Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Ирландиялық мемлекет қайраткері және Англияның Лорд-бас судьясы, оның немересі (1908–1986)
Irish statesman and Lord Chief Justice of England
his grandson (1908–1986)
Чарльз Артур Расселл, Килловен бароны (10 қараша 1832 – 10 тамыз 1900) – 19 ғасырдың ирландиялық мемлекет қайраткері және Англияның Лорд-бас судьясы. Реформациядан бері Лорд-бас судья қызметін атқарған алғашқы римдік католик ол болды.
Charles Arthur Russell, Baron Russell of Killowen, (10 November 1832 – 10 August 1900) was an Irish statesman of the 19th century, and Lord Chief Justice of England. He was the first Roman Catholic to serve as Lord Chief Justice since the Reformation.
Ерте өмір
Расселл Ньюри қаласындағы Королева көшесінде (қазіргі Доминик көшесі) 50 номерлі үйde дүниеге келді. Ол Килловендегі Артур Расселлдің үлкен ұлы (1845 ж. қайтыс болды), ол пиво қайнатушы, Ньюри және Килловендегі Сифилд Хаус, Каунти Даун тұрғыны, оның әйелі Белфасттан Маргарет Муллин. Отбасының жағдайы орташа болды. Чарльз бес баланың бірі еді: оның үш қарындасы монах болды, ал ағасы Мэтью Расселл иезуит дін қызметкері болып тағайындалды. Расселл өзін ирландтық тегінен деп санағанымен, кейіннен оған 16 ғасырда Дорсет, Англияда тегі болған Бедфорд герцогтарының Расселл елтаңбасының ерекшеленген нұсқасы берілді. Ол Лорд Гершельмен бірге аймақтық сауда ісін бөлісті. Оның табысы 1862 жылдан 1872 жылға дейін жылына шамамен 3000 фунт стерлинг, келесі он жылдықта – 10 000 фунт стерлинг, үшінші он жылдықта – 16 000 фунт стерлинг құрады, ал 1893–1894 жылдары, оның тәжірибесінің соңғы жылында (генерал-адвокат қызметін атқару кезінде) 32 826 фунтқа жетті. Ол өз заманының жетекші адвокаты саналды. Ол Флоренс Мейбриктің жақтасы болды, оны осы сот үкімінің дұрыс емес екеніне сенді.
Russell was born at 50 Queen Street (now Dominic Street) in Newry, County Down, the elder son of Arthur Russell (d.1845) of Killowen, County Down, a brewer, of Newry and Seafield House, Killowen, County Down, by his wife Margaret Mullin of Belfast. The family was in moderate circumstances. Charles was one of five children: his three sisters all became nuns and his brother Matthew Russell was ordained as a Jesuit priest. Although Russell believed himself to be of Irish origin, he was later granted for his coat of arms a differenced version of the arms of the Russell Dukes of Bedford, which family originated in Dorset, England, in the 16th century. and divided the mercantile business of the circuit with Lord Herschell. His fees averaged £3000 a year from 1862 to 1872, £10,000 in the next decade, £16,000 in the third, and in 1893–1894, his last year of practice (while Attorney General), reached £32,826. He was regarded as the leading advocate of his time. He was a strong supporter of Florence Maybrick, whom he believed to have been wrongly convicted.
Өзін-өзі басқаруды қолдаушы
Лондонға келген алғашқы жылдары ол Дублиндегі "The Nation" газетінің апталық тілшісі болды, бұл прогрессивті ұлтшыл басылым. Ол екі жеңілістен кейін 1880 жылы Дундалк округінен парламент депутаты болып сайланды, либералдық партиядан өтіп. Ирландиялық мәселелерде ол көбінесе ұлтшылдармен, ал католиктерге қатысты мәселелерде әрқашан олармен бірге әрекет етті. 1883 жылы Америка Құрама Штаттарына сапар шеккен кезде Чарльз Стюарт Парнелл оған ұсыныс хат жазып берді. 1885–1894 жылдары Хакни-Саут округінен парламент депутаты болып сайланған ол 1886 жылы премьер-министр Уильям Эварт Гладстонның бас прокуроры болып тағайындалды, ал либералдар қайтадан билікке келгенде 1892 жылы тағы да бас прокурор болды. Ол парламентте де, қоғамдық алаңдарда да Ирландияның дербестігін ынтамен қолдады және 1888–1889 жылдары Парнелл комиссиясының отырысында Парнеллдің басты қорғаушысы болды. Оның "The Times" газетінің куәгерлерін тексеруі, әсіресе жалған құжаттардың авторы Ричард Пиготты әшкерелеуі, жағдайдың оңай шешілуіне мүмкіндік берді. Оның қорғау үшін жасаған сегіз күндік сөзі – оның ең маңызды сот тәжірибесі болды.
In his first years in London he had been weekly correspondent of the Dublin paper "The Nation", an advanced Nationalist organ, and entered Parliament as a Liberal being elected, after two defeats, member for Dundalk in 1880. He generally acted with the Nationalists on Irish, and always on Catholic, questions, and, when he visited the United States of America in 1883, bore a flattering introduction from Charles Stewart Parnell. Elected member of parliament for Hackney South (1885–1894), he was knighted and appointed Attorney General by Prime Minister William Ewart Gladstone in 1886, and again became Attorney General in 1892 on the return of the Liberals to power. He was a strenuous advocate of Irish Home Rule in Parliament and on public platforms, and was leading advocate for Parnell at the Parnell Commission hearings in 1888–89. His cross examination of the witnesses of the "Times", and especially his exposure of Richard Pigott, the author of the forgeries, made a favourable verdict inevitable. His famous eight day speech for the defence was his greatest forensic effort.
