Уильям Уорт Белькнэп: АҚШ-тың 30-шы соғыс хатшысы

Уильям Белькнэп – 30-шы АҚШ Әскери министрі, Грант президенттігі кезінде қызмет еткен. Сыбайлас жемқорлыққа қатысы үшін импичментке ұшырады, бірақ соттан босатылды.

18 мин оқу

100%

Дереккөз: William W. Belknap — Wikipedia

Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.

Мазмұны

Кіріспе

30-шы АҚШ Соғыс хатшысы (1829–1890), оның әкесі – бірнеше соғыстағы АҚШ Армиясының қатысушысы.

Уильям Уорт Белкнап (22 қыркүйек 1829 – 12 қазан 1890) – заңгер, Одақ армиясының офицері, Айова штатының әкімшісі және 30-шы АҚШ Соғыс хатшысы, президент Улисс С. Гранттың кезінде қызмет еткен. Белкнап 1876 жылғы 2 наурызда саудагерлік орынға қатысқандығы үшін импичментке тартылды, бірақ Сенат оны ақтады. Белкнап – АҚШ тарихында импичментке ұшыраған алғашқы кабинет хатшысы. Нью-Йорк тумасы, Белкнап 1848 жылы Нью-Джерси колледжін (қазіргі Принстон университеті), бітірді, Джорджтаундағы адвокатпен заңды оқыды және 1851 жылы адвокаттық емтиханды тапсырды. Ол Айоваға көшіп, Ральф П. Лоумен серіктестікте заңгерлікпен айналысты. Белкнап демократ ретінде саясатқа қатысып, Айова штатының Өкілдер палатасында бір мерзім қызмет етті. 1861 жылы Американдық Азамат соғысы басталғанда Белкнап Одақ армиясына қосылды. Ұзын бойлы, денелі адам болған Белкнап – Одақ армиясының туа біткен көшбасшысы және жаңа сарбаздарды жинаушы еді. Айованың Ішкі гвардиясының қатысушысы, капитан шеніне жеткен ол 15-ші Айова ерікті жаяу әскерінің майоры болып тағайындалды. Ол Шилода жараланған және Коринтте болған көптеген шайқастарға қатысты. Ол полк, бригада, дивизия және корпус командирі болып қызмет етті, сондай-ақ жоғары деңгейдегі штаб лауазымдарында болды. Соғыс аяқталған кезде Белкнап бригадир-генерал шеніне көтеріліп, еріктілердің генерал-майоры шеніне тағайындалды. Армиядағы тұрақты қызметтен бас тарғаннан кейін, президент Эндрю Джонсон оны Айова штатының Ішкі кірістерді жинаушысы етіп тағайындады, ол төрт жыл бойы үлкен жетістіктерге қол жеткізді. 1869 жылы президент Улисс С. Грант Белкнапты Соғыс хатшысы етіп тағайындады. Қызмет еткен кезеңінде Белкнап АҚШ-тың жүз жылдығына арналған толық жинақ құру мақсатымен барлық бұрынғы хатшылардың портреттерін тапсыруды бұйырды. 1871 жылы Белкнап Францияға қару-жарақ пен оқ-дәрі сатуға тікелей қатысқандығы үшін Конгресс тарапынан тергеуге алынды, осы кезде АҚШ Франко-пруссия соғысы кезінде ресми түрде бейтарап болды. Сол жылы Белкнап Чикагодағы апатты өрттен зардап шеккендерге көмек көрсетуді ұйымдастырды. Қайта құру дәуірінде Белкнаптың Соғыс департаменті мен АҚШ әскері президент Улисс С. Грант пен АҚШ Бас прокуроры кеңсесінің бақылауымен бұрынғы Конфедерацияны басып алып, үкімет пен экономикада өзгерістер енгізуге тырысты, сонымен қатар босатылған құлдарды күшейе берген зорлық-зомбылықтан қорғады. Белкнап Гранттың көптеген демократтар қарсы болған Қайта құру саясатын қолдады. 1875 жылы Грант, Белкнап және Грант әкімшілігінің басқа мүшелері алтынның табылуынан кейін Black Hills-тен әскерлерді алып тастауға жасырын келісім жасасты. АҚШ Лакота тайпасымен жасалған келісім бойынша бұл аймақты ақ қоныстандырушылардан қорғады. Әскерлердің шығарылуы ақ қоныстандырушылардың алтынға асығуына әкелді, ал Лакота тайпасы өздерінің қасиетті жерлерін сатудан бас тартқаннан кейін АҚШ де-факто иелікке ие болды. 1876 жылы Форт-Силлдегі сауда орынындағы жанжал Белкнаптың кенеттен отставкаға кетуіне, демократтар бақылауындағы Өкілдер палатасы тарапынан импичментке тартылуына және Сенатта сотталуына әкелді. Сенаторлардың көпшілігі оны кінәлі деп тауып дауыс бергенімен, қажетті үштен екісі жетпеді, нәтижесінде Белкнап ақталды. Артур МакАртур аға судья Белкнаптың Вашингтондағы федералдық сот процесін тоқтатты. Белкнап Вашингтонда заңгерлік тәжірибесін жалғастырды, ол Айовадағы Азамат соғысының ардагерлері арасында танымал болды және 1890 жылы жүрек талмасынан қайтыс болғанға дейін белсенді өмір сүрді. Бір тарихшы Белкнапты ізгілік пен кемшіліктері бар, талантты заңгер, әкімші және әскери офицер ретінде сипаттады, бірақ оның жеке сыбайлас жемқорлығы оның жақсы қасиеттерін басып тастады. Тарихшылар Белкнаптың Азамат соғысындағы батырлық қызметін ұмытып кеткен.

