Лакаванна өзені: тарихы, географиясы және экологиясы
Lackawanna River
Лакванна өзені – Пенсильвания штатындағы Сускеханна өзенінің саласы. Көмір өндірісімен танымал, Скрантон қаласы арқылы ағады. Бастауын Поконо тауларынан алады.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Лакаванна өзені – Солтүстік-шығыс Пенсильваниядағы Сусквеханна өзенінің 68 км-лік саласы. Ол солтүстік Поконо тауларының аймағы арқылы ағады, бұл аймақ бір кезде Америка Құрама Штаттарындағы антрацит көмірінің өндірілу орталығы болған. Өзен Пенсильвания штатының солтүстігіндегі Уэйн округінен басталып, Пенсильвания штатының шығысындағы Лузерн округіндегі Дюрея қаласында аяқталады. Өзеннің төменгі ағысы Скрантон қаласының қалалық аймақтарынан өтеді, ол 19-шы ғасырда өнеркәсіптік орталық ретінде оның жағалауларында өскен. Өзеннің атауы "екіге бөлінетін ағын" деген мағынаны білдіретін ленапи сөзінен шыққан. Өзен екі тармақтан – Батыс және Шығыс тармақтарынан бастау алады, олар Сусквеханна және Уэйн округтерінің шекарасында орналасқан. Әр тармақтың ұзындығы шамамен 19 км, олар оңтүстікке қарай ағып, бір-біріне жақын параллель бағытта жүріп, Юнион-Дейлдегі Стиллвотер көлінің суқоймасында қосылады. Бірлескен өзен оңтүстік-батысқа қарай Форст-Сити, Карбондейл, Мейфилд, Джермин, Арчбалд, Джессуп, Блейкли, Олифант, Диксон-Сити, Труп, Скрантон, Тейлор, Мусик, Олд Фордж және Дюрея қалаларынан өтеді. Скрантоннан оңтүстік-батысқа қарай 13 км жерде орналасқан Питтстон қаласының солтүстік шекарасында Сусквеханна өзеніне қосылады. Сусквеханна өзенінің бір бөлігі ретінде ол соңында Чесапик шығанағына құяды. 20-шы ғасырдың ортасына қарай өзеннің суайдыны шахталардан ағып шыққан сулардың салдарынан қатты ластанған. Аймақтағы өнеркәсіптің төмендеуі, сондай-ақ федералдық, мемлекеттік және жеке бастамалар судың сапасын жақсартуға көмектесті. Дегенмен, Лакаванна өзені Чесапик шығанағының ең ірі ластану көзі болып табылады. Өзеннің жоғарғы ағысы троут балықтарын аулауға танымал орын. 1997 жылы ол Американың мұралық өзені деп жарияланды.
The Lackawanna River is a 42 mile (68 km) tributary of the Susquehanna River in Northeastern Pennsylvania. It flows through a region of the northern Pocono Mountains that was once a center of anthracite coal mining in the United States. It starts in north Wayne County, Pennsylvania and ends in east Luzerne County, Pennsylvania in Duryea, Pennsylvania. The lower reaches of the river flow through the urban areas of Scranton, which grew around its banks in the 19th century as an industrial center. Its name comes from a Lenape word meaning "stream that forks". The river rises in two branches, the West and East branches, along the boundary between Susquehanna and Wayne counties. The branches, each about 12 mile (19 km) long, flow south, closely parallel to each other, and join at the Stillwater Lake reservoir in Union Dale. The combined river flows southwest past Forest City, Carbondale, Mayfield, Jermyn, Archbald, Jessup, Blakely, Olyphant, Dickson City, Throop, Scranton, Taylor, Moosic, Old Forge, and Duryea. It joins the Susquehanna River at the northern boundary of Pittston about 8 mile (13 km) west southwest of Scranton. As part of the Susquehanna River, it ultimately flows to Chesapeake Bay. By the mid 20th century, the river was severely polluted from mine drainages in its watershed. The decline of industry in the region, as well as federal, state, and private efforts, have improved the water quality. Still, the Lackawanna River is the largest point source of pollution in the Chesapeake Bay. The upper reaches of the river are a popular destination for fly fishing of trout. It was designated as an American Heritage River in 1997.
