Кіріспе

Америкалық эколог, феминист және еңбек қозғалысының жетекшісі (1949–1997)

Джудит Беатрис Бари (7 қараша 1949 – 2 наурыз 1997) – американдық эколог, феминист және еңбек қозғалысының жетекшісі, 1970-ші жылдардың ортасында штатқа көшіп келгеннен кейін негізінен Солтүстік Калифорнияда белсенділік танытты. 1980-ші және 1990-шы жылдары ол Earth First! науқамын Мендосино округінің және оған жақын аймақтардағы ежелгі секвоя ормандарын кесуге қарсы ұйымдастырды. Сонымен қатар, ол «Әлемдік өнеркәсіптік жұмысшылар» ұйымының 1-ші жергілікті бөлімін құрды, мақсаты – Earth First! қозғалысының ағаш өңдеушілері мен экологтарын ортақ мүдделер үшін біріктіру болды. 1990 жылдың 24 мамырында Калифорния штатының Окленд қаласында, оның машинасының орындығы астындағы құбырлы бомба жарылып, Бари ауыр жарақат алды. Ол өзімен бірге әріптесі Даррил Черниді алып бара жатқан еді, ол жеңіл жарақат алды. Оларды ФБР-дің көмегімен Окленд полициясы террористік мақсатта бомба тасымалдады деген айыппен ұстады. Бұл айыптаулар кейіннен алынып тасталды, бірақ 1991 жылы екеуі Окленд полиция бөлімі мен ФБР-ге бомбалауды тергеу кезінде азаматтық құқықтарын бұзғаны үшін сотқа шағымданып, талап қойды. 2002 жылы сотта олардың пайдасына шешім шығарылды және Бари мен Черниге өтемақы төленді. Бари 1997 жылы қатерлі ісіктен қайтыс болды. Бомбалаудың себебі әлі анықталған жоқ. 1999 жылы Headwaters Forest Reserve (H. R. 2107, V тарау, 501-бөлім) құру туралы заң қабылданды, оның басқаруы Жерді басқару бюросына берілді. Бұл аралас ескі және бұрын кесілген ормандарды қорғады. Бұл жобаны Бари ұзақ жылдар бойы қолдап келген.

Ерте өмір және білім

Бари 1949 жылғы 7 қарашада дүниеге келді және Мэриленд штатының Сильвер-Спринг қаласында өсті. Оның әкесі – әшекей тастарды қоятын (алмаз сағатын жасаушы) Артур Бари, анасы – математик Рут Ааронсон Бари, ол да танымал математик атанды. Оның ата-анасы тегі бойынша еврей және итальяндық болған. Барилер екеуі де солшыл саясатқа белсенді қатысты; олар азаматтық құқықтарды қолдады және Вьетнам соғысына қарсы шықты. Джуди Бари үш қыздың арасында екіншісі болды; оның үлкен әпкесі – «Нью-Йорк Таймс» газетінің ғылым журналисі Джина Колата, ал кіші әпкесі – өнер тарихшысы Марта Бари. Бари дүкен желісінде кеңсе қызметкері болып жұмыс істей бастады және оның жұмыстастары арасында кәсіподақ құрушы ұйымдастырды. Келесі жұмысында, поштамен жұмыс істейтін кезде, Мэриленд штатындағы АҚШ пошта қызметінің жаппай хаттар бөлімінде ресми емес ереуіл ұйымдастырды.

