II типті жол теориясы және М-теориясының байланысы
Type II string theory
Тізбектік теория II: IIA және IIB түрлерін қамтиды. 10 өлшемдегі бұл теориялар максималды суперсимметрияға ие, жабық тізбектерге негізделген. Физика терминологиясы.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Теориялық физикада II типті сап теориясы – IIA типті және IIB типті саптар теориясын біріктіретін жалпы термин. II типті сап теориясы он өлшемдегі бес тұрақты суперсап теориясының екеуін қамтиды. Екі теорияның да кеңейтілген суперсимметриясы бар, ол он өлшемдегі суперсимметрияның максималды мөлшері – яғни 32 суперзаряд. Екі теория да бағытталған жабық саптарға негізделген. Әлемдік бетінде олар тек GSO проекциясының таңдалуымен ғана ерекшеленеді.
In theoretical physics, type II string theory is a unified term that includes both type IIA strings and type IIB strings theories. Type II string theory accounts for two of the five consistent superstring theories in ten dimensions. Both theories have extended supersymmetry which is maximal amount of supersymmetry — namely 32 supercharges — in ten dimensions. Both theories are based on oriented closed strings. On the worldsheet, they differ only in the choice of GSO projection.
ІІА типті сап теориясы
Төмен энергияда IIА типті сап теориясы он өлшемдегі IIА типті супергравитациямен сипатталады, бұл хиральді емес теория (яғни сол-оң симметриялы) (1,1) d=10 суперсимметриямен; осы теориядағы аномалиялардың жойылуы, сондықтан, тривиальды. 1990 жылдары Эдвард Виттен (Майкл Дафф, Пол Таунсенд және басқалардың бұрынғы түсініктеріне сүйене отырып) IIА типті сап теориясының шегі, онда саптардың байланысы шексізге барады, М теориясы деп аталатын жаңа 11 өлшемді теорияға айналады. Осылайша, IIА типті төмен энергиялы супергравитация теориясы 11 өлшемдегі бірегей максималды супергравитация теориясынан (М теориясының төмен энергиялы нұсқасы) өлшемдік қысқарту арқылы да шығарылуы мүмкін. Теорияның массасыз секторының мазмұны (төмен энергиялық шекте маңызды) SO(8) өкілдігімен беріледі, мұнда редукцияланбайтын векторлық өкілдік және фермиондық паритет операторының тақ және жұп өзіндік мәндерімен редукцияланбайтын өкілдіктер, көбінесе коспинор және спинор өкілдіктері деп аталады. Мұнда және Рамонд және Неveu-Шварц секторларын білдіреді. Сандар редукцияланбайтын өкілдіктің өлшемін және сәйкес өрістердің компоненттерінің санын көрсетеді. Алынған әртүрлі массасыз өрістер – екі суперсеріктес гравитиносы бар гравитон, бұл жергілікті кеңістік-уақыт суперсимметриясын тудырады.
At low energies, type IIA string theory is described by type IIA supergravity in ten dimensions which is a non chiral theory (i. e. left–right symmetric) with (1,1) d=10 supersymmetry; the fact that the anomalies in this theory cancel is therefore trivial. In the 1990s it was realized by Edward Witten (building on previous insights by Michael Duff, Paul Townsend, and others) that the limit of type IIA string theory in which the string coupling goes to infinity becomes a new 11 dimensional theory called M theory. Consequently the low energy type IIA supergravity theory can also be derived from the unique maximal supergravity theory in 11 dimensions (low energy version of M theory) via a dimensional reduction. The content of the massless sector of the theory (which is relevant in the low energy limit) is given by representation of SO(8) where is the irreducible vector representation, and are the irreducible representations with odd and even eigenvalues of the fermionic parity operator often called co spinor and spinor representations. where and stands for Ramond and Neveu Schwarz sectors respectively. The numbers denote the dimension of the irreducible representation and equivalently the number of components of the corresponding fields. The various massless fields obtained are the graviton with two superpartner gravitinos which gives rise to local spacetime supersymmetry,
ІІ типтегі теориялардың өзара байланысы
1980 жылдардың соңында IIА типті жол теориясы T-дуальдық арқылы IIB типті жол теориясымен байланысты екені белгілі болды.
In the late 1980s, it was realized that type IIA string theory is related to type IIB string theory by T duality.