Volkswagen Kübelwagen: Тәуелсіздік және сенімділік символы
Volkswagen Kübelwagen
Volkswagen Kübelwagen: Төрт дөңгелекті жүргізу құрылғысы, жеңіл салмағы, төрт немесе бес адамға арналған. Schwimmwagen прототипінен дамыған. Жақсы таңдау!
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Volkswagen Kübelwagen
the Volkswagen Kübelwagen
Жоқ деп танылған 86-үлгіде прототипі жасалған төрт дөңгелекті жетек жүйесі Schwimmwagen-де жаппай өндіріске енгізілді. 86-үлгі салыстырмалы сынақтарда жақсы нәтиже көрсетті, бірақ күрделі төрт дөңгелекті жетек жүйесімен байланысты қосымша шығындар (қаржылық тұрғыдан, сондай-ақ жеңіл көлікті ауырлату және жанармай шығынын арттыру) неміс тарапынан қарағанда пайдадан басып шықты. Kübelwagen экипаж көлік тұрып қалған жағдайда қолмен жылжытуға арналған еді. Төрт адамды оңай отырғызатын, бос Kübel көлігі ауыр джипке қарағанда көтеруге оңай болды. Артындағы орындыққа үш адам сыйып, жалпы саны бес адамға дейін отыруға болатын. Мұндай кузов стилі алғаш рет 1923 жылы N. Trutz Karosseriefabrik компаниясымен әзірленген, бірақ олардың барлығы тек артқы дөңгелек жетегімен жабдықталған. Kübelwagen-нің шассиі мен механикасы сол кездегі Stadt des KdF Wagens ("'Күш – қуанышта' көлігінің қаласы") деп аталған, 1945 жылдан кейін Вольфсбург болып қайта аталған жерде құрастырылды, ал кузовы Берлиндегі U. S. компаниясына тиесіл Ambi Budd Presswerke фирмасымен жасалды. Kübelwagen-нің жеңіл, көп мақсатты әскери көлік ретіндегі рөлі оны одақтас әскерлерінің Willys MB "джипіне" және ГАЗ-67 машинасына теңестірді, бұрынғы Вермахт үшін стандартталған әскери төрт дөңгелекті жетек жүйесін жаппай өндіруге жасалған әрекеттер көбінесе сәтсіз аяқталғаннан кейін.
The four wheel drivetrain that was prototyped in the rejected Type 86 version went into mass production in the Schwimmwagen. The Type 86 performed better in comparative testing, but the additional costs of the more complex four wheel drivetrain (both financial, as well as making the light car heavier and thirstier) did not outweigh the benefits from the German viewpoint. The Kübelwagen was intended to be able to be manhandled by its crew when they got stuck. Easily seating four men, the empty weight Kübel was easier to lift than the heavier jeep. The rear bench would seat three in a pinch, for a total of five inside. This body style had first been developed by lt=Karosseriefabrik N. Trutz in 1923. though they were all rear wheel drive models only. The Kübelwagen's rolling chassis and mechanics were built at what was then the Stadt des KdF Wagens, ("City of the 'Strength through Joy' Car") – renamed Wolfsburg after 1945 – and its body was built by U. S. owned firm Ambi Budd Presswerke in Berlin. The Kübelwagen's role as a light multi purpose military vehicle made it the German equivalent to the Allied Willys MB "jeep" and the GAZ 67, after previous efforts to mass produce standardized military four wheel drives for the Wehrmacht had largely failed.
