Лоуренс Рокфеллер: Кәсіпкер, қайырымдылық шаруасы және табиғатты қорғаушы
Laurance Rockefeller
Лоренс Рокфеллер: америкалық бизнесмен, қайырымды, табиғатты қорғаушы. Intel, Apple-ға инвестициялаған, экологияны сақтауға үлкен үлес қосып, АҚШ-тың жетекші консерваторы атанды.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Америкалық бизнесмен, қаржыгер, қайырымдылық жасаушы және табиғатты қорғаушы (1910-2004)
American businessman, financier, philanthropist, and conservationist (1910 2004)
Лоренс Спилман Рокфеллер (26 мамыр 1910 – 11 шілде 2004) – американдық бизнесмен, қаржыгер, қайырымдылық жасаушы және табиғатты қорғаушы. Рокфеллер Джон Д. Рокфеллер және Эбби Олдрич Рокфеллердің үшінші ұлы және төртінші баласы болған. Рокфеллер бауырлары қорының қамқоршысы ретінде ол Intel, Apple Computer және көптеген басқа да сәтті жаңадан құрылған компанияларға венчурлік капитал ұсынды. Рокфеллер жабайы табиғатты сақтау, экология және жануарлар дүниесін қорғау саласындағы қызметімен танымал болды. Оның күресі – табиғатты қорғау этикасын қалыптастыру болды, ал Леди Бёрд Джонсон оны Американың жетекші табиғатты қорғаушысы деп жариялады.
Laurance Spelman Rockefeller (May 26, 1910 – July 11, 2004) was an American businessman, financier, philanthropist, and conservationist. Rockefeller was the third son and fourth child of John D. Rockefeller Jr. and Abby Aldrich Rockefeller. As a trustee of the Rockefeller Brothers Fund, he provided venture capital for Intel, Apple Computer and many other successful start ups. Rockefeller was known for his involvement in wilderness preservation, ecology and the protection of wildlife. His crusade was the establishing of a conservation ethic, and he was declared America's leading conservationist by Lady Bird Johnson.
Ерте өмір және неке
Рокфеллер Нью-Йорк қаласында Джон Дэвисон Рокфеллер кіші және Абигейл Грин "Эбби" Олдричтің төртінші баласы ретінде дүниеге келді. Оның бауырлары Эбби, Джон III, Нельсон, Уинтроп және Дэвид болды. Ол 1932 жылы Принстон университетін бітірді және екі жыл Гарвард құқық мектебінде оқыды, бірақ заңгер болғысы келмейтінін шешті. 1934 жылдың 22 тамызында Вермонт штатының Вудсток қаласында Лоренс балалық шағынан таныс Мэри Френчке үйленді, оның анасы Мэри Монтегю Биллингс Френч Лоренстің анасымен дос болған. Ағасы Нельсон Дартмут колледжінде оқығанда Мэридің ағасымен бір бөлмеде тұрды. Мэри Солтүстік Тынық мұхиты темір жолының президенті Фредерик Биллингстің немере қызы еді. Лоренс пен Мэридің үш қызы мен бір ұлы болды. Олар – Лора Рокфеллер Чейзин, Марион Рокфеллер Вебер, доктор Люси Р. Валетцки және Лоренс С. "Ларри" Рокфеллер кіші. Оның сегіз немересі және он екі шөбересі болды.
Rockefeller was born in New York City, as the fourth child of John Davison Rockefeller Jr. and Abigail Greene "Abby" Aldrich. His siblings were Abby, John III, Nelson, Winthrop, and David. He graduated from Princeton University in 1932 and attended Harvard Law School for two years, until he decided he did not want to be a lawyer. On August 22, 1934, in Woodstock, Vermont, Laurance married childhood friend Mary French, whose mother, Mary Montague Billings French, was a friend of Laurance's mother. When brother Nelson attended Dartmouth College, he shared a room with Mary's brother. Mary was granddaughter of Frederick H. Billings, a president of Northern Pacific Railway. Laurance and Mary had three daughters and a son. They are Laura Rockefeller Chasin, Marion Rockefeller Weber, Dr. Lucy R. Waletzky, and Laurance S. "Larry" Rockefeller Jr. He had eight grandchildren and 12 great grandchildren.