Курс
Лаккавана өзені Клиффорд қалашығындағы Стиллвотер көлінде Шығыс Лаккавана өзені мен Батыс Лаккавана өзенінің қосылған жерінен басталады. Ол терең аңғарда бірнеше шақырым бойы оңтүстік-оңтүстік-шығысқа қарай ағады, Пенсильванияның 171-ші бағдарламалық жолынан өтіп, Форест-Ситиден өтеді. Содан кейін өзен Уэйн округіне кіреді. Бұл жерде ол оңтүстікке қарай бір шақырымнан астам ағады, содан кейін оңтүстік-шығысқа қарай бірнеше ондық мильге бұрылады. Одан кейін ол оңтүстік-оңтүстік-батысқа қарай бірнеше шақырымға бұрылып, Лаккаванна округіндегі Вандлингке қарай иреленеді. Өзен Вандлинг арқылы Фелл қалашығына кірмес бұрын бірнеше ондық миль ғана ағады. Өзеннің батыс жағы қайтадан тік болады және өзен оңтүстік-оңтүстік-батысқа қарай біраз уақыт бойы иреленеді, содан кейін батысқа қарай бірнеше ондық мильге бұрылып, Симпсонға қарай, онда өзеннің аңғары қайтадан кеңейеді. Симпсонда оңтүстік-батысқа бұрылып, оң жағынан Вильсон сағасын қабылдамас бұрын Пенсильванияның 171-ші бағдарламалық жолынан өтеді. Вильсон сағасын қабылдағаннан кейін, Лаккавана өзені 171-ші Пенсильвания бағдарламалық жолының бойымен оңтүстік-батысқа қарай ағып, көп ұзамай Карбондейлге кіреді. Карбондейл арқылы бірнеше ондық миль бойы ағып өткеннен кейін, өзен оңтүстікке қарай бірнеше ондық мильге бұрылып, сол жағынан Ракет Брук саласын қабылдап, Пенсильванияның 106-шы бағдарламалық жолын және АҚШ-тың 6-шы бағдарламалық жолының тармағын кесіп өтеді. Содан кейін ол батысқа қарай оңтүстік-батысқа қарай бірнеше ондық мильге бұрылып, оң жағынан Фолл Брук саласын қабылдап, содан кейін оңтүстік-батысқа қарай бірнеше мильге бұрылады. Бұл бөлігінде өзен Карбондейл қалашығынан өтіп, Мейфилдке кіреді. Ақырында ол Джерминге кіреді, онда Пенсильванияның 107-ші бағдарламалық жолынан өтіп, оң жағынан Rush Brook саласын қабылдайды. Содан кейін өзен оңтүстікке қарай бірнеше шақырымға бұрылып, сол жағынан Айлсворт сағасын қабылдап, Арчбальдқа кіреді. Арчбальдта оңтүстікке қарай ағып, сол жағынан Уайт-Ок-Ран және Лорел-Ран салаларын қабылдайды. Соңғы салада бірнеше ондық миль төмен ағыста, ол Джессапқа кіріп, кенеттен батысқа бұрылады.
The Lackawanna River begins at the confluence of the East Branch Lackawanna River and the West Branch Lackawanna River in Stillwater Lake in Clifford Township, Susquehanna County. It flows south southeast for a few miles in a deep valley, crossing Pennsylvania Route 171 and passing through Forest City. The river then enters Clinton Township, Wayne County. Here, it flows south for more than a mile before turning southeast for several tenths of a mile. It then turns south southwest for a few miles, meandering into Vandling, in Lackawanna County. The river only flows through Vandling for a few tenths of a mile before entering Fell Township. The western side of its valley becomes steeper again and the river continues meandering south southwest for a while before turning west for several tenths of a mile and into Simpson, where its valley broadens again. In Simpson, it turns southwest and crosses Pennsylvania Route 171 again before receiving the tributary Wilson Creek from the right. After receiving the tributary Wilson Creek, the Lackawanna River continues flowing southwest alongside Pennsylvania Route 171 and soon enters Carbondale. After flowing for several tenths of a mile through Carbondale, the river turns south for a few tenths of a mile, receiving the tributary Racket Brook from the left and crossing Pennsylvania Route 106 and a spur of US Route 6. It then turns west southwest for several tenths of a mile and receives the tributary Fall Brook from the right before turning southwest for several miles. In this reach, the river passes through Carbondale Township and enters Mayfield. It eventually enters Jermyn, where it crosses Pennsylvania Route 107 and receives the tributary Rush Brook from the right. The river then turns south for a few miles, receiving the tributary Aylesworth Creek from the left and entering Archbald. In Archbald, it continues flowing south, receiving the tributaries White Oak Run and Laurel Run from the left. Several tenths of a mile downstream of the latter tributary, it enters Jessup and turns abruptly west.
