Мадлен Талмадж Дик: «Титаниктен» аман қалған американдық әйел
Madeleine Astor
Мэделин Талмаж Дик (1893-1940) – «Титаник» кемесінен аман қалған американдық әлеуметтік тұлға. Джон Джейкоб Астор IV-нің әйелі, өмірі мен тарихы туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Америкалық қоғамдық өмірдің белгілі тұлғасы және «Титаник» кемесінен аман қалған (1893–1940)
American socialite and Titanic survivor (1893–1940)
Мадлен Талмедж Дик (туған аты Форс; бұрын Астор, кейін Фиермонте; 19 маусым 1893 – 27 наурыз 1940) – американдық қоғамдық өмірдің белгілі тұлғасы және «Титаник» кемесінен аман қалған. Ол кәсіпкер Джон Джейкоб Астор IV-тің екінші әйелі және оның жесірі болды.
Madeleine Talmage Dick (née Force; previously Astor, later Fiermonte; June 19, 1893 – March 27, 1940) was an American socialite and a survivor of the She was the second wife and widow of businessman John Jacob Astor IV.
Ерте өмір
Мадлен Талмидж Форс 1893 жылғы 19 маусымда Нью-Йорктің Бруклин қаласында Уильям Херлбут Форс (1852–1917) пен Кэтрин Арвилла Талмидждің (1863–1930) кіші қызы ретінде дүниеге келді. Мадленнің үлкен әпкесі Кэтрин Эмонс Форс жылжымайтын мүлікпен айналысқан кәсіпкер және қоғамдағы танымал тұлға болған. Әкесінің тегі француз, ал ол құрылысшы Ефрем С. Форстың (1822 – 12 наурыз 1914) шөбересі болды. Анасының ата-тегі голландтар. Уильям Форс белгілі бір дәрежеде орнықты бизнес отбасының мүшесі еді. Ол сәтті кеме компаниясы «Уильям Х. Форс және компаниясының» иесі болды, ал оның әкесі өндіріс саласында жетістікке жеткен. 1889 жылы Форс Бруклиннің бұрынғы мэрі Томас Талмидждің немересі Кэтрин Талмиджге үйленді. Форстар Бруклиннің жоғары қоғамының құрамында болды, ал Уильям Форс қаланың көптеген беделді клубтарының мүшесі еді. Ол сонымен қатар өнер жинағына ие болды. Асторлар отбасы сияқты, Форстар да Епископальдық шіркеудің мүшелері болды. Мадленнің анасының әкесі Нью-Йорк штатының Ассамблеясына депутат Тунис В. П. Талмидж, ал оның арғы атасы Томас Г. Талмидж Бруклиннің мэрі болған. Ол сондай-ақ Америка Тәуелсіздік соғысында Джордж Вашингтонның тікелей басшылығында қызмет еткен полковник Бенджамин Таллмаджмен туыс болды. Мадлен Мисс Элли мектебінде, содан кейін Манхэттеннің Батыс 48-ші көшесіндегі Мисс Спенс мектебінде төрт жыл оқыды. Бір мәлімет бойынша, ол осы мектепте «өте дарынды оқушы» деп есептелген. Ол және оның әпкесі анасымен бірге шетелге саяхаттап, Еуропаны бірнеше рет аралады. Нью-Йорктің әлеуметтік өміріне енген кезде ол бірден дебютанттар тобы – «Жас Лигаға» қабылданды. Ол Нью-Йорктегі бірнеше қоғамдық қойылымдарда ойнады және көптеген жанкүйерлерге ие болды. Ол атқа мінуде өте шебер болды және яхтингпен шұғылданды. Бір мәліметке сәйкес, ол зиялы және әңгімелесуде шебер болған. Татуласу кезінде ол оны автомобильмен және яхтамен саяхатқа алып шықты, олар жиі баспасөздің назарында болды. Олар 1911 жылдың тамызында никелесіп, 1911 жылдың 9 қыркүйегінде үйленді. Олардың некелесуіне қарсылық болды, себебі олардың жас айырмашылығы (Мадлен 18-де, Джон 47-де, араларында 29 жыл) және оның бұрынғы әйелінен жақында ажырасқаны (1909 жылдың қарашасы). Бірнеше епископ дін қызметкерлері үйлену рәсімін өткізуден бас тартқаннан кейін, жұбайлар Ньюпорттағы Бичвуд сарайында конгрегационалист пастормен үйленді. Оның ұлы Уильям Винсент Астор куәгер болды. Олар үйленгеннен кейін ұзақ уақытқа дейін бал айларын өткізді. Олар алдымен жергілікті жерлерді аралады, содан кейін 1912 жылдың қаңтарында Нью-Йорктен «Олимпик» кемесімен шығып, Мысырға ұзақ саяхат жасады. Олар бал айынан оралғанда «Титаникке» билет алды.
