Кіріспе

Хоф – Германияның Бавария штатының солтүстік-шығыс бұрышында, Франкон аймағында, Чехия шекарасында және орманды Фихтель таулары мен Франкон Орманның таулы аймақтарында орналасқан Саале өзенінің жағалауындағы қала. Қаланың 47 296 тұрғыны бар, ал оны қоршаған ауданның 95 000 тұрғыны бар. Хоф қаласы Баварияның Хоф округінің аумағында орналасқан, бірақ оған кірмейді; дегенмен бұл округтің әкімшілік орталығы болып табылады. Қаланың ең маңызды өнер туындысы – Хофер алтары шамамен 1465 жылы жасалған және бүгінде Мюнхендегі Альте Пинакотекада қойылған. 1834 жылы аяқталған Санкт-Михаэлис шіркеуіндегі Хайденрайх ағзасы Баварияның ең жақсыларының бірі саналады. Хоф екі жергілікті "дәмімен" танымал, атап айтқанда Шниц – бір түрі ыстық тағам, және көмірмен қыздырылатын мыс қазаншада қайнатылған шұжық, оларды көшеде шұжық сатушы (жергілікті диалектте – Вэрштламo) сатады. Сонымен қатар, ерекше күшті сыра (Шлаппенбир) бар, ол тек Троица күнінен кейінгі бірінші дүйсенбіде (Шлаппентаг) қолжетімді. Бұл дәстүр қала милициясының құрылуына дейін жетеді, ол барлық мергендерді жыл сайын арнайы оқу-жаттығуларға қатысуға міндеттеді. Құлақтан қорғану үшін көптеген мергендер соңғы мүмкін күннің таңында, тіпті киінуге уақыт таппай, аяқ киімдерін (шлаппен) киіп жаттығу алаңына асықты. Хоф театры (Theater Hof) – көп мақсатты театр, оның құрылысы 1994 жылы аяқталды. Ол опера және драма театры ретінде қызмет етеді, сондай-ақ қалалық балет труппасы мен жастар театрын қабылдайды. Хоф симфониялық оркестрі (Hofer Symphoniker) театрдың опера оркестрі ретінде ойнайды және Фрайхейтшалле Хофта концерттер өткізеді.

Қоршаған орта

Хоф Франкония орманы, Фихтель таулары және Вогтланд аймақтарының арасында жатыр.

Рим дәуірі

Орта ғасырларда Хоф Варискорум провинциясында орналасқан және латын тілінде Курия Варискорум немесе Курия Нарискорум деп аталған, яғни «Варискилер/Нарискилер соты» деген мағынаны білдіреді. Осыдан кейін Хофтың суэб тайпасының Вариски (немесе Нариски) тайпасының басшылары сот отырған орын (және/немесе, болмаса, пұтқа табынушылық ғибадатханасы немесе залы) болған деп есептеледі. Варискилер Тациттің «Германия» (42-тарау) еңбегінде Маркоман соғыстарына қатысушы ретінде қысқаша айтылады. Олардың басшысы Валао шамамен 167 жылы шайқаста қаза тапқан, және осы көне халықтарды Марк Аврелий Италияға көшіріп, олар өздерінің ерекшелігін жоғалтқан болуы мүмкін. Бірнеше ғасырдан соң (4-ші немесе 5-ші ғасыр) Варискилер бұрын тұрған жерде белгісіз Армалауси тайпалары пайда болды, бірақ Варискилердің латынша атауы аймаққа берік орнықты. Бұл жақын орналасқан Плауеннің Plavia Variscorum және Хофтың Curia Variscorum деп аталуымен дәлелденеді. Curiae Variscorum атауы Хоф қаласын көптеген құжаттар мен жарияланымдарда жылдар бойы білдіріп келді. Бұл мұра бүгінге дейін сақталған, өйткені Hof сөзі неміс тілінде «сот» дегенді білдіреді, ал curiae латын тілінде де «сот» деген мағынаны тасыды.