William Worth Belknap (September 22, 1829 – October 12, 1890) was a lawyer, Union Army officer, government administrator in Iowa, and the 30th United States Secretary of War, serving under President Ulysses S. Grant. Belknap was impeached on March 2, 1876, for his role in the trader post scandal but was acquitted by the Senate. Belknap was the first cabinet secretary in U. S. history to be impeached. A native of New York, Belknap graduated from the College of New Jersey, now Princeton University, in 1848, studied law with a Georgetown attorney, and passed the bar in 1851. He moved to Iowa, where he practiced law in partnership with Ralph P. Lowe. Belknap entered politics as a Democrat and served one term in the Iowa House of Representatives. When the American Civil War broke out in 1861, Belknap joined the Union Army. A tall burly man, Belknap was a natural Union Army leader and recruiter. A veteran of the Iowa Home Guard who had attained the rank of captain, he was commissioned as a major in the 15th Iowa Volunteer Infantry. He took part in numerous engagements, including Shiloh, where he was wounded, and Corinth. He served as a regimental, brigade, division, and corps commander, and served in high level staff positions. By the end of the war, Belknap had been promoted to brigadier general and received a brevet promotion to major general of volunteers. After declining a regular Army commission, Belknap was appointed Iowa's Collector of Internal Revenue by President Andrew Johnson; he served with distinction for four years. In 1869, President Ulysses S. Grant appointed Belknap as Secretary of War. During his tenure, Belknap ordered portraits of all the previous Secretaries, intending to create a complete collection in honor of the United States Centennial. In 1871, Belknap was investigated by Congress, after he was directly involved in the sale of arms and munitions to France, while the United States was ostensibly neutral during the Franco Prussian War. The same year, Belknap had arranged aid for victims of the catastrophic Chicago Fire. During the Reconstruction Era, Belknap's War Department and the U. S. military worked under the supervision of President Ulysses S. Grant and the United States Attorney General's office to occupy the former Confederacy and attempt to implement changes in government and the economy, while protecting freedmen from an increasingly violent insurgency. Belknap supported Grant's Reconstruction policy, which most Democrats opposed. In 1875, Grant, Belknap, and other members of Grant's administration secretly agreed to remove troops from the Black Hills after gold was discovered. The US had protected the area from white settlers as part of a US treaty with the Lakota. The withdrawal of troops allowed a gold rush of white settlers to take place, and the US took de facto possession after the Lakota refused to sell their sacred lands. In 1876, the trader post scandal at Fort Sill led to Belknap's sudden resignation, impeachment by the Democratic controlled House, and trial by the Senate. While a majority of senators voted to convict, they lacked the two thirds required, and Belknap was acquitted. Judge Arthur MacArthur Sr. dismissed Belknap's Washington D. C. federal trial. Belknap resumed practicing law in Washington; he continued to be popular among Iowa Civil War veterans and was active until he died of a heart attack in 1890. One historian described Belknap as a man of both virtues and flaws, a talented lawyer, administrator, and military officer, but whose personal corruption overshadowed his positive qualities. Historians have largely forgotten Belknap's heroic Union Civil War service.

Ерте өмір және мансап

Уильям Уорт Белкнап 1829 жылдың 22 қыркүйегінде Нью-Йорк штатының Ньюбург қаласында, әскери қызметкер Уильям Г. Белкнап пен Энн Кларк Белкнаптың ұлы болып дүниеге келді. Белкнаптың әкесі 1812 жылғы соғыста, Флорида соғысында және Америка-Мексика соғысында көзге түсіп шайқасқан. Белкнап Ньюбургтегі жергілікті мектептерде оқыды және 1848 жылы Принстон қаласындағы Нью-Джерси колледжін бітірді. Белкнап Айова штатының демократтық партиясының болашағы зор көшбасшысы деп есептелді. Белкнап сондай-ақ Айова штатының қарулы жасағының жергілікті ротасына, Киокук қалалық мылтықшыларына қосылды және капитан шеніне жетті.

Неке және отбасы

1854 жылы Белкнап Кора Леройға үйленді, ол 1862 жылы қайтыс болды. Олардың бір баласы болды – Хью Р. Белкнап, ол Иллинойс штатынан АҚШ өкілі болып қызмет етті. Белкнап 1869 жылдың қаңтарында Кентуккиден Карита С. Томлинсонға үйленді; Элис Белкнап Вашингтон қоғамындағы ең ізделіс сұлулардың бірі саналды. 1897 жылы ол Вашингтондағы Бельгия елшілігінің атташесі Пол Мэйге күйеуге шығуға келісіп, иудаизм дініне көшкені хабарланды. Бірақ келесі жылы олардың никесі бұзылып, 1898 жылдың маусым айында Элис Белкнап Филадельфиялық Уильям Баркли Генриге тұрмысқа шықты.

Америка Азаматтық соғысы

Америкадағы Азамат соғысы басталғанда, Белкнап соғысқа жауапкер демократ ретінде Одаққа адал болды. Ол алғашқы шайқасын Афина шайқасында Айова үй күзетінің Киокук Сити Рифлиз ротасының капитаны ретінде өткізді. 1861 жылдың 7 қарашасында ерікті ретінде Одақ армиясына қосылып, майор шеніне ие болды. 7 желтоқсанда оған 15-ші Айова ерікті жаяу әскерін құру және жабдықтау міндеті жүктелді. Мықты, харизматикалық және сұлу адам болған Белкнап әскери өмірдің қиындықтарына жақсы дайындалған еді. Алты футтан аса бойы, 200 фунт салмағы, көк көзі, ақ шашы, мұрты мен сақалы бар Белкнап "саксондық америкалық ерліктің көрнекті үлгісі" деп сипатталатын табиғи көшбасшы саналды. Бұған қоса, адвокаттық тәжірибесінде дамытқан шешендік өнері мен инаяттылығы оны тиімді жұмылдырушы етті. Белкнап – табиғи солдат болды, оның көшбасшылық қабілеттері, дауысының күші және милициядағы тәжірибесі жаңадан қосылған сарбаздарды даярлауда маңызды рөл атқарды.