Калифорнияға көшіп келу, неке және отбасы

Бари Солтүстік Калифорниядағы Бей-Аймаққа көшіп келді, ол саяси белсенділіктің орталығы болатын. 1978 жылы ол болашақ күйеуі Майкл Суинимен еңбек ұйымдастырушылардың конференциясында танысты. Олар радикалды саясатқа бірдей қызығушылық танытты. Суини Стэнфорд университетін бітірген және 1970 жылдардың басында Чикано мүшелері басым болған маоистік Venceremos тобының мүшесі болған. Ол бұрын үйленген. Олардың Лиза (1981) және Джессика (1985) атты екі қызы болды. 1988 жылы олар ажырасып, балаларға бірлесіп қарау құқығын алды. Келесі жылдары "Ер алдымен жер" акциясының негізгі тақырыбы "Тынық мұхиты" компаниясының ескі ағаштарды кесуіне қарсы белсенділердің наразылықтары болды. 1987 жылдың 8 мамырында Калифорния штатының Кловердейл қаласындағы Луизиана-Пасифик ағаш кесу зауытында апат болды. Зауыт жұмысшысы Джордж Александр араның тіс тікеніне тигенде, жарақаттан көз жұмайын шалдықты. Бұл жағдайға байланысты жағымсыз жарнама пайда болды. Earth First! сол кезде "саботаж" тактикасын қолдағандықтан, компания мен кейбір жұмысшылар бұтаның болуын осы топқа байланыстырды, себебі ағаш кесілген аумақта жабдықты саботаж жасау оқиғалары болған. Бірақ бұтаның кім салғаны анықталмады. Оқиғадан кейін Earth First! ағаштарды тікендеуді (бірақ саботаждың басқа түрлерін емес) жоққа шығарды. 1988 жылы Бари ескі секвояларды кесуге қарсы наразылықтарда Жерді қорғау жөніндегі IWW (Industrial Workers of the World) ұйымының 1-ші жергілікті бөлімін құруға белсенді түрде қатысты. Бари еңбек ұйымдастыру тәжірибесін пайдаланып, Калифорниядағы Earth First! жиынында IWW жөнінде семинар өткізді. EF!–IWW Local 1 ұйымын құру арқылы ол орман өнеркәсібінің ағаш кесу қарқынына алаңдайтын экологиялық қорғаушылар мен ағаш кесушілерді біріктіруге тырысты. Олардың мүдделерінің ортақ екеніне сенді. Сол жылы Бари АҚШ Жерді басқару бюросы басқаратын Оңтүстік Форк-Эл өзенінің жабайы аймағын кеңейтуді қолдау үшін алғашқы орман блокадасын ұйымдастырды. Басқа да қызығушылықтарымен байланысты, сол жылы Бари Укиадағы жоспарланған балаларға көмек көрсететін клиниканы қорғау үшін қарсы демонстрация ұйымдастырды. 1989 жылдың тамызында экологиялық белсенді Мем Хилл орманды ағаш кесушілермен болған наразылық кезінде мұрнын сындырды. Ол ағаш кесушіні шабуыл жасады деп айыптап, құқық қорғау органдары шабуылдан қорғамағанын мәлімдеп, сотқа шағым түсірді. Бари зорлық-зомбылықсыз әрекеттерге баса назар аударды және өзінің демонстрацияларына музыканы енгізе бастады. Ол скрипкада ойнап, гитарада ойнаған Даррил Чернидің әндерін шырқады. Кейде ол өзінің әндерін де орындады. Абортқа қарсы митингке қарсы айтылған "Бұл ұрық түсік жасамақ па?" әні де осыған жатады. БАҚ оны кедергі келтіретін саботаж жасаушы ретінде бейнеледі. Кейбір белсенділер мен жергілікті тұрғындар Баридің өзімшіл, әзіл-сықақсыз және қатал екенін байқады. Оның тактикасы ағаш өнеркәсібінің және саяси элитаның ғана емес, сонымен қатар басқа белсенділердің де наразылығын тудырды. Оппозиция Редвуд Саммердің бұзылушылық әрекеттеріне, ағаш кесушілердің жұмысына кедергі келтіруіне және Earth First! 130-шы қадамды қолдауына назар аударды. Бұрын ол саботаж жасады және жұмысшыларға қарсы зорлық-зомбылық қолданды деп айыпталған. Редвуд Саммерді ұйымдастыру кезінде Бари Мендосино округіндегі жұмыстарды басқарды, ал Черни белсенділерді тарту үшін саяхатқа шықты. Баридің жергілікті байланыстары мен IWW жергілікті бөлімін ұйымдастыру кезінде дамыған ағаш өнеркәсібі қызметкерлерімен жақсы қарым-қатынасы болды. 1990 жылдың 22 сәуірінде Earth Night Action Group деп аталатын топ Оңтүстік Санта-Круз округінде электр бағаналарын саботаж жасап, электр қуатын үзіп тастады. Осы оқиға туралы естіген Бари: "Ауыр жағдайларда ауыр шаралар қажет" және "Егер мұздық ерісе не болады?" деді. Черни бұл мәлімдемені әзіл ретінде айтқанын мәлімдеді. Earth Night Action Group мүшелерінің кім екені ешқашан анықталған жоқ; олардың Earth First! тобымен байланысы болжамдарға негізделген. 1990 жылдың 9 мамырында Луизиана-Пасифик ағаш кесу зауытында (Кловердейл) өрт сөндіруге арналған құбырлы бомба табылды. Зауыттың сыртына "L P ұнтақ жұмысшыларын алдап сатады" деген жазу жазылған қолмен жазылған қағаз қойылған. Бомбаға жауаптылық ешқашан анықталмады. 1990 жылдың 22 мамырында Бари Редвуд Саммер демонстрациялары кезінде зорлық-зомбылықсыздық ережелерін келісу үшін жергілікті ағаш кесушілермен кездесті. 1990 жылдың 23 мамырында таңертең Бари Редвуд Саммерді және оған байланысты музыкалық іс-шараларды ұйымдастыру үшін Санта-Крузға жолға шықты. Ол Укиада баспасөз мәслихатын өткізіп, Берклидегі Seeds of Peace үйімен кездесті. Сол түні ол Оклендте, МакАртур және Парк бульварларының жанындағы үйдің бірінде түндеді. 1990 жылдың 24 мамырында Бари мен Даррил Черни (жолаушы ретінде) үйден кетіп, біршама уақыттан кейін оның тақтасының астында бомба жарылды. Ол ауыр жарақат алды, ал Черни жеңіл жарақаттарға ұшырады.

