Кіріспе

Оңтүстік Африка белсендісі (1953–1982)

Нил Аггет (6 қазан 1953 – 5 ақпан 1982) – кениялық және Оңтүстік Африкалық дәрігер және кәсіподақтарды ұйымдастырушы. Ол 70 күн бойы сотсыз ұсталғаннан кейін, апартеидтік Оңтүстік Африка полициясының қауіпсіздік бөлімінде қамауда қайтыс болды.

Өмір және мансап

Аггет Кенияның Наньюки қаласында, ағылшын тегінен шыққан ақ нәсілді отбасында дүниеге келді. Оның отбасы 1964 жылы Оңтүстік Африкаға көшіп, ол 1964 жылдан 1970 жылға дейін Грехамстаундағы Кингсвуд колледжінде (Оңтүстік Африка) білім алды. Кейін ол Кейптаун университетін бітіріп, 1976 жылы медицина ғылымдарының докторы атағын алды. Аггет апартеид тұсында бөлінген қара халыққа арналған ауруханаларда дәрігер болып жұмыс істеді, Umtata, Tembisa қалаларында және кейіннен Соуэтодағы Барагвана ауруханасында шұғыл жәрдем бөлімінде (Casualty) жұмыс істеп, қарапайым зулу тілінде сөйлеуді үйренді. Ол Трансваал азық-түлік және консерві өнеркәсібі жұмысшыларының кәсіподағының ақысыз ұйымдастырушысы болып тағайындалды. Батыс Кап провинциясының Беллвилл қаласындағы зауытында жұмысшыларды әділетсіз босатуға байланысты бойкот науқаны өршіген кезде, Исандодағы Fattis және Monis жұмысшыларын ұйымдастыруға көмектесті. Ол сәрсенбі және жұма күндері дәрігер болып жұмыс істеді, осылайша кәсіподақ жұмысын жалғастыра алды. 1981 жылдың тамызында Кейптаун маңындағы Ланга қаласында бұрын қарым-қатынасы шиеленіс күйінде болған кәсіподақтардың тарихи жиналысынан кейін, оған Трансваал ынтымақтастық комитетін құру тапсырылды.

Тұтқындалу және өлім

Аггеттің серіктесі доктор Элизабет Флойдпен бірге 1981 жылдың 27 қарашасында апартеидтік қауіпсіздік полициясы заңсыз ұстады. Оның 1982 жылдың 5 ақпанында 70 күн сотталмай ұстаудан кейін қайтыс болуы тұтқында өлген 51-ші жағдайды көрсетті. Ол 28 жаста болған. 1963 жылдан бері тұтқында өлген алғашқы ақ нәсілді адам ол еді. Апартеидтік Оңтүстік Африка қауіпсіздік полициясының мәлімдемесіне сәйкес, Аггет Джон Ворстер алаңындағы полиция бөлімшесінде өзін-өзі дарға асып өлтірген. 1982 жылдың 13 ақпанында Аггеттің жерлеу рәсіміне епископ Десмонд Туту да бар, шамамен 15 000 адам қатысты. Бұрын бөлініп келген кәсіподақтар жерлеуге екі күн бұрын бірлесіп жұмыстан бас тартуға шақырды, оған елдің түкпір-түкпірінен 90 000-ға жуық жұмысшы жауап берді. Аггет Йоханнесбургтегі Вестпарк зиратында жерленген.

Бірінші тергеу

Оның өліміне қатысты сот отырысы 44 күнге созылды. Апартеидке қарсы белсенді және аға заңгер Джордж Бизос басшылығындағы, Денис Кунидің көмекшісі болған Аггеттің адвокаттар тобы "ұқсас жағдайлар" бойынша дәлелдер келтіріп, "өз-өзіне қол жұмсауға итермелеу" деп мәлімдеді. Оңтүстік Африка сотында алғаш рет бұрынғы тұтқындар азаптауға байланысты куәлік берді. Аггет өліміне 14 сағат қалғанда, оған шабуыл жасалғанын, көзі байланғанын және электр тогы берілгенін жазбада көрсеткен. Бірақ судья Коцке Аггеттің өліміне апартеид полициясының қандай да бір әрекеті немесе немқұрайлылығы себеп болмады деп шешті. Өлгеннен кейін бес жыл өткен соң, 1987 жылғы Бес Бостандық Форумының конференциясында бірге тұтқында болған Фрэнк Чикейн Аггетті түрмеде тергеуден оралғанда қалай көргенін еске алды – оны күзетшілер көтеріп әкеп, жартылай сүйреп әкепті; Чикейн мұны Аггеттің сол кезде қаншалықты зардап шеккенін көрсететін белгі деп санады.

