Кіріспе
Американдық сценарист және продюсер (1911–1962)
Джером Ирвинг Уолд (16 қыркүйек 1911 – 13 шілде 1962) – американдық сценарист және фильмдер мен радио бағдарламаларын жасаушы.
Ерте өмір
Нью-Йорк штатының Бруклин қаласында еврей отбасында дүниеге келген ол, шоу-бизнеспен айналысқан ағасы мен ұлдарына ие болды. Ол Джеймс Мэдисон орта мектебінде білім алды. Нью-Йорк университетінде журналистиканы оқып жүргенде, «Нью-Йорк Evening Graphic» газеті үшін радио туралы колонка жаза бастады. Осының нәтижесінде ол «Warner Brothers» компаниясының қысқаметражды фильмдер бөлімшесі «Витафон» үшін «Rambling 'Round Radio Row» атты бірнеше киношарықтарды (1932–33) жасады.
Сценарий авторы
Уолдтың алғашқы толық метражды фильмі "Жиырма миллион сүйікті" (1934) болды; ол оқиғасын Пол Финдер Мосспен бірге "Уорнер Брос" студиясына ұсынды. Уолд "Universal" студиясының "Сөз өнері" (1934) фильмі үшін де оқиғаны (Филип Эпштейнмен бірге) жазды. Содан кейін Уолд көп жыл бойы жұмыс істейтін "Уорнер Брос" компаниясымен келісімшарт жасады. Ол "Бәлкім, ол махаббат" (1935) және Руди Валленің музыкалық "Тамаша музыка" (1935) фильмдерінің сценарийінде жұмыс істеді.
Джулиус Эпштейн
Уолд Джулиус Дж. Эпштейнмен бірқатар сценарийлерде жұмыс істеді: "Барқытқа тірлік" (1935); "Калиенте" (1935); "Бродвей гондолье" (1935) (екеуі де авторлық құқығы көрсетілмеген); "Кішкентай үлкен оқшау" (1935); "Бродвей үстіндегі жұлдыздар" (1935); "Мен махаббат үшін өмір сүремін" (1935); және Джо Э. Браунмен "Оқтардың ұлдары" (1936). Уолдпен үнемі жұмыс істеген басқа авторлар – Сиг Герциг және Уоррен Дафф, олар екеуі де "Маған махаббат туралы ән айт" (1937) фильмінде болды.
Ричард Маколей
Уолд Ричард Маколейдің әңгімесі негізінде "Дайын, қабілетті және ынталы" (1937) фильмінде жұмыс істеді. Уолд, Маколей, Дафф және Герциг "Варсити шоу" (1937) фильмінде жұмыс істеді. Уолд "Евадан бері" (1937) фильмінде де жұмыс істеді. Уолд пен Маколей "Голливуд қонақ үйі" (1937); Валлее үшін "Гей-алдаушылар" (1938); "Айдың бағы" (1938); сәхненің табысты қойылымы негізінде "Бауыр рат" (1938); және Дик Пауэллмен бірге "Ұстау қиын" (1938) фильмдерінің сценарийлерін жазды. Уолд пен Герциг Пауэллмен бірге "Жолымен келе жатқандар" (1938) фильмінің авторларының бірі болды. Ол Маколеймен бірге Дальтон Трамбоның әңгімесінен "Кокомодан келген бала" (1939); Пауэлл үшін "Жаман, бірақ жақсы" (1939); және "Басыңнан төмен" (1939) фильмдерінде жұмыс істеді. Уолд пен Маколей көбінесе мюзиклдерде жұмыс істеген, бірақ олар Джеймс Кагни мен Хамфри Богарттың қатысуымен Роберт Россенмен бірге жазылған "Қызыл жиырма жылдар" (1939) гангстерлік фильмімен үлкен жетістікке жетті. Олар "Бауыр рат және сәби" (1939) (авторлық құқығы көрсетілмеген); "Ирландиялықтарға үш қуаныш" (1940), комедия; Кагни мен Энн Шериданмен бірге "Ыстық аймақ" (1940); "Ұшқыш періштелер" (1940); "Бауыр Орхидея" (1940); Джордж Рафт пен Богартпен бірге "Түнде жүретіндер" (1940); Кейси Робинсонмен бірге жазылған комедия "Миллион долларлық сәби" (1941); Лупиномен бірге Россенмен жұмыс жасап, "Тұманнан тыс" (1941); Рафт, Эдвард Г. Робинсон және Марлен Дитрихпен бірге "Адам күші" (1941) фильмдерінде жұмыс істеді.
Өндіруші
Уолд Марк Хеллингердің ұсынысымен продюсер болып тағайындалды. Оның алғашқы жұмысы "Navy Blues" (1941) болды, оны Маколеймен бірге жазған. Уолд Нэгулеско режиссерлік еткен, Кроуфордпен бірге "Барлығының ең жақсысы" (1959) фильмін жасады; Фабиан Фортеден киножұлдыз жасауға жасалған әрекет – "Hound Dog Man" (1959); Керр мен Грегори Пекпен бірге "Сүйікті адалсыз" (1959); Одетс жазып, режиссерлік еткен, Хейворттың басты рөлде ойнаған "Бірінші беттегі оқиға" (1959).
Соңғы фильмдер
Уолд "Сындар мен ғашықтар" (1960) фильмін түсіру үшін Англияда біраз уақыт өткізді. Голливудқа оралған соң, ол Мэрилин Монроның соңғы алдындағы фильмін – "Let's Make Love" (1960) фильмін, сондай-ақ "Пейтон Плейске қайту" (1961), Одетс жазған және Дунн режиссерлік еткен "Даладағы жабайы" (1961) атты Эльвис Пресли фильмін, Джеймс Стюарт пен Фабианның басты рөлдерде ойнаған "Мистер Хоббс демалыс алады" (1962) фильмін, Ритт үшін Ричард Беймермен бірге Хемингуэйдің "Жас жігіттің оқиғалары" (1962) және Вудвард пен Беймермен бірге "Стриптизер" (1963) фильмдерін жасады. Ол сонымен қатар 1957 және 1958 жылдардағы "Оскар" сыйлықтарының теледидарлық көрсетілімін екі рет ұйымдастырды. Уолд қайтыс болған кезде "Дұшпан ішінде", "Улисс" және "Жамайкадағы жел" шығармаларының бейімделуі жобаларымен айналысып жатқан еді. Ол ешқашан бәсекелі "Оскар" сыйлығын жеңіп алмаса да, 1949 жылы Ирвинг Г. Тальберг атындағы естелік сыйлыққа ие болды.
Неке
1941 жылы Рождество күні Уолд Констанс Эмили "Конни" Поланға (қызметтес аты Полан) үйленді; олардың екі ұлы болды. Ол Калифорниядағы әлеуметтік өмірге белсенді қатысушы және үй иесі болды, оның досы Одри Хепберн оның үйінде жиі кешкі ас кештеріне қатысты, тіпті күйеуі қайтыс болғаннан кейін де.
Өлім
Ол өмірінің соңғы бірнеше жылы ауырып жүрді. 50 жасында жүрек талмасынан Беверли-Хиллстегі (Калифорния) үйінде қайтыс болды.