Кіріспе

Федералды түрде танылған ирокез тайпасы, АҚШ-тың Нью-Йорк штатының орталық бөлігінде туған.

Кайугалар (Cayuga: Gayogo̱hó꞉nǫʼ, "Ұлы батпақтың халқы") – Нью-Йорктегі түпкі американдықтардың конфедерациясы Хауденосауне (ирокездер) құрамына кіретін бес бастапқы тайпаның бірі. Кайуганың отаны Каюга көлі бойындағы Фингер-Лейкс аймағында, олардың лигасының көршілері – шығыстағы Онондага және батыстағы Сенека тайпаларының арасында орналасқан. Бүгінде Кайуга халқы Онтариодағы Grand River First Nation алты тайпасының құрамына, сондай-ақ Нью-Йорк штатының федералды түрде танылған Кайуга ұлтының және Оклахома штатының Сенека-Кайуга тайпасының құрамына кіреді.

Тарих

Америка революциясы кезінде каюга, британдықтар және Он үш колония арасындағы саяси қатынастар күрделі және өзгермелі болды, каюга жауынгерлері екі жақта да соғысты (сонымен қатар соғыстан мүлдем бас тартты). Ирокездер өздерінің жерлеріне отарлаушылардың енуіне тоқтама беруді үміттене отырып, британдықтармен одақтасты. 1778 жылы әртүрлі ирокез топтары, көбінесе британдық отаршылдармен одақтасып, Коннектикуттан Нью-Йоркке дейінгі шекара бойымен және оңтүстік-орталық Пенсильванияға дейін шабуылдар жасады, бұл Сускеханна аңғарының көп бөлігіне қауіп төндірді. Филадельфиядағы революциялық үкіметтің көзқарасы бойынша, олардың бірнешеуі қырғынға жатты, ал жаздың басында бұл орган Вашингтонға осы тәртіпсіздіктерді басу үшін полктерді жіберуге бұйрық берді. Нәтижесінде, 1779 жылы Континенттік армияның генералы Джордж Вашингтон генерал Джон Салливан мен Джеймс Клинтонды Салливан экспедициясын басқаруға тағайындады, бұл ирокез конфедерациясын құлатуға және халықтардың Нью-Йорк милицияларына және Континенттік армияға шабуыл жасауын тоқтатуға бағытталған жазалау әскери жорық болды. Жорықта 6200 әскер жұмылдырылды және каюга және басқа ирокездердің туған жерлерін қиратып, 40-50 ауылды жойды. Бұлардың ішінде Каюга қамалы мен Чонадоте (Пичтаун) сияқты ірі каюга ауылдары болды. Жаздан күзге дейінгі шабуылдармен экспедиция ирокездерді жерден қуу үшін олардың егіндіктерін және қысқы қоймаларын да жойды. Тірі қалғандар басқа ирокез тайпаларына немесе Жоғарғы Канадаға қашып кетті. Кейбіреулеріне британдықтар патшалыққа адалдығын мойындау үшін жер берді. Соғыс аяқталғаннан кейін, ветерандарға жер сыйлықтарын беру үшін Орталық Нью-Йорк әскери учаскесі құрылды. Бастапқыда бұл учаскеге Каюга көлінің солтүстік жағын қоршап тұрған Каюга резервациясы кірді, бірақ бірнеше жылдан кейін мемлекетпен жасалған келісім бойынша резервация берілді. Кейбір сенека және каюгалар 1700 жылдардың басында Тюскарора солтүстікке көшіп кеткен кезде бұл аймақтан бұрын кетіп қалды, Аллегей тауларының батысына, ұзақ уақыттан бері адам қоныстанбаған Огайо жеріне; Батыс Пенсильвания, Батыс Вирджиния және Шығыс Огайода қоныстанды. Бұл тайпалар Минго немесе "Қара Минго" деп аталды, өйткені олардың жаман аты болды, сондықтан 