Кристофер Аддисон: Британ саяхатшысы және дәрігері
Christopher Addison, 1st Viscount Addison
Кристофер Аддисон (1869-1951) – британдық саяхатшы, дәрігер. Бірінші және екінші дүниежүзілік соғыстан кейінгі үкіметтерде денсаулық сақтау, тұрғын үй саясатындағы рөлі зор.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Британдық саясаткер (1869–1951)
British politician (1869–1951)
Кристофер Аддисон, 1-ші виконт Аддисон, (19 маусым 1869 – 11 желтоқсан 1951), британдық дәрігер және саясаткер болған. Либералдық және Лейбористік партияларының мүшесі ретінде, ол Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде оқ-дәрі министрі қызметін атқарды, ал кейін Дэвид Ллойд Джордж басшылығымен денсаулық сақтау министрі және Клемент Атли басшылығымен Лордтар палатасының басшысы болды. Ол көрнекті анатомист және, мүмкін, Парламентке (Commons) енген ең белгілі дәрігер болды. Денсаулық сақтау, соғыс кезеңіндегі қару-жарақ, тұрғын үй және ауыл шаруашылығы мәселелерінде жетекшілік етті. Көзге түспесе де, ол екі дүниежүзілік соғыстан кейінгі үкіметтерде маңызды рөл атқарды. Аддисон 1911 жылы Ұлттық сақтандыру схемасын ілгерілету үшін көп еңбек етті. Ллойд Джордж 1919 жылы министрлік құрылғанда оны денсаулық сақтаудың алғашқы министрі етіп тағайындады, ал Аддисон Ұлы соғыстан кейін кеңес тұрғын үйлерін кеңейтуді қадағалады, жергілікті билік тұрғын үй жобаларына мемлекеттік қаржыландыруды арттырды. Кейін ол Лейбористік партиясына қосылды.
Christopher Addison, 1st Viscount Addison, (19 June 1869 – 11 December 1951), was a British medical doctor and politician. A member of the Liberal and Labour parties, he served as Minister of Munitions during the First World War and was later Minister of Health under David Lloyd George and Leader of the House of Lords under Clement Attlee. He was a prominent anatomist and perhaps the most eminent doctor ever to enter the Commons. He was a leader in issues of health, wartime munitions, housing and agriculture. Although not highly visible, he played a major role in the post war governments after both world wars. Addison worked hard to promote the National Insurance scheme in 1911. Lloyd George made him the first Minister of Health when the department was created in 1919, and Addison oversaw an expansion of council housing after the Great War with an increase in public funding to local authority housing schemes with the Housing, Town Planning, &c. Act 1919. He later joined the Labour Party.
Өмірбаян және білім
Аддисон Линкольнширдегі Хогстхорп ауылдық округінде Роберт Аддисон мен Чарльз Фанторптың қызы Сьюзанның ұлы ретінде дүниеге келді. Оның отбасы бірнеше буын бойы ферманы иеленген және басқарған, ал ол өмірі бойы ауыл шаруашылығы мен ауылдық мәселелерге қызығушылық танытты. Ол он үш жасынан бастап Харрогейттегі Тринити колледжіне оқуға түсті. Медициналық білімін Шеффилд медицина мектебінде және Лондондағы Сент-Бартоломей ауруханасында алды. Оның білімі отбасына ауыр тиді, сондықтан ол мансабын бастағаннан кейін ата-анасына қарызын өтеуге талап етті. 1892 жылы Аддисон Лондон университетін медицина және ғылым бакалавры дәрежесімен, сот медицинасы бойынша марапатталды. Бір жылдан кейін ол медицина докторы болып жұмыс істеуге лицензия алды, және екі жылдан соң Корольдік хирургтар колледжінің мүшесі болып сайланды. Ол жеке практиканы академиялық зерттеулермен үйлестірді және Шеффилд медицина мектебінде анатомиядан сабақ берді. 1896 жылы ол жаңадан құрылған Шеффилд университетінің колледжінде анатомия профессоры болды және 1898 жылдан 1901 жылға дейін "Төрт ай сайынғы медициналық журналды" басқарды. 1901 жылы ол қайтадан Лондонға көшіп, Чарринг-Кросс ауруханасында оқытумен айналысты. Ол анатомия саласындағы зерттеулерін жариялады және Корольдік хирургтар колледжінің Хантер профессоры атанды. Қаржы министрі Дэвид Ллойд Джордж Аддисонның медициналық білімін ескеріп, оны 1911 жылғы Ұлттық сақтандыру туралы заң жобасын Парламентте де, Британдық медициналық қауымдастығында да қолдау үшін сөйлеуге шақырды. 1914 жылдың тамызында ол Джек Пиздің басшылығымен Білім беру кеңесінің парламенттік хатшысы болып тағайындалды. Оның бұл қызметі балалардың денсаулығы мен әл-ауқатын жақсартуға бағытталған, бірақ Бірінші дүниежүзілік соғыс басталғаннан кейін тоқтатылды.