Шило, Коринф және Викксбург

1862 жылдың наурыз айында майор Белкнап және 15-ші Айова ерікті жаяу әскері әскери қимылдарға кірісті. Полковник Рид Шило шайқасында Белкнаптың "әрқашан дұрыс уақытта дұрыс жерде болғанын, офицерлер мен сарбаздарды бір ардагер сияқты тыныш түрде басқарып, жігерлендіргенін" мәлімдеді. 1863 жылдың 24 желтоқсанында Белкнап Виксбургтен оңтүстікке қарай орналасқан Редбоун бекінісін күшейту үшін 11-ші Айова ерікті жаяу әскері мен 15-ші Айова ерікті жаяу әскеріне басшылық етті. Белкнап және оның Айова әскерлері Балд-Хилл төңірегінде ор қазып, қоршау және парапеттерді орнатты. Белкнап жараланған Лэмплиді тұтқынға алды, ол 24 тамызға дейін қамауда ұсталды. 1864 жылдың 28 шілдесінде Езра шіркеуі шайқасында Белкнап 15-ші Айова ерікті жаяу әскері мен 32-ші Огайо ерікті жаяу әскеріне басшылық етті, олар генерал-майор Морган Льюис Смиттың XV корпусын күшейтті. Осы лауазымда Белкнап миллиондаған долларлық федералды салықтарды жинауға жауапты болды; салық жинаушылар жинаған кірістің бір бөлігін алатын, сондықтан бұл лауазым табысты және жоғары сұранысқа ие болды. Белкнап 1869 жылы президент Улисс С. Гранттың тағайындауымен соғыс министрі болды. Шерман өзі Раулинстің қазасынан кейін қысқа мерзімге соғыс министрінің міндетін атқарған. Белкнап Шерманның шәкірті ретінде танылды, өйткені ол Атланта науқанында шайқасып, Шерманның теңізге жасаған жорығына қатысты. Алайда, Белкнаптың барлық әрекеттері жақсы қабылданбады. Ол Шерманды тағайындаулар жасау кезінде айналып өтіп, Шерманның бюджетін қысқартты, осылайша армия генералының билігін әлсіретті. 1874 жылы Шерман жауап ретінде Вашингтондан кетуге және штаб-пәтерін Сент-Луиске көшіруге мәжбүр болды. Белкнап генерал-майор Оливер О. Ховардты да жақтырмады. 1874 жылы Орегон штатында болған кезде генерал-майор Ховард Белкнап туралы пікірін ашық білдірді. Ховард Белкнаптың "Грант генералына" адалсыздық жасағанын, Белкнаптың нағыз республикашыл емес екенін және ол түнде "дөңгелек тілді" демократтық Кентуккилік достарымен араласатынын айтты. Ховард сондай-ақ Белкнап президенттің үндістерге қатысты бейбітшілік саясатын "қолдамайтынын" мәлімдеді. Бұл мәлімдеме, мүмкін, Белкнаптың қызмет ету кезеңінде Соғыс және Ішкі істер министрліктері арасындағы американдық үнді саясатын бақылау туралы даумен байланысты. Белкнап 6 жыл, 4 ай және 7 күн қызмет етті.

In March 1862, Maj. Belknap and the 15th Iowa Volunteer Infantry were mustered into military action. Col. Reid stated that at Shiloh Belknap, "was always in the right place at the right time, directing and encouraging officers and men as coolly as a veteran"

On December 24, 1863, Belknap was in command of the 11th Iowa Volunteer Infantry and the 15th Iowa Volunteer Infantry reinforcing Redbone, Mississippi, south of Vicksburg. Belknap and his Iowa troops dug in and set up earthworks and a parapet around Bald Hill. Belknap took the wounded Lampley prisoner; he was held until his death on August 24. On July 28, 1864, at the Battle of Ezra Church, Belknap was in charge of the 15th Iowa Volunteer Infantry and the 32nd Ohio Volunteer Infantry, which reinforced Maj. Gen. Morgan Lewis Smith's XV Corps. In this position, Belknap was responsible for collecting millions of dollars in federal taxes; collectors were paid a percentage of the revenue they brought in, which made the position lucrative and highly sought after. Belknap served for four years until he was appointed Secretary of War by President Ulysses S. Grant in 1869. Sherman himself had served briefly as acting secretary of war, after Rawlins's death. Belknap was seen as a protégé of Sherman's, having fought in the Atlanta Campaign and accompanied him on Sherman's March to the Sea. Not all of Belknap's actions were well received, however. He bypassed Sherman when making appointments, and reduced Sherman's budget, thus weakening the authority of the General of the Army position. In 1874, Sherman responded by leaving Washington and moving his headquarters to St. Louis. Major General Oliver O. Howard was also ostracized by Belknap. While stationed in Oregon, in 1874, Major General Howard candidly expressed his opinion of Belknap. Howard stated that Belknap was deceptive to "General Grant", that Belknap was not a true Republican, and that he associated nightly with "foul mouthed" Democratic Kentucky associates. Howard also opined that Belknap was "not in favor" of the President's Indian Peace policy. That statement is likely related to a conflict, during Belknap's tenure, between the War and Interior Departments as to which would exercise control over American Indian policy. Belknap held office for 6 years, 4 months, and 7 days.

Соғыс департаментінің портрет галереясы (1869)