Бизнес, қайырымдылық, қызығушылықтар
1937 жылы ол Нью-Йорк қор биржасында әкесінің орнына ие болды. Ол 1940 жылдан 1982 жылға дейін 42 жыл бойы Рокфеллер бауырлары қорының негіздеуші сенімгері болды; осы кезеңде ол 22 жыл бойы президент (1958–1968) және кейін төраға (1968–1980) қызметін атқарды, бұл Қор тарихындағы кез келген басшыдан ұзақ мерзімді қызмет еді. Сондай-ақ ол 1967 жылдан 1977 жылға дейін Рокфеллер отбасы қорының негіздеуші сенімгері болды. 1946 жылы ол бес бауырымен және жалғыз әпкесі Бабспен бірлесіп, бірлескен серіктестік құрды. 1969 жылы бұл серіктестік сәтті Venrock Associates болып дамыды, ол Intel және Apple Computer компанияларына бастапқы маңызды қаржыландыруды ұсынды, сондай-ақ денсаулық сақтау саласындағы көптеген фирмалардың арасында көптеген басқа да жаңа технологиялық компанияларға көмектесті. Жылдар өте келе оның инвестициялық қызығушылықтары аэроғарыш, электроника, жоғары температуралық физика, композиттік материалдар, оптика, лазерлер, деректерді өңдеу, термоника, құралдар және ядролық энергия салаларын қамтыды. Отбасының филантропиялық байланыстары да ұзақ жылдар бойы сақталды, олардың ішінде Заманауи өнер мұражайы, Рокфеллер университеті және Мемориал Слоан Кеттеринг қатерлі ісіктер орталығы бар. Рокфеллер авиацияға қызығушылық танытты; соғыстан кейін ол Еуропа үстінде көптеген әуе шайқастарында жеңіске жеткен капитан Эдди Рикенбеккермен жақын қарым-қатынас орнатты. Рокфеллер ұшуды үйреніп, Рикенбеккердің коммерциялық әуе сапарының өркендеуі туралы айқын әңгімелерін өте ықпалды деп тапты. Рокфеллердің айтарлықтай инвестициясынан кейін он жыл ішінде Eastern Airlines Екінші дүниежүзілік соғыстан кейін пайда болған ең табысты әуе компаниясына айналды. Ол оның ең ірі акционері болды. Ол сондай-ақ Екінші дүниежүзілік соғыстан кейінгі McDonnell Aircraft Corp. әскери мердігерін қаржыландырды. 1966 жылы президент Линдон Джонсон Рокфеллерді жаңадан құрылған Тұрғын үй және қалалық даму министрі лауазымына қарастырды. Алайда бұл лауазымға Америка тарихындағы бірінші афроамерикалық кабинет мүшесі Роберт С. Уивер тағайындалды. Рокфеллер 1922 жылы әйелімен бірге Reader's Digest журналын құрған Девитт Уоллеспен ұзақ жылдар бойы дос және серіктес болды. Уоллес, отбасының Колониалды Уильямсбургінің негізгі демеушісі, Лоуренсті компанияның тәуелсіз директоры етіп тағайындады. Ол Рокфеллердің басты мүдделерінің бірі – ұлттық парктеріне қолдау көрсетумен қатар, халықты ақпараттандыру және білім берудің патриоттық миссиясын сақтауын қалады. Рокфеллер өзінің курортты басқару компаниясы Rockresorts, Inc. арқылы АҚШ Виргин аралдарындағы Сент-Джондағы Канель шығанағында (1956; бүгін атақты тұлғалар үшін сүйікті курорт) экологиялық бағытталған қонақүйлер ашты, олардың