Addison was born in the rural parish of Hogsthorpe in Lincolnshire, the son of Robert Addison and Susan, daughter of Charles Fanthorpe. His family had owned and run a farm for several generations and he maintained a strong interest in agriculture and rural matters throughout his life. He attended Trinity College, Harrogate, from the age of thirteen. He trained in medicine at Sheffield School of Medicine and St Bartholomew's Hospital in London. His education was expensive for his family, and he insisted on re paying his parents once he had begun his career. In 1892, Addison graduated from the University of London as a Bachelor of Medicine and Science with honours in forensic medicine. A year later he qualified as a Medical Doctor and two years after that he was elected a Fellow of the Royal College of Surgeons. He combined private practice with academic research, and taught anatomy at Sheffield School of Medicine. In 1896 he became professor of anatomy at the newly formed University College of Sheffield, and edited the Quarterly Medical Journal from 1898 to 1901. In 1901, he moved to London again, teaching at Charing Cross Hospital. He published his research on anatomy and became Hunterian professor with the Royal College of Surgeons. The Chancellor of the Exchequer, David Lloyd George, noted Addison's medical background and asked him to speak in support of the 1911 National Insurance Bill, both in Parliament and with the British Medical Association. In August 1914, he was appointed Parliamentary Secretary to the Board of Education, under Jack Pease. His work here was largely concerned with improving the health and welfare of children, but was cut short following the outbreak of the First World War.
Дүниежүзілік соғыс
Аддисон 1915 жылғы мамыр айында Оқ-дәрі министрлігінің Парламенттік хатшысы болды. Аддисон қару-жарақ өндірісін жеделдету үшін «Соғыс социализмі» деп аталған еркін нарыққа араласуды енгізді. Кілтті секторлардағы жеке кәсіпкерлік мемлекеттік бақылауға алынды, мемлекет өзінің зауыттарын салды және қару-жарақ жұмысшыларының – ерлердің де, әйелдердің де – әл-ауқатын жақсартуға ерекше көңіл бөлінді. Оқ-дәрімен жабдықтау желілері соғыстың қарқынын анықтады, әсіресе соғыстың алғашқы жылында, сондықтан осы саланың тұрақтылығы мен өнімділігі ең маңызды мәселе болды. Үкімет Уолни аралындағы (қазір Камбрия облысы) Викерстаун сияқты тұрғын үйлерді діни, әлеуметтік және ойын-сауық құрылыстарымен жабдықтады, бұл қару-жарақ жұмысшылары мен олардың отбасыларына кеңейтілген қару-жарақ зауыттарының жанында тұруға мүмкіндік берді. Сол кездегі беделді мемлекеттік қызметкер Реймонд Унвин, 1905 жылы бастау алған арзан коттедждер қозғалысының идеалдарымен қатар, кеш Виктория дәуірінің/утопиялық/Фабиандық философиясының кейбір элементтерін бақшалы қалашықтар тұжырымына енгізді. Кері перспективада қарағанда, мұны соғыстан кейінгі кезеңдегі муниципалды тұрғын үйлердің прототипі және мемлекет тарапынан мойындалған қала құрылысының бастауы деп қарастыруға болады. Отан қорғауды басты міндет деп есептеген идеалисттер, жылдам құрылыстың талабына байланысты дизайн, жоспарлау және ландшафттық безендірудегі компромистерге көңіл бөлгені мүмкін. Жұмысшы табының үйлеріндегі асүйлердің, жуынатын бөлмелердің және бақшалардың жақсартылған өлшемдері әйелдерді құзырлы өнеркәсіптік жұмысшылар және саяси күш ретінде бағалауға жауап ретінде қарастырылуы мүмкін. Оқ-дәрі министрлігі – Дэвид Ллойд Джордж құрған және басқарған, қару-жарақ өндірісін жеделдету және арттыру мақсатындағы жаңа министрлік. Жаңа, мемлекеттік меншіктегі индустрияда еңбек жағдайлары жақсартылды, ал Аддисон өндіріс тиімділігін күрт арттыратын схемаларды жасады және іске асырды. Ол құпия кеңесші болды және 1916 жылғы шілдеде Ллойд Джордж соғыс министрі болған кезде Оқ-дәрі министрі қызметіне тағайындалды. 1916 жылдың соңында ол Ллойд Джорджты премьер-министр Х.Х. Асквитке қарсы қолдады және жаңа коалициялық кабинетте жұмысын жалғастырды.