Madeleine Talmage Force was born on June 19, 1893, in Brooklyn, New York, the younger daughter of William Hurlbut Force (1852–1917) and the former Katherine Arvilla Talmage (1863–1930). Madeleine's elder sister Katherine Emmons Force was a real estate businesswoman and socialite. Through her father, she had French ancestry and was a great niece of builder Ephraim S. Force (1822 – March 12, 1914). Her mother had Dutch ancestry. William Force was a member of a well established business family. He owned the successful shipping firm William H. Force and Co., and his father had been prosperous in the manufacturing industry. In 1889, Force married Katherine Talmage, the granddaughter of former Brooklyn mayor Thomas Talmage. The Forces were part of Brooklyn high society, while William Force was a member of numerous prestigious clubs in the city. He also owned an art collection. Like the Astor family, the Forces were members of the Episcopal Church. Madeleine's maternal grandfather was New York State Assemblyman Tunis V. P. Talmage and her great grandfather, Thomas G. Talmage, was Mayor of Brooklyn. She is also distantly related to Col. Benjamin Tallmadge, who served directly under George Washington in the American War of Independence. Madeleine was educated at Miss Ely's School and then for four years at Miss Spence's School, on West 48th Street in Manhattan. According to one report, she was "counted an especially brilliant pupil" at this school. She and her sister were also taken abroad by their mother and toured Europe several times. When she was introduced to New York social life, she was immediately adopted by the Junior League, a clique of debutantes. She appeared in several New York society plays and attracted quite a following. She was known to be a very competent horsewoman and enjoyed yachting. One report said she was bright and good with drawing room conversation. During their courtship, he took her on automobile drives and yacht trips, and they were often followed by the press. They became engaged in August 1911 and were married on September 9, 1911. There was a considerable amount of opposition to his marriage, not only because of their age difference (29 years apart, with Madeleine being 18 and John being 47) but also because of his recent divorce (November 1909) from his previous wife. After several Episcopal priests refused to celebrate the nuptials, the couple were eventually married by a Congregationalist minister in Beechwood, his Newport mansion. His son William Vincent Astor served as best man. After their marriage, they had an extended honeymoon. They visited several places locally first, then in January 1912, they sailed from New York on the Olympic, and enjoyed a long Egyptian tour. While returning from this part of their honeymoon, they booked their passage on the Titanic.