Сорб-франк қақтығыстары (шамамен 600 1080)

Біздің заманымыздың 6-шы ғасырында славян сорбтары Хоф арқылы өтетін Саале өзенінің жанына келе бастады. Олар алғаш рет 631 жылы айтылады, Фредегардың жылнамасында олар "Сурби" деп сипатталған және Самоның одақтасы Дерванның билігінде болған. Карл Ұлының франк патшалығы және оның ұрпақтары, түрлі дінге табынушы славяндарды христиандыққа көшіруге бел буды және оларға қарсы әртүрлі науқандар жүргізілді. Annales Regni Francorum 806 жылы Сорбияның герцогы Милидух франктармен шайқасып, қазіргі Вайсенфельс маңында Карл Ұлының ұлы, Жас Карлдың қолынан қаза тапқанын мәлімдейді. Хоф орналасқан аймақ осы кезеңде Вюрцбург епархиясының рухани басқаруына қарады. 1007 жылы Хоф кіретін аймақ Вюрцбург епархиясынан бөлініп құрылған Бамберг епископтығының құрамына кірді, бұл христиан дінін осы аймақта одан әрі тарату мақсатымен жасалды. Хоф маңындағы аймақ осы кезеңде белгілі болмаған жер (terra incognita) болып қала берді, бірақ ол әлемнің қалған бөлігінен оқшауланбады. Хоф патша немесе ханзаданың ордасы болмаса да, ол қорғалған және өте маңызды сауда жолында орналасқан – Империя жолында. Бұл жол Италиядан Балтық теңізіне дейін созылып, Лейпциг, Цвиккау және Нюрнберг қалаларының дамып келе жатқан базарлары пайда болған кезде, Хоф саяхатшылар мен саудагерлердің тоқтау үшін ыңғайлы жеріне айналды. Сонымен қатар, жақын орналасқан Кен тауларынан күміс пен қалайының өндірілуі осы аймақтағы сауданың өркендеуіне үлкен үлес қосты.

Андх-Меранья және Вейданың Вогте (10801373)

Бамбергтің миссионерлік әрекеттері Хофта тиімді болған сияқты, себебі шамамен 1080 жылы шаруалар тобы (мүмкін сорбтар) қазіргі Хофтың бір бөлігіне қоныстанды және олар Клаузенберг ан дер Зааледе шіркеу салды. Олар өздерінің елді мекенін "Реккензе" деп атады, бұл Батыс славян тіліндегі "Рекавица" сөзінен туындаған болуы мүмкін, ол "өзен" дегенді білдіреді. Реккензе алғаш рет 1214 жылы Санкт-Лоренцкирхе пасторы Альберттың Бамберг епископына жазған құжатында еске алынған. Славян тілі осы аймақтың географиясына көптеген іздер қалдырды және бүгінгі күнге дейін Хоф маңында "Регниц" деп аталатын екі су жолы бар: Жоғарғы/Оңтүстік Регниц (Заале өзенінің шығыс жағында, Хофтың оңтүстігінде ағады) және Төменгі/Солтүстік Регниц (Заале өзенінің солтүстік және шығыс жағында ағады). Сонымен қатар, Хоф аймағындағы, Вогтландтың оңтүстік Бавария-Богемиялық бөлігі Регницланд деп белгілі болды.

Реккензе және Хофтың басқа тарихи атаулары

Кейіннен Хоф қаласына айналған Рекензе қонысы жылдар бойы осы және көптеген басқа есімдермен аталып келді. Мысалы, Хоф 1276 жылы жасалған құжатта "curia Reckenize" (Рекензе соты) және "schlosz Reckenitz" (Рекенниц қамалы) деп те аталады. "Хоф" атауы "Регництегі соттағы қала" деген мағынаны білдіретін Stadt am Regnitzhof сөзінің қысқартылған түрі болуы мүмкін деп ұсынылған. Хофтың басқа да атаулары: Curia Bavarica (Variscorum), Curiae Nariscorum, Curiae Regnitianae, Curiae Regnitianae ad Salam, Curiae Variscorum, Hoff, Hofii, Hof an der Saale және Hoff im Voitlande – бұл тек бірнеше мысал ғана.

Андэкс-Меранья әулеті

1098 жылы Андекс графы Бертольд II әкесінен Жоғарғы Франконияның ішіндегі жерлерді мұраға алды. 1130 жылдары ол Кульмбахта Плассенбург қамалын салды және 1137 жылдан бастап өзін "Плассенбург графы" деп атады. Осылайша ол Регницланд және оның төңірегіндегі ықпалын арттырды. Шамамен 1230 жылы граф Бертольдтың шөбересі, крест жорысына қатысқан герцог Отто I фон Андекс Мерания, Реккензе шаруа қожалығының солтүстігіндегі аумақты, қазіргі Neustadt (Жаңа қала) деп аталатын өзен төменгі ағысында бекітті.