Addison became Parliamentary Secretary to the Ministry of Munitions in May 1915. Addison introduced a degree of intervention in the free market known as "War Socialism" to prompt faster munitions production. Private enterprise in key sectors was brought under the control of government, which erected its own factories, and great care was taken to improve the welfare of the munitions workers, both male and female. Ammunition supply lines dictated the tempo of the war, especially in the first year of fighting, so stability and productivity within this industry were of the utmost importance. The government subsidised housing estates, such as Vickerstown on Walney Island (now in Cumbria), with integral religious, social and recreational amenities, to enable pools of munitions workers and their families to move next to expanded armament factories. Raymond Unwin, an influential civil servant from this, time injected some of the late Victorian/utopian/Fabian philosophy of garden suburbs and ideals from the cheap cottages movement launched in 1905. With hindsight, this may be seen as something of a prototype of the municipal housing that followed in the post war period and the beginnings of town planning as an accepted concern of the state. Fellow idealists might well have regretted the design, layout and landscaping compromises inevitably struck in the pursuit of rapid construction to support homeland defence as an over riding priority. Improved dimensions of kitchens, bathrooms and gardens for working class houses might also be seen as a response to a more equal valuation of women as competent industrial workers and a political force. The Ministry of Munitions was a new Ministry, created and headed by David Lloyd George to rapidly improve and increase production of munitions. Working conditions were improved in the new, state owned industry, and Addison created and implemented schemes that greatly increased the efficiency of production. He became a Privy Counsellor and was promoted to Minister of Munitions when Lloyd George became Minister of War in July 1916. He supported Lloyd George against the Prime Minister, H. H. Asquith, at the end of 1916, and continued into the new coalition cabinet.
Соғыстан кейінгі жоспарлау
1917 жылы шілдеде ол портфелі жоқ министр болып тағайындалды, соғыстан кейін Ұлыбритания қарсыласатын мәселелерді талдау және қайта құру жоспарларын дайындаумен айналысты. Ол Артур Гринвудпен бірлесіп, кең ауқымды әлеуметтік реформалар бағдарламасын жасау үшін жұмыс істеді. Эддисонның ең үлкен жетістігі, соғыс аяқталған кезде шамамен 440 миллион фунт стерлинг үнемдеген есептеу жүйесін құру болды. Аддисонның Хокстон сайлау округі 1918 жылғы жалпы сайлауда таратылып, ол жаңа Шордич сайлау округінен сайланды. Ллойд Джорджтың коалициялық үкіметінде консерваторлардың ықпалы артқанмен, Аддисонның жоспарлары соғыстан кейінгі көптеген заңдардың негізі болды. 1919 жылғы қаңтарда Аддисон Жергілікті басқару кеңесінің төрағасы болды, оның мақсаты оны Денсаулық сақтау министрлігіне айналдыру еді. 1919 жылғы Денсаулық сақтау министрлігі туралы заң қабылданғаннан кейін маусым айында ол алғашқы Денсаулық сақтау министрі атанды. Ол халық денсаулығын жақсарту және әлеуметтік заңнаманы қабылдауға үлкен үлес қосты.
In July 1917, he became a Minister Without Portfolio with responsibility for analysing the problems that Britain would face after the war and preparing plans for reconstruction. He worked with Arthur Greenwood to develop programmes for sweeping social reforms. Perhaps Addison's greatest achievement was the establishment of a costing system which by the end of the war had saved an estimated £440 million. Addison's Hoxton constituency was abolished for the 1918 general election, when he was elected for the new Shoreditch constituency. Although Lloyd George was increasingly influenced by the Conservative members of his coalition government, Addison's plans formed the basis of much post war legislation. Addison became President of the Local Government Board in January 1919, with the goal of transforming it into a Ministry of Health. He became the first Minister of Health in June following the passing of the Ministry of Health Act 1919. He was responsible for a great deal of public health improvements and social legislation.
