Лейла Халед: Палестиналық белсенді және ұшқыш көліктерді қақтырушы
Leila Khaled
Лейла Халед – палестиналық белсенді, 1969-70ж. әуе кемелерін қақтырған, PFLP мүшесі. Палестина тарихы, күресі туралы біліңіз. Халедтің өмірі мен қызметі.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Палестиналық әскери белсендісі және белсенді (1944 жылы туған)
Palestinian militant and activist (born 1944)
Лейла Халед (ليلى خالد, 1944 жылдың 9 сәуірінде туған) – палестиналық босқын, бұрынғы әскери белсенді және Палестинаны азат ету халық фронтының (ПАХФ) мүшесі. Халед 1969 жылы TWA 840 рейсін қақпалаудағы рөлімен және келесі жылы Иорданиядағы «Қара қыркүйек» науқаны аясында Доусон алқабындағы төрт бірдей ұшақтарды қақпалауға қатысқандығы үшін көпшілік назарына ілікті. Ұшақты қақпалаған алғашқы әйел ретінде, ол кейіннен ПАХФ-тың басқа мүшелері ұрлаған бейбіт тұтқындарға айырбастау арқылы босатылды.
Leila Khaled (ليلى خالد, born April 9, 1944) is a Palestinian refugee, former militant, and member of the Popular Front for the Liberation of Palestine (PFLP). Khaled came to public attention for her role in the TWA Flight 840 hijacking in 1969 and one of the four simultaneous Dawson's Field hijackings the following year as part of the campaign of Black September in Jordan. The first woman to hijack an airplane, she was later released in a prisoner exchange for civilian hostages kidnapped by other PFLP members.
Ерте өмір
Халед Палестинадағы Хайфа қаласында араб ата-анасының отбасында дүниеге келді. Оның отбасы 1948 жылғы 13 сәуірде 1948 жылғы палестиналықтардың қуғын-сүргіні мен қашуының аясында Ливанға қашып кетті. Араб ұлтшыл қозғалысы 1940 жылдардың соңында Джордж Хабаш құрған, ол кезде Бейрут американдық университетінің медицина студенті болған. Бұл қозғалыстың палестиналық бөлімшесі 1967 жылғы Алты күндік соғыстан кейін Палестинаны азат ету халық фронтына айналды. Халед Кувейтте біраз уақыт оқытумен айналысты және өзінің өмірбаянында Джон Кеннединің қаза болғанын естіген күні жылағанын еске алды.
Khaled was born in Haifa, Mandatory Palestine, to Arab parents. Her family fled to Lebanon on April 13, 1948, as part of the 1948 Palestinian expulsion and flight, Arab Nationalist Movement, originally established in the late 1940s by George Habash, then a medical student at the American University of Beirut. The Palestinian branch of this movement became the Popular Front for the Liberation of Palestine after the 1967 Six Day War. Khaled spent some time teaching in Kuwait and, in her autobiography, recounted crying the day she heard that John F. Kennedy had been assassinated.
TWA 840 рейсі (1969)
1969 жылы 29 тамызда Халед Римнен Тель-Авивке бағытталған TWA 840 рейсін қанатын қағып, Боинг 707 ұшағын Дамаскқа бұрған топтың құрамында болды. Кейбір бұқаралық ақпарат құралдарының хабарлауынша, ешкім зардап шеккен жоқ, бірақ жолаушылар ұшақтан түскен соң, қарақорғаушылар ұшақтың алдыңғы бөлігін жарып жіберді. Осы қанатын қағудан кейін, оның AK-47 автоматын ұстап, басына каффий шалған суреті көптеген басылымдарда жарияланды. Ол өзінің кім екенін жасыру және болашақта тағы да қанатын қағуға қатысу үшін мұрны мен жағына алты рет пластикалық операция жасады, сондай-ақ ол өзінің бейнесін танымал символ ретінде көргісі келмеді.