Қорытынды

1990 жылы 24 мамырда Калифорния штатының Окленд қаласында Бари мен Даррил Черни машинасымен келе жатқанда, оның орындығының астындағы құбырлы бомба жарылды. Бари жарылыстан ауыр жарақат алды. Черни жеңіл жарақаттанды. Бари жарылғыш заттарды тасымалдағаны үшін тұтқындалды, ол жамбас сүйегі сынығы және басқа да ауыр жарақаттармен әлі де ауыр күйде болғанда. ФБР бомба сарапшылары Окленд полициясының жедел жәрдем бригадасымен бірдей уақытта оқиға орнына жетті. Бари ФБР бомба туралы бұрыннан білгенін және оның жауапкер болуы мүмкін деген күдік тудырды. Баридің сөзімен айтқанда, тергеушілер "құлақтарына саусақтарын тығып, бұрышта күтіп отырғандай" көрінді. Кейіннен құқық қорғау органдарына бомбаға жауапты адамнан хабар келгені белгілі болды, ол "бірнеше күшті адамдардың" Санта-Крус аймағында саботаж жасау үшін бомба тасымалдап бара жатқанын мәлімдеді. Аламеда округінің Окленд полиция департаменті осы іс бойынша жергілікті құқық қорғау органы болды. Баридің жарақаты оның қызметін шектеуге мәжбүр етті. Бари жазылып жатқанда, басқа белсенділер "Редвуд жазын" өткізіп, мыңдаған экологиялық белсенділердің қатысуымен бірқатар демонстрациялар ұйымдастырды. 1990 жылдың шілде айының соңында Аламеда округінің аудандық прокуроры жеткілікті дәлелдердің болмауына байланысты Бари мен Черниге қарсы қозғалған қылмыстық істі жапты. Бірақ Бари мен Черни 1991 жылы ФБР мен Окленд полициясының оларды тұтқындағаны және олардың мүлкін тінту ордерлерін шығарғаны үшін азаматтық құқықтарын бұзғаны үшін сотқа шағым түсірді. Сот процесі 2002 жылға дейін аяқталмады. Бари 1997 жылы сүт безінің қатерлі ісігінен қайтыс болды. Төрешілер олардың азаматтық құқықтары бұзылған деп шешім шығарды. Сот Черни мен Баридің мұрагерлеріне 4,4 миллион доллар өтемақы төледі.

