Tuhirangi Contour» (2000–2) Каипарада, Жаңа Зеландияда; және «East West/West East» (2014) Катарда. «Porten i Slugten» (1983–86) мүсіні Данияның Хумлебек қаласында Луизиана заманауи өнер мұражайына тапсырылды. Мұражай аумағын аралап шыққаннан кейін, Серра скульптураны жасау үшін Категат теңізіне қарай созылатын шатқалды таңдады. Бұл жердің тек қана қиыршығы ғана көріктендірілмеген. Екі тақта бір-біріне бұрыштап орнатылған, ал жолдың соңында қиыршық жолға қарай орналасқан. Тақталар өздерінің орналасуында теңізге қарай жүретін жолмен жүретін кезде ашылатын қақпа сияқты жұмыс істейді. Мұражайға алып баратын ойыс арқылы өтетін көпірдің ортасынан қарасақ, екі тақта бір жазықтықты құрайды, яғни қақпа жабылып қалғандай. Мұражайдан төмен қарай қарай аттанған кезде, тақталар үздіксіз тербеліп тұрғандай көрінеді. 1988 жылы Серраны Исландияның Ұлттық галереясы бір шығарма жасауға шақырды. Серра «Afangar» үшін Види аралын таңдады (Станциялар, жолдағы аялдамалар, Тоқтап, қарап шығу: алға және артқа, бәрін алып кету) (1990). Скульптура тоғыз жұп базальт бағанадан (Исландияның жергілікті материалы) тұрады және елдің батыс бөлігіндегі Вестурейдің шеткі бөлігіне орналастырылған. Тоғыз жердің де биіктігі бірдей, әр жұптың тастары 9 және 10 метр биіктікте орналасқан. Тастардың әр топтамасы жоғарыда тегістелген. Жоғарыдағы барлық тастар 3 метр, төменгідегілер 4 метр. Топографияның әртүрлілігі себепті, бір жиынтық тастар кейде бір-біріне жақын, кейде бір-бірінен алыс болады. Видей аралының көтерілуі мен құлдырауы және айналадағы ландшафт тік тастардың тұрақты өлшеміне қарсы көрінеді. Тастар аралдың көкжиегінен көрінеді және көрерменді қоршаған ландшафттың көтерілуі мен құлдырауына қарсы бағыттайды. «East West/West East» (2014), Катардағы Бруқ табиғат қорығының шығыс-батыс осында орналасқан, Катар шеикасы әл-Маясса әл-Тани тапсырысымен салынды. Ол биіктігі 16,7 немесе 14,8 метр болатын төрт болат тақтадан тұрады. Тақталар екі гипс жазығы арасындағы долинада біркелкі аралықпен орналасқан. Тақталар бір-біріне және жақын жатқан жазықтардың биіктігіне тең. Бұл жұмыс шамамен бір километрден кемді құрайды және барлық тақталар екі бастан да көрінеді.

In 1970 Serra received a Guggenheim Fellowship and traveled to Japan. His first outdoor sculptures, To Encircle Base Plate (Hexagram) (1970) and Sugi Tree (1970), were both installed in Ueno Park as part of the "Tokyo Biennale." While in Japan, Serra spent most of his time studying the Zen gardens and temples of the Myoshin ji in Kyoto. The layout of the gardens revealed the landscape as a total field that can only be experienced by walking. The gardens changed Serra's way of seeing space in relation to time. Upon returning to the United States he built his first site specific outdoor work: To Encircle Base Plate Hexagram, Right Angles Inverted (1970). Here Serra embedded two semi circular steel flanges, forming a ring 26 feet (7.9 m) in diameter, into the surface of 183rd Street in the Bronx. One semi circle measured 1 inch (25.4 mm) wide and the second, 8 inches wide (203.2 mm). The work was visible from two perspectives: either when the viewer came directly upon it or from above on a stairway overlooking the street. Throughout the 1970s Serra continued to make outdoor site specific sculpture for urban areas and landscapes Serra's was interested in the topology of landscape and how one relates to it through movement, space, and time. His first landscape work was made in late 1970 when Serra was commissioned by the art patrons Joseph and Emily Rauh Pulitzer to build a sculpture on their property outside St. Louis, Missouri. Pulitzer Piece: Stepped Elevation (1970–71) was Serra's first large scale landscape work. Three plates measuring 5 feet (1.5 m) high by 40 to 50 feet (12 to 15 m) long were placed across approximately 3 acres (12 140 m2). The placement of the plates was determined by the fall of the landscape. Each plate was impaled into the ground far enough until its rise was 5 feet (1.5 m). Serra's intention was for the plates to act as cuts in the landscape that function as surrogate horizons as viewers walked amongst them. Shift (1970–72), Serra's second endeavor in the landscape, was built in a field owned by the collector Roger Davidson in King City, Ontario. The sculpture is composed of six rectilinear concrete sections placed along the sloping landscape. Serra's subsequent site specific works in landscape continued to explore the topography of the land and how the sculpture relates to this topography by way of movement, meditation, and perception of the viewer. Among the most notable of the landscape works are Porten i Slugten (1983–86) at the Louisiana Museum of Modern Art, Denmark; Afangar (Stations, Stops on the Road, To Stop and Look: Forward and Back, To Take It All In) (1990) on Videy Island, Iceland; Schunnemunk Fork (1991) in Storm King Art Center, New York; Snake Eyes and Box Cars (1993) in Sonoma County, California; Te Tuhirangi Contour (2000–2) in Kaipara, New Zealand; and East West/West East (2014) in Qatar. The sculpture Porten i Slugten (1983–86) was commissioned for the Louisiana Museum of Modern Art in Humlebaek, Denmark. After walking the museum grounds, Serra chose a ravine that runs towards the Kattegat Sea as the site for his sculpture. The ravine was the only area on the grounds that had not been landscaped. Two plates were set at an angle to each other at the end of a sloping stretch of path which fronts the ravine. The plates function in their location like a gate which opens as the viewer walks down the path towards the sea. Seen from the center of a bridge, which crosses the ravine and leads to the museum, the two plates form a single plane as if the gate had closed. As you walk down from the museum to the ocean below, the plates appear to have a continuous swinging motion. In 1988 Serra was invited by the National Gallery of Iceland to build a work. Serra chose Videy Island as the site for Afangar (Stations, Stops on the Road, To Stop and Look: Forward and Back, To Take It All In) (1990). The sculpture consists of nine pairs of basalt columns (a material indigenous to Iceland) and placed along the periphery of Vesturey in the west part of the country. All nine locations share the same elevations in that the stones of each pair are situated at an elevation of 9 and 10 meters, respectively. Each set of stones is level at the top. All stones at the higher elevation measure 3 meters; all stones at the lower elevation measure 4 meters. Because of the variance of topography, the stones in a set are sometimes closer together, sometimes further apart. The rise and fall of Videy Island and the surrounding landscape is seen against the fixed measure of the standing stones. The stones are visible along the horizon of the island and orient the viewer against the rise and fall of the surrounding landscape. East West/West East (2014), located on an east–west axis in the Brouq Nature Reserve in Qatar, was commissioned by Sheika al Mayassa al Thani of Qatar. It consists of four steel plates either 54 or 48 feet (16.7 or 14.8 m) high. The plates are placed at irregular intervals in a valley that runs between two gypsum plateaus. The plates are level to each other and the elevation of the adjacent plateaus. The work spans less than a kilometer and all plates are visible from either end.

