Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Британдық консервативті саясаткер және колониялық әкімші Чарльз Батерст, 1-ші виконт Бледислоу, (1867 жылдың 21 қыркүйегі – 1958 жылдың 3 шілдесі) британдық консервативті саясаткер және колониялық әкімші болған. 1930-1935 жылдары Жаңа Зеландияның генерал-губернаторы қызметін атқарды.
British Conservative politician and colonial governor
Charles Bathurst, 1st Viscount Bledisloe, (21 September 1867 – 3 July 1958) was a British Conservative politician and colonial governor. He was Governor General of New Zealand from 1930 to 1935.
Ерте өмір
Батерст Лондонда, Глостерширдегі Лидни Паркінің иесі Чарльз Батерст пен Мэри Элизабеттің екінші ұлы ретінде дүниеге келді. Ол Шерборн мектебінде, Итон колледжінде, содан кейін Оксфорд университетінде білім алды, 1890 жылы заң мамандығын бітірді. Одан кейін заңды оқып, 1892 жылы Иннер Темплге қабылданды және Оксфордтан өнер магистрі дәрежесін алды. Ол сондай-ақ адвокаттық практикаға қабылданды. Ағасының қайтысынан кейін Лидни Паркі оған мұра болып өтті.
Bathurst was born in London, the second son of Charles Bathurst, of Lydney Park, Gloucestershire, and Mary Elizabeth, daughter of Colonel Thomas Hay by Georgette Arnaud. He was educated at Sherborne School, Eton College and then University College, Oxford, where he graduated with a law degree in 1890. He then studied law and was admitted to the Inner Temple in 1892, when he gained a Master of Arts from Oxford. He was also called to the bar. He inherited Lydney Park on the death of his elder brother.
Парламент мүшесі және Бірінші дүниежүзілік соғыс
Батерст адвокат және мүліктік құқық сарапшысы болып жұмыс істеді. 1910 жылы ол Консервативтік партия атынан Уилтширдің Оңтүстік немесе Уилтон округінің депутаты ретінде парламентке өтті. Ол Азық-түлік министрлігінің парламенттік хатшысы қызметін атқарды. 1914–1918 жылдардағы Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде Батерст Корольдік инженерлердің арнайы резервіне қосылды, содан кейін Соғыс министрлігінде Оңтүстік командасының әскери хатшысының көмекшісі болып қызмет етті. 1919 жылға дейін қантпен жабдықтау жөніндегі Корольдік комиссияны басқарғанда, елде қанттың жеткілікті қоры бар екенін қамтамасыз ету міндетін орындады. 1917 жылы Батерст Британ империясы орденінің Командоры (KBE) атағымен марапатталды және 1918 жылдың 15 қазанында Глостершир графтығындағы Лидни бароны Бледислой титулын алды. Ол 1928 жылға дейін парламентте қызмет етті, 1924 жылдан бастап Ауыл шаруашылығы және балық шаруашылығы министрлігінің парламенттік хатшысы болды. Келесі жылы Бристоль университеті оған ғылым докторының құрметті атағын берді. 1926 жылдан бастап ол Жеке кеңес мүшесі болды. Стенли Болдуин Лорд Бледислойды Жерді мелиорациялау жөніндегі Корольдік комиссияның төрағасы етіп тағайындады, мүмкін, оның Глостерширдегі Северн өзенінің жағасындағы тәжірибесіне байланысты. Бұл оның шетелге жіберілгенге дейінгі соңғы құрметі болды.
Bathurst worked as a barrister and conveyancer. In 1910 he entered parliament representing the Conservative Party as MP for the South or Wilton division of Wiltshire. He served as Parliamentary Secretary to the Ministry of Food. During the First World War of 1914–1918, Bathurst joined the Royal Engineers Special Reserves, and then served in Southern Command as Assistant Military Secretary at the War Office. He carried out the task of ensuring the country had a supply of sugar when asked to chair the Royal Commission on Sugar Supply until 1919. Bathurst was appointed a Knight Commander of the Order of the British Empire (KBE) in 1917, and raised to the peerage as Baron Bledisloe of Lydney in the County of Gloucester on 15 October 1918. He remained in parliament until 1928, serving as Parliamentary Secretary to the Ministry of Agriculture and Fisheries from 1924 onwards. The following year Bristol University granted him an honorary Doctorate of Science. He served as a member of the Privy Council from 1926. Stanley Baldwin appointed Lord Bledisloe to chair the Royal Commission on Land Drainage, probably owing to his own experiences on the banks of the Severn in Gloucestershire. This was his last such honour before being posted overseas.