Тергеу оқиғалары

Окленд полициясы мен ФБР Бари мен Черниді террористік акт үшін бомбаны біліп алып жүргені үшін айыптағанда, бұл оқиға бүкіл елде кеңінен таралды. Бір апта ішінде Бари мен Чернидің қолдаушылары ФБР-дің тергеу әдістерін зерттеу туралы петиция ұсынды. Бұрынғы Мендосино округінің қадағалаушысы Дэниел Гамбург және басқалар тергеудің екі экологиялық белсендіні айыптауға бағытталғанын айтты. ФБР жарылғыш құрылғыны талдағанда, оның құбырша бомба екені анықталды, бетіне сынықтар жасау үшін шегелер оралған. Ол уақыттық механизммен және қозғалысқа реакция жасайтын механизммен жабдықталған, яғни машина жүрген кезде ғана жарылатын еді. Бомбаның жүргізуші орнатылған орындықтың астындағы еденге орналасқандығы расталды, агент Дойл айтқандай, орындықтың артындағы еденге емес. Бұл мәліметтер бомбаның Баридің машинасының жүргізушісін өлтіруге арналған жеке тұлғаға қарсы құрылғы болғанын көрсетеді. ФБР тергеуі Баридің білімімен тасымалданған құрылғының кездейсоқ жарылуы туралы теорияға баса назар аударды. Олар Баридің машинасынан табылған шатыр шегелерін бомбада қолданылған аяқтау шегелерімен салыстыруға тырысты. Полиция Бар мен Черниге қарсы барлық дәлелдердің бағытталғаны туралы хабарлағаннан кейін жеті апта өткен соң, Аламида округінің аудандық прокуроры оларға қарсы жеткіліксіз дәлелдер болғандықтан ресми айып тақпайтынын мәлімдеді. Құқық қорғау органдары бомбалау Баридің өміріне қастандық жасау әрекеті екенін көрсететін мәліметтерді толыққанды зерттеген жоқ. Қылмыс әлі де ашылмаған күйде қалды. Сауығу кезеңінде Бари өзінің жанындағы адамдарға тергеушілермен ынтымақтастық жасауға тыйым салатын директива берді. Ол енді күдікті саналып тұрмаса да, өзінің жанындағылардың үнсіздік сақтауын талап етті. Ол 1988 жылдың желтоқсанында Баридің мәлімдемелері мен мінез-құлқына ашуланған, ол Калифорния штатының Укиа қаласындағы "Жоспарланған әкелік" клиникасындағы абортқа қарсы наразылыққа қарсы шыққан жазушы туралы айтты. Хатта екі бомбаның жасалуы егжей-тегжейлі сипатталған. Хаттың мазмұнына сүйене отырып, құқық қорғау органдары 1988 жылғы абортқа қарсы демонстрацияда белгілі болған, өзін уағызшы деп таныстырған, Луизиана-Пасифик зауытының жұмысшысы және бұрынғы кәсіби футболшы Билл Стейлиді тергеді. Стейли ақырында бомбалаумен байланысы жоқ деп танылды. Баридің сөзіне сәйкес, оның ісі бойынша ФБР арнайы агенті Фрэнк Дойл бомба жасау мектебінің оқытушысы болған. Оның айтуынша, бомбалауға жауап берген құқық қорғау органдарының кем дегенде төртеуі оның оқушылары болған.

