Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Орталық барлау агенттігінің офицері (1917–2009)
британдық филателист
Central Intelligence Agency officer (1917–2009)
the British philatelist
Бернард Леон Баркер (17 наурыз 1917 – 5 маусым 2009) – Уотергейт ісіне қатысқан ұры және ЦРУ-дың Куба басшысы Фидель Кастроны құлатуға бағытталған жасырын операцияларының жетекшісі.
Bernard Leon Barker (March 17, 1917 – June 5, 2009) was a Watergate burglar and undercover operative in CIA directed plots to overthrow Cuban leader Fidel Castro.
Ерте өмір
Баркер Гаванада еврей тегі бар орыс-американдық әкесі мен кубалық анасынан дүниеге келді. Сондықтан Баркер Куба және Америка Құрама Штаттарының қос азаматтығын алды. 16 жасында Баркер сол кездегі президент Герардо Мачадо и Моралеске қарсы шыққан революциялық топ – ABC-ге қосылды. Осы кезеңде ол "Мачо" деген атқа ие болды. Осы жағдайлардан алаңдаған Баркердің әкесі оны Америка Құрама Штаттарына жіберді. 1935 жылы Баркер америкалық азамат атанды, бірақ Гавана университетінде оқу үшін Кубаға қайта оралды.
Barker was born in Havana, to a Russian American father of Jewish descent and a Cuban mother. Therefore, Barker was a dual citizen of Cuba and the United States. At the age of 16, Barker joined the ABC, a revolutionary group opposed to then president Gerardo Machado y Morales. It was during this period that he acquired the nickname "Macho". Worried by these developments, Barker's father sent him to live in the United States. In 1935 Barker became an American citizen, but he returned to Cuba in order to study at the University of Havana.
Екінші дүниежүзілік соғыс
Жапонияның Перл-Харборға шабуыл жасауынан кейін, АҚШ-тың Екінші дүниежүзілік соғысқа қатысуына себеп болған Баркер АҚШ Әуе күштеріне қосылды, онда ол "Боинг B-17" ұшу бекінісінің экипаж мүшесі және екінші лейтенант бомбардирі болды. Ол өзінің он үшінші жауынгерлік миссиясында, 1944 жылдың 10 ақпанында Германияның Брауншвейг қаласына бомбалау шабуылы кезінде атып түсірілді. Немістер оны Барттағы "Сталаг-Люфт I" тұтқын лагерінде ұстады. 1945 жылдың 2 мамырында Қызыл Армия лагерьді босатып алды.
After the Japanese attack on Pearl Harbor, triggering US entry into World War II, Barker joined the United States Army Air Forces, where he became a Boeing B 17 Flying Fortress crewman and a Second lieutenant bombardier. On his thirteenth combat mission, he was shot down on a bombing raid to Braunschweig, Germany, February 10, 1944. The Germans held him as a prisoner of war at Stalag Luft I in Barth. The Red Army liberated the camp on May 2, 1945.
Жасырын агент
Соғыстан кейін Баркер Кубаға оралып, Фульгенсио Батистаның құпия полициясына қосылды. Кейіннен ол Федералдық тергеу бюросы (ФБР) тарапынан тартылып, олар үшін жасырын агент ретінде жұмыс істеді. Ол сондай-ақ Орталық барлау агенттігінде (ЦРУ) де жұмыс істеген. Ол 1961 жылғы Шошқалар шығанағына жасалған шабуылға қатысты.
After the war, Barker returned to Cuba and joined the secret police under Fulgencio Batista. He was later recruited by the Federal Bureau of Investigation (FBI) and worked for them as an undercover agent. He also did work for the Central Intelligence Agency (CIA). He joined the 1961 Bay of Pigs invasion.