Жаңа Зеландияның генерал-губернаторы
Парламенттен кеткеннен кейін Лорд Бледислоэге Сент-Михаэль және Сент-Джордж орденінің Ұлы крестінің рыцары атағы берілді және ол Жаңа Зеландияның төртінші генерал-губернаторы болып тағайындалғанда Иерусалимнің Сент-Джон орденінің ізгілік рыцары атағы тағайындалды. Ол 1930 жылдан 1935 жылға дейін осы лауазымды атқарды, халыққа ұнап, құрметке ие болды. Оның әлеуметтік сезімталдығы Ұлы депрессия кезеңінде жоғары бағаланды, сондай-ақ ол сол кездегі мемлекеттік қызметкерлердің жалақысымен бірдей өзінің жалақысын да қысқартуды талап етті. Бледислоэ Ваитангі шарты жасалған жерді сатып алып, оны елге естелік ретінде сыйға тартқан арқасында пакеха мен маори арасындағы қарым-қатынасты жақсартуға да үлес қосты. 1934 жылы бұл жер ұлттық қорық деп жарияланды. Салтанатты ашылу рәсіміне мыңдаған маори және пакеха халқы қатысты. Бледислоэ өкілеттігі аяқталғаннан кейін де Англияға оралған соң да осы жерге қызығушылық таныта берді. Ол Короки және Те Пуэа Херангимен достық қарым-қатынас орнатып, Маори Корольдер қозғалысын мойындауға көмектесті, "патша" атағын еш қысылмай қолдануға дайын болды.
After leaving parliament, Lord Bledisloe was created a Knight Grand Cross of the Order of St Michael and St George and invested a Knight of Grace of the Order of St John of Jerusalem on appointment as the fourth Governor General of New Zealand, an office he held from 1930 until 1935, proving to be well liked and respected. His social conscience was much appreciated during the Depression era, as was his insistence that his salary should be cut as were the salaries of public servants at the time. Bledisloe also contributed to improved Pākehā–Māori relations, purchasing the site where the Treaty of Waitangi was signed and presenting it to the nation as a memorial. In 1934, the site was dedicated as a national reserve. The dedication ceremony attracted thousands of people, both Māori and Pākehā. Bledisloe continued to take an interest in the site even after his term expired and he returned to England. He also contributed to the recognition of the Māori King Movement by developing a friendship with King Koroki and Te Puea Herangi, and his willingness to use the title "king" without reticence.
Кейінгі өмірі
1935 жылы Бледислоға король Георг V күміс мерейтойлық медалі, Оксфорд университетінің азаматтық құқықтар бойынша (DCL) құрметті докторы және Эдинбург университетінің заң ғылымдары бойынша (LLD) құрметті докторы атағы берілді. Англияға оралған соң, 1935 жылғы 24 маусымда ол Глостер графтығындағы Лидни виконты Бледислоға дейін көтерілді. Бұл жарысты Глостершир білім беру комитеті ұйымдастырды. Лорд Бледислой өзі жиі қатысып, оқушыларға жүлделер тапсырды. 90 жылдық мерейтойында ол Англия Корольдік ауыл шаруашылығы қоғамының жер иелері үшін Бледислойдың алтын медалін тағайындады, ол британдық шаруашылықтың бір саласына ғылым немесе технология қолданғаны үшін жыл сайын табысталады. Бледисло 1958 жылғы 3 шілдеде Лидниде 90 жасында қайтыс болды, ал оның үлкен ұлы Бенджамин Лудлоу Батерст виконт Бледислой лауазымын иеленді.
In 1935, Bledisloe was awarded the King George V Silver Jubilee Medal, honorary doctorate of civil laws (DCL) from Oxford, and honorary doctorate of Law (LLD) from Edinburgh. Upon returning to England he was elevated on 24 June 1935 to Viscount Bledisloe, of Lydney in the County of Gloucester. The competition was organized by the Gloucestershire Education Committee. Lord Blesdisloe himself often attended to present the prizes to the pupils. On his 90th birthday he endowed the Bledisloe Gold Medal for Landowners of the Royal Agricultural Society of England, to be awarded annually for the application of science or technology to some branch of British husbandry. Bledisloe died, aged 90, at Lydney on 3 July 1958, and was succeeded as Viscount Bledisloe by his eldest son, Benjamin Ludlow Bathurst.