кейбір мүліктері кейін Виргин аралдары ұлттық паркіне берілді; Пуэрто-Рикода, Британ Виргин аралдарындағы Виргин Гордада және Гавайиде, қазіргі кездегі экотуризм деп аталатын қозғалысқа үлес қосты. Соңғысы – Мауна-Кеа жағажайлық қонақ үйі 1965 жылы Гавай аралының Кохала жағалауында салынды. Оның ең танымал бас менеджері Ади Колер болды, ол кейін әйгілі қонақ үйдің құрылысы туралы McKenna Publishing Group баспасынан шыққан «Мырза Мауна Кеа» кітабында жазды. Виргин-Гордадан өтіп бара жатып, Рокфеллер «жабайы жағажай» деп атаған жарты мильдік ай тәрізді шығанақты көрді. 1958 жылы Little Dix Bay болатын жерді жоспарлау және сатып алу басталды. Курорт 1964 жылы ашылды және 2014 жылдың 18 қаңтарында Литтл Дикс Бей өзінің 50 жылдығын тойлады. 1993 жылы курорт Rosewood Hotels & Resorts-тің бір бөлігіне айналды, бірақ Рокфеллердің табиғатпен үйлесімділік және тепе-теңдік туралы көзқарасына адал болып, әдеттегіден қашуды ұсынады. АҚШ Виргин аралдарының басқа жерлерінде Rockresorts Сент-Круадағы Карамбола курортын жасады, бұл керемет жағажайда, ол сондай-ақ «Trading Places» фильмінің соңғы сахнасының түсірілім орны ретінде танымал болды. Рокфеллер Мемориалдық Слоан Кеттеринг қатерлі ісіктер орталығын оның дамуының маңызды кезеңінде қаржыландырды. Ол сондай-ақ Уильям Ирвин Томпсонның Линдисфарн қауымдастығын, ой-сананы және шегінуді қаржыландырды. Ол Нью-Йорк зоологиялық қоғамында үлкен рөл атқарды, басқа да отбасы мүшелері мен қайырымдылық ұйымдарының қолдауымен бірге; ол ұзақ жылдар бойы сенімді адам (1935–1986), президент (1968–1971) және төраға (1971–1985) болды. 1983 жылы Лоуренс Рокфеллер Сабра Джонс құрған Нью-Йорктегі The Mirror Theater Ltd театр компаниясын құруға негізгі қаражатты берді. The Mirror Theatre Ltd 1983 жылы Бродвейде «Алиса ғажайыптар елінде» атты пьесаны Вирджиния театрында қойды және оның Mirror Repertory Company көптеген пьесаларды қойды. Рокфеллер сондай-ақ PEAR зертханасының санаға негізделген физикалық құбылыстарды зерттеуін қаржылады. Ол анасы Абби Олдрич Рокфеллерден алған буддизм және Азия мәдениетіне де қызығушылық танытты. Ол Гарвард медицина мектебінің профессоры доктор Джон Э. Мактың «Космосқа жол билеті» кітабының авторының зерттеуін қаржылады. Ол сондай-ақ доктор Стивен М. Грирдің Disclosure Project жұмысын қолдағандығы хабарланды. Рокфеллер Роджер А. Уэйрге, әсіресе Уэйрдің Иисус және Мария Магдалена туралы зерттеулеріне де демеушілік жасады. Рокфеллер есірткіге қарсы күрестегі қатаң жазаларды, оның үлкен ағасы Нельсон қолдаған «Рокфеллер есірткі заңдарын» да сынады. Ол 2002 жылдың маусымында New York Times газетіне жазған хатында: «Тым қатаң заңдар мен жазалар үкіметке сенімділікті азайтты, бұл демократияның жұмыс істеуі үшін өте маңызды» деді.
