Кіріспе

Сватара сағасы (жергілікті атауы – Свати) – АҚШ-тың шығыс-орталық Пенсильвания штатындағы Сусквехана өзенінің 72 миль (116 км) ұзындығындағы саласы. Ол Аппалачи тауларындағы Шюилкилл округінің орталық бөлігінде басталып, Солтүстік-батыс Либан округі арқылы өтіп, Дауфин округіндегі Миддлтаун қаласында Сусквеханна өзеніне құяды. "Сватара" атауының Сусквеханнок тайпасының тіліндегі "Swahadowry" немесе "Schaha dawa" сөзінен шыққандығы айтылады, ол "құрттарды жейтін жер" деген мағынаны білдіреді. Көне американдықтар Сусквеханна және оның салаларында құрттарды ұстауды жеңілдету үшін V пішіндес тас тосқауылдардан – құрттарды шоғырландырып ұстауға арналған ондаған бөгеттер салды.

География

Сватара өзені Аппалачи тауларында, Шюилкилл округінің орталығында, Шарп тау жотасының солтүстігіндегі Брод тауында, Майнерсвиллден шамамен 8 километр (5 миль) батысқа қарай басталады. Ол қисық өзен арнасымен оңтүстік-батысқа қарай ағып, Тремонттың оңтүстігінен өтеді, содан кейін Шарп тауы мен Екінші таудың жоталарын кесіп оңтүстікке қарай созылады. Ол Сватара мемлекеттік паркі арқылы өтеді, содан кейін оңтүстікке бұрылып, Либанонның солтүстік-батысындағы Көк тау жотасындағы Сватара шатқалынан өтеді. Жотадан шыққаннан кейін өзен оңтүстік-батысқа қарай, Хершидің солтүстігінен, Хэммельстауннан өтіп, Миддлтаундағы Роялтон қаласында Сусквеханна өзеніне құяды. Ол Пальмирадан солтүстікке қарай 5 километр (3 миль) жерде Квиттапахилла өзенін алады.

Тарих

Крек Солтүстік Американың отарлау дәуірінде 19 ғасырдың соңына дейін маңызды көлік арнасы болды. Пенсильвания колониясының негізін қалаушы Уильям Пенн 1690 жылы алғаш рет Пенсильванияның оңтүстік-шығысындағы Сускехана және Делавэр аңғарларын байланыстыратын канал салуды ұсынды. 1762 және 1770 жылдар аралығында Дэвид Риттенхаус пен Уильям Смит каналдың бағытын зерттегенге дейін шамамен бір ғасыр өтті. Бұл – Америка Құрама Штаттарында зерттелген алғашқы канал. 1791 жылы Жоғарғы Сускехана аңғарында антрацит табылғаннан кейін Пенсильванияның Бас Ассамблеясы жобаны жүзеге асыру үшін екі компанияны: Скуилкилл және Сускехана навигациялық компаниясын және Делавэр және Скуилкилл навигациялық компаниясын бекітті. 1792 жылы бастапқы құрылыс кезінде Филадельфия Балтимор (Мэриленд штаты) қаласымен кемежай ретінде басымдыққа ие болу үшін күшті бәсекелестікке түсті. Филадельфия бизнесмендері каналды қолдады, оның мақсаты – Сускехана өзенінің төменгі ағысынан Чесапик шығанағына, оның табиғи бағытына айналатын тауар ағынын өзгерту. Скуилкилл және Сускехана навигациялық компаниясының жобасы қаржы жетіспеушілігінен сәтсіз аяқталса да, жоба қайта басталып, ақырында оны жалғастырған компания – Юнион каналы 1828 жылы аяқталды. 1792 жылы Скуилкилл және Сускехана навигациялық компаниясының каналының батыстан шығысқа қарайғы бағыты Миддлтауннан Сватара сағасын Квиттапахилла сағасына дейін, содан кейін Либан және Майерстаун қалаларынан өзеннің бастауына дейін жалғасты. Одан кейін ол Талпехокен өзенінің бастауындағы Кларкс-Ранға дейін құрлық арқылы өтіп, Талпехокен өзенін төмен ағысқа қарай Скуилкилл өзеніндегі Рединг қаласына дейін жалғастырды. Бұл жолмен Скуилкилл өзенінен төмен Делавэр өзеніне, Филадельфияға дейін жүру жоспарланған. Юнион каналының бағыты Сватара сағасына дейін сол бағытты ұстанды және сағадан Юнион су шаруашылығына дейін жалғасты. Одан кейін канал Кларкс-Раннан басталып, 222 метрлік туннель арқылы Либанға дейін жетті. Юнион су шаруашылығының үстіндегі таулардың жоғарғы ағысы негізгі каналға сумен жабдықтау арнасын қамтамасыз етті, сондай-ақ таулардан Филадельфияға антрацит тасымалдау арнасын ұсынды. 2011 жылдың 8 қыркүйегінде Хёрши маңындағы ағыстың деңгейі рекордтық 26,8 футқа (8 метрге) жетті, себебі тропикалық «Ли» даулы және «Ирен» даулының қалдықтарынан кейін қатты жаңбыр жауды. Бұл 1975 жылдан бері өлшемдер басталысынан бергі ең жоғары көрсеткіш. Ағыстың жоғары жағындағы Харперс Таверн бақылау станциясында 24,6 фут (7 метр) тіркелді, бұл 1889 жылдан бергі ең қатты су тасқыны болды. Су тасқыны салдарынан Пенсильвания штатының орталық айманында мыңдаған адамдар үйлерінен эвакуацияланды және кем дегенде бір адам қаза тапты. Бірнеше жабық көпірлер бір кезде Сватара сағасын кесіп өтті, соның ішінде 1862 жылы Хэммельстаун маңында салынған скрипкашының шынтағына ұқсас жабық көпір және 1870 жылы Миддлтаун маңында салынған Клифтон жабық көпірі, екеуі де 1972 жылы «Агнес» даулынан қирады. Құмды жағажайдағы жабық көпір 1966 жылы өртке түсті.

Демалыс

Бүгінде Сватара өзені ұлттық және штаттық су жолдары жүйесінің бір бөлігі болып табылады, Сускехана өзені мен Капитан Джон Смит су жолдарына қосылатын 60 мильдік (97 км) учаскеде каноэ және каякпен ашық ауада демалуға мүмкіндік береді.

Ауыз су

Үш су компаниясы – "Suez Water Pennsylvania", "American Water" және "Lebanon Water Authority" – Сутара су алабының жүздеген мың тұрғынына ішуге жарамды су тартады.