Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Бір реттік үздіксіз жазылған орындау
Single continuous recorded performance
Дауыс – бір реттік үздіксіз жазылған орындау. Бұл термин кино және музыка салаларында өндіріс сатыларын анықтау және бақылау үшін қолданылады.
A take is a single continuous recorded performance. The term is used in film and music to denote and track the stages of production.
Фильм
Киноматографияда түсірілім дегеніміз – белгілі бір кадрдың немесе "құрылымның" әрбір түсірілген "нұсқасы". Әрбір кадрдың түсірілімдері әдетте "бірінші түсірілімнен" басталады, және әрбір келесі түсірілімнің нөмірі артады (режиссер "екінші түсірілім" немесе "он сегізінші түсірілім" деп бұйырады) түсірілім аяқталғанға дейін. Фильм түсірілімдері көбінесе хлопушка тақтасының көмегімен белгіленеді. Оны шифер деп те атайды. Әрбір түсірілімнің нөмірі хлопушка тақтасына жазылады немесе бекітіледі, ол нақты түсірілімге дейін немесе оның басында қысқаша түсіріледі. Тек жалғастырушылықты бақылаушы және/немесе сценарийді бақылаушы мақұлдаған түсірілімдер ғана басылып, фильм редакторына жіберіледі.
In cinematography, a take refers to each filmed "version" of a particular shot or "setup". Takes of each shot are generally numbered starting with "take one" and the number of each successive take is increased (with the director calling for "take two" or "take eighteen") until the filming of the shot is completed. Film takes are often designated with the aid of a clapperboard. It is also referred to as the slate. The number of each take is written or attached to the clapperboard, which is filmed briefly prior to or at the beginning of the actual take. Only those takes which are vetted by the continuity person and/or script supervisor are printed and are sent to the film editor.
Бір рет түсірілгендер
Бір кадрлық түсіру немесе бір рет түсіру – бұл түсірілген көрініс алғашқы ретте қанағаттанарлық нәтиже берген жағдай. Бұл қажеттілік тудырған жағдайларда (мысалы, қымбат арнайы эффекттерде) немесе сәттілік пен шеберліктің үйлесімі арқасында болуы мүмкін.
A single take or one take occurs when the entire scene is shot satisfactorily the first time, whether by necessity (as with certain expensive special effects) or by some combination of luck and skill.
Ұзақ уақыт
Кейбір режиссерлер ұзақ, монтаждалмаған кадрларды қолдануымен белгілі. Альфред Хичкоктың "Жебе" фильмі әрқайсысы төрттен он минутқа дейін созылған тоғыз үзіліссіз кадрдан тұрады. Бұл түсірілім кезінде актерлердің кабельдер мен долли тректерінен асып өтуін, ал сахналық жұмысшылардың камера бөлмеде жылжыған кезде жиһаз бен реквизиттерді камераның жолынан жылжытуын қажет етті. "Ойыншы" фильмінің сегіз минуттық бастапқы кадрында адамдар басқа фильмдердегі ұзақ кадрлар туралы талқылайды. Александр Сокуровтың "Орыс сүмбісі" (2002) фильмі 90 минуттық бір кадрдан тұрады және цифрлық форматта түсірілген. Майк Фиггистің "Timecode" (2000) фильмі де 90 минуттық бір кадрдан тұрады, бірақ төрт камера бір мезгілде түсірілім жүргізді. Аяқталған фильмде төрт камера бұрышы бір мезгілде бөлінген экранда көрсетіледі, ал дыбыс бірінен екіншісіне ауысып, көрерменнің назарын бағыттайды.
Some film directors are known for using very long, unedited takes. Alfred Hitchcock's Rope is famous for being composed of nine uninterrupted takes, each from four to ten minutes long. This required actors to step over cables and dolly tracks while filming, and stagehands to move furniture and props out of the camera's way as it moved around the room. The eight minute opening shot of The Player includes people discussing long takes in other movies. Aleksandr Sokurov's Russian Ark (2002) consists of a single 90 minute take, shot on a digital format. Mike Figgis' Timecode (2000) consists of a single 90 minute take as well, albeit with four camera units shooting simultaneously. In the finished film, all four camera angles are shown simultaneously on a split screen, with the sound fading from one to another to direct audience attention.