Қала құрылысы

Ландшафттағы мүсіндік элементтер көрерменнің назарын жердің топологиясына аударады. Серраның нақты орынға арналған қалалық мүсіндері көрерменнің назарын мүсіннің өзіне шоғырландырады. Олардың орналасқан жері көбінесе ландшафттық жұмыстарға қарағанда көпшілікке оңай қолжетімді, көрерменді ішке кіруге, өтуге және олардың айналасында жүруге шақырады. Қалалық архитектураның шектелуіне байланысты, «Sight Point» (1972–75) Нидерландыдағы Stedelijk мұражайында, «Terminal» (1977) Германияның Бохум қаласында, «T. W. U.» (1980) Германияның Гамбург қаласындағы Deichtorhallen-де, Лондонның Broadgate-інде орнатылған «Fulcrum» (1986–87), Люксембург қаласының сыртындағы «Exchange» (1996) немесе Катардың Доха қаласындағы құрылыста 7 (2011) мүсіндері, айналасындағы архитектураның тік сызықтылығын көрсетеді. Нью-Йорктегі Голландия туннеліне кіреберісіне уақытша орнатылған «St. John's Rotary Arc» (1980), Нью-Йорктегі Федералды алаңнан орнатылып, кейін алынып тасталған «Tilted Arc» (1981), Париждегі Конкорд алаңындағы Тюилери бағында уақытша орнатылған «Clara Clara» (1983), Берлин филармониясының сыртында орнатылған «Berlin Junction» (1987) сияқты сыртқы мүсіндердің барлығы қисық пішіндер немесе аркалар болып табылады, олар көрерменнің айналасында жүру бағытына байланысты ашылып, жабылады. «Sight Point» Нидерландыдағы Амстердам қаласындағы Stedelijk мұражайының сыртында орналасқан, ені 3 метр, биіктігі 12 метр болатын үш тік болат тақтадан тұрады. Олар бұрыштап еңкейіп, жерде үшбұрышты кеңістік құрайды, көрермен ішке кіргенде еңкейген тақталар жасаған үшбұрыштың шеңберінде көктей алады. Тағы бір тік мүсін, «Terminal» (1977), 1977 жылы «Documenta VI» үшін жасалған. Ол Германияның Бохум қаласындағы пойыз вокзалының алдындағы көшедегі трамвай жолдары арасындағы көлік аймағына орнатылған. Серра бұл жерді жол қозғалысының көп болатын аймаққа жақындығына байланысты таңдады. Автокөлік жолындағы туннельдің үстінде орналасқан «Exchange» (1996) жеті трапеция тәрізді тақтадан жасалған. Мүсіннің биіктігі 18 метрді құрайды және Люксембург қаласына кірген және шыққан жүргізушілер оны көре алады. 1980 жылы Серра Public Art Fund қолдауымен Нью-Йоркте екі мүсін орнатты. «T. W. U.» (1980) және «St. John's Rotary Arc» (1980) көлік және адамдар жиналатын аймақтарда орналастырылды. «T. W. U.» үш тік тақтадан тұратын тік мүсін, әрқайсысының биіктігі 11 метр, Леонард және Франклин көшелерінің арасындағы Батыс Бродвейдегі метро кіреберісіне орнатылды. Қазір бұл мүсін Германияның Гамбург қаласындағы Deichtorhallen-нің сыртында тұрақты орнатылған. Серраның ең алғашқы қисық мүсіндерінің бірі болған «St. John's Rotary Arc» биіктігі 3,6 метр, ұзындығы 55 метрді құрады. 1980 жылдан 1988 жылға дейін нақты орынға арналған мүсін Голландия туннеліне кіру және шығу орнында орнатылды. «Tilted Arc» федералды ғимараттың жұмысшыларының қарсылығына ұшырады. Мүсінді алып тастау үшін сегіз жылдық науқан жүргізілді және «Tilted Arc» 1989 жылдың 15 наурызында алынып тасталды. Мүсінді сақтау үшін Серра оның алынуы оны жоюмен тең екенін мәлімдеді, нақты орынға арналған өнер туындыларының өнер үшін өнер деген ұстанымын қолдады. Сот отырысы мен GSA шешімінен кейін Серра егер мүсін басқа жерге көшірілсе, «Tilted Arc» авторлығын жоққа шығаратынын және оны «туынды жұмыс» деп есептейтінін айтты. «Tilted Arc» ісі қоғамдық өнердің мәні және оның көрермендеріне қатысты шиеленісті күйзелісті көрсетуде.

In the landscape, the sculptural elements draw the viewer's attention to the topology of the land as its walked. Serra's site specific Urban sculptures focus the viewer's attention on the sculpture itself. Their locations often more accessible to the public than the landscape works, invite the viewer to walk inside, pass through and move around them. Because of the confines of Urban architecture, sculptures such as Sight Point (1972–75) at the Stedelijk Museum, The Netherlands; Terminal (1977) in Bochum, Germany; T. W. U. (1980) at the Deichtorhallen, Hamburg, Germany; Fulcrum (1986–87), installed in Broadgate, London; Exchange (1996) outside the City of Luxembourg; or 7 (2011) on a pier in Doha, Qatar, reflect the verticality of their surrounding architecture. Outdoor sculptures like St. John's Rotary Arc (1980) temporarily installed outside the Holland Tunnel entrance in New York City; Tilted Arc (1981) installed and later removed from New York City's Federal Plaza; Clara Clara (1983), temporarily installed at Tuileries, Place de la Concorde, Paris; Berlin Junction (1987) installed outside the Berlin Philharmonic; are all curved forms or arcs that open and close depending on the direction the viewer takes walking around them. Sight Point stands outside the Stedelijk Museum, Amsterdam, the Netherlands, consisting of three vertical steel plates 10 feet (3 m) wide and 40 feet (12 m) high that lean in at an angle and forming a triangular space on the ground with three openings that can be walked through. Once inside the viewer can look up and see the sky framed by the triangular shape made by the leaning plates. Another vertical sculpture, Terminal (1977), was conceived for "Documenta VI" in 1977. It was permanently installed on a traffic island between the street car tracks in front of a train station in Bochum, Germany. Serra chose the site because of its proximity to a high traffic area. Exchange (1996), sited in a vehicular round about on top of a highway tunnel, made of seven trapezoidal plates. The sculpture stands 60 feet (18 m) high and can be seen by drivers as they enter and leave the City of Luxembourg. In 1980 Serra installed two sculptures, with support of the Public Art Fund, in New York City. T. W. U. (1980) and St. John's Rotary Arc (1980) were each placed in areas where traffic and people converged. T. W. U, a vertical sculpture consisting of three vertical plates, each 36 feet (11 m) high, was installed at a subway entrance near West Broadway between Leonard and Franklin Streets. The sculpture is now permanently installed outside the Deichterhallen, Hamburg, Germany. St. John's Rotary Arc, one of Serra's earliest curved sculptures, was 12 feet (3.6 m) high and spanned 180 feet (55 m). From 1980 to 1988 the site specific sculpture was installed on the rotary at the entrance and exit to the Holland Tunnel. Tilted Arc was met with resistance by workers in the Federal building. An eight year campaign to remove the sculpture ensued and Tilted Arc was ultimately removed on March 15, 1989. In Serra's defense to preserve the sculpture he stated "To remove Tilted Arc, therefore, is to destroy it", advocating an art for art's sake mantra of site specific artworks. Following the hearing and GSA's decision, Serra responded that he would deny his authorship of Tilted Arc if it were relocated. and would consider it a "derivative work". The case of Tilted Arc continues to highlight the tension surrounding the nature of public art and its intended audience.