Екінші тергеу

Жоханнесбургтегі Жоғарғы Сот 2020 жылдың 20 қаңтарында, өзіне-өліміне қатысты тергеуді 38 жыл өткен соң қайта ашты. Аггеттің әпкесі Джилл Бергер Жоханнесбургтегі сотта ағасының азаптаулардың шегінен асып кеткенде өлтірілгенін айтты. 2022 жылдың 4 наурызында судья Моцамай Макуме Жоханнесбург Жоғарғы Сотында 1982 жылғы тергеудің қорытындыларын күштен шығарды. Бұрынғы Қауіпсіздік бөлімінің мүшелері мен бірге тұтқындалғандардың куәліктеріне және нақты дәлелдерге негізделген жан-жақты тергеуден кейін, сот доктор Нил Аггеттің өзін-өзі өлтірмегенін, ал 1982 жылдың 5 ақпанында таңертеңгі сағаттарда Апартеид Қауіпсіздік бөлімінің қызметкерлері өлтіргенін анықтады. Бұл Ұлттық Қызықтау Органға оның өліміне және одан кейін болған жасыруға жауапты Қауіпсіздік бөлімінің полиция қызметкерлерін соттауға мүмкіндік береді. Судья Макуме судья Котценің алғашқы тергеудегі қорытындыларын "ауыр қателік" деп, ал оның шешімдерін "өте әлсіз" деп сипаттады. 2022 жылдың 4 наурызындағы тергеу көрсеткендей, доктор Аггет асылып өлмеген, ал Жон Востер түрмесінде (Жоханнесбург) ұрылғаннан және күш қолданудан туындаған "Эжжау синдромынан" көз жұмған. Бұл туралы толық мәліметтер "Journal of Medicine and Public Health" журналында жарияланды, Chicago IL 60659, АҚШ.

Құрметтер мен мұра

Джонни Клегг Аггетке арналған құрметті "Asimbonanga (Mandela)" әніне Third World Child альбомында (1987) қосты. Клегг сондай-ақ Аггет үшін "Siyayilanda" әнін Scatterlings альбомында (1982) жазды. Джордж Бизос "Кімді кінәлау керек?" кітабында Аггеттің өлімі бойынша тергеуге арналған тарауды қамтиды: Оңтүстік Африкадағы әділет іздеуі. Дональд МакРэй Аггеттің қамауда қайтысы өзіне және отбасына қатты әсер еткенін "Біздің теріміз астында" атты естеліктерінде айтады. "Идеалисттің өлімі: Нил Аггетті іздеу" – Беверли Найдудың толық дереккөздік біографиясы, алғы сөзін Джордж Бизос SC жазған. Оңтүстік Африка медициналық қауымдастығы, Оңтүстік Африкадағы мемлекеттік және жеке сектор дәрігерлерінің кәсіби, мемлекеттік емес ұйымы, доктор Нил Аггеттің мұқтаждарға жасаған қажырлы еңбегін және одан кейін болған азаптауларын, оның нәтижесінде Жоханнесбургтегі Джон Ворстер түрмесінде қайтыс болуын ешқашан мойындаған жоқ. Родс университетіндегі Нил Аггет еңбек зерттеулер бөлімі (NALSU) Аггеттің құрметіне аталған.

Нил Аггет еске алу дәріс

Жыл сайынғы Нил Аггетті еске алу лекциясы Грэмстаун қаласындағы Кингсвуд колледжінде өткізіледі. Аггет 1964-1970 жылдары осы колледжде оқыған. Лекция Нил Аггет туралы естеліктерге арналған, сондай-ақ әділетсіздік ұғымына, әділетсіздіктің мәніне және қоғам ретінде біздің бұрынғыдан да көп әділетсіздікке тап болып жатқанымызға тоқталады. 2019 жылғы лекцияға арнайы қонақ ретінде доктор Амитабх Митра қатысып, мектепке Нил Аггеттің көмірмен салған суретін сыйға берді. Бұл сурет Аггеттің сирек кездесетін бейнелерінің бірі болып табылады және Кингсвуд колледжінің мұражайында қойылған.