Ақ үйдің сантехниктерімен бірігіп жатыр
1971 жылдың қыркүйегінде оның бұрынғы ЦРУ бастығы Э. Говард Хант оны «Төбешілер» тобына, Никсонның Ақ үйіндегі «Арнайы тергеу бөліміне» тартты. Хант оны Дэниел Эллсберг туралы ақпарат іздеуге жұмылдырды. Эллсберг 1971 жылы «The New York Times» газетінде жарияланған «Пентагон құжаттары» – Вьетнам соғысының тарихына қатысты АҚШ үкіметінің құпияларын ашатын мақалалар сериясын жариялағаны үшін қадағалауда болды. Баркер Хант пен Г. Гордон Лиддимен бірге Эллсбергтің психиатры доктор Льюис Дж. Филдингтің Лос-Анджелестегі кеңсесіне еніп кірді. Миссияның мақсаты – Эллсбергтің беделін түсіретін ақпаратты табу еді. Миссия орындалды, бірақ Эллсберг туралы зиянды ақпаратты табуда көбінесе сәтсіз аяқталды. 1972 жылы Баркер Никсонның қайта сайлану науқанының қаржы жинау комитеті – Президентті қайта сайлау жөніндегі комитет (CRP) – Демократиялық Ұлттық Комитетінің штаб-пәтеріне еніп кіру үшін төленген бес ұрының бірі болды, содан кейін ол Уотергейт ісінде сотталды. Басқалары – Франк Стургис, Вирджилио Гонсалес, Эухенио Мартинес және Джеймс Маккорд. Баркер, басқа Уотергейт ұрылары Г. Гордон Лидди және Э. Говард Хантпен бірге телефон сымдау, электрондық бақылау құралдарын орнату және құжаттарды ұрлау қылмыстарымен айыпталды және кінәсін мойындады. Хант Баркердің Сенаттың Уотергейт комитеті алдындағы куәлігін растады, олар Лиддидің бұйрығымен Куба сияқты шетелдік державалардан алынған құпия қаржылық үлестердің дәлелдерін іздегенін мәлімдеді. Баркер сонымен қатар Никсонның сайлау науқанының қорына түсетін ақшаны заңсыз жолмен алу үшін CRP-мен бірге жұмыс істеді; Арчер Дэниелс Мидлендтің бас директоры Дуэйн Андреастан 25 000 доллар оның банк шоты арқылы сайлау қаржы заңдарын бұза отырып, CRP-ға түсті. 1974 жылдың 7 наурызында Баркер, Эрлихман, Чарльз Колсон, Лидди, Мартинес және Фелипе де Диегомен бірге Эллсбергтің кеңсесіне еніп кіру ісі бойынша айыпталды. Баркер екі жарым жылдан алты жылға дейінгі мерзімге бір жыл түрмеге отырғаннан кейін, апелляцияға дейін босатылды.
In September 1971, his former CIA superior, E. Howard Hunt, recruited him for the "Plumbers", the Nixon White House's "Special Investigations Unit". He was recruited by Hunt to find background information on Daniel Ellsberg. Ellsberg was under watch for leaking the "Pentagon Papers", a series of articles featured in The New York Times in 1971 detailing U. S. government secrets concerning the Vietnam War's history. Along with Hunt and G. Gordon Liddy, Barker broke into the office of Ellsberg's psychiatrist, Dr. Lewis J. Fielding, in Los Angeles. The mission's purpose was to find discrediting information on Ellsberg. The mission was completed, but largely unsuccessful in finding any damaging information about Ellsberg. In 1972, Barker was one of the five burglars paid by the Committee to Re elect the President (CRP), Nixon's re election campaign fundraising committee, for a break in at the headquarters of the Democratic National Committee, and subsequently was convicted in the Watergate scandal. The others were Frank Sturgis, Virgilio Gonzalez, Eugenio Martinez and James McCord. Along with the other Watergate burglars, G. Gordon Liddy, and E. Howard Hunt, Barker was charged with, and pleaded guilty to, wiretapping, planting electronic surveillance equipment, and theft of documents. Hunt claimed that Barker gave testimony, corroborating his assertion to the Senate Watergate Committee, that the reason they broke in was they were told by Liddy to search for evidence of clandestine financial contributions being received from foreign powers, such as Cuba. Barker also worked with CRP to get money which went into the Nixon campaign coffers off the books; it was via his bank account that $25,000 from Archer Daniels Midland Chief Executive Dwayne Andreas was obtained by CRP in violation of campaign finance laws. On March 7, 1974, Barker, along with Ehrlichman, Charles Colson, Liddy, Martinez, and Felipe de Diego, was indicted for the Ellsberg burglary. Barker was released pending appeal after serving one year of a two and a half to six year sentence.
Кейінгі өмір және өлім
Баркер түрмеден босатылғаннан кейін Флорида штатының Майами қаласында құрылыс инспекторы болып жұмыс істеді және жылына 18 512 доллар табады. 1982 жылы жұмысынан босатуға бағытталған сот процесімен күресудің орнына ерте зейнетке шықты. Президент Джимми Картер оған кешірім беруден бас тартты. Баркер 2009 жылдың 5 маусымында Майамидегі үйінде 92 жасында өкпе рагынан қайтыс болды. Одан кейін төртінші әйелі Дора Мария Баркер сақталды. Баркер 1976 жылғы «Барлық президенттердің адамдары» фильмінде, Уотергейт дағдарысының оқиғаларын баяндайтын Генри Кальверт рөлінде бейнеленген.
After Barker's release from prison, he worked as a building inspector for the city of Miami, Florida, earning $18,512 per year. He chose early retirement in 1982 rather than fight proceedings seeking his dismissal for loafing on the job. President Jimmy Carter denied him a pardon. Barker died of lung cancer in his Miami home on June 5, 2009, aged 92. His fourth wife, Dora Maria Barker, survived him. Barker was portrayed in All the President's Men, the 1976 film retelling the events of the Watergate scandal, by Henry Calvert.