Баридің бұрынғы күйеуі

1991 жылы KQED тілшісі және деректі фильмдердің продюсері Стивен Талбот «Кім Джуди Бариді жарды?» деген деректі фильм жасады. Ол фильм түсіру кезінде дәлелдер тапты және Баридің таныстары оның бұрынғы күйеуі Майк Суиниді күдікті деп санау керек екенін айтты. Бари Талботқа бұрынғы күйеуіне күмән келтіргенін және оның некеде зорлық көрсеткенін сенімді түрде айтты. Кейін ол бұл мәлімдемелерді жария түрде жоққа шығарды. Талбот Суини мен басқаларды жарылыста күдікті деп атады, бірақ 1991 жылы Баридің сөздерін келтірмеді. Ол қайтыс болғаннан кейін журналист ретінде оны дерек көзі ретінде қорғау қажеттігінен босады. Ол 2002 жылы Salon.com сайтында жарияланған мақаласында Суини туралы күдікті ретінде тікелей жазды. Бари Талботтың 1991 жылғы фильмін «Стив Талботты кім сатып алды?» деген мақаласында қатты сынады, ол San Francisco Weekly және Anderson Valley Advertiser басылымдарында жарияланды. Талбот сондай-ақ 1989 жылы «Аргус» деген атпен қол қойылған хатты, ол Укиа полиция бөлімінің бастығына жіберілгенін хабарлады, онда Бариге қатысты марихуана сату туралы ақпарат беруге ұсыныс жасалған. Бари өзінің мақаласында «Аргус» хатын 1988 жылы танысқан Бейбітшілік және еркіндік партиясының белсендісі Ирв Сатли жазған болуы керек деп мәлімдеді. Сондай-ақ, екі басқа қауесті хатқа назар аударылды: Бариге жарылыстан бір ай бұрын жіберілген «ешқандай ескертусіз» өлім туралы хат және жарылыстан кейін бірден Санта-Роза Пресс Демократ газетіне жіберілген «Иеміздің кекшісі» деп аталған хат. 1990 жылдардың басында көптеген белсенділер жарылыстың ФБР немесе Баридің «Жерді бірінші кезекте» қызметінің қарсыластары жасағанына сенді. Ирв Сатлиді осы қылмыстың орындаушысы деп күдіктенді. Бірақ Баридің жарылыс туралы мәліметтерді өзгертуге тырысуы оның жақтастарын алаңдатты және оның бірдеңе жасырып отырғанына күдік туғызды. Брюс Андерсон да «Адвертизер» журналынан оның пікірінен бас тартты. Ол 1988 жылғы ажырасудың қатты болғанын білген. Ол оның жарылыстан кейінгі кейбір мінез-құлқы ерекше болғанын ойласа да, оның қоғамдық ұстанымын қолдауды жалғастырды. 1995 жылы Калифорния штатының Форт-Брэгг қаласында орналасқан Flatland кішкентай журналының (қазір тоқтатылған) мұғалімі және баспашысы Эд Герман да Редвуд жазғы наразылық акциясына қатысты. Ол Сатли туралы дауға алаңдады. Бастапқыда Сатлиден күдіктенген Герман оны тікелей сұраққа тартып, оның қатысы бар-жоғын білді. Сатли бұл іске қатысы жоқ деп мәлімдеді. Оның айтуынша, 1989 жылы Баридің досы Пэм Дэвис оған бұрынғы күйеуі Суиниді өлтіру үшін үш рет 5000 доллар ұсынған. Бари радиода бұл ұсыныс оның досы Сатлиге айтқан әзіл екенін мәлімдеді. Герман Сатлиді ақтау туралы жағдайын Flatland журналында жариялады. Андерсон Баридің ұстанымын қолдаудан бас тарды, бұл оның жақтастарының ашуын туғызды. Андерсонның ашуы Баридің өзінің баяндамасын насихаттау үшін жазықсыз адамды жамандауға тырысқанына байланысты болды. Андерсон