Галереялық жұмыстар

Серраның туындылары галереялар мен мұражайларда көптеген көрмелерде көрсетілді. Оның нысаналық галереялық инсталляциялары кейде идеяларды сынау үшін пайдаланылады. Серра 1969 жылы Нью-Йорктегі Лео Кастелли қоймасында болды. Онда он қорғасыннан жасалған туынды, шашыраңқы туынды: кескіш құрылғы: негізгі тақта өлшемі (1969) және шашыраңқы туынды: төрт қалыппен шашырату (Ева Гессеге) (1969) көрсетеді. 1960 жылдардың соңы мен 1970 жылдардың басында Серра мүсінінде тек оралған немесе соғылған болатты пайдалана бастады. Берлин блогы (Чарли Чаплин үшін) (1977) – Серраның алғашқы соғылған мүсіні. Людвиг Мис ван дер Роэ жобалаған Берлиндегі Neue Nationalgalerie алдындағы алаң үшін жасалған мүсіннің салмағы 70 тонна. Ол осы бұралған формада мүсін жасауды ойлады. Серра студиясында екі эллипс пішіндес ағаш кесектерін кесіп, олардың арасына тіреу тірегін орнатып, осы форманың моделін жасады. Содан кейін ол эллипстерді бір-біріне тік бұрышпен бұрып, форманың айналасына қорғасын жапсырды. Модельдерден қалып жасағаннан кейін Серра скульптураларды жасау үшін инженермен жұмыс істеді. Барлығы 1996 және 2004 жылдар аралығында жасалған жеті Torqued Ellipses және төрт Double Torqued Ellipses (эллипстің ішінде эллипс) бар. Әр мүсіннің әртүрлі бұрылу дәрежесі бар және биіктігі 3,9 метрге дейін жетеді. Скульптуралардың барлығы ашық, сондықтан олардың ішінде және айналасында жүруге болады. Үш Torqued Ellipses Нью-Йорктегі Dia Beacon мұражайында тұрақты түрде қойылған. 2005 жылы "Уақыт мәселесі" атты тапсырыс бойынша жасалған инсталляция Испанияның Бильбао қаласындағы Гюггенхайм мұражайында ашылды. 1994-2005 жылдар аралығында он жылға созылған сегіз мүсіннен тұратын "Уақыт мәселесі" Серраның мүсіндік формаларының эволюциясын көрсетеді. Серра бастапқы бұралған эллипстен алынған бес мүсінді таңдады: бір жеке, бір қос эллипс және үш бұралған спираль. Double Torqued Ellipses-тен кейін Серра екі эллипсті біріктіріп, ішіне кіріп, жүріп өтуге болатын спиральді форма жасағанда Torqued Spirals пайда болды. 2008 жылы Серра Париждегі Гранд Паледе өткен Monumenta көрмесіне қатысты. Монумента үшін Серра "Променад" (2008) атты бір мүсінді орнатты, ол әрқайсысы 55 фут (16,8 м) биіктік пен 13 фут (4 м) енді, Гранд Паленің кең ішкі кеңістігінде бір-бірінен 100 фут (30 м) қашықтықта орналасқан бес пластинадан тұрады. Жалпы, мүсіннің ұзындығы 200 метрді құрады. Пластиналар тізбектей орналаспай, Гранд Паленің орталық осінен ығысып, біріне-бірі жанасып тұрды. Олар солға немесе оңға бұрылып, бірін басқасына қарай немесе басқасынан алыстатып, көрермен оларды айналып жүргенде әртүрлі көрінеді. Нью-Йорктегі Заманауи өнер мұражайының коллекциясындағы "Equal" (2015) мүсіні сегіз соғылған блоктан тұрады. Әр блоктың өлшемдері 5 х 5 1/2 х 6 фут (1,5 х 1,7 х 1,8 м) және салмағы 40 тонна. Блоктар жұптап тігіліп, ұзын немесе қысқа жақтарына орналастырылған, сондықтан әр тігілген блоктың биіктігі 3,4 метрге жетеді. Төрт тігілген блоктың арасында жүргенде көрермен мүсіндерге қатысты өз салмағын, тепе-теңдігін және ауырлық күшін сезінеді. "Төрт раунд: тең салмақ, тең емес өлшем" (2017) мүсіні Мэриленд штатының Потомак қаласындағы Гленстонда тұрақты түрде орнатылған, әртүрлі өлшемдегі 82 тонналық (74 т) төрт соғылған цилиндрден тұрады. Скульптура Томас Фифер және Партнерлердің Томас Фиферімен бірлесіп, ғимараттың ішкі кеңістігінде скульптураның массасын ерекшелендіру үшін жобаланған ғимараттың ішінде орнатылған.