In 1937, he inherited his grandfather's seat on the New York Stock Exchange. He served as founding trustee of the Rockefeller Brothers Fund for forty two years, from its inception in 1940 to 1982; during this time he also served as president (1958–1968) and later its chairman (1968–1980) for twenty two years, longer than any other leader in the Fund's history. He was also a founding trustee of the Rockefeller Family Fund from 1967 to 1977. He was a leading figure in the pioneering field of venture capital, founding a joint partnership with all five brothers and their only sister, Babs, in 1946. In 1969 this became the successful Venrock Associates, which provided important early funding for Intel and Apple Computer, amongst many other start up technology companies, including many other firms involved in healthcare. Over the years his investment interests spread into the fields of aerospace, electronics, high temperature physics, composite materials, optics, lasers, data processing, thermionics, instrumentation and nuclear power. The family also had longstanding philanthropic ties, among them the Museum of Modern Art, Rockefeller University, and Memorial Sloan Kettering Cancer Center. Rockefeller's major interest was in aviation; after the War, he became friendly with Captain Eddie Rickenbacker, who had triumphed in many dogfights over Europe. Rockefeller had learned to fly, and found Rickenbacker's vivid accounts of an approaching boom in commercial air travel to be persuasive. Within a decade after Rockefeller's considerable investment, Eastern Airlines had become the most profitable airline to emerge after World War II. He became its largest shareholder. He also funded the pivotal post WWII military contractor McDonnell Aircraft Corp. In 1966, Rockefeller was considered by President Lyndon B. Johnson for the position of Secretary of Housing and Urban Development, then a newly formed agency. The position instead went to Robert C. Weaver, the first African American Cabinet member in American history. Rockefeller was a longtime friend and associate of DeWitt Wallace, who with his wife in 1922 co founded Reader's Digest. Wallace, who was a major funder of the family's Colonial Williamsburg, appointed Laurance as an outside director in the company. He wanted to ensure that it preserved its patriotic mission of informing and educating the public, along with support for national parks, one of Rockefeller's primary interests. Through his resort management company, Rockresorts, Inc., Rockefeller opened environmentally focused hotels at Caneel Bay on Saint John, United States Virgin Islands (1956; a favorite resort today for celebrities), some property of which was later turned over to the Virgin Islands National Park; in Puerto Rico, on Virgin Gorda in the British Virgin Islands, and Hawaii, contributing to the movement now known as eco tourism. The last of these, the Mauna Kea Beach Hotel, was established in 1965 on the Kohala Coast of the island of Hawaii. Its most noted general manager was Adi Kohler, who later wrote the story of the construction of the famous hotel in his book "Mr. Mauna Kea" published by McKenna Publishing Group. While sailing past Virgin Gorda, Rockefeller spotted an idyllic half mile crescent bay with what he dubbed "wilderness beach". In 1958 planning and land acquisition began for what would become Little Dix Bay. The resort opened in 1964 and on January 18, 2014, Little Dix Bay celebrated its 50th anniversary. In 1993, the resort became part of Rosewood Hotels & Resorts but remains true to Rockefeller's vision of natural harmony and balance while offering an escape from the ordinary. Elsewhere in the US Virgin Islands Rockresorts developed the Carambola Resort on St. Croix on an incredible stretch of beach that was also famous for being the setting for the closing scene of the movie Trading Places. Rockefeller funded the Memorial Sloan Kettering Cancer Center at a critical juncture of its early development. He also funded William Irwin Thompson's Lindisfarne Association, a think tank and retreat. He had a major involvement in the New York Zoological Society, along with support from other family members and philanthropies; he was a long time trustee (1935–1986), president (1968–1971) and chairman (1971–1985). In 1983, Laurance Rockefeller donated the primary funds to create The Mirror Theater Ltd, a New York based theater company founded by Sabra Jones. The Mirror Theater Ltd is known for producing the 1983 Broadway play Alice in Wonderland at the Virginia Theatre and for the many plays performed by its Mirror Repertory Company. Rockefeller also funded research of the PEAR lab, dealing with consciousness based physical phenomena. He also had an interest, gained via his mother Abby Aldrich Rockefeller, in Buddhism and Asian cultural affairs. He funded the research of Harvard Medical School Professor Dr. John E. Mack, author of Passport to the Cosmos. He also was reported to have supported the work of Dr. Steven M. Greer of the Disclosure Project. Rockefeller was also a patron to Roger A. Weir, specifically in relation to Weir's research on Jesus and Mary Magdalene. Rockefeller opposed the harsh punishments of the War on Drugs, including the "Rockefeller Drug Laws" that his older brother, Nelson, championed. He wrote to the New York Times in June 2002, "Overly harsh laws and punishments have reduced faith in government, which is essential to the functioning of a democracy."