Бари мен Суинидің бірін-бірін жою үшін жеткілікті кінәлі білімі бар екенін айтты – заң бойынша өзара жойылған жағдай. Андерсон «Адвертизер» журналында тұрақты мақалалар жазып, Баридің жақтастарын индустрия/ФБР теориясын қолдауын жалғастыра отырып, өтірік айтуда айыптады. Германның айтуынша, 2005 жылы оған Пэм Дэвистің көптен бері досы Жан Максвелл келді. Максвелл Дейвис оған Баридің Суиниге қарсы жалдамалы кісіні іздеу туралы ұсыныс жасағанын айтқан. Бұл Сатлиге жасалған ұсыныстарды үлкен үлгінің бір бөлігі ретінде қарастыруға мүмкіндік берді. Герман 2008 жылы «Адвертизер» журналында қайта басып шығарған осы іс бойынша білімі туралы қысқаша баяндады. Көп жыл бұрын, 2002 жылы, Бари/Черни азаматтық құқықтар ісі аяқталған кезде Стивен Талбот Salon.com сайтында Баридің оған Суиниге деген күдігін, оның көлікті жаруды және 1980 жылы Санта-Роза әуежайын жаруды білетінін жария түрде хабарлаған. Ол сондай-ақ Суинидің оны некеде зорлағанын айтты. Осы арада Редвуд жазын ұйымдастырушылар орманға арналған демонстрацияларды тоқтату керек пе, жоқ па, оны тым қауіпті деп санады. 29 мамырда «Redwood Summer» өкілдері өнеркәсіптің кейбір өкілдерімен келісімге қол жеткізгендеріне қуанды: олар жергілікті шағын ағаш өндіруші компаниялармен ағаш кесудің зорлық-зомбылықсыз және қиратушылықсыз наразылықтарын қолдау үшін келісім жасады. «Редвуд жазы» «Жерді бірінші кезекте» қозғалысының көптеген еріктілерді бейкүнә қарсылық көрсетуге үйреткеніне байланысты сәтті аяқталды. Алайда наразылық акциясына қатысушылар саны ұйымдастырушылар күткеннен аз болды. Сонымен қатар, қыркүйек айында «Нью-Йорк Таймс» газетінде қоршаған ортаны қорғаушылар мен ағаш өндірушілер арасындағы қақтығыстар күшейген көрінеді деп жазылған. 1990 жылы 6 қарашада штаттық сайлаушылар 130-шы ұсынысты қабылдамады, бұл заң ағаш кесуді шектеуге бағытталған, өйткені ол «Жерді бірінші кезекте» қозғалысымен қолдау көрсетілген. Бірнеше жыл өткен соң, Солтүстік Калифорниядағы «Ағаш соғыстары» 1998 жылы қайтадан қызды. «Жерді бірінші кезекте» қозғалысының мүшелері Headwaters Forest Reserve құрылған соңғы келісімге наразы болды. 1997 жылы қабылданған заңға сәйкес, үкімет он жылдан астам уақыттан бері ұсынылып келген аумақтан гөрі, орманды сатып алып, қорғауға рұқсат алды. Ағаш өндірушілер қауымдастығы мен «Жерді бірінші кезекте» қозғалысы арасындағы айырма бұрынғыдан да күшейді. «Анархистер» және Родни Коронадо сияқты өрт қойған қылмыскер және Earth Liberation Front мүшесі сияқты зорлық-зомбылықты жақтаушылар «Жерді бірінші кезекте» қозғалысының ішінде маңызды рөл атқарды. Мұндай мүшелер ағаш өндіруші компаниялардың жабдықтары мен нысандарына, сондай-ақ олардың жеке үйлеріне қауіп төндірді. Бари 1997 жылы қайтыс болғаннан кейін «Жерді бірінші кезекте» қозғалысының тарихында маңызды көшбасшының мәртебесіне ие болды, бірақ ағаш кесуге қарсы наразылықтар оның дамытуға тырысқан қауымдастыққа негізделген ынтымақтастықтан алыстады.