1869 жылы қызметке кіріскеннен кейін Белькнап 1876 жылғы АҚШ-тың 100 жылдығына орай Соғыс департаментінің бұрынғы азаматтық басшыларының портреттерін жасау туралы ой түйді және танымал суретшілер Дэниел Хантингтон, Роберт Вейр және Генри Улькені жалдады. Бұл монополиялық саудалар Алтын ғасырда тиімді инвестициялар саналды және оларға жоғары сұраныс болды. 15 шілдеде Армия қолбасшысының саудагерлерді тағайындау құқығы жойылды, бұл Белькнапқа билік берді және Шерманның ықпалын әлсіретті. 7-ші кавалерия сержантының айтуынша, вискидің "көбінесе шыныдан" тұратын бір стаканы 25 центке (1871 жылғы 0,25 цент = 2019 жылғы 5,40 доллар) сатылған, сол кезде әскерлерге айына бірнеше доллар (1871 жылғы 1 доллар = 2019 жылғы 21,60 доллар) төленген. Жаугершілік американдық үндістер осы саудагерлерден жоғары сапалы, бір рет атуға арналған және қайталайтын мылтықтарды сатып алды. Сонымен қатар, Белькнаптың Соғыс департаменті Армияның мылтықтарға жасаған тапсырыстарын жиі істен шығатын, бір рет атуға арналған нашар сапалы мылтықтармен орындады, олар жақсырақ мылтықтарға және қайталайтын мылтықтарға жеңіле алмады. Белькнаптың екінші әйелі Карита әлеуметтік жағынан амбициялы болды және Белькнаптың жылдық 8000 долларлық жалақысымен (2018 жылы шамамен 157 000 доллар) Вашингтонда тұруға дайын емес еді. 1869 жылы Киокук, Айовадан Вашингтонға келген кезде Белькнап Мемлекеттік хатшы Уильям Х. Сьюард жақында бос қалдырған үлкен үйді жалға алды. Кабинет мүшелері үшін міндетті әлеуметтік талап – үлкен кештер ұйымдастыру кезінде Белькнаптар шақыруларын асыра кеңейтті; олардың бір шарасында 1200 қонақ болды, оның ішінде көптеген жас әскери шенеуніктер де бар еді. Соның салдарынан туған дау-дамабыл жиһазға, перделерге және дивандарға зақым келтірді. Белькнаптар келтірілген зиянды өтеуге шамасы келмеді және Вашингтон қоғамынан кетуге, пансионатта тұру арқылы шығындарды азайтуға немесе табыстарын арттырудың жолын табуға мәжбүр болды. Олар қосымша табыс табуды шешті, ал Карита Оклахомадағы Үндістан территориясында орналасқан, жаңадан салынған Форт-Силлде табысты "ақша машинасы" сияқты үнді саудагерлігіне қол жеткізу жоспарын жасады. Карита күйеуінен Форт-Силл саудагерлігіне Нью-Йорк мердігері Калеб П. Маршты тағайындауға көмектесуін сұрады; тәжірибелі сальтер Джон С. Эванс бұрыннан тағайындалған еді және одан бас таңғысы келмеді. Мәселені шешу үшін Марш Эвансқа Форт-Силлдегі саудагерлікті сақтауға мүмкіндік беретін заңсыз серіктестік шартын жасады, егер ол Маршқа тоқсан сайын 12 000 доллар (2018 жылы шамамен 236 000 доллар) төлесе. Марш өз кезегінде өзінің 12 000 долларының жартысын Каритаға, сондай-ақ тоқсан сайын төлеуге міндетті болды. Барлық тараптар келісімге келді; алайда, Карита 1870 жылғы желтоқсанда туберкулезден бала туғаннан кейін қайтыс болғанға дейін бір ғана төлем алды. Карита қайтыс болғаннан кейін Марш Каританың кіші қарындасы Амандаға, "Пусс" деп аталған, Каританың баласы үшін сенімдік қор ретінде сақталған, Белькнаптарға көшіп келген Амандаға тоқсандық үлесін төлеуді жалғастырды. Белькнапты Грант әкімшілігінің сыншылары, соның ішінде сенаторлар Чарльз Самнер мен Карл Шурц бейтараптықты бұзғаны және француз агенттеріне қару сатқаны үшін айыптады. Белькнап кейіннен француз армиясына 54 000 000 патрон сатты, бұл патрондар ол бұрын Ремингтонмен көршілеріне сатқан қаруларға сәйкес келетін. 1870 жылы сабақ бастағаннан кейін Смит ақ түсті курсанттармен бірден және қатты ұрысты. Белькнаптың немерелерінің бірі, академия курсанты, Смитпен ұрысқаны үшін сөгіс алған (бірақ жазаланбаған). Басқа жағдайда Смит ақ түсті курсантпен шайқасқаны үшін тұтқындалып, әскери сотқа жіберілді, бірақ Смит өзін-өзі қорғағанын айтты. Африкалық американдықтардың құқықтарын қорғаушы және сот процесін басқарған генерал-майор Оливер О. Ховард Смитті ақтап, оған тәртіпсіздік жасағаны үшін жеңіл жаза берді. Бұл академияның әскери әділет бюросын ашуға мәжбүр етті, олар 1870 жылы 20 қарашада Белькнапқа ресми наразылық білдірді. 1871 жылы қаңтарда Смит марш кезінде басын тік ұстамағаны үшін тұтқындалды, тағы да ақ түсті курсанттармен қатты мазақтағаннан кейін. Бұл жолы ол айыпты деп танылды; оның ісі кейін Белькнапқа шағымданды. Смитке қайтадан сынақтан өту мүмкіндігі берілмеді және ол Вест-Пойнттен шығарылды. Белькнап Ругердің Вест-Пойнт инспекторы ретінде көрсеткен еңбегіне риза болып, "Мен сіздің басқаруыңыздың табысына және сіздің орныңызға келгеннен бері барлық шендегі офицерлермен және азаматтармен жеке сөйлескендегі пікірлеріне қанағаттандым" деді. Смиттен кейін Вест-Пойнтке басқа да афроамерикандықтар оқуға түсті, ал Генри О. Флиппер 1877 жылы академияны бітірген алғашқы адам болды. 1997 жылы президент Билл Клинтон Смит жасаған қателікті мойындау және түзету үшін оған қайтыс болғаннан кейін лейтенант шені берді.

