Чарльз Герберт Клейн: Американдық бейсболшының өмірі мен жетістіктері

Кіріспе

автор Америкалық бейсболшы (1904-1958) Чарльз Герберт Клейн (7 қазан 1904 – 28 наурыз 1958), Индианада туғандықтан "Хузиер Хаммер" деген лақап атымен белгілі, американдық кәсіби бейсбол ойыншысы. Клейн Үлкен Бейсбол Лигасында (MLB) "Филадельфия Филлиз" (–, –, –), "Чикаго Кабс" (–) және "Питтсбург Пайрэтс" командаларында ойнады. Клейн Ұлттық лигада (NL) төрт рет ең көп хоум-ран соққан ойыншы атанды және 1932 жылы NL-дың ең құнды ойыншысы сыйлығын жеңіп алды. 1933 жылы ол сол кездегі NL-дың алты ойыншысының бірі болып, бейсболдың үш тәжін (batting Triple Crown) жеңіп алды. 1930 жылы ол 107 қосымша базалық соққымен NL рекордын жаңартты. 1936 жылдың 10 шілдесінде ол бір ойында төрт хоум-ран соғып, мұндай жетістікке қол жеткізген төртінші ойыншы болды. Клейн екі түрлі командадан ("Филлиз" және "Кабс") All Star Game-ге шақырылған алғашқы ойыншы болды. 1980 жылы Клейн Бейсбол Даңқы залына енгізілді.

Ерте өмір

Клейн 1904 жылғы 7 қазанда Индианаполисте, Индиана штатында дүниеге келген. Ол иммигрант шаруалар Франк пен Маргарет Клейннің ұлы еді. Саутпорт орта мектебін бітіргеннен кейін, мектептегі үлгерімі нашар болғандықтан колледжге түспей, болат зауытында жұмыс істей бастады. Осының салдарынан Клейннің дарыны 20 жасқа дейін үлкен лига клубтарының назарына ілікпеді. Ол жартылай кәсіби командаға алынып, бірнеше жыл олар үшін ойнады, аптасына 200 доллар табады (1927 жылы 200 доллар қазіргі шақта шамамен <есептелген сомаға> тең). (1928 жылы 5000 доллар қазіргі шақта шамамен <есептелген сомаға> тең) және осы процесте Клейннің қызметі үшін Нью-Йорк Янкистерінен жоғары баға ұсынды. Клейн шілде айында "Филиз" клубына қосылды.