Serra's work has enjoyed numerous exhibitions in gallery and museum settings. His site specific gallery installations are sometimes used to test ideas. Serra's was at the Leo Castelli Warehouse, New York City in 1969. There he exhibited ten lead Prop Pieces, a Scatter Piece: Cutting Device: Base Plate Measure (1969), and a Splash Piece: Splashing with Four Molds (To Eva Hesse) (1969). Following his process based works of the late 1960s and early 1970s, Serra began to solely use rolled or forged steel in his sculpture. Berlin Block (for Charlie Chaplin) (1977) was Serra's first forged sculpture. Made for the plaza outside the Neue Nationalgalerie in Berlin, designed by Ludwig Mies van der Rohe, the sculpture weighs 70 tons. He thought to make a sculpture in this torqued form. Serra constructed models of this perceived form in his studio by cutting two ellipse shaped pieces of wood and nailing a dowel between them. He then turned the ellipses so they were at a right angle to one another and wrapped a sheet of lead around the form. After making a template from the models Serra worked with an engineer to fabricate the sculptures. In total there are seven Torqued Ellipses and four Double Torqued Ellipses (an ellipse inside of an ellipse) dated between 1996 and 2004. Each sculpture has a different degree or torque and measures up to 13 feet (3.9 m) high. The sculptures all have an opening so that they can be walked through and around. Three Torqued Ellipses are on permanent view at Dia Beacon, New York. In 2005 "The Matter of Time", a commissioned installation, opened at the Guggenheim Museum, Bilbao, Spain. Consisting of eight sculptures spanning a decade from 1994 to 2005, "The Matter of Time" highlights the evolution of Serra's sculptural forms. Serra chose to include five sculptures derived from the initial torqued ellipse: one single, one double ellipse, and three torqued spirals. The Torqued Spirals followed after the Double Torqued Ellipses when Serra decided to connect a double ellipses into one wound form that can be entered and walked through. In 2008 Serra participated in Monumenta, an annual exhibition held in Paris's Grand Palais featuring a single artist. For Monumenta Serra installed a single sculpture, Promenade (2008), consisting of five plates, each 55 feet (16.8 m) tall and 13 feet (4 m) wide, placed 100 feet (30 m) apart from one another across the cavernous interior of the Grand Palais. Overall, the sculpture spanned 656 feet (200 m). The plates were not placed in a line but stood side to side off the Grand Palais's center axis. They tilted either left or right, leaned either toward or away from another, and the viewer as they strolled around them. The sculpture Equal (2015), in the collection of The Museum of Modern Art, New York, consists of eight forged blocks. Each block measures 5 by 5 1/2 by 6 feet (1.5 × 1.7 × 1.8 m) and weighs 40 tons. The blocks are stacked in pairs and positioned on their longer or shorter sides so that each stack measures 11 feet (3.4 m) tall. When walking amongst the four stacks the viewer becomes aware of their own sense of weight, balance, and gravity in relation to the sculptures. Four Rounds: Equal Weight, Unequal Measure (2017), consisting of four 82 ton (74 t) forged cylinders of varying dimensions is permanently installed at Glenstone in Potomac, Maryland. The sculpture is installed within a building designed by Thomas Phifer of Thomas Phifer and Partners, in collaboration with Serra to highlight the sculpture's mass within the confines of the building's interior.

Сұлбалар

Сызба салу Серраның шығармашылығының ажырамас бөлігі болды. Серра үлкен форматты холст немесе қолмен жасалған қағазға суреттер салған. Оларға көлденең немесе тік композициялар, бір-біріне жабысқан парақтардан құралған конструкциялар немесе сызықтық суреттер кіреді. Оның суреттері негізінен бояу таяқшасымен, литографиялық пастельмен немесе көмірмен жасалған және әрқашан қара түсті болады. Серра ортаны өңдеу және қолдану үшін әртүрлі техникалар мен құралдарды пайдаланады. Ол көбінесе сурет салудың конвенцияларын қозғалыс, уақыт және кеңістіктің сезімтал, феноменологиялық тәжірибесіне қарай жылжиды. Суретшінің айтуынша, оның сурет салу практикасы "қайталаумен байланысты, қайталау мүмкін емес екенін біле отырып, әр жолы жаңа нәрсе туатынын сезіне отырып" жасалады. 1974 жылы Серра өз инсталляциялық суреттерін жасауды бастады – бояу таяқшасымен толығымен жабылған және қабырғаға тігілген үлкен форматты, нақты бір орынға арналған холсттар. Инсталляциялық суреттер берілген кеңістіктің қабырғасын немесе қабырғаларын жабады. Шафрази және Задикиан – Серраның алғашқы инсталляциялық суреттерінің екеуі. Екеуі де 1974 жылы Нью-Йорктегі Лео Кастелли галереясында көрсетілді және шамамен 3,2 метр биіктігі мен 5,5 метр еніне ие болды. Серра мансабының соңына дейін инсталляциялық суреттер жасауды жалғастырды. Басқа да атақты сурет сериялары: Диптихтер (1989); Салмақтың жоқтығы (1991–92); Салмақ және өлшем (1993–94); Видео Афангар (1989–91); Дөңгелектер (1996–97); Дөңгелектерден тыс (1999–2000); Сызықтық суреттер (2000–02); Қатты денелер (2008); Гринпойнт дөңгелектері (2009); Биіктік салмақтары (2010); Жарылымдар (2011–18); Көшірмелер (2011–13); Көлденең кері бұрылыстар (2014); Саяхаттар (2015–16); Композиттер (2016); Көлденең және тік (2016–17); және Орчард көшесі (2018). Серраның суреттерінің ұлттық және халықаралық көрмелеріне мыналар кірді: 1978 жылы Амстердамдағы Stedelijk мұражайындағы «Ричард Серра: Tekeningen/Drawings 1971–1977»; 1990 жылы Маастрихттегі Bonnefantenmuseum-дегі «Ричард Серра: Tekeningen/Drawings»; 2011–2012 жылдары Нью-Йорктегі Метрополитен өнер мұражайында, Сан-Францискодағы Заманауи өнер мұражайында және Хьюстондағы Менил коллекциясындағы «Ричард Серра суреттері: Ретроспектива»; және 2017 жылы Роттердамдағы Museum Boijmans van Beuningen-дегі «Ричард Серра: Суреттер 2015–2017: Саяхаттар, Композиттер, Роттердам тік сызықтары, Роттердам көлденең сызықтары, Жарылымдар».

Drawing was integral to Serra's practice. Serra made drawings on large sheets of canvas or handmade paper. They include horizontal or vertical compositions; constructions of overlapping sheets; or line drawings. His drawings were primarily done in paintstick, lithographic crayon, or charcoal and are always black. Serra experiments with different techniques and tools to manipulate and apply the medium. He often pushes the conventions of drawing towards a tactile, phenomenological experience of movement, time and space. The artist said that his drawing practice is involved with "repetition, knowing there's no possibility of repeating, knowing that it's going to yield something different each time." In 1974 Serra started to make his Installation Drawings—large scale site specific sheets of canvas completely covered in paintstick and stapled to the wall. The Installation Drawings cover the wall, or walls, of a given space. Shafrazi and Zadikians were two of Serra's first Installation Drawings. Both were exhibited at Leo Castelli Gallery, New York City in 1974 and measured approximately 10 1/2 feet (3.2 m) high and 18 feet (5.5 m) wide overall. Serra continued to make Installation Drawing throughout his career. Other notable drawing series include: Diptychs (1989); Dead Weight (1991–92); Weight and Measure (1993–94); Videy Afangar (1989–91); Rounds (1996–97); out of rounds (1999–2000); Line Drawings (2000–02); Solids (2008); Greenpoint Rounds (2009); Elevational Weights (2010); Rifts (2011–18); Transparencies (2011–13); Horizontal Reversals (2014) Rambles (2015–16); Composites (2016); Horizontals and Verticals (2016–17); and Orchard Street (2018). National and international survey exhibitions of Serra's drawings have included Richard Serra: Tekeningen/Drawings 1971–1977 at the Stedelijk Museum, Amsterdam in 1978; Richard Serra: Tekeningen/Drawings at the Bonnefantenmuseum, Maastrict in 1990; Richard Serra Drawings: A Retrospective at The Metropolitan Museum of Art, New York, the San Francisco Museum of Modern Art, and Menil Collection, Houston from 2011 to 2012; and Richard Serra: Drawings 2015–2017: Rambles, Composites, Rotterdam Verticals, Rotterdam Horizontals, Rifts at the Museum Boijmans van Beuningen. Rotterdam, The Netherlands in 2017.