НЛО
Кейін Рокфеллер НЛО-ға қызығушылық танытты. 1993 жылы ол өзінің немере қызы, Винтроп Рокфеллердің келіншегі және сол кездегі Рокфеллер отбасы қорының президенті Энн Бартлимен бірге Клинтонның Ақ үйіне НЛО ақпаратын жариялау туралы бастама ұсынды. Олар үкіметтен, оның ішінде ЦРУ және АҚШ Әуе күштерінен сақталған НЛО туралы барлық ақпаратты құпиясыздандырып, халыққа жария етуді сұрады. Рокфеллердің пікірінше, құпиясыздандыруға тиіс алғашқы және ең маңызды жағдай – Розуэллдегі НЛО оқиғасы еді. 1994 жылдың қыркүйегінде Әуе күштері оқиғаның НЛО-мен байланысы жоқ екенін мәлімдеді. 1995 жылы Рокфеллер Клинтонға бастамасының нәтижелері туралы хабарлады. Клинтон 1994 жылдың соңында Ұлттық мұрағаттағы көптеген құжаттарды құпиясыздандыру жөнінде жарлыққа қол қойды, бірақ ол НЛО-ға қатысты файлдарға тікелей сілтеме жасаған жоқ.
In later life, Rockefeller became interested in UFOs. In 1993, along with his niece, Anne Bartley, the stepdaughter of Winthrop Rockefeller and the then president of the Rockefeller Family Fund, he established the UFO Disclosure Initiative to the Clinton White House. They asked for all UFO information held by the government, including from the CIA and the US Air Force, to be declassified and released to the public. The first and most important test case where declassification had to apply, according to Rockefeller, was the Roswell UFO incident. In September 1994, the Air Force categorically denied the incident was UFO related. Rockefeller briefed Clinton on the results of his initiative in 1995. Clinton did produce an Executive Order in late 1994 to declassify numerous documents in the National Archives, but this did not specifically refer to UFO related files.
Өсімдік пиктограммалары
Лоренс Рокфеллер Ұлыбританиядағы ең ірі егін шеңберлері (пиктограммалар) туралы зерттеуге қаржы бөлді.
Laurence Rockefeller funded the UK's largest crop circle (pictograms) survey.
Қорғау
Ол табиғатты қорғау саласындағы еңбектерімен танымал болды (Леди Бёрд Джонсон 1967 жылы оны «Американың жетекші табиғатты қорғаушысы» деп атады), сондай-ақ жабайы табиғатты қорғауға және Ашық демалыс ресурстарын зерттеу комиссиясының төрағасы болды. Ол сонымен қатар Леди Бёрд Джонсонның табиғатты қорғау сыйлығының иегері атанды. Ол ондаған федералды, штаттық және жергілікті комиссияларда қызмет етті және Дуайт Д. Эйзенхауэрден бастап барлық президенттерге демалыс, жабайы табиғатты сақтау және экология мәселелері бойынша кеңес берді. Ол Америка табиғатты қорғау қауымдастығын құрды және көптеген басқа экологиялық ұйымдарды қолдады. Ол Гранд-Теттон ұлттық паркін кеңейтуге қаржы жұмсады және Вайоминг, Калифорния, Виргин аралдары, Вермонт, Мэн және Гавайиде ұлттық парктерді құруға және кеңейтуге зор үлес қосты. Туған штаты Нью-Йоркте ол парктер мен қалалық ашық кеңістіктерді құруға көмектесу үшін қосымша қаражат пен ықпалын пайдаланды. Сол жерде, Palisades Interstate Park Commission мүшесі ретінде, ол қалалық кеңеюді тоқтатуға көмектесетін парктер желісін құруға атсалысты. 1991 жылдың қыркүйегінде ол табиғатты қорғау және тарихи ескерткіштерді сақтаудағы еңбегі үшін Конгресс Алтын медалімен марапатталды. Президент Джордж Буш-тің тапсыруымен, бұл медаль тарихында (1777 жылдан бері) алғаш рет табиғатқа қатысты мәселелер үшін берілді, бұл Рокфеллерді «Табиғатты қорғаудың мырзасы» деп атады, ол осы мәселені американдықтардың ден қоюына әкелді. Рокфеллер марапаттау кезінде «Америкада табиғатты қорғау этикасын қалыптастырудан» артық ештеңе маңызды емес екенін айтты. 