Салалар
Лакаванна өзенінің 33 атаулы тікелей саласы және тағы 32 кіші саласы мен одан да кіші салалары бар. Лакаванна өзені жыл бойы ағып тұрады. Бірақ, ыстық ауа райында су деңгейі төмендейді.
The Lackawanna River has 33 named direct tributaries and another 32 sub tributaries and sub sub tributaries. The Lackawanna River has a perennial flow. Nevertheless, it experiences low flow conditions during warm weather.
География және геология
Лаккаванна өзенінің сағасына жақын жер теңіз деңгейінен 159 метр биіктікте. Өзеннің бастауы теңіз деңгейінен жоғары орналасқан. Лаккавана өзенінің бастауы Аппалачи тауларының мұздық жазықтарының физиографиялық аймағында жатыр. Алайда, Лаккавана аңғары таулы-долинды аймақтың ең солтүстік бөлігінде орналасқан. Өзен Көмір аймағының бір бөлігі арқылы ағып өтеді. Лаккавана аңғары Лаккавана/Вайоминг синклинінің құрамына кіреді, ол Аллегени маңындағы ірі синклин және суайдынының негізгі геологиялық ерекшелігі болып табылады. Синклин каноэ пішіндес, ұзындығы 113 км (70 миль), ені 8 км (5 миль). Екі жақтағы антиклиндердің жоталары эрозияға ұшыраған. Өзен сағасының жанында, Сусквехана аңғары 55 км (34 миль) ұзын Лаккавана/Вайоминг аңғарына кіретін жерде, Кэмпбеллз Ledge деп аталатын тік жарлық орналасқан. Жалпы, өзендегі таяз сулар мен терең сулар "сулы баспалдақ" құрайды. Терең сулар бірнеше жүз метрден бірнеше мың метрге дейін созылуы мүмкін, ал үлкендері көбінесе кең сулы далалармен байланысты. Рапидтер көбінесе Пантер-Блафф (Фелл қалашығында), Винсон ауданында (Арчбалд пен Джессапта), Клифф-стрит маңында (Скрантонда) және Мусик антиклинінде (Олд Форджде) кездеседі. Лаккавана өзенінің суайдынының үлкен бөлігі, оның ішінде Мусик тауларындағы жоғарғы ағысы, Батыс тауы және Солтүстік Поконо платосы негізінен орманды. Алайда, Питтстоннан Карбондейлге дейін өзен аңғарында қалалық және қала маңындағы кең аумақтар орналасқан, ал кейбір қалалық кеңею өзеннен таудың жоталарына дейін жетеді. Суайдынының осы бөлігіндегі дамыған аумақтар арасында тасталған кен орындары жатыр. Мұндай жерлерде кемінде төбелер, төбелер, шламды бассейндер, өсімдіксіз топырақ және бұзылған су жолдары бар. Суайдынындағы орманды жерлердің негізгі иелерінің бірі - Пенсильвания Орман шаруашылығы бюросы, ол Лаккавана мемлекеттік орманына ие, ол Лаккавана және Лехай өзендерінің суайдындары арасындағы шекарада орналасқан. Пенсильвания Аң аулау комиссиясы да суайдынында бірнеше мың акрдан астам Пенсильвания