Баспағалар

Серра 1972 жылы гравюра жасауды бастады. Лос-Анджелестегі Gemini G. E. L. компаниясымен тығыз жұмыс істеген Серра дәстүрден тыйылатын гравюра техникаларын дамытты. Ол 200-ден астам гравюралық жұмыстар жасады және оның мүсіндері мен суреттері сияқты, оның гравюралары да процеске, масштабқа және материалмен тәжірибе жасауға деген қызығушылықты көрсетеді. 1972 жылдан бастап оның алғашқы литографиялары: «Circuit», «Balance», «Eight by Eight» немесе «183rd & Webster Avenue» – олардың әрқайсысы сол кезде жасалған мүсіннің атына сәйкес келеді. 1981 жылы Серра жеті басылымнан тұратын алғашқы литографиялық сериясын жасады: «Sketch #1»-ден «Sketch #7»-ге дейін. Сол жылы Серра «Malcolm X», «Goslar» немесе «Моральдық көпшілік соққысы» сияқты ірі масштабты гравюралар жасады. Литографияны шегіне дейін жеткізгеннен кейін, Серра өз гравюраларында ерекше беткі қабатты жасау үшін жібек экранды қолдана бастады. Ол мұны алдымен қағазға сия жағып, содан кейін екінші экран арқылы бояу таяқшасын қолданып, қаныққан және текстуралы бет жасады. Серра өзінің жібек экран техникасын, кейде оны эфирлеу және акватинтпен үйлестіре отырып, жұмысын жалғастырды. Оның гравюралық серияларына мыналар кіреді: «Videy Afanger» (1991); «Hreppholer» (1991); «WM» (1996); «Rounds» (1999); «Venice Notebook» (2001); «Between the Torus and the Sphere» (2006); «Paths and Edges» (2007); «Level» (2008); «Junction» (2010); «Reversal» (2015); «Elevational Weight» (2016); «Equal» (2018); және (?) (2019).

Фильмдер мен бейне шығармалары

1968 жылдан 1979 жылға дейін Серра фильмдер мен бейнероликтер жинағын жасады. Ол мүсіндемемен және киномен бір уақытта жұмыс істей бастағанымен, Серра әрқайсысының әртүрлі материалдық қасиеттерін мойындады және мүсіндемелік мәселелерді фильмдері мен бейнелеріне көшірмеді. Серра Джоан Джонас, Нэнси Холт және Роберт Фиоре сияқты бірнеше суретшілермен бірлесіп жұмыс істеді. Оның алғашқы фильмдері – «Қорғасынды қолға түсіру» (1968), «Қолмен сыпыру» (1968) және «Қолды байлау» (1968) бірнеше әрекеттерді қамтиды: бір қол құлап жатқан қорғасынды ұстауға тырысады, қол жұптары қорғасын жоңқаларын жылжытады, ал байланған қолдар өзін-өзі босатады. Кейінірек түсірілген «Теміржол көпірі» (Railroad Turnbridge, 1976) фильмінде Орегон штатының Портленд қаласындағы Уилламет өзенінің айналасындағы ландшафт көпірдің айналуымен көрсетіледі. «Болат зауыты/Стальверк» (Steelmill/Stahwerk, 1979) өнер тарихшысы Клара Вейерграфпен бірлесіп жасалған және екі бөлімнен тұрады. Бірінші бөлімде неміс болат зауытының жұмысшыларымен олардың жұмысы туралы сұхбаттар жазылған. Екінші бөлімде Серраның «Берлин блогы» мүсінінің (Чарли Чаплин үшін) жасалу процесі бейнеленген. Антология киноархивтері, Нью-Йорк, 2019 жылдың 17-23 қазаны; және Гарвард киноархиві, 2020 жылдың 27 қаңтары – 9 ақпаны. 2019 жылы Серра өзінің барлық фильмдері мен бейнелерін Нью-Йорктегі Заманауи өнер мұражайына сыйға тартты.

Көрмелер

Серраның алғашқы жеке көрмесі 1966 жылы Италияның Рим қаласындағы Галерея Салитада өтті. АҚШ-тағы алғашқы жеке көрмесі 1969 жылы Нью-Йорктегі Лео Кастелли қоймасында болды. Оның алғашқы жеке музейлік көрмесі 1970 жылы Калифорниядағы Пасадена өнер мұражайында өтті. 1986 жылы Нью-Йорктегі Заманауи өнер мұражайында оның алғашқы ретроспективасы өтті. Екінші ретроспектива 2007 жылы Нью-Йорктегі Заманауи өнер мұражайында өтті. Оның суреттерінің алғашқы шолу көрмесі 1977 жылы Амстердамның Стеделик мұражайында өткізілді және 1978 жылы Тюбингеннің Кунстхалесіне барды. Суреттердің екінші ретроспективасы Нью-Йорк қаласындағы Метрополитен өнер мұражайында; Сан-Францискодағы қазіргі заманғы өнер мұражайында; және 2011–2012 жылдар аралығында Хьюстондағы Менил коллекциясында ұсынылды. 2017 жылы Базельдің Кунстмузейінде суретшінің кино және видеодағы жұмысының шолуы көрсетілді. Серраның жеке көрмелері болды: Staatliche Kunsthalle Baden Baden, 1978; Музей Boijmans Van Beuningen, Роттердам, 1980; Musée National d'Art Moderne, Centre Pompidou, Париж, 1983–1984; Музей Хаус Ланге, Крефелд, 1985; Заманауи өнер мұражайы, Нью-Йорк, 1986 және 2007; Луизиана заманауи өнер мұражайы, Хумлебек, 1986; Вестфалия мемлекеттік өнер және мәдениет тарихы мұражайы, Мюнстер, 1987; Städtische Galerie im Lenbachhaus, Мюнхен, 1987; Stedelijk Van Abbemuseum, Эйндховен, 1988; Bonnefantenmuseum, Маастрихт, 1990; Kunsthaus Zürich, 1990; CAPC Musée d'Art Contemporain, Бордо, 1990; Museo Nacional Centro de Arte Reina Sofía, Мадрид, 1992; Kunstsammlung Nordrhein-Westfalen, Дюссельдорф, 1992; Dia Center for the Arts, Нью-Йорк, 1997; Заманауи өнер мұражайы, Лос-Анджелес, 1998–1999; Centro de Arte Hélio Oiticica, Рио-де-Жанейро, 1997–1998; Trajan's Market, Рим, 1999–2000; Pulitzer Foundation for the Arts, Сент-Луис, 2003; Ұлттық археологиялық мұражай, Неаполь, 2004; және Музей Boijmans Van Beuningen, Роттердам, 2017.