On August 29, 1969, Khaled was part of a team that hijacked TWA Flight 840 on its way from Rome to Tel Aviv, diverting the Boeing 707 to Damascus. According to some media sources, No one was injured, but after the passengers disembarked, the hijackers blew up the nose section of the aircraft. After this hijacking, and a photograph of her (taken by Eddie Adams) holding an AK 47 rifle and wearing a kaffiyeh was reproduced in many publications, she underwent six plastic surgery operations on her nose and chin to conceal her identity and allow her to take part in a future hijacking, and because she did not want to wear the face of an icon.
Эль-Ал 219-шы рейсі (1970)
1970 жылғы 6 қыркүйекте Халед пен никарагуалық-американ Патрик Аргуэлло Амстердамнан Нью-Йоркке бағытталған 219-шы рейсті, ПФЛП жасаған бірнеше дерлік бір уақыттағы ұшақ қадауларының бөлігі ретінде қадауға тырысты. Халед пен Аргуэлло ұшқыштар кабинасына кіруге рұқсат берілмесе, граната жаруға уәде етіп қорқытты. Ұшқыштар оған бағынбады, керісінше, ұшақты тік түсіріп жіберді. Оқиғалардың хронологиясы туралы мәліметтер әртүрлі болғанымен, осы салдарда болған қақтығыста біреу Аргуэллоның басына виски бөтелкесімен соқты. Аргуэлло экипаж мүшесін атып жарақаттады және жолаушыларға қарай жарылмаған граната лақтырды деген хабар бар; ал әуе күзшілері Аргуэллоны бірнеше рет атып, оны қаза қылды. Ұшқыш ұшақты Лондонның Хитроу әуежайына бұрып жіберді. Жедел жәрдем қызметі жараланған экипаж мүшесі мен Аргуэллоны ауруханаға жеткізді. Экипаж мүшесі аман қалды, ал Аргуэлло жедел жәрдемде көз жұмды. Халед тұтқындалды, бірақ кейіннен келісім шарты бойынша босатылды.
On September 6, 1970, Khaled and Patrick Argüello, a Nicaraguan–American, attempted to hijack El Al Flight 219 from Amsterdam to New York City as part of the Dawson's Field hijackings, a series of almost simultaneous hijackings carried out by the PFLP. Khaled and Argüello threatened to detonate grenades if they were not granted access to the cockpit. The pilots refused to comply, and instead put the plane into a nosedive. Though sources differ on the chronology of these events, in the resulting scuffle someone hit Argüello in the head with a bottle of whiskey; Argüello shot and injured a crew member and reportedly threw a grenade which did not explode towards the passengers; and sky marshals shot Argüello multiple times, mortally wounding him. The pilot diverted the aircraft to Heathrow Airport in London. An ambulance took the injured crew member and Argüello to the hospital. The crewmember survived while Argüello died in the ambulance. Khaled was arrested though later released during a hostage exchange.
Кейінгі өмірі
Халед сұхбаттарында ол Ұлыбританияға деген сүйіспеншілігінің түрмедегі алғашқы келушісі, иммиграциялық қызметкер, оның неліктен жарамды визасыз елге келгенін білгісі келген кезде пайда болғанын айтты. Сондай-ақ, ол Илингте оны күзетуге тағайындалған екі полиция қызметкерімен қарым-қатынас орнатып, кейін олармен хат алмасып жүрді. Халед 2002 жылға дейін Ұлыбританияға сөз сөйлеу үшін қайтып оралды, бірақ 2005 жылы Ұлыбритания елшілігі оған виза беруден бас тартты. Ақырында ол Белфасттағы Féile an Phobail жиынында бейне байланыс арқылы сөйледі. Халедтің айтуынша, араб-израиль бейбіт процесі жоқ. Ол: «Бұл саяси процесс, онда күштердің теңгерімі ізраилдіктердің пайдасына, біздің еместер. Олардың барлық мүмкіндіктері бар, ал палестиналықтардың еш нәрсеге сүйенуі жоқ, әсіресе, ҰПҰ бірікпеген жағдайда» деді. Ол саясатқа қатысып, Палестина Ұлттық Кеңесінің мүшесі болды және Дүниежүзілік әлеуметтік форумға тұрақты қатысады. Ол дәрігер Файез Рашидке үйленді және екі ұлы Бадер мен Башармен бірге Иорданияның Амман қаласында тұрады. Ол дінге сенбейді. Ол палестиналық режиссер Лина Макбуль түсірген «Лейла Халед, Ұрлық жасаған» атты фильмнің кейіпкері болды, бұл фильм 2005 жылдың қараша айында Амстердамдағы Халықаралық деректі фильмдер фестивалінде көрсетілді. 