мемлекеттік аң аулау жерлеріне ие. Сонымен қатар, су бассейнінде 500-ден астам ылғалды жерлер бар және тағы біреуі тарихи түрде болған. Өзеннің барлық кішігірім салалары Батыс тауларындағы немесе Мусик тауларындағы ылғалды жерлерде басталады. Жағалаудағы ылғалды жерлер өзеннің төменгі ағысында кездеседі, ал Дурьеа батпағы деп аталатын нысан өзен сағасындағы бұрынғы тау-кен орларында орналасқан. Жабайы форель өзенде бастауынан ағыстың төменгі жағына қарай Лаккавана округі/Лузерн округі шекарасына дейін, 57 км (35,60 миль) қашықтықта көбейеді. Өзеннің бес бөлігін Пенсильвания Балық және қайық комиссиясы қоңыр форель үшін А класы жабайы форель сулары деп белгіледі. Бөлімдер бір-біріне іргелес орналасқан және жоғары Карбондейл қала сызығынан төменгі ағыста Грин Ридж көшесіне дейін, 28 км (17,4 миль) қашықтықта орналасқан. Өзенде бұршақ және қоңыр бұршақ та мекендейді, бірақ тек біріншісі ғана жергілікті. Өзенде форель, кіші ауызды басс, күнбалық, карп, сорттар, краппи, дартер және дакелер де байқалды. Балық шаруашылығы 150 жыл бойы антрацит өндірумен жойылып кетті, бірақ 1970 жылдан бері қалпына келді. Лаккавана өзені тарихи тұрғыдан "өте дамыған" бұлақ форелі балықшылығы болды. 1820 жылдарға дейін Сусквехана өзенінде бөгет салу анадромалық балықтардың кіруін тоқтатқанға дейін өзенде көлеңкелер болған болуы мүмкін. Өзен 1900 жылдардың басында форель балық шаруашылығы ретінде жұмыс істей алатынына дәлел бар, бірақ сол кезде тіршілік ортасы елеулі түрде құлдырап кеткен. Қалпына келтіру 1960 және 1970 жылдары көмір өндіру өндірісі аяқталғаннан кейін басталды және жергілікті топтар мен балықшылар клубтарының күш-жігеріне байланысты 1980 және 1990 жылдары жалғасты. Лаккавана өзенінің суайдынында су құстарының бірнеше түрі кең таралған. Қаптамалардың ең көп тараған түрлері - қара қаптама, шұбар қаптама және ағаш қаптамасы. Су айдынында кездесетін басқа құстар: белдікті балықшы, үлкен көк құс, жасыл арқалы құс. Бұл аймақта аң аулайтын құстар бар. Су айдынында сап-сары саламандралар мен жасыл бақалар сияқты қосмекенділер, сондай-ақ құйрықты жыландар мен қыран тәрізділер мекендейді. Лаккавана өзенінің суайдынында басқа да түрлі фауна, соның ішінде бірқатар аңдар мекендейді. Көп таралған сүтқоректілерге бобёр, қара аю, түлкі, мысық, мускус, еншілес құс, ақ құйрықты бұғы жатады. Өзенде кейде бірнеше өзен сусарлары байқалады. Лаккавана өзенінің көп бөлігінде сау және әртүрлі макрооргандықтар популяциясы бар.