Вейданың вогты

1248 жылы Андекс-Мерания патшалық үйі герцог Отто II-нің қайтысымен жойылды. Ұзақ өтпей, Вейда вогттары Хофты қоса алғанда Регницландты иеленді. Вейда вогты Генрих VIII (1258–1279) Хоф қаласын және Регницландты алды. Ол Орламюнде графы Герман II-нің және Андекс-Мераниядан Беатрикс (граф Отто I-нің қызы) қызы Софияға үйленді. Вейда вогттарының басшылығымен алғашқы қала қабырғасы және кедейлер ауруханасының (Armenspitals) негізі салынды (шамамен 1260 жыл). Сондай-ақ, 1270 жылы Хофтағы қамал туралы алғашқы мәліметтер кездеседі, ал 1278 жылы вогттың көмегімен Клариссен монастырының құрылысы басталды. Монастырь 1291 жылы алғашқы францискан Папасы Николай IV-тен бата алды және 1292 жылы Францискан қасиетті Крест монастырының қарауына өтті. 1299 жылы қаланың 75 пайызы (Ескі және Жаңа Хоф) өрттен қирады, халық мұқтаж күйге түсті. Хофты қайта жаңартуға 30 жылдан астам уақыт кетті, бірақ қайта жаңарту процесінде (1319) Вейда вогты Генрих XII Кіші (der Jüngere) (1302–1324) Хоф қаласына дәстүрлі құқықтар мен жеңілдіктер берді. Осы құқықтар Хофты ресми қала етті. 1373 жылы Вейда вогты Генрих XVI Регницландты Нюрнберг бурграфы Фридрих V-ке сатты. Дегенмен, Вейда вогттарымен байланысты осы тарихының арқасында Хоф қаласы бүгінгі күнге дейін Вогтланд деп аталатын географиялық аймақтың бір бөлігі саналады. Бүгінгі күнге дейін Хофтың гербінде (Wappen) вогттардың арыстаны бейнеленген, бұл бір кезде қала вогттарға тиесілі болғандығын еске салады. Қазіргі Хоф қаласындағы Бавария Вогтланд мұражайының аты да осы тарихқа құрмет көрсету үшін берілген.

Бранденбург кезеңі (1373 - 1792)

Бурграф Фридрих V 1398 жылдың 21 қаңтарында қайтыс болды, ал оның жерлері екі ұлы, Иоганн III және Фридрих IV арасында бөлініп, осылайша Байройт княздығы құрылды. Хоф 1791 жылдың 2 желтоқсанына дейін осы Хогенцоллерн княздығының құрамында болды және осы кезеңде Хоф им Вогтланд (Вотландтағы Хофтың Жоғары Княздық Бранденбург астанасы) деп белгілі болды.

Хуситтер соғыстары (1419-1434 жж.)

Хусит соғыстарының соңына таяу (оларға қарсы 4-ші және 5-ші крест жорығы арасында) Ян Густың хусит ізбасарлары Хофты тонады. 1430 жылы хуситтер "Спанilé jízdy" (немесе "әдемі шабуылдар") деп атаған кезеңде олар Хоф қаласына шабуыл жасап, оны қиратты. 25 қаңтарда олар Плауенді өртеп, содан кейін Хофқа көшті. Қаңтардың соңынан ақпанға дейін шабуылдап, көптеген Хоф тұрғындарын өлтіріп, қаланы тонап, өртеп жіберді. Олар Хоф тұрғындарын да олжа ретінде алып кетті.

Хофты қайта құру

1432 жылы Хофты қорғау үшін жасақ құрылды. Осы атысшылар гильдиясының құрылуы әлі күнге дейін Хоф қаласында жыл сайын Шлаппентаг фестивалімен тойланады [жоғарыдағы сипаттаманы қараңыз]. 1464 жылы аурухана және аурухана шіркеуі (Hospitalkirche) қайта жаңартылды. 1487 жылы Якобсвег жолымен келе жатқан қажылар үшін Никласкирхеде қазіргі Санкт-Мариенкирхеге жақын жерде негіз салынды. Якобсвег – Испанияның Галисия аймағындағы Сантьяго-де-Компостела соборында аяқталатын әйгілі Камино-де-Сантьяго тас жолының бір бөлігі. Мариенкирхе қабырғасында осы уақытта жоғалған қажылар үйін еске түсіретін тақта орнатылған. 1498 жылы Хофтың қорғанысын күшейту үшін қарауыл мұнарасы салынды.