2011 жылы Халед Швецияда лекциялық турнеге шықты, онда Коммунистік партия мен Швеция жұмысшыларының орталық ұйымының мамыр айындағы демонстрацияларында, қоғамдық өнер галереясында, Сёдертерн университетінде және Сол партия ұйымдастырған семинарда сөз сөйледі. 2020 жылдың қыркүйек айының ортасында Халед Сан-Франциско мемлекеттік университетінде Рабаб Абдулхади мен Томоми Кинукава ұйымдастырған виртуалды Zoom конференциясында сөйлеуге жоспарланған. «Еврейлерге қарсы жеккөрушілікті тоқтату» еврей коалициялық тобының лоббилеуінен кейін Zoom Video Communications, YouTube және Facebook АҚШ-тың экспорттық бақылау, санкциялар және терроризмге қарсы заңдарына сәйкес келуді нысана етіп, конференцияға өздерінің бейнеконференциялық бағдарламалық қамтамасы мен платформаларын пайдалануға тыйым салды.
Khaled has stated in interviews that she developed a fondness for the United Kingdom when her first visitor in jail, an immigration officer, wanted to know why she had arrived in the country without a valid visa. She also developed a relationship with the two policewomen assigned to guard her in Ealing and later corresponded with them. Khaled continued to return to the UK for speaking engagements until as late as 2002, although she was refused a visa by the British embassy in 2005 to address a meeting at the Féile an Phobail in Belfast, where she was invited as a speaker. Eventually she managed to speak to people at the Belfast Féile through a video link. According to Khaled, there is not an Arab Israeli peace process. She stated "it's a political process where the balance of forces is for the Israelis and not for us. They have all the cards to play with and the Palestinians have nothing to depend on, especially when the PLO is not united." She has become involved in politics, becoming a member of the Palestinian National Council and appearing regularly at the World Social Forum. She is married to the physician Fayez Rashid, and lives with their two sons Bader and Bashar in Amman, Jordan. She is irreligious. She was the subject of a film entitled Leila Khaled, Hijacker, directed by Palestinian filmmaker Lina Makboul, premiered in November 2005 at the International Documentary Film Festival in Amsterdam. In 2011, Khaled went on a speaking tour in Sweden, including speeches at May Day demonstrations of the Communist Party and the Central Organisation of the Workers of Sweden, a public art gallery, Södertörn University College and a seminar arranged by the Left Party. In mid September 2020, Khaled was scheduled to speak at a virtual Zoom conference at San Francisco State University hosted by Rabab Abdulhadi and Tomomi Kinukawa. Following lobbying by the Jewish coalition group "End Jewish Hatred," Zoom Video Communications along with YouTube and Facebook, prevented the conference from using their video conferencing software and platforms, citing compliance with U. S. export control, sanctions, and anti terrorism laws.