The elevation near the mouth of the Lackawanna River is 522 feet (159 m) above sea level. The elevation of the river's source is between above sea level. The headwaters of the Lackawanna River are in the glaciated plateau physiographic province of the Appalachian Mountains. However, the Lackawanna Valley is in the northernmost part of the ridge and valley physiographic province. The river also flows through a portion of the Coal Region. The Lackawanna Valley is part of the Lackawanna/Wyoming Syncline, which is a large syncline in the Allegheny Front and is the main geological feature of the watershed. The syncline is canoe shaped, with a length of 70 mile (113 km) and a width of 5 mile (8 km). The crests of the anticlines on both sides have been eroded away. An escarpment known as Campbells Ledge is located near the river's mouth, where the Susquehanna Valley enters the 55 mile long Lackawanna/Wyoming Valley. In general, riffles and pools on the river form a "watery stairway". The pools can be as short as a few hundred feet or as long as several thousand feet, with larger ones mainly correlating to broad floodplains. Rapids mainly occur in reaches such as Panther Bluff (in Fell Township), the Winson area (in Archbald and Jessup), near Cliff Street (in Scranton), and at the Moosic anticline (in Old Forge). Large parts of the Lackawanna River watershed, including its upper reaches in the Moosic Mountains, West Mountain, and the North Pocono Plateau, are largely forested. However, large areas of urban and suburban development occur in the river's valley from Pittston to Carbondale, with some urban sprawl reaching as far as halfway from the river to the ridge tops. Abandoned mining land lies between many of the developed areas in this part of the watershed. Such land contains at least of culm banks, overburden piles, silt basins, non vegetated soil, and degraded waterways. One of the main owners of forested land in the watershed is the Pennsylvania Bureau of Forestry, which owns the Lackawanna State Forest that straddles the border between the Lackawanna River and Lehigh River watersheds. The Pennsylvania Game Commission also owns more than several thousand acres of Pennsylvania State Game Lands in the watershed. Additionally, there are more than of wetlands in the watershed and another historically existed. All of the minor tributaries of the river begin in wetlands in the West Mountains or the Moosic Mountains. Riparian wetlands occur along the lower reaches of the river and a feature known as the Duryea Swamp is located in former mining pits at the river's mouth. Wild trout naturally reproduce in the river from its headwaters downstream to the Lackawanna County/Luzerne County line, a distance of 35.60 mile (57 km). Five sections of the river are designated by the Pennsylvania Fish and Boat Commission as Class A Wild Trout Waters for brown trout. The sections are adjacent to each other and run from the upper Carbondale city line downstream to Green Ridge Street, a distance of 17.4 mile (28 km). Both brook trout and brown trout inhabit the river, but only the former are native. In addition to trout, smallmouth bass, sunfish, carp, suckers, crappies, darters, and dace have been observed in the river. The fishery was nearly destroyed by 150 years of anthracite mining, but has recovered since the 1970s. The Lackawanna River was historically a "vibrant" brook trout fishery. Shad may have also occurred in the river until the 1820s, when dam construction on the Susquehanna River closed off access by anadromous fish. There is anecdotal evidence that the river was able to function as a trout fishery in the early 1900s, though the habitat had experienced significant degradation by then. Recovery began in the once the coal mining industry had ended in the 1960s and 1970s, and continued into the 1980s and 1990s due to the efforts of local groups and fishing clubs. A number of waterfowl species are common in the watershed of the Lackawanna River. The most common duck species are black ducks, mallard ducks, and wood ducks. Other birds in the watershed include belted kingfishers, great blue herons, and green backed herons. Birds of prey that have been observed in the area include ospreys, barred owls, coopers hawk, red tailed hawk, and sharp skinned hawk. Amphibians such as spotted salamanders and green frogs inhabit the watershed, as do reptiles such as rattlesnakes and snapping turtles. Various other fauna, including a number of game animals, inhabit the Lackawanna River watershed. Common mammals include beavers, black bears, foxes, minks, muskrats, raccoons, and white tailed deer. A few river otters are occasionally observed in the river. Substantial reaches of the Lackawanna River have a healthy and diverse macroinvertebrate population.