Реформация

1517 жылы 95 тезис жарияланып, протестанттық реформацияның бастауы болса, Хофта 1517 жылы қорқынышты өрт шығып, Орлаплатц және Санкт-Михаилскиркінің маңындағы 50-ге жуық үйді қиратты, ректоратқа ауыр зақым келтірді. Сол кезде Хофтағы әртүрлі шіркеулер мен капеллалар Хофтың бас пасторы (Оберпфарр) Фридрих фон Бранденбургтың, Гогенцоллерн әулетінің басшылығында болды. Бұл әулет реформация кезінде дінді саяси билік үшін пайдаланып, жиі бір-бірімен соғысқан. Фридрих көбінесе өзінің бауыры Георгқа қарсы Католик шіркеуінің жағын ұстады, ал Георг жаңа протестанттық дінді өзінің пайдасына қолданды. 1524 жылы реформатор дін қызметкері Каспар Лёнер, аббатиссадан шағым түскеннен кейін, Биркенфельд монастырындағы уағыздау қызметінен босатылып, бас пастор Фридрих фон Бранденбургтың басшылығымен Хофқа келді. Лёнер неміс тілінде мисса өткізіп, неміс әндерін шырқаған. Ол Хофқа келген соң уағыздары реформация рухын сақтап жүрді. Бұл түсінікті, өйткені ол 1518 жылы Виттенберг пен Аугсбургтен Мартин Лютермен бірге келген досы еді. Лёнер Хофқа келгеннен кейін көп ұзамай Цвиккаудан келген радикал уағызшы Николаус Сторх та Хофқа келді. Хофтың жылнамашысы Энох Видманның айтуынша, Сторх 1524 жылдың соңында Хофта тоқымашы болып жұмыс істеген, бірақ уағыздауын тоқтатпаған және ізбасарларын жинаған. Бұрын Томас Мюнцермен бірге жұмыс істеген Сторх анабаптист қозғалысының алға басушысы деп есептеледі, өйткені Видман оның Хофта ересектерді шомылдыруды уағыздап, тәжірибе еткенін жазған. Лёнер және Хофтағы басқалар бұған қарсы болды, сондықтан 1525 жылдың қаңтар айының соңында ол Цвиккау қаласының мэріне оралуға рұқсат беруді сұрады. Оған бас тартылды және Филип Меланхтонның (Жоахим Камерариусқа хат, 17 сәуір, 1525) мәлімдемесіне сәйкес, Сторх 1525 жылғы шаруалар соғысында жетекші рөл атқарды. Лёнердің Хофтағы алғашқы тұруы да ұзаққа соқпады, Бас пастор Фридрих фон Бранденбург оны келгеннен кейін бір жыл өткен соң (1525) қызметтен алып тастады және оның орнына католик дін қызметкері Вольфганг Тех келді. 1527 жылы Пасха күні Техтің сақалын және шашын жас жігіттер мақсатты түрде өртеп жіберді, ол тозақтың қасіретін қайта жаңғыртуда Мәсіхтің бейнесін сомдаған. Тех Лёнер сияқты адамдар дін қызметкерлеріне деген құрметсіздікке үйреткенін сеніп, Хофтан Халь-ан-дер-Салеге кетті. Виттенбергте (1526) және Оэльцницада (1527) болғаннан кейін Лёнер 1528 жылы Фридрихтің лютерандық бауыры, маркграф Георг Пейус Хофқа қайтадан орналастырды. Содан кейін Лёнер Хофқа Хофта туған теолог, математик және мектеп мұғалімі Николаус Медлермен (ол да Лютердің шәкірті болған) бірге оралды. Олар бірлесіп реформацияны батыл түрде енгізді. Хофтағы алғашқы евангелистік (лютерандық) қауымның миссасы 1529 жылдың 5 қыркүйегінде Лёнердің Санкт-Михаил шіркеуінде өтті. Бұл іс-әрекет Хофтың католик шіркеуінің билігіне қарсы ашық лютерандық болып өзін жариялауының маңызды кезеңі болды. Алайда, Лёнер мен Медлер бұл өзгерістерге қарсылық көрсетуді жалғастырды, олардың кейіннен Хофтан қуылғаны осыны көрсетеді. Пастор Каспар Лёнер өз заманында көрнекті теолог және жазушы болды. Ол шіркеу литургиясын (Gottesdienstordnung), катехизисті және ән жинағын және басқа да жазбаларды жазды. Хофта тұрғанда ол Хофтың мэрі (Bürgermeister) Конрад Феличердің қызы Маргарет Феличерге үйленді, осылайша Джон Джошуа Лёнердің әкесі және әйгілі лютерандық теолог және әнұран жазушы Джошуа Стегманның арғы атасы болды. Лёнер мен Медлер Бамберг епискобының жақтасы болған аймақтық губернатор (Ландгауптман) Кристоф фон Бёльвиц сияқты ықпалды тұлғалардан қарсылық көріп отырды. Мартин Лютермен таныс болғандықтан, пастор Лёнер де, мектеп мұғалімі Медлер де одан осы қарсылыққа қатысты кеңес сұрады және Лютерден 1531 жылдың 7 маусымында Виттенбергтен келген хат алды, ол оларды қала беруге шақырды. Хаттың басында: "Мартин Лютер - Хоф қаласының құрметті бауырлары мен адал азаматтары, Каспар Лёнер, пастор және Николас Медлер, мектеп мұғаліміне" деп жазылған. Бірақ келесі айда (1531 жылдың 13 шілдесі) Лёнер мен Медлер Хофтан қуылды. Бұл Георг Пейус өзінің жерлеріне протестантизмді енгізуге белсенді түрде тырысқанмен, Хофта көптеген игіліктерді жүргізген ағасы Фридрихке үнемі қарсылық көрсеткендіктен болды. Сондай-ақ, Хофтың ішінде және айналасында әлі де үлкен ықпал мен билікке ие болған Бамберг епискобы Вайганд фон Редвиц болды. Осы екеуі маркграф Георг Пейус пен реформаторлардың ықпалын белгілі бір деңгейде шектеуге мүмкіндік берді. Алайда, келесі жылы, 1532 жылы, Георг Пейус әйгілі теолог және реформатор Стефан Агриколаны тауып, оны Хофтағы Санкт-Михаил шіркеуіне тағайындады. Сондай-ақ, 1532 жылы Хофтағы жергілікті әйел (Вероника фон Цедтвиц) кедейлер монастырынан шығып, Хофтағы гимназия ректоры Конрад Мейерге үйлену үшін өзінің уәдесінен бас тартқандығынан Хофтың халқы қатты таң қалды. Пастор Агрикола Хофтағы ықпалды қызметін 1542 жылға дейін жалғастырды және Хофтың пасторы ретінде 1537 жылы Шмалькальденде лютерандық теологтардың кездесуіне қатысып, Мартин Лютер жазған Шмалькальдендік мақалаларға қол қойды. Осы кезеңде Хофтағы католиктердің саны күрт азайды, бірақ олар бірнеше ондаған жылдар бойы сақталды. 1538 жылы Зигмундскіркі бұзылып, Санкт-Гангольф шіркеуі сатылды (кейін өртеліп, сарайларға айналдырылды). 1564 жылы францискан монастыры Хофта жойылғаннан кейін, католицизм 1810 жылы католик Бавария Франконияны сатып алғанға дейін қалада қайтадан беделін арттыра алмады. Хофтағы католиктердің саны өз діни қызметкеріне тек 1837 жылы ие болды және кішкентай шіркеу (Мариенкирхе) 1844 жылға дейін салынды.