Тарих
Адольф Гитлер Фердинанд Поршемен 1934 жылдың сәуір айында Volkswagen-тің әскери қолданылу мүмкіндігін талқыласа да, 1938 жылдың қаңтарында ғана жоғары дәрежелі Heereswaffenamt шенеуніктері Поршеге арзан, жеңіл әскери көлік құралын жобалау туралы ресми өтініш жасады. Көлік құралының прототипі бір ай ішінде дайын болды, Порше бірден жобаға кірісті, бірақ дамыту барысында Beetle шассиін нығайту ғана жеткіліксіз екенін түсінді. 1000 см³ FMCV 1 қозғалтқышы бар екі дөңгелекті көліктің жолдан тыс өту қабілетін қамтамасыз ету үшін оның салмағы жеңіл болуы керек еді. Әскерилер жалпы салмақты 4 тоннаға дейін, соның ішінде төрт толық жабдықталған әскерге дейін белгіледі, демек, көліктің өзі Поршеден артық салмаққа ие болмауы керек еді. Сондықтан, Порше тәжірибелі әскери кузов жасаушы Труцпен келісімшарт жасап, кузов дизайнына көмектесуді тапсырды. 1938 жылдың қараша айында 62 типті прототиптерді көрсеткеннен кейін әскерилер сынақтан өткізе бастады. Төрт дөңгелекті көлік болмаса да, көлік қиын жерлерде өте жақсы өте алатынын көрсетті, тіпті сол кездегі стандартты неміс армиясының 4x4 көлігімен тікелей салыстырғанда да, және жобаны одан әрі дамытуға жасыл жарық берілді. Көліктің жеңіл салмағы және ZF өзін-өзі құлыптайтын дифференциалы төрт дөңгелекті көліктің қажеттілігін жойды. 1939 жылы Type 62 үлгісін одан әрі дамыту жұмыстары жүргізілді, соның ішінде бұрыштық кузов дизайны жасалды, ал өндіріске дейінгі үлгілер сол жылдың қыркүйек айында басталған Польшаға басып кіру кезінде сынақтан өтті. Көліктің жалпы өнімділігіне қанағаттанғандарына қарамастан, әскери командирлер бірнеше маңызды өзгерістерді талап етті: көліктің ең төменгі жылдамдығы солдаттардың қадаммен жүру қарқынына сәйкес келу үшін 1 км/сағ-тан 2 км/сағ-қа төмендетілуі керек еді. Екіншіден, оның жолдан тыс өту қабілетін одан әрі жақсарту қажет болды. Порше екі талапқа да жауап ретінде редукторлық ступицалары бар жаңа осьтерді орнатты, бұл автомобильге көбірек айналым моментін берді және бірқатардағы қашықтығын арттырды. Жаңартылған амортизаторлар, доңғалақтар, тежегіш дифференциал және көптеген ұсақ өзгерістер техникалық сипаттаманы толықтырды. Өзгерістерді көрсету үшін көлік Type 82 деп қайта аталды. Type 82 Kübelwagen-нің толық көлемді өндірісі 1940 жылдың ақпан айында, VW зауыттары жұмыс іске кіріскеннен кейін басталды. 1945 жылы өндіріс тоқтағанға дейін ешқандай маңызды өзгерістер енгізілмеді, тек ұсақ түзетулер жасалды, көбінесе қажетсіз бөлшектерді алып тастап, басқаларын нығайту. Төрт дөңгелекті қозғалтқышпен (Type 86) және әртүрлі қозғалтқыштармен прототиптік үлгілер құрастырылды, бірақ олардың ешқайсысы қолданыстағы Type 82-нің өнімділігін немесе қабілетін айтарлықтай арттырмады, сондықтан бұл жобалар ілгерілемеді. 1943 жылдың наурызында машинаға жаңартылған приборлық тақта және Schwimmwagen үшін әзірленген 1131 см³ үлкен қозғалтқыш орнатылды, ол бастапқы 985 см³ қозғалтқышқа қарағанда көбірек айналым күші мен қуатын өндірді. Бастапқы 1 литрлік қозғалтқыштың қуаты 36 а.к. болса, үлкен 1.1 литрлік қозғалтқыш
Volkswagen өндірісі соғыс аяқталғанда тоқтатылды, осы кезде 50 435 Kübelwagen көлігі жасалды, және көлік таңқаларлықтай пайдалы, сенімді және берік екенін дәлелдеді.