Титаник кемесінің бортында
Мадлен Астор, ол кезде бес айлық жүкті болған, күйеуімен бірге Франциядағы Шербургте «Титаникке» бірінші сыныптық жолаушы ретінде мінгізді; күйеуінің жеке күзетшісі Виктор Роббинс; оның үй қызметкері Розали Бидуа; және оның мейірбикесі Каролина Эндрес. Олар сонымен қатар Астордың сүйікті эйрдейл тұқымды иті Киттиді алып, бірнеше люкс-бөлмелердің бірін иеленді. 1912 жылғы 14 сәуірдің кешінде полковник Астор әйеліне кеменің айсбергке шағылысқандығын хабарлады. Ол зақымның аса ауыр емес екенін айтып, оны сендірді, сондай-ақ құтқару жилетін киюға көмектесті. Олар қайық палубасында күтіп тұрғанда, миссис Астор үшінші сыныптық жолаушы Лия Акстің ұлы Филлиді жылы ұстауы үшін өзінің тері шалын берді. Бір сәтте Асторлар спорт залына барып, құтқару жилеттерін киген күйі механикалық аттарға отырды. Полковник Астор тағы бір құтқару жилетін тауып алды және оның неден жасалғанын көрсету үшін қалта пышағымен кесіп көрсетті. Құтқару қайығына отыру уақыты келгенде, Мадлен Астор, оның үй қызметкері және мейірбикесі бірінші сыныптың серуендеу терезесінен 4-ші құтқару қайығына (құтқару үшін А палубасына түсірілген) өте қиындықпен өтіп енді. Астор әйеліне терезеден көтерілуге көмектесті және оның «денсаулығы нашар» болғандықтан онымен бірге баруға рұқсат сұрады. Алайда, екінші офицер Чарльз Лайтолер бұл өтінішті қабылдамады. Арчибальд Грейси IV «Титаник» ісі бойынша АҚШ Сенатының тергеуіне Мадленнің құтқару қайығына отырғаны туралы куәлік берді. Грейси де жолаушылардың бірі болды және Мадлен Асторға қатысты оқиғаларды былай еске алды: Осы сәтте есімде қалған жалғыз оқиға – Астор ханымды қайыққа отырғызған кез. Оны терезеден көтеріп, күйеуі екінші жағынан көмектесті. Ол кіргенде күйеуі терезеден тұрды, ал мен екінші терезеден тұрдым. Мен Астор мырзаның екінші офицерден әйеліне қауіп төндірмеу үшін кемеге отыруға рұқсат сұрағанын естідім. Ол: «Жоқ, мырза, әйелдер кеткенше, бұл қайыққа немесе басқа қайыққа ешбір ер адам кірмейді», – деді. Содан кейін Астор мырза: «Осы қайықтың нөмірін айтыңыз, кейін оны таба алам», – деді немесе осы сияқты сөздер айтты. Жауап: «4-ші». болды. Астор және оның жеке күзетшісі кеме шұғынасында қаза болды; біріншісінің денесі 22 сәуірде табылды. Оның қасында шамамен 2500 доллар ақша болған, оны кабинасынан алып келген. Оның жас жесірі және басқа да аман қалғандарды RMS Carpathia шамамен 03:30-да құтқарып алды. Мадлен Астор үйге келгеннен кейін бірден есіне түскен оқиғаны Астор мүлігінің қоршысы Николас Биддл арқылы жариялады. Оның өкілінің айтуынша:
Madeleine Astor, then five months pregnant, boarded the Titanic as a first class passenger in Cherbourg, France, with her husband; her husband's valet, Victor Robbins; her maid, Rosalie Bidois; and her nurse, Caroline Endres. They also took Kitty, Astor's pet Airedale, and occupied one of the parlour suites. On the night of April 14, 1912, Colonel Astor reported to his wife that the ship had hit an iceberg. He reassured her that the damage did not appear serious, though he helped her strap on her life jacket. While they were waiting on the boat deck, Mrs. Astor lent Leah Aks, a third class passenger, her fur shawl to keep her son, Filly, warm. At one point, the Astors retired to the gymnasium and sat on the mechanical horses in their life jackets. Colonel Astor found another life jacket which he reportedly cut with a pen knife to show Madeleine what it was made of. When it was time to board a lifeboat, Madeleine Astor, her maid, and her nurse had to crawl through the first class promenade window into the tilting lifeboat 4 (which had been lowered down to A deck to take on more passengers). Astor had helped his wife climb through the window and asked if he could accompany her as she was 'in a delicate condition'. The request was denied by Second Officer Charles Lightoller. An account of Madeleine's boarding of the lifeboat was given by Archibald Gracie IV to the US Senate Titanic inquiry. Gracie was a fellow passenger and recalled the events regarding Madeleine Astor in the following terms. The only incident I remember in particular at this point is when Mrs Astor was put in the boat. She was lifted up through the