Марграф Альберт Алкибиад

1546 жылы Бранденбург маркграфы Альберт Альцибиадс Кульмбах Хоф қаласында гимназия ашты, қазір ол Жан-Пауль гимназиясы деп аталады, бұл атау онда оқыған ең белгілі оқушы – Жан-Пауль Фридрих Рихтердің құрметіне берілген. Жан-Пауль гимназиясы Жоғарғы Франкониядағы ең көне мектептердің бірі болып саналады.

Хофты қоршау

1553 жылдың 7 тамызында Хоф 7 апталық қоршауға түсті, ол Хоф қоршауы деп белгілі болды. Бұл қоршау Екінші маркграф соғысының маңызды шайқастарының бірі болды және 1553 жылдың 28 қыркүйегінде Плауэннің Генрих IV маркграф Альберт Альцивиадтан Хофты басып алды. Альберт 11 қазанда Хофты қысқа мерзімге қайтарып алуға үлкерді, бірақ 27 қарашада ол маркграф Альбертке қарсы одақтастардың қолына қайта өтті. Осы қоршау кезінде Хофқа шамамен 18 236 тас доп атылды, олардың кейбіреулері бүгінге дейін Хоф қабырғаларында көрініп тұр. Мысалы, Саале өзенінен қарағанда, 1553 жылғы қоршау кезінде Санкт-Михаил шіркеуінің бірінші мұнарасына кірген допты көруге болады. Салдары: Сент-Лоренц шіркеуі қоршау кезінде тоналып, өртенді, ал Ескі Қарул мұнарасы да өртенді. Шабуылдаушылардың соғыс лагері ретінде пайдаланған Госпиталь шіркеуіне қаланың қорғаушылары шабуыл жасап, қиратты. Сондай-ақ, Хофтағы соңғы Рим католик бекінісі – Дас Клостер дер Кларриссеннің құлауы осы қоршау кезінде болды, өйткені Хиршбергтен келген әйгер Амалие монахтарымен бірге Чебке (Эгер) қашып кетті. Монастырь тоналып, кейін мектепке айналдырылды. Қоршаудан кейін Генрих IV қысқа мерзімге Коцаудан Георг Вольфты (бұрын маркграф Альбертке қызмет еткен) Хофты басқаруға тағайындады. Соңында, Альберттің туысы, Бранденбург-Ансбах маркграфы Юрген Фридрих (1557-1603 жылдары билік еткен) билікті өз қолына алып, Хофты басқарды және соғыс кезінде тоналған маркграфтығымен бірге оны қайта жаңартты. Танымал суретші Ханс Глейзер Хоф қоршауының ағаш кескінін жасады, ол бүгінде Нюрнбергтегі Германия ұлттық мұражайында сақталуда.

