Британдық Archer танк жойғышы: Екінші дүниежүзілік соғыста қолданылған, қуатты 17 фунттық зеңбірекпен жабдықталған, ерекше конструкциялы машина. Тарихы, сипаттамасы.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Британдық өздігінен жүретін танкке қарсы пушка
British self propelled anti tank gun
Self Propelled 17pdr, Valentine, Mk I, Archer – екінші дүниежүзілік соғыста қолданылған британдық танк жойғышы. Ол Ordnance QF 17 фунттық зеңбірекпен жабдықталған Valentine жаяу әскер танк шассиіне негізделген. Vickers Armstrongs компаниясы жобалап, 1943 жылдың наурызынан 1945 жылдың мамырына дейін 655 данасын өндірген. Ол соғыс кезінде Солтүстік-Батыс Еуропа және Италияда қолданылды; соғыстан кейін Мысыр армиясында қызмет етті. Бұл көлік ерекшелігі – оның зеңбірегі шассидің алды емес, арт жағына қаратылған.
The Self Propelled 17pdr, Valentine, Mk I, Archer was a British tank destroyer of the Second World War based on the Valentine infantry tank chassis fitted with an Ordnance QF 17 pounder gun. Designed and manufactured by Vickers Armstrongs, 655 were produced between March 1943 and May 1945. It was used in north west Europe and Italy during the war; post war, it served with the Egyptian Army. This vehicle was unusual in that its gun faced the rear of the chassis instead of the front.
Жобалау және әзірлеу
17 фунттық танкіге қарсы зеңбірек өте қуатты болғанмен, сонымен қатар өте үлкен және ауыр болды. Оны шайқас алаңында жылжытуға көлік қана қолданылды, бұл зеңбіректі шабуылға қарағанда қорғаныста тиімдірек етті. 1942 жылы Черчилль танкысының бір түрі "3 дюймдік зеңбірек тасушы" деп аталған өздігінен жүретін зеңбірек ретінде жасалды. АҚШ-тың 76 мм қаруланған M10 танк жойғышын ленд-лиз бағдарламасы арқылы жеткізіп беруі күтілуде. Басқа жобалар да қарастырылды, олардың ішінде Валентин танкысының шассиі, оның сенімділігімен және төмен профилімен, сондай-ақ Крестоносец танкысының шассиі, оның салмағына шаққандағы қуатының жоғары көрсеткіштерімен ерекшеленді. 17 фунттық зеңбіректі пайдаланатын танк конструкциялары да жасалып жатты, нәтижесінде Кромвель крейсерлік танкысынан жасалған Cruiser Mk VIII Challenger танкысы (және соғыстан кейінгі нұсқасы Avenger SP зеңбірегі) және Шерман танкысының Sherman Firefly модификациясы пайда болды. Бірақ көп ұзамай Валентин шассиі таңдалды, себебі ол өндірісте болды, бірақ британдықтар үшін ескірген, сонымен қатар осындай үлкен зеңбіректі орналастыра алатын сирек шассилердің бірі болды. Арчер танкысының двигателі Валентинге қарағанда қуаттырақ болды. Валентиннің корпусы кішкентай болғандықтан және мұнара орнату мүмкін болмағандықтан, зеңбірек қарапайым, төменгі, ашық үстінен қоршалған броньды жәшікке орнатылды. Ол неміс Panzerjäger өздігінен жүретін зеңбіректеріне ұқсас болды, зеңбірек артқа қаратылып орнатылды, бұл Арчердің ұзындығын қысқартты. Орнатудың өзі екі жаққа 11 градусқа бұрылуға мүмкіндік берді, көтерілу бұрышы 7,5 градустан +15 градусқа дейін болды. Оқ атылғанда, зеңбірек артқы жағы жүргізушінің орнына жақын жерде кері тартылды, бірақ жүргізуші орнында отырып, көлікке жылдам қозғалу қажет болған жағдайда дайын күйде болды. Артқа орнатылуы және төменгі силуэті Арчерді тиімді тықсыру қаруы етті, экипаж оқ атып, айналып кетпей-ақ жылдам қашып кетуге мүмкіндік берді. Бірінші прототип 1943 жылы аяқталды, ал 1943 жылдың сәуір айында сынақ атылыстары жүргізілді. Викерс компаниясына 800 данаға тапсырыс берілді.
