Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Колумбия өзені бойындағы бұрқастардың бұрынғы аймағы, АҚШ, Атабаска өзеніндегі осыған ұқсас аталатын бұрқастар.
Former area of rapids along the Columbia River, USA
the similarly named rapids on the Athabasca River
Каскадтар бұрқастары (кейде Каскадтар сарқырамасы немесе Колумбияның Каскадтары деп аталады) Солтүстік Американың Колумбия өзені бойында, АҚШ-тың Вашингтон және Орегон штаттары арасында орналасқан бұрқастар аймағы еді. Шамамен 3 километрге созылған өзен учаскесінде 12 метрге жуық төмен түсетін. Бұл бұрқастар немесе каскадтар, Орегон мен Вашингтонның осы аймағындағы Колумбия өзенінің шатқалындағы көптеген каскадтармен бірге айналадағы тауларға Каскадтар жотасы деген ат берді. 1896 жылы Каскад шлюздері мен каналы бұрқастарды айналып өту үшін салынды. 1930 жылдардың соңында Бонневилл бөгетінің құрылысы бұрқастардың су астына кетіп, 1896 жылғы құрылыстардың көп бөлігі жойылды.
The Cascades Rapids (sometimes called Cascade Falls or Cascades of the Columbia) were an area of rapids along North America's Columbia River, between the U. S. states of Washington and Oregon. Through a stretch approximately wide, the river dropped about 40 feet (12 m) in 2 mile (3 km). These rapids or cascades, along with the many cascades along the Columbia River Gorge in this area of Oregon and Washington, gave rise to the name for the surrounding mountains: the Cascade Range. In 1896 the Cascade Locks and Canal were constructed to bypass the rapids. In the late 1930s, the construction of the Bonneville Dam led to the submerging of the rapids and most of the 1896 structures.
Балық аулау орны
Бұл тасқынды жергілікті американдықтар үшін маңызды балық аулау орны болған, олар өзенге жұмырттау үшін жүзіп келе жатқан лососьты ұстаған.
The rapids were an important fishing site for Native Americans, who would catch salmon as they swam upriver to spawn.
Орегон жолындағы кедергі
Олар сондай-ақ Орегон жолының дамуына үлкен кедергі келтірді; бастапқыда пионерлер Уилламет аңғарына жеткізетін шағын қайықтарды күту үшін The Dalles қаласында жиналатын. 1845 жылы Сэм Барлоу және оның серіктестері Худ тауының оңтүстік жағынан айналып өтетін жол салды, бұл жол саяхатшыларға саяхаттарының соңғы кезеңіндегі қайнар сулардан қашуға мүмкіндік берді.
They also posed a major obstacle to the development of the Oregon Trail; initially, pioneers would gather at The Dalles to await small boats to carry them to the Willamette Valley; in 1845, Sam Barlow and his associates built a road around the south side of Mount Hood, which allowed travelers along the Trail to bypass the rapids on the last leg of their journeys.
Қайықпен тасымалдау
Қайықпен жүргендер қайықтары мен жабдықтарын көтеріп алып өтуге немесе қайықтарын арқанмен тартып көтеруге міндетті болды.
Boat travelers were required to either portage boats and supplies or pull boats up with ropes.
Портаждық құқықтарға қатысты даулар
Бұдан кейін Чинуокан тайпасы мен еуропалықтар мен американдықтар арасындағы қақтығыстар жалғасты, олар әдетте тайпаның аймақтан өту құқығын мойындаудан бас тартты. 1813–14 жылдары тері саудагерлері индейлерге қарсы зорлық қолдануға көшті. Бірақ, дипломатиялық жолдар ақыры жеміс берді, 1830-шы жылдардағы безгек эпидемиясы Каскад және басқа да үнді тайпаларының санын қысқартып, оларды өзен бойындағы ықпалды күшке айналудан алды. Дегенмен, 1855–6 жылдары қазіргі Стивенсон, Вашингтон және Солтүстік Бонневилл аралығында үш бекініс – Каскад форты, Рейнс форты және Люгенбиль форты – шағын ағыстың айналасындағы тас жолды қорғау үшін салынды. 1856 жылы тайпалықтар Каскад фортын өртеп жіберді, бірақ ол қайтадан жаңартылды. Осы шабуыл Люгенбиль фортын салуға себеп болды.
Conflicts continued thereafter between the Chinookan natives and Europeans and Americans, who generally refused to recognize the natives' authority over passage through the area. By 1813–14, fur traders passing through were resorting to violent force against the Indians. Although more diplomatic approaches eventually prevailed, a malaria outbreak in the 1830s so reduced the populations of the Cascade and other Indian tribes, that they ceased to be a powerful force along the river. However, three forts, Fort Cascades, Fort Raines and Fort Lugenbeel were constructed between present day Stevenson, Washington and North Bonneville over 1855–6 to protect the portage road around the rapids. Natives burned Fort Cascades in 1856, but it was rebuilt. This attack prompted the construction of Fort Lugenbeel.
Бу кемесімен жүзу
Каскадтар өзен арқылы кеме жүруге елеулі кедергі келтірді. Бу кемелері ағысқа қарсы жылдамдық арқылы көтеріле алмайтын, және төмен ағысқа тек үлкен тәуекелмен түсірілетін, бірақ бұл тәжірибелі капитантар тарапынан бірнеше рет жасалды. 1896 жылы Орегон штатындағы Каскад шлюздеріндегі арна мен шлюздер аяқталды. 1938 жылға қарай ағыстар жойылды, Боневилл бөгетінің артында пайда болған Боневилл суқоймасының астында қалды. 1937 жылы аяқталған бөгеттегі Боневилл шлюзі, ағыстардың айналасындағы ескі Каскад шлюздерінің орнын басты.
The Cascades were a significant barrier to river navigation. Steamboats could not go upriver through the rapids, and could be brought downriver only at great risk, although this was done a number of times by highly skilled captains. A canal and lock around the rapids was completed in 1896 at what is now Cascade Locks, Oregon. By 1938 the rapids were gone, submerged under the Bonneville Reservoir as it formed behind Bonneville Dam. Bonneville Lock at the dam, completed in 1937, replaced the old Cascade Locks around the rapids.