Жинақтар

Серраның туындылары әлемнің көптеген мұражайлары мен қоғамдық коллекцияларында сақталған. Оның туындыларына ие мұражай коллекцияларының ішінде Нью-Йорктегі Заманауи өнер мұражайы, Нью-Йорктегі Уитни американдық өнер мұражайы, Торонтодағы Онтарио көркемсурет галереясы, Чикаго өнер институты, Маастрихттегі Боннефантенмюзей (Нидерланды), Барселонадағы Ла Каикса мәдени орталығы, Париждегі Жорж Помпиду орталығы, Париждегі Ұлттық заманауи өнер мұражайы, Форт-Уэрт қаласының (Техас штаты) Заманауи өнер мұражайы, Нью-Йорктегі Диа өнер қоры, Бильбао және Нью-Йорктегі Гюггенхайм мұражайы, Гамбургтегі Гамбург өнер залы (Германия), Смитсонин институтының Гиршхорн мұражайы және мүсін бағы (Вашингтон, округ Колумбия), Стокгольмдегі Модерна Музеі, Потомак (Мэриленд штаты) қаласындағы Гленстоун мұражайы бар. Оның туындыларын қамтитын таңдалған қоғамдық коллекцияларға Германияның Бохум қаласы, Чикаго қаласының қоғамдық өнер коллекциясы, Германияның Гослар қаласы, Германияның Гамбург қаласы, Миссури штатының Сент-Луис қаласы, Жапонияның Токио қаласы, Германияның Берлин қаласы, Францияның Париж қаласы, Исландияның Рейкьявик қаласының коллекциясы кіреді. 2019 жылға дейін Серра Манхэттендегі үйін, ал Новая Шотландияда және Лонг-Айлендтің Солтүстік бөлігінде студияларын сақтап келді. Серра 2024 жылдың 26 наурызында Нью-Йорктің Ориент қаласындағы үйінде пневмониядан қайтыс болды, оның өмірі 85 жылға созылды.

Марапаттар

Серра көптеген атақты сыйлықтар мен марапаттарға ие болды, оның ішінде Фулбрайт гранты (1965–66); Гуггенхайм стипендиясы (1970); Франция Республикасының Мәдениет және коммуникация министрлігінің Өнер және әдебиет орденінің кавалері (1985 және 1991); Жапония өнер қауымдастығы, Токио Премиум Империал (1994); өмір бойы жеткен жетістіктері үшін «Алтын Арыстан» сыйлығы, Венеция биенналесі, Италия (2001); Америка өнер және әдебиет академиясы (2001); Германия Федеративтік Республикасының ғылым мен өнерге арналған ордені (2002); Испанияның өнер және әдебиет ордені (2008); Ұлттық өнер сыйлығы: өмір бойы жеткен жетістіктері үшін сыйлық (2014 жылы «Америкалықтар үшін өнер» ұйымымен табысталды); Эрмитаж мұражайы қорының әлемдік өнерге қосқан үлесі үшін сыйлығы (2014); Франция Республикасының Ұлттық Легион орденінің кавалері (2015); Висбаден мұражайының Алекс фон Явленский сыйлығы (2017); және Дж. Пол Гетти медалі (2018).

Таңдалған жазу

Барлығын тек Ричард Серра басқаша көрсетілмесе. "Сам, қайта ойна". Arts Magazine 44, № 4 (1970 ж. ақпан), 24–27 б. "Әрекеттер тізімі, 1967–68". Алғаш рет Avalanche [Нью-Йорк], № 2 (1971 жылдың қысы), 20–21 б. жарияланды. "Қалқаншақтарды үйіп қою сериясы". Scott, Gail R., Лос-Анджелес округінің өнер мұражайының өнер және технология бағдарламасы туралы есеп 1967–1971, 299–300 б. Лос-Анджелес: Лос-Анджелес округінің өнер мұражайы, 1971. Jackson, Ward, және Richard Serra. "Richard Serra". Art Now: New York 3, № 3 (1971 ж. қыркүйек), 4 б. Serra, Richard. "Мәлімдемелер". Artforum 10, № 1 (1971 ж. қыркүйек), 64 б. "Рамка туралы, түс көмегі туралы". Artforum 10, № 1 (1971 ж. қыркүйек), 64 б. Jonas, Joan, және Richard Serra. "Пол Ревир". Artforum 10, № 1 (1971 ж. қыркүйек), 65–67 б. Serra, Richard, және Rosalind Krauss, ред. "Ауысым". Arts Magazine 47, № 6 (1973 ж. сәуір), 49–55 б. Serra, Richard, және Clara Weyergraf. "Иоаннның айналма аркасы". Artforum 19, № 1 (1980 ж. қыркүйек), 52–55 б. "Sight Point Road-тан жазбалар". Алғаш рет Perspecta: The Yale Architectural Journal, № 19 (1982), 172–81 б. жарияланды. "Sight Point Road-тан кеңейтілген жазбалар" ретінде редакцияланып, Richard Serra: Neuere Skulpturen in Europa 1977–1985 (Eine Auswahl)/Recent Sculpture in Europe 1977–1985 (Selected), 11–15 б. басылды. "Ричард Серрадан президент Рональд Рейганға хат" [португал және ағылшын тілдерінде]. Lo Spazio Umano [Португалия], № 2 (1985 ж. сәуір–шілде), 89–92 б. Екі тілді, португал және ағылшын тілдерінде. "Серра президентке хат жазады". Art & Artists 14, № 3 (1985 ж. мамыр–маусым), арнайы қосымша, 3, 22 б. "Сурет салу туралы жазбалар". Алғаш рет Güse, Ernst Gerhard, ред. Richard Serra, 66–68 б. жарияланды. Нью-Йорк: Rizzoli, 1988. "Салмақ". Richard Serra: 10 Sculptures for the Van Abbe, 10–12 б. Көрме каталогы. Stedelijk Van Abbemuseum, Эйндховен, 1988. Голланд және ағылшын тілдерінде екі тілді. "'Кіішіретілген доға'—Прецедент?" [редакторға хат]. The New York Times, 1989 ж. 30 сәуір, сек. 2, 5 б. "'Кіішіретілген доға' қиратылды". Art in America 77, № 5 (1989 ж. мамыр), 34–47 б., мұқаба. "Суретшілер өз туындыларына құқылы". Des Moines Sunday Register, 1989 ж. 29 қазан, 3C б. "Елл лекциясы, 1990 жылғы қаңтар". Kunst & Museumjournaal [Амстердам: ағылшын тіліндегі басылым] 1, № 6 (1990), 23–33 б. "Афангар сериясы". Open City, № 2 (1993), 101–7 б. "Дональд Джадд, 1928–1994" [мақтау сөз]. Parkett, №№ 40–41 (1994), 176–79 б. "Базель, 18 қаңтар 1994/Базель, 18 қаңтар 1994". Martin Schwander, ред., Richard Serra: Intersection Basel, 72–79 б. Базель: Christoph Merian Verlag және Дюссельдорф: Richter Verlag, 1996. "Уақыт мәселесі туралы жазбалар". Richard Serra: The Matter of Time, 141 б. Бильбао: Museo Guggenheim Bilbao, және Геттинген: Steidl Verlag, 2005.