Басты жылдар

Клейн 1929 жылы .356 соқты, бұл оның алғашқы толық маусымы болды және Ұлттық лигадағы ең көп үйге ұшқан ойыншы атанды. Маусымның ортасында «Филлиз» командасы Бейкер Боулдың қысқа оң жақ қабырғасына 15 футтық экран қосты. Уақыт ерекше болды, себебі Клейн шілде айында 14 гол соғып, рекордқа жақын келген болатын. Алайда, «Филлиз» командасының ықшам иесі Уильям Бейкер экранды қосуын қорғап, «Броуд-стритте шарлар қоршаудан асып, жаяу жүргіншілерге тиіп, көліктерге зақым келтіріп, жел шыныларын сындырып жататындықтан бірнеше жазатайым оқиғалар орын алады» деді. Маусымның қалған бөлігінде оң жақ қабырғаның биіктігінің өсуіне байланысты Клейн 1 тамыздан кейін Бейкер Боулда өткізген 25 ойында тек 4 гол соқты. 1930 жылы Клейн бейсбол тарихындағы ең жақсы шабуылдық маусымдардың бірін өткізді, .386 орташамен 250 соққы және 158 ұпай жинады. Осы маусымда Клейн кем дегенде 200 соққы жинаған екінші ойыншы болды, сонымен қатар оң жақтағы ойыншылар арасындағы бір маусымдық рекордтық 44 көмек көрсетті. Бұл 1929 жылы оң жақ қабырғаға қосылған биіктікке байланысты, нәтижесінде оң жаққа көбірек доптар түсті. 1931 жылдың 1 шілдесінде «Чикаго Кабс» командасына қарсы өткен ойында Клейн цикл жасады, 5 рет соғып, 5 ұпай жинады. Маусым соңында ол Ұлттық лигасында 121 ұпаймен және 121 RBIмен көшбасшы болды. Сондай-ақ, ол мансабында екінші рет 31 гол соғып, лигадағы ең көп гол соққан ойыншы атанды. Маусым соңында ол 1901 жылдан бері Ұлттық лигасындағы үшінші тәжді жеңген төртінші ойыншы болды, .368 орташамен, 28 гол және 120 RBIмен лиганы жеңіп алды. 1939 жылы Клейн «Пиратс» командасына ауысты, бірақ 1940 жылы «Филадельфияға» оралды, бұл оның тұрақты ойыншы ретіндегі соңғы маусымы болды. 1941 жылдан бастап ол бір маусымда 50 ойыннан аспады және көбінесе резервтік ойыншы ретінде пайдаланылды. Соңғы сегіз маусымда, 1937-1944 жылдары, ол орташа есеппен 69 ойынға қатысып, .253 орташамен 43 гол соқты. Дауыс беру бюллетенінде 28%-дан аспағандықтан, Клейнді Бейсбол Даңқы залына сайлау үшін Ветерандар комитеті арқылы науқан басталды. Науқан сәтті аяқталды және Клейн 1980 жылы Ветерандар комитеті арқылы Бейсбол Даңқы залына сайланды. Ричард Никсон Клейнді өзінің бейсбол командасына қосты және ол «Жүз жылдық команда» құрамына үміткер болды. 17 жылдық мансабында Клейн .320 орташамен 1201 RBI, 1168 ұпай, 2076 соққы, 398 қос, 74 үштік, 300 гол, .379 базаға шығу көрсеткіші, .543 соққы көрсеткіші және .922 OPS көрсетті. Клейн «Филлиз» командасының үй стадионы Бейкер Боулды және оның қысқа оң жақ қабырғасын пайдаланумен танымал болды. Мансабында ол .395 орташамен соғып, Бейкер Боулда өткізген 581 ойында 164 гол соқты. Клейн мансабында бес рет бес соққыдан соққан, 36 рет төрт соққыдан соққан және 28 рет бірнеше гол соққан. Клейн мен Лу Гериг – үш маусымда 400 немесе одан да көп жалпы база жинаған тарихтағы жалғыз ойыншылар. «Филлиз» командасы оның есімін және ескі ағылшын стиліндегі «P» әрпін ардагерлер стадионының сыртқы қабырғасына жазды, бұл зейнеткерлікке шығарылған ойыншылардың нөмірінің орнына қойылды. «Филлиз» командасы 1932 жылы ойыншылардың нөмірін қолдана бастады, сол маусымда және 1933 жылы Клейн 3 нөмірін киді. Содан кейін ол «Чикаго Кабс» командасына ауыстырылды, ал 1936 жылы «Филлиз» командасына оралғанда 32 нөмірін (кейін «Филлиз» командасы Стив Карлтон үшін зейнеткерлікке шығарды) киді, бірақ көп ұзамай 36 нөміріне (кейін «Филлиз» командасы Робин Робертс үшін зейнеткерлікке шығарды) ауысты, сол маусымда және 1937 жылы. 1938 жылы ол 1 нөмірін (кейін «Филлиз» командасы Ричи Эшберн үшін зейнеткерлікке шығарды), 1939 жылы 26, содан кейін 14 (кейін «Филлиз» командасы Джим Баннинг үшін зейнеткерлікке шығарды), 1940 және 1941 жылдары 29, 1942 жылы 3, 1943 жылы 8 және 1944 жылы 26 нөмірін киді, бұл оның соңғы лигасы болды. Сандардың біреуін таңдаудың орнына, «Филлиз» командасы оған әріп «P» зейнеткерлікке шығарды, осылайша одан бұрынғы аңыз Гровер Кливленд Александр үшін де жасаған болатын.

