Мартин Глинн: Нью-Йорк штатының губернаторы және саясаткер өмірі

Кіріспе

Америкалық саясаткер және губернатор

Мартин Генри Глинн (27 қыркүйек 1871 – 14 желтоқсан 1924) – американдық саясаткер. Ол 1913-1914 жылдары Нью-Йорк штатының 40-шы губернаторы болды, сол кезде АҚШ-тың ең көп халқы бар штатының тұңғыш ирланд-американдық рим-католик басшысы. Демократ болған ол бірқатар маңызды реформаларға қол қойды, оның ішінде тікелей дауыс беру және еңбек заңдары.

Өмір

Глинн Нью-Йорктің Киндерхук қаласында дүниеге келді және Киндерхук ауылдарының бірі – Валатиде өсті. Ол Мартин Глинннің (Мартин Глинн мен Кэтрин де Бёрктің ұлы) және Энн Сканлонның ұлы болды, екеуі де Ирландияда туған. 1894 жылы Фордэм университетін бітірді, содан кейін Нью-Йорк штатының Альбани университеті заң мектебінде оқыды және 1897 жылы адвокаттыққа қабылданды. 1896 жылдан бастап «Albany Times Union» күнделікті газетінде жазды, ақырында оның редакторы, баспашысы және иесі болды. 1898 жылы Фордэм Глиннге Магистрлік өнердің құрметті дәрежесін берді. Мансабы барысында Глинн Фордхэм, Сиракуз, Джорджтаун және Юнион университеттерінен құрметті LL.D. дәрежелерін алды. Глинн Демократтар партиясынан 56-шы АҚШ Конгресіне сайланды және 1899 жылдың 4 наурызынан 1901 жылдың 3 наурызына дейін қызмет етті. 26 жасында Палатаға келген кезде Глинн Палатаның ең жас мүшесі болды. 1906 жылы сайланған Нью-Йорк штатының Эсептәу палатасының бақылаушысы қызметін 1907-1908 жылдары атқарды, бірақ 1908 жылы республикашыл Чарльз Г. Гаусқа қайта сайлануда жеңіліске ұшырады. 1912 жылғы Нью-Йорк штатының сайлауында Глинн демократтардың губернаторлыққа үміткері Уильям Сулзердің кандидаттығын қолдады. Глинн 1 қаңтарда Нью-Йорк штатының вице-губернаторы болып ант берді. Тамани Холл фракциясының ықпалына қарсылық көрсеткеннен кейін Сулзер импичментке ұшырады және 1913 жылдың тамызында Глинн губернатор міндетін атқарушы болып тағайындалды. 17 қазанда Сулзер ресми түрде қызметінен алынғаннан кейін Глинн губернатор болып ант берді. Ол Нью-Йорктің алғашқы католик губернаторы болды және ирланд-американдық мәселелерге қызығушылық танытты. Алайда Глинн өзінің партиясында Таммани Холл мен Сулзер басқарылған реформаторлар/прогрессивтер арасындағы қақтығысты басқаруға мәжбүр болды, ал Сулзер Глинннің әкімшілігінің сынаушысына айналды. Бір жылдық қызметтен кейін Глинн 1914 жылғы сайлауда республикашыл кандидат Чарльз С. Уитманнан жеңіліске ұшырады. Сулзер кейін Прогрессивтік партияда белсенді болды. Глинн прогрессивтік қозғалыста белсенді болды. Дэвид Сарасон оны «қабілетті және прогрессивті губернатор» деп атады, ол көптеген реформаларға қол қойды. Глинн 1916 және 1924 жылдардағы Демократиялық Ұлттық конвенцияларға делегат болды. 1916 жылғы Ұлттық Демократиялық конвенцияда негізгі спикер ретінде Глинн президент Вудро Вильсонның жетістіктерін және Демократиялық партияның бағдарламасын мадақтаған ең әйгілі сөздерінің бірін айтты. Омыртқа жарақатынан туындаған созылмалы арқа ауруынан өмірі бойы азап шеккеннен кейін 1924 жылы өзін-өзі атып өлтірді. Өлімінің себебі оның өлім куәлігінде жүрек ауруы деп көрсетілгенмен, жергілікті ақпарат құралдары Глинннің жүрек ауруынан қайтыс болғанын хабарлады. Оның өлімінің шындығы 1994 жылы Доминик Лиззидің өмірбаянында жарияланды. Ол Нью-Йорк штатының Менандс қаласындағы Сент-Агнес зиратында жерленген.

Glynn was born in Kinderhook, New York and grew up in Valatie, one of Kinderhook's villages. He was the son of Martin Glynn (son of Martin Glynn and Catherine de Burke) and Ann Scanlon, who were both born in Ireland. He graduated from Fordham University in 1894, then studied at Albany Law School of Union University, New York, and was admitted to the bar in 1897. From 1896 on, he wrote for the Albany Times Union daily newspaper, becoming eventually its editor, publisher and owner. In 1898, Fordham awarded Glynn the honorary degree of Master of Arts. Over the course of his career, Glynn received honorary LL. D. degrees from Fordham, Syracuse, Georgetown, and Union Universities. Glynn was elected as a Democrat to the 56th United States Congress, and served from March 4, 1899, to March 3, 1901. When he took his seat at age 26, Glynn was the youngest member of the House. He was New York State Comptroller from 1907 to 1908, elected in 1906, but defeated for re election in 1908 by Republican Charles H. Gaus. At the New York state election of 1912, Glynn was the running mate of the successful Democratic candidate for Governor, William Sulzer. Glynn was sworn in as Lieutenant Governor of New York on January 1. Following friction with the dominant Tammany Hall faction, Sulzer was impeached and in August 1913, Glynn was appointed Acting Governor. On October 17, following Sulzer's formal removal from office, Glynn was sworn in as Governor. He was the first Catholic Governor of New York and showed an interest in Irish American affairs. However, Glynn was forced to manage conflict in his own party between Tammany Hall and reformers/progressives led by Sulzer, who became a critic of Glynn's administration. After a year in office Glynn was defeated at the 1914 election, by the Republican candidate, Charles S. Whitman. Sulzer was later active in the Progressive Party. Glynn was active in the progressive movement. David Sarasohn calls him "an able and progressive governor" who signed numerous reforms. Glynn was a delegate to the 1916 and 1924 Democratic National Conventions. As the keynote speaker at the 1916 National Democratic Convention, Glynn delivered one of his most famous speeches, praising the accomplishments of President Woodrow Wilson and the platform of the Democratic Party. He committed suicide by gunshot in 1924, after having suffered throughout his adult life from chronic back pain caused by a spinal injury. Though the cause of death was listed on his death certificate, the local media reported that Glynn died of heart trouble. The true story of his death was publicized in Dominick Lizzi's 1994 biography. He was buried at the St. Agnes Cemetery in Menands, New York.

"Иуделерді айқышқа шегелеу тоқтатылуы керек!"

Глинннің "Иуделерді айыптау мен қынау тоқтатылуы керек!" мақаласы 1919 жылғы 31 қазанда шыққан «The American Hebrew» журналында жарияланды. Онда ол Бірінші дүниежүзілік соғыстан кейін Еуропадағы еврейлердің нашар жағдайына қайғырыс білдірді. Глинн бұл жағдайды болашақ «холокост» деп сипаттап, «теңіздің ар жағында алты миллион еврей еркек және әйел аштықтан қасірет тартуда» деді. Роберт Н. Проктор: «Бұл ерекшелік Холокостты жоққа шығарушылар тарапынан пайдаланылып келеді, бірақ бұл тек таңғажайып сәйкестік және басқа ештеңе емес» дейді.