Although Adolf Hitler had discussed the possibility of military application of the Volkswagen with Ferdinand Porsche as early as April 1934, it was not until January 1938 that high ranking Heereswaffenamt officials formally approached Porsche about designing an inexpensive, lightweight military transport vehicle that could operate reliably both on and off road, in even the most extreme conditions. Porsche began work on the project immediately, having a prototype of the vehicle ready within the month, but realized during development that it would not be enough to just reinforce the Beetle's chassis to handle the stresses that military use would place on it. In order to guarantee adequate off road performance of a two wheel drive vehicle with a 1,000 cc FMCV 1 engine, it would have to be lightweight. In fact, the army had stipulated a gross weight of , including four battle dressed troops, which meant that the vehicle itself should not weigh more than Porsche therefore sub contracted Trutz, an experienced military coachbuilder, to help out with the body design. Developmental testing by the military began after a presentation of the prototypes designated as Type 62 in November 1938. Despite lacking four wheel drive, the vehicle proved very competent at maneuvering its way over rough terrain, even in a direct comparison with a contemporary standard German Army 4x4, and the project was given the green light for further development. The vehicle's light weight and ZF self locking differential compensated for the lack of a four wheel drive. Further development of the Type 62 took place during 1939, including a more angular body design, and pre production models were field tested in the invasion of Poland that started in September that year. Despite their overall satisfaction with the vehicle's performance, military commanders demanded a few important changes: the lowest speed of the vehicle had to be reduced from to as an adjustment to the marching pace of soldiers. Second, it needed some further improvement of its cross country mobility. Porsche responded to both requests by mounting new axles with gear reduction hubs, providing the car with more torque while at the same time increasing its ground clearance. Revised dampers, wheels, and a limited slip differential, as well as countless small modifications completed the specification. In order to reflect the changes, the vehicle was renamed Type 82. Full scale production of the Type 82 Kübelwagen started in February 1940, as soon as the VW factories had become operational. No major changes took place before production ended in 1945, only small modifications were implemented, mostly eliminating unnecessary parts and reinforcing others which had proved unequal to the task. Prototype versions were assembled with four wheel drive (Type 86) and different engines, but none offered a significant increase in performance or capability over the existing Type 82, so these designs went nowhere. As of March 1943, the car received a revised dash and the bigger 1,131 cc engine, developed for the Schwimmwagen, that produced more torque and power than the original 985 cc unit. Power of the original, 1 litre engine is , while the larger, 1.1 litre unit offered
When Volkswagen production ceased at the end of the war, 50,435 Kübelwagen vehicles had been produced, and the vehicle had proven to be surprisingly useful, reliable, and durable.
Соғыстан кейінгі
Одақтастар Германияны басып алғаннан кейін, ел төрт секторға бөлінді: АҚШ, Кеңес Одағы, Ұлыбритания және Франция секторлары. Volkswagen зауыты мен оның жұмысшылары үшін салынған Вольфсбург қаласы британдық сектордың құрамына кірді. Ұлыбритания майоры Иван Хирст зауыт пен жұмысшыларға жетекшілік етті. Ол өндірісті қайта іске қосуға және VW зауытын қайта ашуға үлкен үлес қосты. Хирст бомбадан келген зақымды жоюды ұйымдастырды және ғимараттарды жөндеді. Ол станоктарды, корпус престерін және құрастыруға арналған жабдықтарды қайта іске қосты, сондай-ақ азаматтық автомобильдердің сапасын жақсартумен, сату және қызмет көрсету желісін құрумен, экспортты бастаумен айналысты. Британдық Rootes Group инженерлері Volkswagen туралы: «Бұл көлік автокөліктің негізгі техникалық талаптарына жауап бермейді» деген сынды баяндама жасағандарына қарамастан, британдық армия олай ойлаған жоқ. Соғыстан аман қалған Volkswagen британдық Рейн армиясының штаб-пәтеріне көрсетілгенде, Ұлыбритания әскері 20 000 данаға тапсырыс берді. 1945 жылдың соңына қарай зауыт 2490 автомобиль жинады. Олардың көп бөлігі көбірек машина жасау үшін материалдарға айырбасталды. Хирст өндірісті азаматтық Volkswagen-дерді экспорттауға бағыттап, 1947 жылы алғашқы партияны Нидерландыға жіберді.
Upon conquest of Germany by the Allies, the country was occupied in four sectors: a U. S., Soviet, U. K. and French sector respectively, and the massive Volkswagen factory and the town built for its workers, Wolfsburg, fell into the British sector. U. K. Major Ivan Hirst was put in charge of the factory and workers. He is largely credited with production resuming, and reopening the VW factory. He organized the clearance of bomb damage, and had the buildings repaired. He recommissioned machine tools, body presses and assembly jigs; he concerned himself with improving the quality of the civilian car, including starting a sales and service network and starting exports. Despite a damning report of Volkswagens by engineers from the British Rootes Group stating that: "the vehicle does not meet the fundamental technical requirement of a motorcar ", the British Army thought differently. When a surviving wartime Volkswagen was demonstrated to the British Rhine Army Group headquarters, the U. K. military ordered a batch of 20,000 similar vehicles. By the end of 1945, the factory had managed to put together 2,490 cars. Many of them were then bartered in exchange for materials to make more cars. Hirst turned production around to export civilian Volkswagens; the first export went to the Netherlands in 1947.