All solely by Richard Serra unless indicated otherwise. "Play it Again, Sam." Arts Magazine 44, no. 4 (February 1970), pp. 24–27. "Verb List, 1967–68." First published in Avalanche [New York], no. 2 (Winter 1971), pp. 20–21. "Skullcracker Stacking Series." In Scott, Gail R., A Report on the Art & Technology Program of the Los Angeles County Museum of Art 1967–1971, pp. 299–300. Los Angeles: Los Angeles County Museum of Art, 1971. Jackson, Ward, and Richard Serra. "Richard Serra." Art Now: New York 3, no. 3 (September 1971), p. 4. Serra, Richard. "Statements." Artforum 10, no. 1 (September 1971), p. 64. "On Frame, on Color Aid." Artforum 10, no. 1 (September 1971), p. 64. Jonas, Joan, and Richard Serra. "Paul Revere." Artforum 10, no. 1 (September 1971), pp. 65–67. Serra, Richard, and Rosalind Krauss, ed. "Shift." Arts Magazine 47, no. 6 (April 1973), pp. 49–55. Serra, Richard, and Clara Weyergraf. "St. John's Rotary Arc." Artforum 19, no. 1 (September 1980), pp. 52–55. "Notes from Sight Point Road." Originally published in Perspecta: The Yale Architectural Journal, no. 19 (1982), pp. 172–81. Edited and printed as "Extended Notes from Sight Point Road" in Richard Serra: Neuere Skulpturen in Europa 1977–1985 (Eine Auswahl)/Recent Sculpture in Europe 1977–1985 (Selected), pp. 11–15. "Letter from Richard Serra to President Ronald Reagan" [in Portuguese and English]. Lo Spazio Umano [Portugal], no. 2 (April–July 1985), pp. 89–92. Bilingual, Portuguese and English. "Serra Writes the President." Art & Artists 14, no. 3 (May–June 1985), special supplement, pp. 3, 22. "Notes on Drawing." First published in Güse, Ernst Gerhard, ed. Richard Serra, pp. 66–68. New York: Rizzoli, 1988. "Weight." In Richard Serra: 10 Sculptures for the Van Abbe, pp. 10–12. Exh. cat. Stedelijk Van Abbemuseum, Eindhoven, 1988. Bilingual in Dutch and English. "'Tilted Arc'—A Precedent?" [letter to the editor]. The New York Times, April 30, 1989, sec. 2, p. 5. "'Tilted Arc' Destroyed." Art in America 77, no. 5 (May 1989), pp. 34–47, cover. "Artists Have Rights to Their Works." Des Moines Sunday Register, October 29, 1989, pp. 3C. "The Yale Lecture, January 1990." Kunst & Museumjournaal [Amsterdam: English edition] 1, no. 6 (1990), pp. 23–33. "Afangar Series." Open City, no. 2 (1993), pp. 101–7. "Donald Judd, 1928 1994" [eulogy. Parkett, nos. 40–41 (1994), pp. 176–79. "Basel, 18. January 1994/Basel, January 18, 1994." In Martin Schwander, ed., Richard Serra: Intersection Basel, pp. 72–79. Basel: Christoph Merian Verlag and Düsseldorf: Richter Verlag, 1996. . "Notes on The Matter of Time." In Richard Serra: The Matter of Time, p. 141. Bilbao: Museo Guggenheim Bilbao, and Göttingen: Steidl Verlag, 2005. .

Сұхбаттардың таңдауы

Аю, Лайза. "Документ: Боб Смитсон үшін '72–'73" [суретшімен сұхбат, 1973 жылғы 30 қазан]. *Avalanche* [Нью-Йорк], № 8 (1973 жылғы жаз/күз), 14–15-беттер. Аю, Лайза. "Тұтқынның дилеммасы" [суретшімен сұхбат, 1974 жылғы 27 қаңтар]. *Avalanche* [Нью-Йорк], № 9 (1974 жылғы мамыр–маусым), 26–28-беттер. Аю, Лайза. "Ричард Серра: Көзқарас нүктесі '71 75/Дөңгелектеуіш '74–76" [радио сұхбаты, 1976 жылғы 23 ақпан]. *Art in America* журналында алғаш рет жарияланды, 64, № 3 (1976 жылғы мамыр–маусым), 82–86-беттер. Борден, Лиззи. "Лиззи Борденнің Ричард Серрамен сұхбаты". *Richard Serra: Tekeningen/Drawings 1971–1977*, 9–14-беттер. Төртінші бет. катал. Stedelijk Museum, Амстердам, 1977. Микельсон, Аннет және Клара Вейерграф. "Ричард Серраның фильмдері: Сұхбат". *October*, № 10 (1979 жылғы күз), 68–104-беттер. Аю, Лайза. "Сұхбат" [1976 жылғы 30 наурыз]. *Richard Serra: Interviews, Etc. 1970–1980*, 65–73-беттерде алғаш рет жарияланды. Йонкерс, Нью-Йорк: The Hudson River Museum, 1980. Бах, Фридрих Тея. "Сұхбат: Ричард Серра және Фридрих Тея Бах" [1975 жылғы 14 наурыз]. *Richard Serra: Interviews, Etc. 1970–1980*, 45–55-беттер. Йонкерс, Нью-Йорк: The Hudson River Museum, 1980. Ламарш Вадель, Бернард. "Ричард Серрамен әңгіме" [суретшімен сұхбат, 1980 жылғы мамыр]. *Artistes* [Париж], № 7 (1981 жылғы қаңтар–ақпан), 24–29-беттерде алғаш рет жарияланды. Кримп, Дуглас. "Ричард Серраның қалалық мүсіндері: Сұхбат" [1980 жылғы шілде]. *Arts Magazine* 55, № 3 (1980 жылғы қараша), 118–24-беттер. Пакумент, Альфред. "Сұхбат". *Richard Serra: Writings, Interviews*, 157–64-беттер. Чикаго және Лондон: The University of Chicago Press, 1994. Сзиман, Гарольд. "Көпірде". *Richard Serra: "Maillart Extended"*, 20–25-беттер. Берн: Benteli Verlag, 1989. Үш тілді, неміс, француз және ағылшын тілдерінде. Серота, Николас және Дэвид Сильвестр. "Суретшімен сұхбат" [1992 жылғы 27 мамыр]. *Richard Serra: Weight and Measure*, 9–25-беттер. Төртінші бет. катал. Tate Gallery, Лондон. Дюссельдорф: Richter Verlag, 1992. Кук, Линн және Майкл Гован. "Ричард Серрамен сұхбат" [Кейп-Бретон, 1997 жылғы 10 шілде]. *Richard Serra: Torqued Ellipses*, 11–31-беттер. Төртінші бет. катал. Dia Center for the Arts, Нью-Йорк, 1997. Сильвестр, Дэвид. "Сұхбат". *Richard Serra: Sculpture 1985–1998*, 187–206-беттер. Рассел Фергюсон, Энтони Макколл және Клара Вейерграф Серра, т.б. ред. Қазіргі заманғы өнер мұражайы, Лос-Анджелес. Геттинген: Steidl Verlag, 1998. Уотерс, Джон. "Суретшінің профилі: Ричард Серра". *Vogue Hommes International* (көктем-жаз 2002), 116–24-беттер. Пайзер, Джонатан. "Кеңістікті жариялау, анықтау және бөлу: Ричард Серрамен әңгіме". *Sculpture* 21, № 8 (2002 жылғы қазан), 28–35-беттер. Фостер, Хэл. "Хэл Фостермен Ричард Серраның әңгімесі". *Richard Serra: The Matter of Time*, 23–41-беттер. Бильбао: Museo Guggenheim Bilbao, және Геттинген: Steidl Verlag, 2005. Бюи, Фонг. "Ричард Серрамен Фонг Бюидің әңгімесі", *The Brooklyn Rail*, 2006 жылғы маусым, 22–24-беттер. *Richard Serra: Rolled and Forged*, 5–15-беттерде қайта жарияланды. Төртінші бет. катал. Gagosian Gallery, Нью-Йорк, 2006. МакШайн, Кинастон. "Жұмыс туралы Ричард Серрамен әңгіме". *Richard Serra: Forty Years*, 15–40-беттер. Төртінші бет. катал. Қазіргі заманғы өнер мұражайы, Нью-Йорк, 2007. Пакумент, Альфред. "Ричард Серра: Гранд Паледің ұлы мырзасы". *Richard Serra: Monumenta 2008/Grand Palais*, 4–11-беттер. Булонь: Beaux Arts Éditions, 2008. Сторр, Роберт. "Ричард Серра Парижде жарнамалайды". *Art Press* [Париж], № 345 (2008 жылғы мамыр), 28–35-беттер. Гаррелс, Гари. "Ричард Серрамен сұхбат". *Richard Serra: Drawing: A Retrospective*, 65–83-беттер. Төртінші бет. катал. The Menil Collection, Хьюстон, 2011. Энрайт, Роберт. "Тарихтың салмағы: Ричард Серраның мүсіндері мен суреттері" [суретшімен сұхбат]. *Border Crossings* 36, № 4 (2017 жылғы желтоқсан – 2018 жылғы ақпан), 30–43-беттер. Серра, Ричард және Хэл Фостер. "Мүсін туралы әңгімелер". Нью-Хейвен және Лондон: Yale University Press, 2018.