1992 жылы Рокфеллер және оның әйелі Мэри Вермонт штатындағы Вудсток қаласындағы жазғы үйлерін және шаруашылықтарын Ұлттық парктер қызметіне сыйға тартты, бұл табиғатты қорғау тарихына арналған ұлттық паркті құрды, қазір ол Marsh Billings Rockefeller ұлттық тарихи паркі деп аталады. 2001 жылы Рокфеллер өзінің 1106 акр (4.5 км²) JY ранчосының меншігін Вайоминг штатындағы Гранд-Теттон ұлттық паркіне берді. Оны Федералды үкімет атынан вице-президент Дик Чейни қабылдады (қараңыз, төмендегі сыртқы сілтемелер).
He was noted for his involvement in conservation (Lady Bird Johnson in 1967 labeled him "America's leading conservationist") and the protection of wildlife and was chairman of the Outdoor Recreation Resources Review Commission. He was also a recipient of the Lady Bird Johnson Conservation Award. He served on dozens of federal, state and local commissions and advised every president since Dwight D. Eisenhower on issues involving recreation, wilderness preservation and ecology. He founded the American Conservation Association and supported many other environmental groups. He funded the expansion of Grand Teton National Park and was instrumental in establishing and enlarging national parks in Wyoming, California, the Virgin Islands, Vermont, Maine and Hawaii. In his home state, New York, he expended further cash and influence to help establish parklands and urban open spaces. There, as an active member of the Palisades Interstate Park Commission, he helped create a chain of parks that blocked the advance of urban sprawl. In September 1991, he was awarded the Congressional Gold Medal for contributions to conservation and historic preservation. Awarded by President George H. W. Bush, it was the first time in the Medal's history (since 1777) that it had been awarded for outdoor issues, effectively naming Rockefeller as "Mr Conservation", who more than any other American had put this issue on the public agenda. Rockefeller said at the award presentation that nothing was more important to him than "the creation of a conservation ethic in America". In 1992 Rockefeller and his wife Mary donated their Woodstock, Vermont, summer home and farm to the National Park Service, creating a national park dedicated to the history of conservation, now called the Marsh Billings Rockefeller National Historical Park. In 2001, Rockefeller transferred ownership of his landmark 1106 acre (4.5 km2) JY Ranch to the Grand Teton National Park in Wyoming. It was accepted by Vice President Dick Cheney on behalf of the Federal government (see External Links below).
Жеке өмір
Мэри Рокфеллер 1997 жылы 86 жасында дүние салды. Әйелі Мэри қайтыс болғаннан кейін Рокфеллер Нью-Йоркке қайтып келді. Ол 2004 жылдың 11 шілдесінде 94 жасында табиғи себептерден, өкпе фиброзынан ұйықтағанда қайтыс болды. Лоренс Рокфеллерден төрт баласы қалды. Ол әйелінің қасына Слиппи-Холлоудағы Рокфеллерлер отбасы зиратына жерленді.
Mary Rockefeller died in 1997, at the age of 86. Following his wife Mary's death, Rockefeller returned to New York. He died in his sleep of natural cause by pulmonary fibrosis on July 11, 2004, at the age of 94. Laurance Rockefeller was survived by his four children. He was interred next to his wife at the Rockefeller Family Cemetery in Sleepy Hollow.