Бомбалау тергеуіне байланысты кейінгі оқиғалар

Бари мен Чернидегі бомбалау оқиғасы әлі де шешілмеген. 2002 жылғы сот отырысынан және өтемақы төленгеннен кейін Черни мен оның қолдаушылары ФБР-дің қолындағы Cloverdale фабрикасының жартылай сақталған бомбасының қалдықтарына қол жеткізуге тырысты. Тергеушілер оның және машинадағы құбыр бомбасының қалдықтары арасындағы ұқсастықтар оларды бір адам жасағанын көрсетті деп санайды. Олар қазіргі технологиямен талдауға болатын ДНК-ны тауып, күдіктіні анықтауға үміттенеді. 2012 жылы федералды судья ФБР-ге жоспарлағандай, сол құбыр бомбасының қалдықтарын жоюға тыйым салды. Чернидің адвокаты Бен Розенфельд сыртқы зертханадан ДНК-талдау жасауды сұрады. ФБР мұндай сынақтарды ешқашан жүргізбегенін мәлімдеді. Судья мұндай талдау жасауды бұйырды. Аталған іс оқиға болған Окленд қаласының және Аламеда округінің прокурорының қарауында. Мендосино округінің шериф кеңсесі сотқа қатысты мәселелер бойынша шешім қабылдаудан бас тартты, себебі бомбаның Мендосино округінде орналасқанына жеткілікті дәлел жоқ. 2001 жылы Бариге шабуыл жасаған адаммен тығыз байланысты деп саналатын және саусақ іздері табылған "Лордс Авенджер" хаты және басқа да құжаттардан алынған ДНК-дәлелдері Баридің адвокаттары мен ФБР-дің келісімімен ұсынылды. Бұл ДНК үлгілері Сатлиден алынған ДНК үлгілерімен сәйкес келмейді.

Жазушылық және мемлекеттік қызмет мансабы

Бари феминизм, тап күресі және экологияға деген қызығушылығының нәтижесінде саяси жазушы болды. 1992 жылдың мамырында Ms. журналында жарияланған мақаласында ол Earth First! ұйымын әйелдік сипатқа келтіргенін мәлімдеді. Бұл радикалды экологиялық ұйымды ер адамдар құрған. Бастапқыда олар жабдықтарды бүлдіріп, орман шаруашылығымен айналысатын жұмысшылардың өміріне қауіп төндіретін саботажға бару арқылы әрекет етті, бұл іс-әрекеттер "китбұру" деп белгілі болды. Бари аймақтағы ынтымақтастықты арттыру үшін зорлықсыз әрекеттер мен халыққа білім беруді баса назарда ұстады. Earth First! ұйымының басшылығынан қанағаттанбай, емделе алмайтын ракпен күресіп, 1996 жылдың соңына қарай Бари заң кеңесшісі болып жұмыс істеді және апта сайын радиода хабарлар жүргізді. "Ірі қорық" жобасына негізделген заң жобасы Гамбург 1994 жылғы қайта сайлауда жеңіліске ұшырағаннан кейін Конгресте қабылданбады; аралық сайлаудың күрделі кезеңінде ол бұрынғы республикалық өкілге есе жіберді. Оның орнына, Бари қайтыс болғаннан кейін көп ұзамай, 1997 жылдың 14 қарашасында 7472 акрлық орман қоры құруға рұқсат беретін заң қабылданды.