Аймақтық прелюдия: Бранденбург-Ансбахтан Бранденбург-Байройтке дейін

1603 жылы баласыз маркграф Юрген Фридрих Бранденбург-Ансбах қайтыс болғаннан кейін, оның маркграфтығы Бранденбург сайлаушысы Иоганн Юргеннің ұлы Карстенге берілді. Бұл 1599 жылы мұрагерсіз қалған Юрген Фридрихке биліктің бейбіт түрде өтуін қамтамасыз ету үшін жасалған Гера үй шартымен сәйкес жасалды. Маркграф Карстен 1603 жылы Юрген Фридрих қайтыс болғаннан кейін Бранденбург-Ансбахты басқару құқығын алды. 1604 жылы ол астанасын Кульмбахтан Байройтке көшірді, осылайша маркграфтық Бранденбург-Байройт деп аталды. Бұл маркграфтық 1500 жылдан бері Франкондық округтың құрамында болды және маркграф Карстен 1606 жылы Франкондық округтың полковнигі (Крайсбрист) болып сайланды. Ол сондай-ақ 1608 жылы құрылған, Аугсбург бейбіт шартының (1555) күшін арттыру мақсатындағы Протестанттық Одақтың негіздеушілерінің бірі болды. Карстен Бранденбург-Байройт маркграфы болды және 30 жылдық соғыс он жылдан кейін, 1618 жылы басталғанда Хоф қаласын басқаруды қадағалады.

1625 жылғы өрт

6 қарашада Хоф қаласында өрт шығып, 174 үй қирады. Хоф тағы да қырсыққа ұшырады және кең ауқымды қайта құрылысты қаржыландыруға 40 жыл кетті. Осы кезеңде Хоф осал күйде қалды, әсіресе жалдамалы Генрих Холк басқаратын "Холк аттылары" атты әйгілі атты әскерінің тонауына ұшырады (төменде қараңыз).

Генрих Холктың шабуылдары

1632 және 1633 жылдары Генрих Холктың хорват және поляк әскерлерінің ат әскерлері айналағы аймақты (әсіресе көршілес Саксония электоратын) тонап, өртеді. 1633 жылғы 23 қаңтарда Хольк атты 8 рота Хоф қаласын тонады. Осы жылдың 13 маусымы мен 11 тамызында жасалған шабуылдарда зорлық, қарақорлық және қирату істері жалғасты. Апатқа ұшыраған Хоф тұрғындарына орай, Генрих Холктың әскерлері 16 қарашадағы Лютцен шайқасынан кейін саяси жағынан тоқтатылды.

Марграф Карстен соғыс кезінде және содан кейін

Соғыс кезінде маркграф Карстен Швециямен одақ құрды, бірақ шведтер 1640 жылғы 29 мамырда Хофты тонады. Император Фердинанд II 1635 жылы оны Байройт билеушісі қызметінен шеттетуге тырысты, алайда ол лауазымында қалды. Бұл соғыстардың салдарынан бүкіл Еуропа ауыр күй кешті. Аурулар, ашаршылық және соғыс инфрақұрылымға, малға, егістік жерлерге және адамның қадір-қасиетіне зор зиян келтірді. 30 жылдық соғыстан кейін Бранденбург халқының жартысы, ал кейбір аймақтарда үштен екісі қаза болған деп есептеледі. Соғыстар аяқталғанда, маркграф Карстен 1639 жылғы ақпанда бүкіл князьдықта бейбітшілікке арналған жалпы алғыс айту фестивалін жариялағанда, қандай қуаныш болғанын көзге елестетуге болады. Маркграф Карстеннің басшылығымен Хоф тез жаңарып, Австрия мен Богемиядан келген босқын протестанттарға пана болды.