Өсімдіктер
Лаккаванна өзенінің суайдынының жоғарғы ағысында жаңадан өсіп келе жатқан орман және орманды батпақтар кездеседі. Тіпті қалалық аймақтарда да өзен мен оның көптеген ірі салаларында кең жағалау қорғау аймақтары бар. Дегенмен, Скрантоннан төмен ағыста жағалау қорғау аймағы азайған. Суайдында жоғары деңгейде биологиялық әртүрлілікке ие, аралас орман өседі. Оңтүстікте емен мен қаштан ағаштары, ал солтүстікте – шаған, күл және жаңғақ ағаштары таралған. Бірақ суайдынындағы биіктік пен топырақ жағдайлары арктикалық және сорлы аймаққа тән бірнеше түрлердің өсуіне мүмкіндік береді. Аппалачи шөлейттері Моосик тауларында және Батыс тауларында кездеседі, онда бұталы емен мен қарағайдан бастап, саздар мен лишайниктерге дейін өсімдік қауымдастықтары ауысады. Тамарак, қара қарағай және қағаз қайың сияқты сорлы аймаққа тән өсімдіктер суайдынының жоғарғы ағысындағы, сондай-ақ Роринг Брук және Спринг Брук суайдындарындағы батпақтарда өседі. Сондай-ақ, осы батпақтарда құмыра гүлдері, айгөлек, рододендрон, жусан, тау лавролі және былғары жапырақты өсімдіктер де кездеседі. Лаккаванна өзенінің суайдынындағы орманның барлық дерлік бөлігі екінші немесе үшінші буын орман болып табылады. 2000 жылдардың басында өзеннің жағалау қорғау аймағының 88 пайызы сақталған немесе қалпына келіп жатыр. Жағалау қорғау аймағы жоқ учаскелер көбінесе Диксон Сити, Дюрия, Мейфилд және солтүстік Скрантон қалаларындағы су тасқынына қарсы бөгеттерде орналасқан. Арчбалд, Карбондейл, Олифант және Скрантон қалаларындағы жерлердің иелігіне заңсыз ену, көмір қоқыс орындары және тарихи ғимараттар да өзеннің жағалау қорғау аймағына зиян келтіреді.
Successional forest cover and forested wetlands occur in the upper reaches of the Lackawanna River watershed. Even in more urban parts, the river and many of its major tributaries have substantial riparian buffers. However, the riparian buffer is less substantial below Scranton. The watershed contains a temperate mixed forest with a high level of biodiversity. In the south, there are oak and chestnut trees, while in the north, the forests contain maple, ash, and hickory. However, the elevations and soils in the watershed also allow several arctic and boreal species to grow in the watershed. Appalachian heath barrens occur on the Moosic Mountains and West Mountains, with communities of scrub oak and pitch pine give way to sedges and lichens. Boreal plants such as tamarack, black spruce, and paper birch inhabit wetlands in the watershed's upper reaches, as well as wetlands in the watersheds of Roaring Brook and Spring Brook. Pitcher plants, lady's slipper, rhododendron, huckleberry, mountain laurel, and leatherleaf also occur in these wetlands. Virtually all of the forests in the Lackawanna River watershed are second growth forests or third growth forests. As of the early 2000s, 88 percent of the river's riparian buffer is intact or recovering. The stretches that lack any riparian buffering are most commonly on flood control levees in Dickson City, Duryea, Mayfield, and north Scranton. Property encroachments, coal dumps, and historic buildings in Archbald, Carbondale, Olyphant, and Scranton also detract from the river's riparian buffer.
Демалыс
Лаккаванна өзенінің су алабында көптеген демалыс орындары бар. Оларға мемлекеттік парктер, мемлекеттік аң ауру жерлері, округтік және қалалық парктер, гольф алаңдары, Монтаж тауы және тағы басқалары кіреді. 