Upon assuming office in 1869, Belknap conceived the idea of creating portraits of previous civilian heads of the War Department in honor of the upcoming 1876 U. S. Centennial, and hired renowned artists Daniel Huntington, Robert Weir, and Henry Ulke. These monopoly traderships were considered good investments during the Gilded Age and were highly sought after. On July 15, the Commanding General of the Army's power to appoint traderships was repealed, empowering Belknap while further eroding Sherman's authority. One 7th Cavalry Sergeant noted that a shot of whiskey "mostly glass" cost 25 cents (.25¢ 1871 = $5.40 2019) glass, at a time when soldiers were paid a few dollars ($1.00 1871 = $21.60 2019) a month. Hostile American Indians bought supplies at these traderships, including high quality single shot breech loaders and repeating rifles. At the same time, Army requisitions for rifles were filled by Belknap's War Department with inferior single shot breech loaders that jammed frequently, and were no match for superior breech loaders and repeating rifles. Belknap's second wife, Carita, was socially ambitious and unwilling to live in Washington, D. C., on Belknap's $8,000 annual salary (about $157,000 in 2018). When the couple arrived in Washington from Keokuk, Iowa in 1869, Belknap rented a large house recently vacated by Secretary of State William H. Seward. In hosting large parties, a typical social requirement for cabinet members, the Belknaps overextended their invitations; one of their events had 1,200 guests, including many young army officers; the resulting raucous behavior led to extensive damage and vandalism, including destruction of curtains, couches, and other furniture. The Belknaps could not afford to pay for the damages, and were faced with leaving Washington society and reducing expenses by living in a boarding house, or finding a way to increase their income. They decided to look for additional income, and Carita engineered a plan to obtain a lucrative "cash cow" Indian tradership position at the recently built Fort Sill, located in the Oklahoma Indian Territory. Carita lobbied her husband to appoint a New York contractor, Caleb P. Marsh, to the Fort Sill tradership; John S. Evans, an experienced sutler, had already been appointed and did not want to give it up. To settle the question, Marsh drew up an illicit partnership contract that allowed Evans to keep the tradership at Fort Sill, provided that he pay Marsh $12,000 per year in quarterly installments (approximately $236,000 in 2018). Marsh, in turn, was required to give half of his $12,000 to Carita, also in quarterly installments. All the parties agreed to the arrangement; however, Carita received only one payment before her death from tuberculosis after childbirth in December 1870. After Carita's death, Marsh continued to pay the quarterly share of the profits to Carita's younger sister Amanda, known as "Puss", who had moved in with the Belknaps, ostensibly to hold as a trust fund for the benefit of Carita's child. Belknap had been accused by Grant administration critics, including Senators Charles Sumner and Carl Schurz, of violating neutrality and selling arms to French agents. Belknap subsequently sold 54,000,000 cartridges to the French Armycartridges that would specifically fit the firearms he had previously sold to the Remington neighbor. After starting classes in 1870, Smith was immediately and severely hazed by white cadets. One of Belknap's nephews, a cadet at the academy, had been reprimanded (but not otherwise punished) for hazing Smith. In another instance, Smith was arrested and taken to a military court for fighting a white cadet, though Smith said he had merely defended himself. Major General Oliver O. Howard, an advocate for African American civil rights and in charge of the trial, acquitted Smith and gave him a light punishment for unruly conduct. This outraged the academy's Bureau of Military Justice, who made a formal protest to Belknap on November 20, 1870. In another hazing incident, in January 1871, Smith was arrested for supposedly not holding his head up when marching, again after being severely harassed by white cadets. This time he was convicted; his case was then appealed to Belknap. Smith was then denied a chance to retest and was forced out of West Point. Belknap admired Ruger's performance as West Point Superintendent and stated, "I am pretty satisfied with the success of your management, and private conversations with officers of all grades, & with civilians too, who have been there since your accession " Other African Americans followed Smith's entrance into West Point and Henry O. Flipper became the first to graduate from the academy in 1877. In 1997, President Bill Clinton attempted to acknowledge and right the wrong done to Smith by awarding him a posthumous commission as a second lieutenant.

Чикаго өртінен зардап шеккендерге көмек көрсету (1871)

1871 жылы 8-10 қазан аралығында Чикагоның көп бөлігін қырып өткен өрт жүздеген адамның өмірін қиып, 200 миллион доллар (2018 жылы шамамен 4 миллиард доллар) мөлшерінде шығыс келтірді. 100 мыңнан астам азамат үйсіз және мүсіз қалды. Белкнап 9 қазанда дереу әрекет етіп, Сент-Луис қаласынан азық-түлік, Джефферсон казармасынан шатырлар, ал Форт-Омахадан екі рота әскерді бейбітшілік пен тәртіпті сақтау үшін жіберді. 1872 жылғы қаңтарда Соғыс министрлігі Нью-Орлеандағы губернатор Генри Клей Уормот пен Луизиана штатының бұрынғы спикері Джордж У. Картер арасындағы қақтығысқа байланысты жоғары дайындыққа келтірілді. Уормот афроамерикандықтардың әлеуметтік теңдігі мен сайлау құқығын қолдады, бірақ оңтүстік консерваторлары оны солтүстіктен келген жемқор «капетбэггер» деп есептеді. Тәртіпсіздіктің алдын алу үшін Луисвилл округінің командирі генерал-майор Уильям Эмори Нью-Орлеандағы жағдайды басқару үшін федералды әскердің қажет екенін шешті. Белкнап генерал-майор Уильям Т. Шерманға хабарласып, Эморидің өтінішін қолдады. Белкнап президент Грантке әскери күшті қолдану туралы шешімді Эморидің қабылдауы тиіс екенін айтты. 12 қаңтарда Грант штаттық саясатқа араласпауды қалағандықтан, Соғыс министрлігі арқылы Нью-Орлеан мэріне Луизианада әскери жағдай жарияламасақ екенін жеткізді. Картердің адамдары Эмори бейбітшілікті сақтау үшін АҚШ әскери күшін қолданады деп сеніп, тарап кетті. 16 қаңтарда бас прокурор Джордж Х. Уильямс губернатор Уормотқа Грант тек «заңды құқық пен шешілмейтін қажеттілік» болған жағдайда ғана тарап тартатынын мәлімдеді. Эмори Гранттың хабарламасын Уормот пен Картерге жеткізген кезде, олар өздерінің топтарын таратып, 10 ай бойы бейбітшілікті сақтады. Белкнап, «Keokuk Packet» бу пароход компаниясының ықпалымен, оның аяқталуына қарсы болды. Ол көпiрдiң бұзылуын қалады, себебі бу пароходтары оның астынан өту үшін өз түтін құбырларын төмендетуге мәжбүр болмас еді. Белкнап федералдық заңға сәйкес, Соғыс министрінің Миссисипи өзеніне кедергі келтірмеуге құқығы бар екенін мәлімдеді. Белкнап ұялып, беті қызарып, орнынан тұрып, президент Грантке иіліп, кездесуден шығып кетті.