Пошталық сілтеме

1683 жылы Хоф Лейпциг пен Нюрнберг арасындағы пошта байланысының бір буыны болды. Пошта аптасына екі рет жүріп тұрды. 1692 жылы Регенсбургқа, ал 1693 жылы Дрезденге пошталық байланыс орнатылды.

1743 жылғы өрт

1743 жылы Хоф сарайы өртеніп, қайта жаратылмады, бірақ қазіргі Хоф қаласында сарайдың бірнеше қабырғалары әлі де көрініп тұр.

Пруссия билігі (1791 1805)

Хоф 1791 жылдың 2 желтоқсанында Пруссияның билігіне көшті, осы кезде Бранденбург-Ансбах және Бранденбург-Байройттың соңғы маркграфы Карл Александр оны Пруссия королі Фридрих Вильгельм II-ге, Хогенцоллерн әулетінің тағы бір өкіліне сатты.

Наполеондық қақтығыстар (18051810)

1805 жылғы 3 қарашада пруссиялықтар Потсдам келісіміне қол қойды, егер Наполеон төрт апта ішінде бейбітшілікке келіспесе, оған қарсы Үшінші коалиция соғысына қатысуға келісті. Бұл келісім 1805 жылғы 2 желтоқсанда Аустерлиц шайқасынан кейін, Наполеон Үшінші коалицияны түбегейлі жеңгеннен кейін күшін жойды. Бұл пруссиялық елші, граф Карстен Хаугвицті, Пруссия мен Франция арасындағы одақты жариялайтын Шёнбрунн конвенциясы (1805 жылғы 15 желтоқсан) деп аталатын достық туралы келісімді келісуге мәжбүр етті. Осы келісімнің бір бөлігі ретінде Пруссия Бранденбург-Ансбахтан бас тартуға міндеттелді. 1806 жылдың ақпан айында Хаугвиц Шёнбрунн келісімін ратификациялау және Пруссияның мүддесіне қарай кейбір түзетулер енгізу үшін Парижге барды. Наполеон оны айқай-шумен қарсы алды, келісімді жыртып, жаңасын жасауды талап етті. Бұл Пруссиядан берілуге тиіс аумақтың мөлшерін екі есеге арттырды және оны Ұлыбританиямен қарым-қатынасты үзуге мәжбүр етті, британдық сауда үшін Гановер портын жабуға міндеттеді. 15 ақпанда қол қойылған келісім Пруссияны Еуропада толық оқшаулап, сол жылдың соңында Наполеонмен соғысқа алып келді. Төртінші коалиция соғысында (1806–1807) Хоф пруссиялық армияның генералы Богислав Фридрих Эммануэль фон Тауентциеннің қолында қысқа мерзімге болды. Тауентциен 1806 жылғы 8 қазанда Хофты дерлік тастап кетті, сол күні Наполеонның генерал-маршалы Жан де Дье Сульттің IV корпусының жеңіл атқыштары Хофты оңай басып алды. Хофтың географиялық орны оны Наполеонның Саксониядағы науқанының бастапқы нүктесіне айналдырды, нәтижесінде келесі күні француздар Шлейц шайқасында жеңіске жетті, ал одан кейін танымал Жена шайқасында жеңіске жетті. Наполеон 1810 жылғы 30 маусымда Хофты Бавария Корольдігіне сатты.

1823 жылғы өрт

1823 жылдың 4 қыркүйегінде қала өрттен дерлік толығымен қирады, 10 ғимараттың 9-ы жойылды.

Екінші дүниежүзілік соғыс

1945 жылы Хофқа әуе шабуылдарынан шамалы зиян келді, бірақ 1945 жылдың соңына қарай халық саны бұрынғыдан екі есе артып, көршілес Богемиядан неміс тілді босқындарды қабылдады. Богемияда Чехословакияның неміс тілді халқына қарсы кең ауқымды этникалық тазалау шаралары жүргізіліп жатқан болатын.