Bear, Liza. "Document: Spin Out '72–'73 for Bob Smithson" [interview with the artist, October 30, 1973]. Avalanche[New York], no. 8 (Summer/Fall 1973), pp. 14–15. Bear, Liza. "Prisoner's Dilemma" [interview with the artist, January 27, 1974]. Avalanche [New York], no. 9 (May–June 1974), pp. 26–28. Bear, Liza. "Richard Serra: Sight Point '71 75/Delineator '74–76" [radio interview, February 23, 1976]. First published in Art in America 64, no. 3 (May–June 1976), pp. 82–86. Borden, Lizzie. "Richard Serra Interviewed by Lizzie Borden." In Richard Serra: Tekeningen/Drawings 1971–1977, pp. 9–14. Exh. cat. Stedelijk Museum, Amsterdam, 1977. Michelson, Annette, and Clara Weyergraf. "Richard Serra's Films: An Interview." October, no. 10 (Fall 1979), pp. 68–104. Bear, Liza. "Interview" [March 30, 1976]. First published in Richard Serra: Interviews, Etc. 1970–1980, pp. 65–73. Yonkers, New York: The Hudson River Museum, 1980. Bach, Friedrich Teja. "Interview: Richard Serra & Friedrich Teja Bach" [March 14, 1975]. In Richard Serra: Interviews, Etc. 1970–1980, pp. 45–55. Yonkers, New York: The Hudson River Museum, 1980. Lamarche Vadel, Bernard. "Entretien avec Richard Serra" [interview with the artist, May 1980]. First published in Artistes [Paris], no. 7 (January February 1981), pp. 24–29. Crimp, Douglas. "Richard Serra's Urban Sculpture: An Interview" [July 1980]. Arts Magazine 55, no. 3 (November 1980), pp. 118–24. Pacquement, Alfred. "Interview." In Richard Serra: Writings, Interviews, pp. 157–64. Chicago and London: The University of Chicago Press, 1994. Szeemann, Harold. "On the Bridge." In Richard Serra: "Maillart Extended," pp. 20–25. Bern: Benteli Verlag, 1989. Trilingual, German, French, and English. Serota, Nicholas, and David Sylvester. "Interview with the artist" [May 27, 1992]. In Richard Serra: Weight and Measure, pp. 9–25. Exh. cat. Tate Gallery, London. Düsseldorf: Richter Verlag, 1992. Cooke, Lynne and Michael Govan. "Interview with Richard Serra" [Cape Breton, July 10, 1997]. In Richard Serra: Torqued Ellipses, pp. 11–31. Exh. cat. Dia Center for the Arts, New York, 1997. Sylvester, David. "Interview." In Russell Ferguson, Anthony McCall, and Clara Weyergraf Serra, eds. Richard Serra: Sculpture 1985–1998, pp. 187–206. Exh. cat. Museum of Contemporary Art, Los Angeles. Göttingen: Steidl Verlag, 1998. Waters, John. "Art Profile: Richard Serra." Vogue Hommes International (Spring Summer 2002), pp. 116–24. Peyser, Jonathan. "Declaring, Defining, and Dividing Space: Conversation with Richard Serra." Sculpture 21, no. 8 (October 2002), pp. 28–35. Foster, Hal. "Richard Serra in Conversation with Hal Foster." In Richard Serra: The Matter of Time, pp. 23–41. Bilbao: Museo Guggenheim Bilbao, and Göttingen: Steidl Verlag, 2005. Bui, Phong. "In Conversation: Richard Serra with Phong Bui", The Brooklyn Rail, June 2006, pp. 22–24. Reprinted in Richard Serra: Rolled and Forged, pp. 5–15. Exh. cat. Gagosian Gallery, New York, 2006. McShine, Kynaston. "A Conversation About Work with Richard Serra". In Richard Serra: Forty Years, pp. 15–40. Exh. cat. The Museum of Modern Art, New York, 2007. Pacquement, Alfred. "Richard Serra: Grand Seigneur du Grand Palais." In Richard Serra: Monumenta 2008/Grand Palais, pp. 4–11. Boulogne: Beaux Arts Éditions, 2008. Storr, Robert. "Richard Serra Goes Public in Paris." Art Press [Paris], no. 345 (May 2008), pp. 28–35. Garrels, Gary. "An Interview with Richard Serra." In Richard Serra: Drawing: A Retrospective, pp. 65–83. Exh. cat. The Menil Collection, Houston, 2011. Enright, Robert. "The Weight of History: Richard Serra's Sculpture and Drawings" [interview with the artist]. Border Crossings 36, no. 4 (December 2017 – February 2018), pp. 30–43. Serra, Richard, and Hal Foster. "Conversations About Sculpture". New Haven and London: Yale University Press, 2018.