Klein hit .356 in 1929, his first full season, and won the NL home run title. In the middle of the season, the Phillies added a 15 foot screen on top of the short right field wall of Baker Bowl. The timing was peculiar as Klein was coming off of a torrid July where he hit 14 home runs, and was making a run at the home run record. However, William Baker, the Phillies' notoriously miserly owner, defended the addition of the screen, stating, "a number of accidents happen[ing] on Broad street owing to the balls going over the fence and hitting pedestrians, also damaging automobiles, breaking windshields, etc." For the remainder of the season, due to the new height of the right field wall, Klein only hit 4 home runs in the 25 games he played at Baker Bowl after August 1st. In 1930, Klein enjoyed one of the best offensive years in baseball history, batting .386 with 250 hits and 158 runs scored, Along with his batting prowess, Klein was also a good defensive right fielder; he is tenth on the all time list for assists for a right fielder. 1930 marked the second straight season where Klein had collected at least 200 hits, along with his hitting records he set the single season mark for assists by a right fielder with 44. This is due to the height that was added to the right field wall in 1929 which caused more balls to fall in right field. On July 1, 1931, in a game against the Chicago Cubs, Klein hit for the cycle, going 4 for 5 with five RBI. At the end of the season, he led the National League in runs scored with 121 and RBI with 121. He also led the league in home runs for the second time in his career with 31, during this game Klein hit for the cycle for the second time in his career. At the end of the season, he became the fourth NL player since 1901 to win the Triple Crown with a batting average of .368, and led the NL in home runs with 28 and RBI with 120. Klein went to the Pirates during the 1939 season, but was back in Philadelphia in 1940 for what proved to be his last year as a regular player. From 1941 onward, he never played in more than 50 games in a season, and was often used as a pinch hitter. In his last eight seasons, from 1937 to 1944, he averaged 69 games played, batted .253 and hit 43 home runs. After never receiving more than 28% on the ballot, a campaign was started to get Klein elected to the Baseball Hall of Fame via the Veterans Committee. The campaigning worked, and Klein was elected to the Baseball Hall of Fame in 1980 via the Veterans Committee. Richard Nixon put Klein on his all time baseball team. and was a nominee for the Major League Baseball All Century Team. In his 17 year career, Klein batted .320, with 1,201 RBI, 1,168 runs, 2,076 hits, 398 doubles, 74 triples, 300 home runs, .379 on base percentage, .543 slugging percentage, and an OPS of .922. Klein was known for exploiting the Phillies home park, the Baker Bowl and its short right field wall. In his career he hit for a .395 average and slugged 164 home runs in only 581 career games at the Baker Bowl. Klein recorded five five hit games, 36 four hit games in his career and 28 multi home run games. Klein and Lou Gehrig are the only players in history that have recorded 400 or more total bases in three separate seasons. The Phillies honored him on the outfield wall of Veterans Stadium with his name and an Old English style "P" where a retired uniform number would go. The Phillies began using numbers in 1932, and in that season and 1933, Klein wore number 3. He was then traded to the Chicago Cubs, and when he returned to the Phillies in 1936, he wore 32 (later retired by the Phillies for Steve Carlton), and soon switched to 36 (later retired by the Phillies for Robin Roberts) for that season and 1937. In 1938, he wore number 1 (later retired by the Phillies for Richie Ashburn), wore 26 and then 14 (later retired by the Phillies for Jim Bunning) in 1939, wore 29 in 1940 and 1941, 3 again in 1942, 8 in 1943 and 26 again in 1944, his last major league season. Rather than choose one of these numbers, the Phillies simply retired a "P" for him, as they did for pre numbers legend Grover Cleveland Alexander.