Танымал мәдениетте
Ол суретші Әмер Шомалидің 14 түс пен 3500 ерін қызылынан жасалған "Икона" атты портретінің нысаны болды. The Teardrop Explodes тобының 1981 жылғы "Wilder" альбомындағы "Like Leila Khaled Said" әні Халедке арналған махаббат әні. Ән авторы Джулиан Коуп оның оған деген махаббат әні екенін айтты, "өйткені мен оны өте әдемі деп ойладым. Бірақ мен бүкіл оқиғаның жаман хабар екенін білемін". Джулиан Коуптың 2012 жылғы "Psychedelic Revolution" альбомының екінші дискісі "Лейла Халед фазасы" деп аталады. Алғашқы диск "Че Гевара фазасы" деп аталады. Альбомның мәтінінде саяси демонстрациялар, терроризм және қанаушылар туралы бірнеше сілтеме бар. Сондай-ақ, буклетте Лейла Халедтің суреті бар. 2018 жылдан бастап ол Солтүстік Ирландияның Белфаст қаласындағы Фолс-роудтағы Халықаралық қабырғадағы суретте бейнеленген. Сурет Эдди Адамстың АҚ-47 ұстаған және артында Палестина туы бар суретіне негізделген. Оның суретімен бірге ирландиялық республикашыл Оглах Чарли Хьюздің суреті және "Күресіміз жалғасуда" деген жазу бар. Оңтүстік Африканың Йоханнесбург қаласындағы Сандтон-Драйв көшесінің атауы 2018 жылғы 29 қарашада қалалық кеңестің дауыс беруімен Лейла Халед-Драйвке өзгертілді. Йоханнесбургтегі Американдық консулдық осы көшеде орналасқан. Даниялық Magtens Korridorer рок-тобының 2005 жылғы 26 қыркүйекте шыққан "Friværdi" альбомының 10-шы әні "Лейла Халед" деп аталады. Жазушы Крис Бучер "Доктор Ху" сериалындағы қаһарлы жауынгер Лила кейіпкеріне Халедтің есімін бергенін айтты. Халед Fun da mental тобының "Mother India" әнінде, "Love India" CD (2010) альбомында айтылады, бұл альбом Starbucks компаниясымен АҚШ-та кеңінен таралды. Жапондық рок әншісі Пантаның 2007 жылы шыққан "Olive no Ki no Shita de" альбомында "Лейланың балладасы" атты ән бар. Бұл әннің мәтінін Жапонияның бұрынғы Қызыл Армия мүшесі Фусако Шигенобу және оның қызы Мей Шигенобу жазған. 2012 жылы Халед Киотодағы жапондық солшыл топ ұйымдастырған Лод әуежайындағы қырғынның 40 жылдығына арналған салтанатқа шақырылды, онда Панта Халедтің алдында ән орындады. "Лейла Халед: Ұшақ қырып салушы" (Leila Khaled: Hijacker) – швед-палестиналық режиссер Лина Макбулдың 2006 жылы түсірген Лейла Халед туралы деректі фильмі.
She was the subject of an artwork portrait made entirely out of lipsticks, "The Icon", created by artist Amer Shomali using 14 colors, and 3,500 lipsticks. The song Like Leila Khaled Said from The Teardrop Explodes' 1981 album Wilder is a love song to Khaled. Songwriter Julian Cope said it was a love song to her "cos I thought she was so beautiful. But I know that the whole thing was like bad news." The second CD of Julian Cope's 2012 album Psychedelic Revolution is named "Phase of Leila Khaled". The first CD is named "'Phase of Che Guevara". The album's lyrics contain several references to political demonstrations, terrorism and suicide bombers. The accompanying booklet also contains a photo of Leila Khaled. As of 2018, she is commemorated in a mural at the International Wall on the Falls Road, Belfast, Northern Ireland. The mural is based upon the photograph of her by Eddie Adams, holding an AK 47 and with the Palestine flag behind her. Her image along with an image of Irish Republican, Oglach Charlie Hughes says "Our Struggle continues". The name of Sandton Drive in Johannesburg, South Africa was controversially changed to Leila Khaled Drive by vote of the city council on November 29, 2018. The American consulate in Johannesburg is located on the street. The 10th song of the album Friværdi, released on September 26, 2005, by the Danish rock band Magtens Korridorer, is entitled "Leila Khaled". Writer Chris Boucher has said that he named the character of savage warrior Leela from Doctor Who after Khaled. Khaled is mentioned by Fun da mental in "Mother India", on the Love India CD (2010) widely distributed in the United States by Starbucks. The album Olive no Ki no Shita de, released in 2007 by the Japanese rock singer Panta, features a song entitled "Leila's Ballade". This song's lyrics were written by former Japanese Red Army member Fusako Shigenobu and her daughter Mei Shigenobu. In 2012, Khaled was invited to a ceremony for the 40th anniversary of the Lod Airport massacre by a Japanese far left group in Kyoto, at which Panta performed the song in front of Khaled. Leila Khaled: Hijacker is a 2006 documentary about Leila Khaled by Swedish Palestinian filmmaker Lina Makboul.