From October 8 to October 10, 1871, a devastating fire burned and destroyed much of Chicago, killing hundreds of people and causing $200,000,000 (nearly $4 billion in 2018) in damages. Over 100,000 citizens were left destitute and homeless. Belknap took prompt action on October 9, ordering food sent from St. Louis, tents from Jefferson Barracks, and two companies of troops from Fort Omaha to help keep peace and order. During January 1872, the War Department was kept on high alert, concerned with the potential for violent confrontation in New Orleans between Gov. Henry Clay Warmoth's faction and that of George W. Carter, former speaker of the Louisiana House. Warmoth supported social equality and voting rights for African Americans, but southern conservatives considered him a corrupt northern carpetbagger. To prevent disorder Major General William H. Emory, Louisville District Commander, in charge of New Orleans, decided that federal troops were needed to prevent violence. Belknap informed General in Chief William T. Sherman, supporting Emory's request. Sec. Belknap advised President Grant that Emory was the best to make the decision about use of the forces. On January 12, Grant, wanting to stay out of state politics, told the mayor of New Orleans through the War Department that he would not declare martial law in Louisiana. Carter's men dispersed, believing that Emory would use U. S. military force to keep the peace. On January 16, Att. Gen. George H. Williams told Gov. Warmoth that Grant would take sides only if there was a "clear case of legal right and overruling necessity." When Emory communicated Grant's message to both Gov. Warmoth and Carter, they dispersed their factions and kept peace for 10 months. Belknap, under influence from the Keokuk Packet steamliner company, was opposed to its completion. He desired that the bridge be torn down, so steamers would not have to lower their smokestacks to sail under it. Belknap argued that according to federal law, the Secretary of War had the authority to prevent obstruction of the Mississippi River. Belknap was embarrassed, stood up blushing, bowed to President Grant, and left the meeting.

Матью Брэдидің Азамат соғысы суреттері (1874)

1872 жылы фотограф Мэтью Брейди банкротқа ұшырады; оның мүлкі, фотосуреттер мен негативтерді қоса алғанда, кредиторларды қанағаттандыру үшін сатылды. 1874 жылы Нью-Йорктегі қойма иесі 2000-нан астам Брейди негативтерін сатуға ұсынды; Белкнап оларды 2500 долларға сатып алуға рұқсат берді. Негативтерге көңілсіз қаралып, сақтықпен тасымалданбады, және Соғыс департаменті оларды алған кезде, олардың шамамен үштен бірі зақымдалған немесе жойылған. Брейди кейін Белкнапқа 2500 доллардың ешқайсысы өзіне немесе оның кредиторларына берілмегенін айтты. Әңгіме барысында Брейди екінші негативтер жиынтығын сатуды ұсынды; Конгресс оларды сатып алу үшін 25 000 долларға дейін қаражат бөлді, ал материалдарды қарап шығып, Соғыс департаментінің заң кеңесшісінен олардың құны туралы пікір алғаннан кейін Белкнап толық төлемді мақұлдады. Белкнаптың бастамасының нәтижесінде Соғыс департаменті Азамат соғысы дәуірінен 6000-нан астам суретті, соның ішінде көрнекті әскери және үкімет шенеуніктердің, шайқас алаңдарының және қорғаныс құрылыстарының суреттерін иеленді. Бұл жиынтық кейіннен федералды үкімет сатып алған Брейди фотосуреттерінің басқа жиынтықтарымен біріктірілді; олар кейіннен каталогталды және Ұлттық мүрағаттар және құжаттар басқармасы мен Конгресс кітапханасында сақталады.

Йеллоустон экспедициясы (1875)

1875 жылдың жазында Белкнап елдің алғашқы ұлттық паркі – Йеллоустоунды зерттеуге шешті, ол 1872 жылдың 2 наурызында президент Грант қол қойған заңның нәтижесінде құрылған. Белкнапқа полковник Рэндольф Б. Марси, подполковник Джеймс В. Форсайт және Чикаго кәсіпкері Уильям Э. Стронг қосылды. Доан өзі орналасқан Форт-Эллисті тастап, Белкнаптың тобының Маммут-Хот-Спрингске келуіне дайындық жасады. 26 шілдеде Белкнаптың тобы Форт-Эллиске жетіп, Доанмен кездесті. Белкнаптың тобында 24 солдат және екі санитарлық машина болды. Екі апталық сапар қиындыққа толы болды, себебі Доан аң аулау үшін ірі жануарларды таба алмады, ал Йеллоустондағы Ұлы каньонды қысқаша көріп өткеннен кейін Белкнаптың тобы Доан жол тапқанша бірнеше сағат күтуге мәжбүр болды.

Ұлы Сиук соғысы (1876)

1874 жылдың шілде айының соңында полковник Джордж А. Кастер басқаратын АҚШ армиясының экспедициясы Блэк-Хиллз аймағында алтын тапты. Көп ұзамай, көптеген алтын іздеушілер 1868 жылғы Форт-Ларами шарты бойынша индейлерге берілген жерлерге заңсыз еніп кірді. 1875 жылдың маусым айында президент Грант бұл мәселені шешу үшін индейлерге жерлерін жалға беру үшін жылына 100 000 доллар немесе Блэк-Хиллз үшін 6 000 000 доллар ұсынды. 1876 жылдың 8 ақпанында генералдар Крук пен Терриге қарсыласты индейлерге қарсы қысқы әскери науқандарды бастау бұйрығы берілді, соның нәтижесінде Ұлы Сиу соғысы басталды. 1876 жылдың 1 наурызында Крук, аязды ауа райында Вайоминг штатының Дуглас қаласынан Форт-Феттерманнан солтүстікке қарай Ситтинг Булл мен Крейзи Хорс және олардың Powder өзені маңындағы үнділік ізбасарларына шабуыл жасау үшін жорыққа шықты. Келесі күні, 2 наурызда, Белкнап Форт-Силлдегі сауда ошағына байланысты даудан кейін кенеттен лауазымынан кетті. 3 наурыздан 7 наурызға дейін Соғыс министрлігі уақытша түрде Әскери-теңіз министрі Джордж М. Робсон басшылығымен жұмыс істеді. 1876 жылдың 8 наурызында Альфонсо Тафтты Грант Соғыс министрі етіп тағайындады. Ұлы Сиу соғысы 1877 жылдың сәуір айында президент Рутерфорд Б. Хейз басшылығымен аяқталды.