window, and her husband helped her on the other side, and when she got in, her husband was on one side of this window and I was on the other side, at the next window. I heard Mr Astor ask the second officer whether he would not be allowed to go aboard this boat to protect his wife. He said, 'No, sir, no man is allowed on this boat or any of the boats until the ladies are off.' Mr Astor then said, 'Well, tell me what is the number of this boat so I may find her afterwards,' or words to that effect. The answer came back, 'No. 4.' Astor and his valet died in the sinking; the former's body was recovered on April 22. He was found to be carrying about $2,500 in cash, brought with him from his cabin. His young widow and the other survivors were rescued by the RMS Carpathia around 03:30. Madeleine Astor gave an account of what she recalled almost immediately after her arrival home through her spokesman Nicholas Biddle, who was a trustee of the Astor estate. The account given by her spokesman is:
Жесірлік
Астор ауыр сынақтан кейін үйіне оралғаннан кейін, оны қатаң түрде зейнеткерлікке жіберді. Оның алғашқы қоғамдық шарасы мамыр айының соңында ғана болды, ол Бесінші авенюдегі сарайында «Карпатия» кемесінің капитаны Артур Рострон және кеме хирургы доктор Фрэнк МакГиге түскі ас ұйымдастырды. Бұл шараны «Титаник» кемесінен аман қалған Мариан Тейер де бірге өткізді. Екеуі де «Карпатия» кемесінде болғанда оларға көмек көрсеткендері үшін осы екі адамға алғыс айтқысы келді. Джон Джейкоб Астор IV өсиетімен әйеліне 100 000 доллар, 5 миллион долларлық траст қорынан түсетін кіріс және Бесінші авенюдегі үйді пайдалану құқығын қалдырды. Егер ол қайтадан тұрмысқа шықса, осы екі құқығынан да айырылар еді. Оның туылмаған баласы Джон Джейкоб «Джейки» Астор VI үшін 3 миллион долларлық қор бөлінді, ол есейген кезде оны басқара алатын болады. 1912 жылдың 14 тамызында Астор Бесінші авенюдегі сарайында Джейкиді дүниеге әкелді. Келесі төрт жыл бойы ол оны Астор отбасының бір бөлігі ретінде тәрбиеледі. 1913 жылдың соңына дейін ол қоғамда жиі көрінбеді, сонда баспасөз «Титаник» апатынан кейін оның алғашқы суретін жариялады. Осыдан кейін ол көпшілік алдында жиі пайда бола бастады және оның іс-әрекеттері туралы баспасөз жиі хабарлады. 1915 жылы ол Бесінші авенюдегі үйін жөндеп, қайта жаңартты, және бұл туралы «New York Sun» газетінде мақала жарық көрді. Оның үлкен ұлы туралы да көптеген мақалалар жарияланды.
After Astor returned home from her ordeal, she was kept in strict retirement. Her first social function was not until the end of May, when she held a luncheon at her mansion on Fifth Avenue for Arthur Rostron, the captain of the Carpathia, and Dr. Frank McGee, the ship's surgeon. She held this event with Marian Thayer, also a survivor of the Titanic. Both wished to thank these men for their assistance when they were aboard the Carpathia. In his will, John Jacob Astor IV left his wife an outright sum of $100,000, the income from a trust fund of $5 million, and the use of the house on Fifth Avenue. Both of the latter provisions she would lose if she remarried. A fund of $3 million was set aside for his unborn child John Jacob "Jakey" Astor VI, which he would control when he became of age. On August 14, 1912, Astor gave birth to Jakey at her Fifth Avenue mansion. For the next four years, she raised him as part of the Astor family. She did not appear very often in society until the end of 1913, when according to the press, they published her first photograph since the Titanic disaster. After this, she appeared more often in public and her activities were frequently reported in the press. In 1915 she remodeled her house on Fifth Avenue and this was made a feature article in the New York Sun. Many articles about her eldest son were also published.
Өлім
1940 жылы 27 наурызда Палм-Бичтегі үйінде 46 жасында Мадлен Дик жүрек сырқатынан қайтыс болды. Ол Нью-Йорк қаласындағы Троица шіркеуінің қорымдағы мавзолейде анасымен бірге жерленді.
Madeleine Dick died of a heart ailment at her mansion in Palm Beach on March 27, 1940, at the age of 46. She was buried in Trinity Church Cemetery in New York City, in a mausoleum with her mother.