Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Генри Валентин Кнаггс (14 ақпан 1859 – 11 шілде 1954) – ағылшын дәрігері, вакцинацияға қарсылық танытқан, натуропат және балама медицина туралы жазбалар авторы.
Henry Valentine Knaggs (14 February 1859 – 11 July 1954) was an English physician, anti vaccinationist, naturopath and alternative health writer.
Ерте өмір
Ол Генри Гард Кнаггс пен Эллен Марестің екінші ұлы. Ол 1859 жылдың 14 ақпанында (Әулие Валентин күні) Лондонның Сент-Панкрас ауданында дүниеге келді, және оның крещениеден өткеніне ешқандай дәлел жоқ.
He was the second son of Henry Guard Knaggs and Ellen Mares. He was born on 14 February 1859 (St Valentine's Day) in St Pancras, London, and there is no evidence that he was ever baptised.
Білім
Әкесі мен атасының соңынан еріп, ол да медициналық мансапқа қадам басты. Оның шәкірттікке түскеніне ешқандай дәлел жоқ, бірақ 1881 жылы Лондон университетінің колледжінде оқығаннан кейін LSA атағын алды. Сол жылы ол MRCS және LM, сондай-ақ Эдинбург университетінен LRCP атағын иеленді. 1889 жылы ол Зоологиялық қоғамның мүшесі болып тіркелгені жазылған.
Like his father and grandfather before him, he embarked on a medical career. There is no evidence of an apprenticeship but he obtained his LSA in 1881 after studying at University College London. He was awarded his MRCS and his LM in the same year and also an LRCP from the University of Edinburgh. In 1889 he is recorded as being a fellow of the Zoological Society.
Дәрігер
Ол 1883 жылдан 1886 жылға дейін «Пенинсуляр және Ориентал Бу Кемесі» компаниясында жұмыс істеді, болжам бойынша олардың лайнерлерінде. 1889 жылы ол Боскомб ауруханасының резидентуралық хирургы болды, бірақ 1883 жылдан 1912 жылға дейін оның мекенжайы 189 Камден Роуд, Лондон NW болды, онда ол дәрігерлік практикамен айналысты.
He worked in the service of the Peninsular and Oriental Steamship Company from 1883 to 1886 presumably on their liners. In 1889 he was resident surgeon at Boscombe Infirmary but his address, from 1883 until 1912 was 189 Camden Road, London NW where he was in general practice as a doctor.
Отбасы
Ол Мэйбл Эмили Стоумен 1897 жылғы 24 маусымда Сент-Полс шіркеуінде үйленді. Мэйблдің әкесі Джеймс неке куәлігінде жай ғана "әдемі әйел адам" деп сипатталған. Олардың екі қызы болды: Дульси (1901 жылы туған, 1929 жылы Уитниде Джордж Мензис Тревор Ламбрикке (Индия армиясының офицеріне) үйленген) және Нора (1902 жылы туған, 1929 жылы Хэтфилдте Джон Б. Максвеллге үйленген).
He married Mabel Emily Stow on 24 June 1897 at St Paul's Church, St Pancras – Mabel's father James was just described as "gentleman" on the marriage certificate. They had two daughters – Dulcie (born 1901, who married George Menzies Trevor Lambrick (an officer in the Indian Army) 1929 in Witney), and Nora (born 1902, who married John B. Maxwell 1929 in Hatfield).
20 ғасыр
1913 жылы "Кімнің кім екені" медициналық анықтамалығында Кнагстың мекенжайы 41 Уэлбек көшесі және Комб Эдж, Лэнгли Парк, Милл Хилл деп көрсетілген. 1914 жылы ол 41 Queen Anne Street мекенжайында тұрды, содан кейін 1921 жылға дейін (және мүмкін, одан да кейін) 25 Wimpole Street мекенжайынан тәжірибелік жұмыс істеді, бірақ ол Хертфордширдегі Кингс Лэнгли ауылдық аймағындағы "Арбор" деген жерде тұрды. Оның мамандану салалары электротерапия, диетика және гематология болды, ал бос уақытында атлетикамен айналысып, түрлі әдеби туындылармен шұғылданды. Өмірінің соңына дейін тәжірибесін жалғастырды, 80 жасында Лондонның Вест-Эндіндегі науқастарды қабылдады, тіпті "The Blitz" кезінде де, оған ол бейжай қараған. Кнаггс 1929 жылы "Витаминдер тарихы" атты кітабын жазды. Ол 1910 жылы Казимир Фанк пен Фредерик Гоуленд Хопкинс витаминдерді ашқанға дейін оларды зерттеген деген болжам бар. Кнагс теософияның ықпалында болды. Ол өзінің "Қан мен Супермен" кітабының "көбісі теософиялық оқуға негізделгенін" мәлімдеді.
The 1913 Medical Who's Who gives Knaggs' addresses as 41 Welbeck Street and Combe Edge, Langley Park, Mill Hill. In 1914 he was living at 41 Queen Anne Street, then, to 1921 (and probably later) he was practising from the up market address of 25 Wimpole Street, but he was living at "Arbor", Kings Langley in rural Hertfordshire. His specialities were listed as electro therapeutics, dietetics and haematology, and his recreations as athletics and literary work of various kinds. Even late in his life he continued in practice, in his 80s seeing patients in London's West End during The Blitz, "for which he had a nonchalant disregard". Knaggs authored The Story of Vitamins, in 1929. It is alleged that he investigated vitamins in 1910 before Casimir Funk and Frederick Gowland Hopkins discovered them. Knaggs was influenced by Theosophy. He stated that his book Blood and Superman "to a large extent [is] based on Theosophical teaching."
Өлімі
1954 жылы 11 шілдеде 95 жасында дүние салды. Өсиеті бойынша денесі өртеліп, күлі шашылуы керек еді, сондай-ақ гүл, ескерткіш немесе басқа да естелік орнатуға болмайтын. Ол жиһазы мен жеке заттарын "досы" Лили Колбернге (ол ортақ мекенжайда тұрған) қалдырды, ал қалған мүлігін әйеліне (1962 жылы қайтыс болған) және осы "досымен" тең бөлісуге бұйырды. "Таймс" газетінің некрологында ол "өмірдің ұсақ-түйектеріне көп мән бермейтін" "зор қайраткерлік батылдығы" бар адам ретінде сипатталды. Оның тамақтану және гигиена саласындағы бастапқыда дау тудырған көзқарастарының көптегені қазіргі кезде кеңінен қабылданып, оның жоғалғанына "аты әр үйге таныс мыңдаған адам тереңінен қайғырады" делінді.
He died at the age of 95, on 11 July 1954. In his will, he stipulated that his body was to be cremated, the ashes to be scattered, and that there should be no flowers, tombstone or other memorial. He left his furniture and personal effects to his "friend" Mrs Lily Colburn (who shared his address), and the rest of his estate to be divided equally between his wife (who died in 1962) and this "friend." The Times obituary described him as "a man of great physical courage" who "had the gift of making little fuss aout the details of life". Saying that he had lived to see many of his originally controversial views on diet and hygiene generally accepted, it concluded that "his loss will be deeply regretted by the thousands to whom his name is a household word".