Халықаралық төрелік
1893 жылы ол Беринг теңізі төрешілігінде Ұлыбританияны өкілдік етті, оның АҚШ тарапының талаптарына қарсы сөйлегені он бір күнге созылды, және ол сол жылы "жақындағы Беринг теңізі төрешілігіне байланысты көрсеткен қызметтерінің еңбегі үшін" Сент-Михаэль және Сент-Джордж орденінің Ұлы крест (GCMG) иегері болып тағайындалды.
In 1893 he represented Britain in the Bering Sea Arbitration, his speech against the United States' contentions lasting eleven days, and was appointed to the Order of St Michael and St George as a Knight Grand Cross (GCMG) "in recognition of services rendered in connection with the recent Behring Sea Arbitration" that year.
Сот мансабы
1894 жылы сәуірде ол Таяу кеңеске ант бергеннен кейін, мамыр айында жалпы апелляциялық лорд атанды және Даун графтығындағы Килловеннің бароны Расселл ретінде өмір бойына барондыққа көтерілді. Ол ғасырлар бойы осы лауазымға ие болған алғашқы католик болды. Ол халықтың сенімін тез жеңіп алды және өзінің ең көрнекті ізашарларымен бір қатарға қойылды. Килловеннің лорды Расселл 1896 жылы Америка адвокаттар қауымдастығының шақыруымен Америка Құрама Штаттарына қайта оралды және төрелік туралы маңызды лекция оқыды. 1899 жылы ол 1895 жылғы Венесуэла дағдарысынан кейін туындаған Венесуэла шекаралық дауы бойынша арбитраждық тыңдауларда Ұлыбританияны өкілдік етті және маңызды мәселелерді ұсақ-түйектерден ажыратудағы бұрынғы қабілетін танытты. Келесі жылы ол сот жүргізу кезінде ішкі сырқатқа шалдықты және бірнеше апта аурудан кейін, әрқашан адал және берілген мүшесі болған Католик шіркеуінің қасиеттіліктерінен өткен соң Лондонда қайтыс болды. Ол Эпсом зиратындағы шағын, жабық отбасылық зиратқа жерленген.
Having been sworn of the Privy Council in April 1894, he was made a Lord of Appeal in Ordinary in May and was raised to the peerage for life as Baron Russell of Killowen, of Killowen in the County of Down, the first Catholic to attain that office for centuries. He won speedily the public confidence and is ranked with the most illustrious of his predecessors. Lord Russell of Killowen revisited the United States in 1896 as the guest of the American Bar Association and delivered a notable address on arbitration. In 1899 he represented Britain during the Venezuelan boundary dispute arbitration hearings which followed from the Venezuela Crisis of 1895, and displayed all his old power of separating vital points from obscuring details. The following year he was attacked while on circuit by an internal malady, and, after a few weeks' illness, died in London, after receiving the sacraments of the Catholic Church, of which he had been always a faithful and devoted member. His place of burial is a small enclosed family cemetery within Epsom Cemetery.
Тану
Англия және Америка адвокаттарының, сондай-ақ ең әртүрлі саяси және діни көзқарастағы халықтың және журналдардың оған бірауыздан көрсеткен құрметі, оның заңгер, судья және парламентарий ретіндегі шеберлігіне, сонымен қатар өзінің сеніміне және еліне деген берік адалдығына қарамастан, сирек кездесетін және кең таралған танымалдылыққа қол жеткізгенін көрсетті. Оның бойында әдетте бірге табылмайтын көптеген қасиеттер үйлесім тапқан. Ол өткір және жүйелі ойға ие, нық жігерлі, еңбекке қабілетті, қатаң лауазымды болғанмен, бірге мінезінің сезімталдығын, көмектесуге және жолдастыққа ұмтылысын, сондай-ақ арманшылдыққа деген терең құрметін сақтап жүрді. Ол білім беру, діни және қайырымдылық мақсаттары үшін жазуға және сөйлеуге әрқашан дайын болды, бірақ мұндай іс-әрекеттер оның саяси амбицияларын ілгерілетуге бағытталмаған. Отбасына адал болған ол, алғашқы Америка сапарында құрлықты кесіп өтіп, Сан-Францискодағы Мэри Баптист Расселл анасын (оның тағы екі әпкесімен бірге Мейірім орденіне кірген) көріп қайтты және балалары үшін жазуға уақыт тауып, оларға күн сайын өзінің басынан өткендері туралы керемет есептер жіберді. 1907 жылы Оңтүстік Хакнидегі Бишоп көшесі, жергілікті депутат ретіндегі еңбегінің құрметіне Килловен көшесі деп аталды.
The unanimous tribute paid him by the English and American Bar and by the people and journals of the most diverse political and religious views attested that, despite his masterful character as lawyer, judge, and parliamentarian, and his stalwart loyalty to his faith and country, he had attained a rare and widespread popularity. In him were blended many qualities not usually found together. With a keen and orderly mind, a resolute will, great capacity for work, and severe official dignity, he combined sensibility of temperament, a spirit of helpfulness and comradeship, and a dreamer's devotion to ideals. He was always ready to write and speak for educational, religious, and benevolent purposes, though such action was not calculated to forward his political ambitions. Devoted to his family, he crossed the continent on his first American trip to visit Mother Mary Baptist Russell of San Francisco (who, with two others of his sisters, had entered the Order of Mercy), and found time to write for his children and send them day by day an admirable account of his experiences. In 1907 Bishop's Road in South Hackney was renamed Killowen Road in recognition of his work as the local M. P.