Бірнеше рет түсіру
Басқа режиссерлер, мысалы Стэнли Кубрик, бір ғана сахнаны көптеген рет қайта түсіруді талап етуімен белгілі, бірде ол Шелли Дюваллдан "Нұрлы" фильмі үшін бір сахнаны 127 рет қайталауды сұрады. "Көздері кең жабық" фильмін түсірген кезде Кубрик Том Круздың есіктен өтуін 97 рет түсіруді талап етті. "Алтын асық" фильмінің режиссері және жұлдызы Чарли Чаплин кейіпкерінің шын мәнінде етік жеп жатқан сахнасын 63 рет түсірді – ол, шындығында, лакрицадан жасалған реквизит болды, және көп мөлшерде қант ішкені үшін инсулин шогынан ауруханаға жеткізілді. Чаплин "Қалалық жарықтар" (1931) фильміндегі бір сахнаны 342 рет түсірді. Кейде актерлердің өзі көп рет түсіруге себеп болады. Жас шебер" фильміндегі Джеки Чанның бір төбелес көрінісі соншалықты күрделі болғандықтан, оны аяқтау үшін 329 рет түсіру қажет болды. Режиссер Брайан Сингер "Күдіктілер" фильмінің актерлерінің полиция бөлімінде мұңды түрде болуын түсіруге бір күн бойы тырысты, бірақ актерлер жынды бола алмады және күліп, қиындықтар тудырып, түсірулерді бұзды. Ақырында Сингер жоспарын өзгертті және қылмыскерлердің полицияға деген жек көрушілігін көрсету үшін соңғы фильмдегі ең күлкілі кадрларды пайдаланды. "Қызу шашқылар" фильмін түсірген кезде режиссер Билли Уайлдер Мэрилин Монроның сөздерін жаттай алмауынан туындаған қайта түсірулерге қатты ашуланды.
Other directors such as Stanley Kubrick are notorious for demanding numerous retakes of a single scene, once asking Shelley Duvall to repeat a scene 127 times for The Shining. During the shooting of Eyes Wide Shut, Kubrick asked for 97 takes of Tom Cruise walking through a door before he was satisfied. Charlie Chaplin, both director and star of The Gold Rush, did 63 separate takes of a scene where his character eats a boot—in reality, a prop made of licorice—and ended up being taken to the hospital for insulin shock due to the high sugar intake. Chaplin also did 342 takes of a scene in City Lights (1931). In other cases, it is the actors who cause multiple takes. One fight scene in Jackie Chan's The Young Master was so intricate that it required 329 takes to complete. Director Bryan Singer tried for a full day to get his desired shots of the cast of The Usual Suspects behaving sullenly in a police lineup, but the actors could not remain serious and kept spoiling the takes by laughing and making faces. In the end, Singer changed his plan and used the funniest of the takes in the final movie to illustrate the contempt the criminals had for the police. During the filming of Some Like It Hot, director Billy Wilder was notoriously frustrated by the retakes required by Marilyn Monroe's inability to remember her lines.
Музыкалық жазба
Музыка жазуда, бір әнді немесе оның бөлігін жазу үшін жасалған бірнеше әрекет "кавер" деп аталады. Музыкалық каверлер де ретімен нөмірленеді. Толыққанды, қанағаттандырарлық кавер алу қажеттілігі, әсіресе көп тректік жазу және дауысты қайта жазу техникалары пайда болғанға дейінгі жылдары маңызды болды. Мысалы, толық хор немесе шумақ жазылмаса, сәтсіз әрекеттер "жалған бастамалар" деп аталады; көбінесе толыққанды, бірақ ұзақ әрекеттер "ұзақ жалған бастамалар" деп аталады. Бір жазу сессиясынан алынған бір әннің әртүрлі нұсқалары кейде "қосымша каверлер" (немесе балама каверлер) немесе жазбаның "мастер-копиясы" ретінде шығарылады. Қосымша каверлердің танымал мысалдары: The Beatles Anthology жинағы, Джонни Кэштің Bear Family жинағы және Johnny Cash: The Outtakes, сондай-ақ 1974 жылы RCA Victor компаниясы шығарған Элвис Преслинің жазбаларының балама каверлері. Көптеген жазылған орындаулардың музыкалық маңызын және олардың қалай ерекшеленетінін 1969 жылғы "To Know a Man" (Blue Horizon 7 66230) LP жинағынан көруге болады, онда легендарлық слайд-гитарист Элмор Джеймстің 1960 жылдардың басындағы соңғы екі сессиясы бар. Бұл өңделмеген студиялық таспалар, онда бірнеше тректердің толық және жартылай толық орындалған, тікелей жазылған нұсқалары бар. Сондай-ақ, музыканттардың естеліктері мен продюсермен сұхбаттары бар, олар орындау және жазу процесінің шығармашылық энергиясын көрсетеді.
In music recording, a take similarly refers to successive attempts to record a song or part. Musical takes are also sequentially numbered. The need to obtain a complete, acceptable take was especially important in the years predating multi track recording and overdubbing techniques. Failed attempts are called "false starts" if, for example, not even a complete chorus or verse is recorded; longer almost complete attempts are called "long false starts". Different versions of the same song from a single recording session are sometimes eventually released as alternate takes (or alternative takes) or "playback masters" of the recording. Notable examples of releases of alternate takes include The Beatles Anthology box set, Johnny Cash's Bear Family box sets and Johnny Cash:The Outtakes and a series of alternate takes of recordings by Elvis Presley released by RCA Victor beginning in 1974 with Elvis: A Legendary Performer Volume 1. A fine example of the musical implications of multiple recorded performances and how they differ can be found on the posthumous 1969 LP compilation "To Know a Man" (Blue Horizon 7 66230) which comprises the complete last two early 1960s sessions by legendary slide guitarist Elmore James with backing musicians. These are unedited studio tapes which include multiple live complete and part takes of several tracks. There are also adlib band reminiscences and talkback chat with the producer which give a superb insight into the creative energy of the performing and recording process.