Сыбайлас жемқорлық, отставка және палатаға импичмент (1876)

1876 жылғы 29 ақпанда Белкнаптың саудадан табысқа ие болғаны туралы қауесеттер Соғыс департаментінің шығыстар жөніндегі комитетінің төрағасы, өкіл Хистер Клаймерге жетті. Осыған жауап ретінде Клаймер Соғыс департаментіне тергеу жүргізді. Клаймер мен Белкнап дос болған және колледжде бір бөлмеде тұрған болса да, Клаймер республикалық қайта құруға күшті қарсылық көрсеткен афроамерикандықтарға қарсы расист болды. Белкнаптың қызмет еткен кезеңінде армия Әділет департаментімен бірлесіп Ку-Клукс-Кланды қудалау үшін пайдаланылды, бұл саясатты көптеген демократтар қарсы алды. Кейлеб П. Марш Клаймер комитетінің алдында куәлік берді, Белкнап Марш пен Джон С. Эванс арасындағы серіктестік келісімінің аясында Форт-Силл саудагерлік табысынан жеке өзі ақша алғанын айтты. 1876 жылғы 29 ақпанда Белкнап және оның адвокаты Клаймер комитетіне барды, бірақ Белкнап куәлік беруден бас тартты. 2 наурыз күні таңертең Қаржы министрі Бенджамин Бристоу президент Грантке Белкнаптың импичментке ұшырауы туралы хабарлады. Грант таңғы асын ішіп болғаннан кейін, Белкнап пен Чендлер Ақ үйге келді. Белкнап қатты алаңдап, ашық жылады және Грантке кінәсін мойындады. Белкнап Грантке бір ғана сөйлемдік отставка туралы хат тапсырды. Грант Белкнаптың отставкасын қабылдап, Ақ үйдің маңдайшасына сағат 10:20-да қойылған хатты өзі жазды. Белкнаптың отставкасы бастапқыда Палата мүшелерінің арасында қысқа уақытқа алаңдау тудырды, бірақ ол Клаймер комитетінің жұмысына кедергі келтірмеді. Палата басшыларының төрағасы заң бойынша күнді бөліктерге бөлуге болмайтынын және Палата осы жағдайда ерекшелік жасауға себеп таппағанын мәлімдеді. Комитет Белкнапты импичментке салу туралы шешімді бірауыздан қабылдады және Сенатқа жіберілетін бес импичмент мақаласын дайындады; Осылайша Белкнап отставкаға кетіп, 1876 жылғы 2 наурызда Өкілдер палатасының бірауыздан дауыс беруімен бірдей күні импичментке тартылатын болды. Бұл АҚШ тарихында кабинет хатшысының импичментке ұшырауының бірінші жағдайы болды, екіншісі 2024 жылы Алехандро Майоркастың импичменті. Палата спикері Майкл Кэрр Сенатқа Белкнаптың "өзіне қарсы импичмент шараларынан қашу ниетімен" отставкаға кеткенін жазды, бірақ 1797 жылы сенатор Блоунттың импичментінен кейінгі бірнеше жылда бірнеше судьялар және басқа да шенеуніктер импичментпен қорқытып, одан қашу үшін отставкаға кеткен, содан кейін оларға қарсы іс-қимыл тоқтатылды. Бірнеше апта бойы сенаторлар Сенат Белкнапты соттауға құзыретті ме, жоқ па деген мәселе бойынша пікірталас жүргізді, өйткені ол наурыз айында қызметінен кеткен болатын. Белкнаптың қорғаушылары Сенаттың құзыреті жоқ деп мәлімдеді; Сенат 37-29 дауыспен солай шешті. Белкнапқа бес айып тағылды, ал Сенат 40-тан астам куәгерді тыңдады. Сотталу үшін 40 дауыс қажет болған кезде, бес айыптың әрқайсысына 25 сенатор қарсы дауыс берді, ал "иә" дауыстары 35, 36, 36, 36 және 37 болды, осылайша Белкнапты қажетті үштен екі көпшілікке қол жеткізе алмағандықтан ақтап берді. Барлық сенаторлар Белкнаптың Марштан ақша алғанын мойындады, бірақ 23 сенатор Сенаттың құзыреті жоқ деп есептеді. Алайда журналистер мен басқа да бақылаушылар аудандық соттардың Грант әкімшілігінің көптеген шенеуніктері сыбайлас жемқорлықпен айыпталып, аз жаза алған немесе жаза алмағандықтан, айыптаулар күтілмейтінін айтты. Уэллс сотқа шағымданды; 1877 жылғы 8 ақпанда Белкнап ісі, айыптама No. 11,262 сотқа Артур МакАртур аға судья жауап берді. Белкнаптар үйленген күйеу-әйел болып қалды; Аманда мен балалары Кэтскилл, Кони-Айленд және басқа курорттарға сапарлады, ал Белкнап оларды мезгіл-мезгіл көретін. 1880 жылғы президент сайлауы кезінде ол Пак журналының мультфильмінде (Грант Акробаты, Джозеф Фердинанд Кепплер) Улисс С. Гранттың үшінші мерзімге үміткерлігіне қарсы шыққандардың бірі болды. Бір тарихшы, Л. Д. Ингерсолл, 1880 жылы Белкнапты қорғап, былай деді: "Генерал Белкнап қорқынышты сынақтан әлі де артында тұрған "достар әскерімен" шықты, атап айтқанда, армиядағы ескі әскер жолдастарымен және оның Соғыс департаментінің жалпы істерін жүргізуімен ерекше таныс болғандармен. Бұл адамдар, олардың ішінде жоғары дәрежелі адамдар да бар, оның көптеген жағдайларда жала жапқан адам екенін айтады". Белкнап өзінің Азамат соғысы ардагерлері арасында танымал болды; 1887 жылы Белкнап "15-ші полк тарихы" кітабын жазды. Өлімі алдында Белкнап сенбі күні достарымен карта ойнап, кешке жоғары қабатқа көтерілді. Соғыс департаменті Белкнаптың өлімі туралы хабарды "шынайы қайғымен" қабылдады, өйткені Белкнап Соғыс министрі ретінде танымал болған. Салтанатты рәсімді Сент-Джон епископальдық шіркеуі өткізді. Бұл жерде граниттен жасалған қабір тасы және мүсінші Карл Рол Смит жасаған қоладан жасалған мемориалдық бейне орналасқан. Қоладан жасалған бейнеде (2 фут x 2 фут) Белкнап шашулы киімде, шашы оң жағына бөлінген және ұзын, толық сақалмен бейнеленген.