The 17 pounder anti tank gun was very powerful but also very large and heavy and could be moved about the battlefield only by a vehicle, which made the gun more effective in defence than in the attack. A variant of the Churchill tank had been built in 1942 as a self propelled gun—the "3 inch Gun Carrier"—and the US was expected to be able to provide the 76 mm armed M10 tank destroyer through Lend lease. Other projects were considered using obsolete tank chassis, including the Valentine for its reliability and low profile and the Crusader for its good power to weight ratio. In development were tank designs using the 17 pounder, which led to the Cruiser Mk VIII Challenger tank (and its post war variant the Avenger SP gun) derived from the Cromwell cruiser tank and the Sherman Firefly conversion of the Sherman tank. The Valentine chassis was soon chosen, as it was in production but obsolescent for British use and was also one of the few chassis that could accommodate such a large gun. The engine in the Archer had a higher power rating than in the Valentine. Since the Valentine had a small hull and it was not possible to use a turret, the gun was mounted in a simple, low, open topped armoured box, very much like the early Panzerjäger German self propelled guns in appearance, with the gun facing to the rear, which kept the length of the Archer short. The mounting allowed for 11 degrees of traverse to either side, with elevation from 7.5 to +15 degrees. On firing, the gun breech recoiled just shy of the driver's space, with the driver staying in position, in case the vehicle needed to move quickly. The rear mounting combined with its low silhouette made the Archer an excellent ambush weapon, allowing its crew to fire, then drive away without turning round. The first prototype was completed in 1943, with firing trials carried out in April 1943. Vickers were given orders for 800 vehicles.
Қызмет
Өндіріс 1943 жылдың ортасында басталды, ал "Арчер" 1944 жылдың қазан айында қаруға түсті. Ол Солтүстік-Батыс Еуропа және (1945 жылы) Италияда қолданылды. Соғыс аяқталғанға дейін олардың 655 данасы жасалды. Сол кездегі Ұлтақ Достастығы армияларында кең таралған әскери доктриналарға сәйкес, "Арчер" сияқты машиналар "өздігінен жүретін танкке қарсы пушкалар" болып саналды және Корольдік бронетанкілік корпусы (RAC) емес, Корольдік артиллериясы (RA) басқарды. Бұл АҚШ-та жасалған екі машинаға да қатысты, олар бастапқыда "танктерді жоятын" машиналар ретінде жобаланған, бірақ британдықтар оларды осы мақсатта пайдаланбады: 3 дюймдік өздігінен жүретін M10 және 17 фунттық өздігінен жүретін "Ахиллес". Соғыстан кейін Египет армиясы 1948 жылғы араб-израиль соғысынан кейін 200 бұрынғы британдық "Арчер" машинасын алды. Олардың кейбіреулері 1956 жылы израильдік бронетехникаға қарсы табысты қолданылды. "Арчер" 1950 жылдардың басында Рейн армиясының (BAOR) бірнеше бөлімдерінде Корольдік бронетанкілік корпусының құрамында қызмет етті. 1952 жылы Иорданияның Араб легионы мен Ұлттық гвардиясына 36 бұрынғы британдық "Арчер" машинасы берілді.
Production started in mid 1943 and the Archer entered service in October 1944. It was used in North West Europe and (in 1945) in Italy. By the end of the war, 655 of them had been produced. Under military doctrines prevalent in Commonwealth armies at the time, vehicles such as the Archer were "self propelled anti tank guns" and operated by the Royal Artillery (RA), rather than Royal Armoured Corps (RAC). This was the same for two vehicles of US origin, that were initially conceived as "tank destroyers" though not used as such by the British: the 3 in. Self Propelled Mount M10 and 17 pdr Self Propelled Achilles.) Post war, the Egyptian Army received 200 ex British Archers after the 1948 Arab Israeli War. Some were successfully used against Israeli armour in 1956. The Archer served with some units of the Royal Armoured Corps in the British Army of the Rhine (BAOR) in the early 1950s. Jordanian Arab Legion and National Guard were supplied with 36 ex British Archers in 1952.