1922-1937 жылдар
Аддисон 1922 жылғы жалпы сайлауда өзінің мандатын жоғалтты. Соғыс аяқталғаннан бері ол Либералдық партияның екі таласқан фракциясынан да алыстап қалған еді. Оның әлеуметтік реформаларға және прогрессивті саясатқа сенімі оны Лейбористтік партияның социализміне жақындатты, және ол 1923 жылғы жалпы сайлауда Лейбористтік кандидаттарды қолдап үгіт жүргізді. Осы кезеңде ол отбасылық шаруашылығына оралып, бірнеше кітап жариялады, оның ішінде "Баспанасыздықпен сатқандық", "Жақсы тұрғын үй мен денсаулықтың нашарлауы арасындағы байланыс" және "Практикалық социализм" кітаптары бар. Ол 1924 жылғы жалпы сайлауда Хаммерсмит Оңтүстік сайлау округінде Лейбористтік партиядан кандидат ретінде сәтсіздікке ұшырады, бірақ 1929 жылғы жалпы сайлауда Уилтширдегі Суиндон сайлау округінде жеңіске жетті. Рамсей Макдональд 1929 жылы Аддисонды Ауыл шаруашылығы министрлігінің парламенттік хатшысы етіп тағайындады. Ол Ноэль Бакстонның басшылығымен жұмыс істеді және 1930 жылдың маусымында Ауыл шаруашылығы министрі болды. Ол Лейбористтік партияның болашақ лидері Клемент Аттлимен тығыз қарым-қатынас орнатты, және Социалистік медициналық қауымдастықтың белсенді мүшесі болды. 1931 жылы экономикалық дағдарысқа тап болғанда, Қаржы министрі Филип Сноуден мемлекеттік шығыстарды, әсіресе жұмыссыздық жәрдемақысын қысқартуды ұсынды. Аддисон кабинетте осы қысқартуларға қарсы дауыс берді және Макдональд консерваторлар мен либералдармен Ұлттық үкімет құрғанда оппозицияға өтті. Аддисон 1931 жылғы жалпы сайлауда өзінің мандатын жоғалтты. 1934 жылы ол қосымша сайлауда Суиндон мандатын қайта жеңіп алды, бірақ 1935 жылғы жалпы сайлауда оны екінші рет жоғалтты.
Addison lost his seat in the 1922 general election. Since the end of the war, he had found himself increasingly detached from both warring factions of the Liberal Party. His belief in social reform and progressive policies brought him close to the socialism of the Labour Party, and he campaigned for Labour candidates at the 1923 general election. During this time he returned to his family farm and published a number of books, including The Betrayal of the Slums, on the link between poor housing and poor health, and Practical Socialism. He stood unsuccessfully as Labour's candidate in the constituency of Hammersmith South for the 1924 general election, before winning the Swindon constituency in Wiltshire, at the 1929 general election. Ramsay MacDonald appointed Addison as Parliamentary Secretary to the Ministry of Agriculture in 1929. He served under Noel Buxton, and succeeded him as Minister of Agriculture in June 1930. He worked with Clement Attlee, the future Leader of the Labour party with whom he formed a close relationship, and was an active member of the Socialist Medical Association. Facing economic crisis in 1931, the Chancellor of the Exchequer, Philip Snowden, proposed swingeing cuts to public spending, particularly to unemployment benefit. Addison voted against these cuts in cabinet and went into Opposition when MacDonald formed a National Government with the Conservatives and Liberals. Addison lost his seat at the 1931 general election. In 1934 he regained his Swindon seat in a by election, but lost it a second time at the 1935 general election.
1937-1951 жылдар
1937 жылы мамыр айында Эддисон Лордтар палатасындағы Лейбористік партияның шағын фракциясына қосылды. Ол Линкольн округіне қарасты Сталлингбороның бароны Эддисон титулын алып, пэр ретінде көтерілді. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде ол Букингемшир соғыс шаруашылық комитетінің төрағасы болды, бұл округтегі ауыл шаруашылығы өндірісі мен жабдықтауын үйлестірді. Лорд Снелл денсаулығына байланысты қызметтен бас тартқаннан кейін 1940 жылы Атли Эддисонды Лордтар палатасындағы Лейбористердің жетекшісі етіп тағайындады. Эддисон бұл лауазымды өмірінің соңына дейін сақтап, 1945 жылғы жалпы сайлауда Лейбористер жеңіске жеткеннен кейін Лордтар палатасының басшысы қызметін атқарды. 1945 жылдың шілдесінде ол Линкольн округіне қарасты Сталлингбороның виконты Эддисон титулын алды. Лордтар палатасының басшысы ретінде Эддисонның басты міндеті – жоғары палата арқылы үкімет заңдарын өткізуді бақылау болды. Ол Лордтар палатасындағы консервативті оппозицияның жетекшісі Солсбери маркизімен жақсы қарым-қатынас орнатты. Жалпы кеңесулер арқылы Эддисон пэрлер үшін, әсіресе мүдделерді жариялауға қатысты жаңа ережелерді әзірледі. Ол сондай-ақ Атлидің бірінші кабинетінде Доминион істері жөніндегі мемлекеттік хатшы болып тағайындалды, Доминион істері кеңсесін Ұлыбритания Достастығы қатынастары кеңсесіне айналдырып, Лейбористік партияның ерте империализмге қарсы саясатында және Британ Достастығын нығайтуда маңызды рөл атқарды. 1946 жылы ол "Жартер" орденінің рыцары атағын алған алғашқы Лейборист саясаткері болды. Денсаулығы нашарлағандықтан, ол 1947 жылы шетелдік істерден қол үзді, содан кейін Лордтарға жетекшілік етіп, бірнеше пайдасыз лауазымдарды атқарды, 1951 жылдың қазан айында Лейбористер үкіметтен кетуіне дейін. Эддисонның Лордтар палатасы арқылы заңдарды өткізудегі табысының нәтижесінде, Атли үкіметі билікте болған кезеңде институтқа көптеген маңызды реформалар жасаған жоқ, тек оның кешіктіру құқығын бір жылға дейін шектеумен ғана айналысты.