On February 29, 1876, rumors that Belknap was receiving profits from traderships reached Representative Hiester Clymer, chairman of the Committee on Expenditures in the Department of War. In response, Clymer launched an investigation into the War Department. Although Clymer and Belknap were friends and had been college roommates, Clymer was a racist against black Americans who strongly opposed Republican Reconstruction. During Belknap's tenure, the Army was used in combination with the Justice Department to prosecute the Ku Klux Klan, a policy opposed by most Democrats. Caleb P. Marsh testified to the Clymer Committee that Belknap had personally taken Fort Sill tradership profit payments as part of the partnership agreement between Marsh and John S. Evans. On February 29, 1876, Belknap and his counsel went before Clymer's committee, but Belknap declined to testify. On the morning of March 2, Treasury Secretary Benjamin Bristow told President Grant of Belknap's impending impeachment. After Grant finished breakfast, Secretary Belknap and Secretary Chandler arrived at the White House. Belknap was extremely anxious, openly wept, and confessed to Grant. Belknap handed Grant a one sentence resignation letter. Grant personally wrote a letter accepting Belknap's resignation, which he placed on a White House mantel at 10:20a. m. Although Belknap's resignation initially caused commotion among House members, it did not prevent action by the Clymer committee. The chairman of the House Managers cited authority that as a rule, the law does not recognize fractions of a day and the House saw no cause to make an exception in this case. The committee unanimously passed resolutions to impeach Belknap and drew up five articles of impeachment to be sent to the Senate; thus Belknap had both resigned and would be impeached at "the same time" on March 2, 1876, by a unanimous vote of the House of Representatives. This was the first of two times in US history that a cabinet secretary was ever impeached, the second being the impeachment of Alejandro Mayorkas in 2024. Speaker of the House Michael C. Kerr wrote to the Senate that Belknap resigned "with intent to evade the proceedings of impeachment against him," although within a few years of the 1797 impeachment of Senator Blount a number of officers including several judges had been threatened with impeachment and resigned to avoid it, after which the proceedings against them were abandoned. For several weeks senators argued over whether the Senate had jurisdiction to put Belknap on trial since he had already resigned office in March. Belknap's defense managers argued that the Senate had no jurisdiction; the Senate ruled by a vote of 37–29 that it did. Belknap was charged with five articles of impeachment, and the Senate listened to over 40 witnesses. With 40 votes needed for conviction, 25 senators voted no on each of five counts, while the yes votes were 35, 36, 36, 36, and 37, thus acquitting Belknap by failing to reach the required two thirds majority. All Senators agreed that Belknap took the money from Marsh, but 23 who voted for acquittal believed the Senate did not have jurisdiction. However, journalists and other observers were of the view that the district courts were unlikely to convict, given the number of Grant administration officials who had been accused of corruption and received little or no punishment. Wells moved for dismissal; on February 8, 1877, Belknap's case, indictment No. 11,262, was dismissed by Justice Arthur MacArthur Sr. The Belknaps remained married; Amanda and the children visited the Catskills, Coney Island, and other resorts, and Belknap saw them periodically. During the 1880 presidential race, he was among those lampooned in a Puck magazine cartoon (Grant the Acrobat, by Joseph Ferdinand Keppler) opposing Ulysses S. Grant's bid for a third term. One historian, L. D. Ingersoll, however, defended Belknap in 1880, saying "General Belknap came out of the terrible ordeal with "troops of friends" still standing behind him, notably old army comrades in the army and those who were especially familiar with his conduct of the general affairs of the War Department. These with many public men of the highest standing, insist that he is a much abused man." Belknap remained popular among his fellow Civil War veterans; in 1887, Belknap coauthored the book History of the Fifteenth Regiment, Iowa Veteran Volunteer Infantry. Prior to his death, Belknap had played cards with his friends on Saturday night, then retired upstairs for the evening. The War Department was notified and received with "genuine sorrow" the news of Belknap's death, since Belknap had been a popular Secretary of War. The ceremony was conducted by St. John's Episcopal Church. The site features a granite gravestone with a bronze relief memorial designed by sculptor Carl Rohl Smith. The bronze relief (2 ft. x 2 ft.) bust shows Belknap wearing a dress uniform with his hair parted on the right side as well as a long, full beard.</div>

Тарихи беделі

Белкнаптың 1876 жылы таңсық отставкаға кетуіне дейін, Белкнаптың беделі Одақ армиясына құрметпен қызмет еткен соғыс батыры болды. Ол Джонсон басқаруында қазына жинаушы болып қызмет еткен кезде сыбайлас жемқорлық туралы ешқандай қауесет болған жоқ. 1876 жылға дейін Грант тұсында Белкнап адал және салмақты Соғыс министрі деп есептелді, ол Чикаго өртінен қалған 100 000 үйсіз адамға көмектесіп, қорғады деп жұртқа белгілі болды. 2003 жылы биограф Эдвард С. Купер Белкнапты ізгіліктері мен кемшіліктері бар адам ретінде сипаттады. Купердің сөзіне қарағанда, Белкнап "әйелдерінің әлеуметтік талаптарын қанағаттандыру үшін пара алуға дайын болды", Вашингтон қаласында зәулім өмір салтын сүріп, Алтын ғасырда солдаттар мен үндістердің есебінен. Купер Белкнапты ауа райы бюросын құрып, кеңейткені, әскери сот жүйесін реформалағаны және Мэтью Брэдидің Азамат соғысының фотосуреттерін сақтап қалғаны үшін жоғары бағалайды. Оның ұлы Хью Р. Белкнап Иллинойс штатынан АҚШ конгрессмені болды.