1779 жылы жүйелі қан төгуден кейін өз туыстарын қабылдай алды. Салливан жорығынан кейін оларға көбірек каюгалар қосылды, сондай-ақ Революциялық соғыс аяқталғанға дейін Нью-Йорктен кеткен ирокездердің басқа топтары. Америка революциясы аяқталуға жақын болған кезде, қоныс аударушылар Аллегейннің батысына қарай ағып бастады, бұл 1810 жылға қарай су тасқынына айналды. Басқа шығыс америкалықтар, оларға шығысқа қарай Сусквеханноктың қалдықтары мен Делавэр халықтарының үлкен топтары қосылды. Олар да ежелгі жолдармен Аллегейдің саңылаулары арқылы Киттанинг (ауыл) және Огайо аңғарындағы басқа да елді мекендерді құрды. Тек Минго сияқты әлсіз тайпалар ғана бос жатқан жерде болды, бұл жағдай қоныс аударушыларды батысқа қарай көбірек тартты. 1831 жылы Огайоның шығысындағы жерлерге қалған үндістерді фанатизмге итермеледі, кейде оларды күшпен Оклахома штатына көшірді. Осының салдарынан олардың қалдығы, Оклахома штатындағы Сенека-Каюга тайпасы, федералды түрде танылған тайпа болып табылады. 1794 жылдың 11 қарашасында (Нью-Йорк) Каюга ұлты (басқа Хауденосауне халықтарымен бірге) АҚШ-пен Пикеринг шартына қол қойды, ол арқылы олар Нью-Йорктегі жерлерінің көп бөлігін АҚШ-қа берді, жеңілген британдықтардың одақтастары ретінде мұны жасауға мәжбүр болды. Бұл АҚШ-тың екінші келісімшарты болды. Ол Хауденосаунелердің егеменді халықтар ретінде құқықтарын мойындады. Пикеринг шарты заңды түрде қолданыста болып келеді; АҚШ үкіметі жыл сайын мұсылман ұлттарына мұсылман матасын сыйға тартуды жалғастыруда. Нью-Йорк штаты тайпалармен қосымша келісімдер жасады, бірақ оларды Сенат ратификациялай алмады. Конституциялық билік те тайпалармен тікелей қарым-қатынас жасауға құқылы болмағандықтан, жеке тайпалар 20-ғасырдың аяғынан бастап жерді талап ету үшін сотқа шағымданады, бұл Нью-Йорктің өз әрекеттеріне билігі жоқ деген айыптау. Мемлекет 5 миллион акрдан астам (2,023,430 км2) бұрынғы ирокездер жерін арзан бағаға сатуды ұйымдастырды. Сонымен қатар, ол кейбір батыс жерлерін соғыс ардагерлеріне жалақыға ауыстырып берді. Спекулянттар жерді мүмкіндігінше көп сатып алып, жаңа қоныстанушыларға қайта сатады. Жаңа Англиядан келген жер аштық янкилер Нью-Йоркке жаңа қоныстар толқынымен келді, сондай-ақ Мохок аңғарынан келген қоныстанушылар да келді. Иммигранттар соғыстан кейін Британ аралдары мен Франциядан да келді.

Танылған жолақтар

Кейуганың үш тобы бар. Ең ірі екеуі – Төменгі Кейуга және Жоғарғы Кейуга – әлі де Онтариода, Канада үкіметі мойындаған Гранд өзенінің алты ұлтының қорығында тұрады. АҚШ-тағы үшінші топты құрайтын Кейуга тайпаларының екеуі федералды деңгейде мойындалған: Нью-Йорк штатының Сенека-Фолс қаласындағы Нью-Йорк Кейуга ұлты және Оклахома штатының Сенека-Кейуга тайпасы. Нью-Йорк Кейуга ұлтының резервациясы жоқ. Олардың мүшелері Сенека тайпасының резервациясында тұрып келді. 20-шы ғасырдың соңынан бері олар бұрынғы мекендерін сатып алып, біраз жерге ие болды.