Үнді көкқұмырсқасы (Larvivora brunnea) – Үндістан субконтинентінде кездесетін кішкентай құс. Қосылған Muscicapidae тұқымдасының миграциялық өкілі. Ұялайды.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Құс түрлері
Species of bird
Үнді көкқұмырсқасы (Larvivora brunnea) – Үндістан субконтинентінде кездесетін шағын құс. Бұрын бұл құсты торғайлар отбасынан санаған, ал қазір оны Muscicapidae тұқымдасына жататын Ескі әлемнің құс аулаушыларының бірі деп есептейді. Бұрын оны үнді көк чат деп те атаған. Ол көшпенді, Непал, Үндістан, Мьянма және Бангладештің Гималай бойындағы орманды жерлерде көбейеді. Larvivora, Brachypteryx cruralis, Brachypteryx leucophrys және Brachypteryx hyperythra түрлерімен туыс.
The Indian blue robin (Larvivora brunnea) is a small bird found in the Indian Subcontinent. Formerly considered a thrush, it is now considered one of the Old World flycatchers in the family Muscicapidae. It was earlier also called the Indian blue chat. It is migratory, breeding in the forests along the Himalayas of Nepal, India, Myanmar and Bangladesh. Larvivora is a sister of the species Brachypteryx cruralis, Brachypteryx leucophrys and Brachypteryx hyperythra.
Сипаттама
Үнді көк қайыңының ұзындығы 15 см, ол туысқан көк тамақтай (bluethroat) шамамен бірдей. Ересектегі аталықтарының жоғарғы бөлігі көк, ал астыңғы бөлігі қызғылт қоңыр. Көзге жарқын ақ суперцилий қара маскамен сәйкес келеді, ал қара маска мойыннан төмен қарай жалғасады. Құрсағының төменгі жағы мен құйрық асты да ақшыл. Аналықтарының жоғарғы бөлігі зәйтүн түсті, ал астыңғы бөлігі сары қоңыр, айналасында ақ көз шеңбері және қызғылт құйрығы бар. Кеудесі мен қабырғалары сары қоңыр. Жас құстар қара қоңыр, үстінде сары қоңыр дақтар болады.
The Indian blue robin is similar in size to the related bluethroat at 15 cm long. The adult male has blue upperparts and rufous underparts. A bright white supercilium contrasts with a black mask that continues down the neck. The lower belly and undertail are also whitish. The female is olive brown above and buff below with a light eye ring and rufescent rump. The breast and flanks are buffy. Young birds are dark brown with buff spots.
Тарату
Номинативті түр Шығыс Ауғанстаннан шығыс Гималайға дейін көбейеді. Викхами тұқымы (Стюарт Бейкер, 1916) Батыс Мьянманың Чин төбелерінде көбейеді және көшпейтін түр деп есептеледі.
The nominate race breeds from Eastern Afghanistan to the eastern Himalayas. Race wickhami (Stuart Baker, 1916) breeds in the Chin Hills of western Myanmar and is said to be non migratory.
Мінез-құлық және экология
Үнді көк қайыңдары жәндіктермен қоректенеді және негізінен жерде тамақтанады. Олар қалың өсімдіктердің арасында жасырынып, жерге секіріп, құйрықтарын жиі соғады. Инкубацияны тек аналықтары жасайды деп саналады, бірақ екі жыныстың да жас ұрпақты тамақтандыруға қатысы бар. Қыс айларында олар негізінен Оңтүстік Үндістанның, Батыс Гаттардың және Шри-Ланканың тау ормандарында кездеседі. Қыркүйек айының ортасында келіп, сәуір айының ортасында қыстаудан кетеді. Нилгириде жүргізілген зерттеуде еркектер аналықтардан көбірек кездесетіні байқалды, бұл еркектер мен аналықтардың көші-қон уақытындағы айырмашылықтарын немесе қыстау орналасқан жерлерінің әртүрлілігін көрсетеді. Калимир нүктесінде олар қазан және қараша айларында Шри-Ланкадан қайтып келгенде жиі ұсталады, бірақ оңтүстікке қарай көшіп бара жатқанда сирек кездеседі, мүмкін, олар басқа маршруттарды таңдайды. Олардың мекендейтін жері әдетте тығыз, қараңғы орман, қалың өсімдіктер мен жапырақ қалдықтарынан тұрады. Олар қыста ән шырқап, дауыс береді. Ән кенеттен және өткір үнді сыбызғының сериясынан басталып, жылдам ноталар сериясымен аяқталады. Сонымен қатар, олар өткір және төменгі үнмен ескерту беретін дабыл қағу дыбысын шығарады.
The Indian blue robin is insectivorous and feeds mainly on the ground. It skulks in undergrowth and hops on the ground, frequently flicking and fanning its tail. Only the female is believed to incubate but both sexes take part feeding the young. In winter they are found mainly in the hill forests of southern India, the Western Ghats and in Sri Lanka. They arrive in mid September and leave the winter quarters in mid April. Males appeared to be commoner than females in a survey conducted in the Nilgiris suggesting either differences in the timing of migration of males and females or variation in wintering areas. At Point Calimere they have been regularly trapped during October and November on their return migration from Sri Lanka but rarely on the southward migration with suggestions that they may follow different routes. The habitat in which they are found is usually dense and dark forest with undergrowth and leaf litter. They sing and call in their winter grounds. The song consists of a sudden and sharp series of whistles ending in a rapid series of notes. They also utter a sharp and low clicking alarm note.