1980 жылдардан бері Лаккаванна өзені белгілі бір "тамаша А класты суық сулы балық шаруашылығы" ретінде дамыды. Өзен сонымен қатар жеңіл балық аулауға арналған орын. Блэкли Корнерстен Уайт Оак Ранға дейін трофейлік форельге қатысты ережелер бар, шектеулі жағдайларды қоспағанда, тірі жемге тыйым салынған. Шамамен 62 км (38.4 миль) Лаккаванна өзені қар еріген кезде және қатты жаңбырдан кейін үш-жеті күн ішінде каноэмен жүзуге қолайлы. Арчбальдтағы АҚШ Геологиялық қызметінің өлшегіші 1 метрден (2.5 футтан) жоғары көрсеткенде, әдетте жүзуге болады, бірақ өлшегіш 1 метрден (4 футтан) жоғары болғанда жүзу қиынға соғады. Дегенмен, тіпті жазда, өлшегіш көбінесе төмен болғанда да, Диксон Сити мен Скрантон қалаларындағы кейбір телімдерде жүзуге болады. Стиллуотер көлінен Карбондейлге дейінгі өзеннің қиындық деңгейі 1-ден 3-ке дейін ауыспалы. Карбондейлден өзен сағасына дейін қиындық деңгейі көбінесе 1-ге тең, бірақ Мусиктегі күрделі жартасты жүйемен құрылған 4-сыныпты ағыс бар. Эдвард Гертлердің "Кейстоун каноэинг" кітабында Карбондейлден жоғарыдағы пейзаж "жақсыдан нашарға" дейін сипатталған. Карбондейлден төмендегі пейзаж "қанағаттанарлықтан нашарға" дейін бағаланған. Алайда, Гертлер бұл аймақты "көптеген адамдардың жағымсыздықпен байланыстыратын жер, үлкен әріппен U" деп сипаттады. Кейбір ірі салалы өзендер де маусымдық түрде каноэмен немесе каякпен жүзуге қолайлы. Лаккаванна өзеніндегі каноэ марафоны 1973 жылдан бері жыл сайын өткізіліп келеді. Бұл марафон бастапқыда Лузерн-Лаккаванна қоршаған орта кеңесі және Jaycees ұйымдарымен ұйымдастырылған, бірақ 1988 жылы Лакаванна өзені дәлізі қауымдастығы осы рөлді өз мойнына алды. Жарыс бір рет су тасқыны салдарынан кейінге жылдырылды және бір рет құрғақшылық салдарынан тоқтатылды. Лаккаванна өзенінің су алабындағы жерді жеке Theta Corporation-ға сату қандай да бір дауларды тудырды. Сату нәтижесінде бұрын аң аулауға пайдаланылған жерлерге қол жеткізу шектелді. Алайда, 2001 жылы Theta Corporation және Пенсильвания Балық және қайық комиссиясы аталған жерлерде аң аулауға рұқсат беру үшін ынтымақтастық туралы мәлімдеді. Сол кезде Theta Corporation су алабындағы жерлерге ие болды, соның ішінде Спринг Брук және Роринг Брук салалы су алабындағы кең аумақтарға.
There are numerous recreational facilities in the Lackawanna River watershed. These include state parks, state game lands, county and municipal parks, golf courses, Montage Mountain, and others. Since the 1980s, the Lackawanna River has developed into a well known "outstanding Class A coldwater fishery". The river is also a fly fishing destination. It has Trophy Trout regulations from Blakely Corners to White Oak Run, forbidding live bait except in limited circumstances. About 38.4 mile (62 km) of the Lackawanna River are navigable by canoe during snowmelt and within three to seven days of hard rain. It is typically navigable when the United States Geological Survey gauge at Archbald reads over 2.5 feet (1 m), though navigation becomes difficult when the gauge height is over 4 feet (1 m). However, even in the summer, when the gauge height is often , a few pool reaches in Dickson City and Scranton are still navigable. The difficulty rating of the river from Stillwater Lake to Carbondale ranges from 1 to 3. From Carbondale to the river's mouth, the difficulty rating is mostly 1, but there is one class 4 rapid formed by a complex ledge system at Moosic. The scenery above Carbondale is described as "good to poor" in Edward Gertler's book Keystone Canoeing. The scenery below Carbondale is "fair to poor". However, Gertler also described the area as "a place that most of us associate with ugliness, with a capital U". A few of the larger tributaries are also seasonally navigable by canoe or kayak. The Lackawanna River Canoe a thon has been conducted on the Lackawanna River annually since 1973. It was originally hosted by the Luzerne–Lackawanna Environmental Council and the Jaycees, but the Lackawanna River Corridor Association took over the role in 1988. The race was postponed once due to flooding and cancelled once due to drought. A land sale of land in the Lackawanna River watershed to the private Theta Corporation generated some controversy. The sale caused many previously use hunting lands to become restricted. However, the Theta Corporation and the Pennsylvania Fish and Boat Commission announced a cooperation to permit hunting on the lands was announced in 2001. At that point, the Theta Corporation owned of land in the watershed, including large tracts in the Spring Brook and Roaring Brook sub watersheds.