In May 1937, Addison joined the Labour party's meagre caucus in the House of Lords, being raised to the peerage as Baron Addison, of Stallingborough in the County of Lincoln. He was Chairman of the Buckinghamshire War Agricultural Committee during the Second World War, co ordinating agricultural production and supply in that county. Attlee appointed Addison to be Labour's leader in the Lords in 1940, after Lord Snell stepped down for health reasons. Addison retained this position until his death, serving as Leader of the House of Lords following Labour's victory in the 1945 general election. He was created Viscount Addison, of Stallingborough in the County of Lincoln, in July 1945. As Leader of the House of Lords, Addison had the key responsibility of steering government legislation through the upper chamber. He formed a good relationship with the leader of the Conservative opposition in the Lords, the Marquess of Salisbury. Through general consultation, Addison developed new guidelines for peers, particularly with regard to declaration of interests. He was also Secretary of State for Dominion Affairs in Attlee's first cabinet, directing the transformation of the Dominion Affairs Office into the Office of Commonwealth Relations and playing an instrumental role in Labour's early anti imperialist policies and the strengthening of the British Commonwealth. In 1946, he became the first Labour politician to be made a Knight of the Garter. As his health began to deteriorate he withdrew from foreign affairs in 1947, subsequently holding a number of sinecure positions in combination with his leadership of the Lords, until Labour lost office in October 1951. As a result of Addison's success in steering legislation through the House of Lords, the Attlee ministry issued few major reforms to the institution beyond limiting its delaying power to one year during its time in power.
Отбасы
Лорд Аддисон 1902 жылы Арчибальд Грейдің қызы Изобельге алғаш рет үйленді. Олардың екі қызы мен үш ұлы болды. Бай шотланд кәсіпкері және кеме агенті Изобель күйеуі саяси мансапқа қадам басқанда оны моральдық және қаржылық тұрғыдан қолдады. 1934 жылы қайтыс болғаннан кейін, Эддисон 1937 жылы Фредерик Перси Лоудың қызы Доротиге екінші рет үйленді. Лорд Аддисон 1951 жылдың желтоқсан айында 82 жасында, саяси мансабы аяқталғаннан кейін екі ай өткен соң дүние салды. Оның титулдары ең үлкен ұлы Кристоферге өтті. Леди Аддисон 1982 жылдың қыркүйек айында қайтыс болды.
Lord Addison married firstly Isobel, daughter of Archibald Gray, in 1902. They had two daughters and three sons. Isobel, the daughter of a wealthy Scottish businessman and shipping agent, supported her husband morally and financially when he embarked upon a career in politics. After her death in 1934 Addison married secondly Dorothy, daughter of Frederick Percy Low, in 1937. Lord Addison died in December 1951, aged 82, only two months after the end of his political career. He was succeeded in his titles by his eldest son, Christopher. Lady Addison died in September 1982.
Еске алу
Аддисон 1919 жылғы 4 маусымда Бристоль қалалық кеңесінің жаңа Sea Mills ауданының негізін қалады. Сол шара аясында қала әкімі әйелі емен ағашын отырғызды, ол бүгінге дейін сақталған және «Аддисон ағашы» деп аталады. Ұлыбритания бойынша 90-нан астам көше Аддисонның есімімен аталып, барлығы әлеуметтік тұрғын үйлер салынған аймақтарда орналасқан.
Addison cut the first sod for Bristol City Council's new Sea Mills estate on 4 June 1919. An oak tree was planted by city's lady mayoress as part of the same event, it survives and is known as the Addison Tree. Over 90 streets are named after Addison across Britain, all in areas of social housing.