Ауа райы мен география

Хофты Баварияның Сібірі деп те атайды, өйткені температура Баварияның көптеген басқа аймақтарына қарағанда, әсіресе қыста бірнеше градус төмен, бірақ жазда ыстық болады. Хофтың гербі – екі ақ мұнарасы бар қызыл қалқан, ал оған қара қалқан тіреледі, онда алтын арыстан бейнеленген. 322 миль қашықтықта Хеймбах қаласы орналасқан, онда Хенгебах қамалы бар (бұрынғы Юлих герцогтығының астанасы), ал гербі шамамен керісінше: ақ мұнараның үстінде қызыл шатыры бар қара қалқан, ал оған қара арыстан бейнеленген алтын қалқан тіреледі. Хоф Хеймбахтан 322 миль қашықтықта болғанымен, екі қаланың арасында белгілі бір байланыс бар. Хеймбахтағы Хенгебах қамалы бұрынғы Шмидт ауылының орналасқан жерінде салынған, және 1749 жылға дейін көшіп кеткенге дейін Шмидт фон Альтенштадт барондық әулетінің бір тармағы сол жерде тұрған. Альтенштадт барондарының резиденциясы Хофқа жақын, Гаттендорф муниципалитетінің Кирхгаттендорф деген бөлігінде орналасқан, онда Альтенштадт қамалдарының қираған қалдықтарын әлі де көруге болады. Бірақ сәйкестіктер осымен тоқтамайды: фон Шмидтс ауф Альтенштадттың отбасылық гербі – аққу, ал Гаттендорфтың гербі де аққу бейнеленген. Хоф маңындағы Гаттендорф ауылының барондары болған фон Шмидтс ауф Альтенштадт барондары қаладағы әлеуметтік және аристократиялық өмірдің маңызды бөлігі болды. 19 ғасырда Кристоф Август фон Шмидт Санкт-Петербург университетінде проректор болып қызмет еткеннен кейін, оны патша марапаттап, Санкт-Станислав, Санкт-Анна және Владимир ордендерімен сыйлады. Ол өзінің оқиғасын баяндайтын ескерткіш орнатты, онда гербінің аққу бейнеленген қарапайым нұсқасы бейнеленген, және бүгінде бұл нұсқа Гаттендорф ауылының муниципалдық гербі ретінде қабылданды. Хоф Энтони Хоупқа ("Зенда тұтқыны" романының авторы) өзінің ойдан шығарылған Руритания патшалығының астанасы Стрельзау үшін шабыт берді. Роман Руританияны Саксониядағы Дрезден мен Богемияның (қазіргі Чехия) астанасы Прага арасындағы теміржол желісі бойында орналастырғанымен, Стрельзаудың сипаттамаларында Хофты көруге болады. Көрсеткіштердің бірі – "Альтштадт" атауы, ол Стрельзаудың ескі бөлігіне ұқсас, онда "Қара Михаэль", Стрельзау герцогы танымал болды.

Климат

Бұл аймақтағы климаттың ең жоғары және ең төмен температуралары арасындағы айырмашылық шамалы, сонымен қатар жыл бойы жеткілікті жауын-шашын жауады. Бұл климат үшін Кёппен климаттық жіктелімінің субтипі "Cfb" (батыс теңіз жағалауы климаты / мұхиттық климат).

Білім

Хоф қаласында 3700-ге жуық студенті бар Хоф қолданбалы ғылымдар университеті мен 1800-ге жуық студенті бар Бавария әкімшілік және құқықтық істер жөніндегі қолданбалы ғылымдар университеті орналасқан.

Медиа

Хоф қаласында аймақтық газет «Франкенпосттың» бас кеңсесі орналасқан. «Radio Euroherz» және «Extra Radio» есімді екі радиостанция бар. Бұған қоса, Хоф қаласында «TV Oberfranken» (Жоғарғы Франкония телеарнасы) өңірлік телеарнасының студиясы да орналасқан.

Әскери

Хоф Суық соғыс кезеңінде Чехословакия және ГДР шекарасына жақын болғандықтан ерекше қызығушылық тудырды. Хохэ Саас тауында радарлық станция орналасқан. Қаланың жанында американдық 2-ші бронеатқыштар полкінің шекаралық лагері болды. 511-ші әскери барлау батальоны да Хоф* қаласында шекаралық резиденттік кеңсесін ұстады. 1949 жылдан 1993 жылға дейін Хофта RIAS хабар тарату станциясы орналасқан. Көз дерегі – 132-бет. әскер. mil/documents/BorderOps/ch5.htm

Көлік

Хоф орталық станциясы Регенсбург-Хоф, Бамберг-Хоф және Лейпциг-Хоф негізгі бағыттарында, сондай-ақ Хоф-Бад-Штебен тармақ желісінде орналасқан. Қалада қазіргі уақытта 12 бағыт бойынша қызмет көрсететін HofBus автобус компаниясы автобус тасымалын жүзеге асырады. Хофтың аймақтық әуежайы бар.