Ямит: Синайдағы израильдік поселеністің тарихы және жоюы
Yamit
Ямит: Израильдік бұрынғы елді мекен, Синай түбегінде орналасқан. 1967-1982 ж. аралығында болған, Египетке қайтарылған. Тарихы, құрылысы туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Ямит Синай түбегінің солтүстік бөлігінде орналасқан, шамамен 2500 адам тұрған израильдік елді мекен болды. Ямит 1967 жылғы Алты күндік соғыс аяқталғаннан бастап, Синай түбегінің бұл бөлігі 1979 жылғы Египет-Израиль бейбіт келісімінің шарты бойынша 1982 жылдың сәуір айында Мысырға қайтарылғанға дейін, Израильдің түбекке басып кірген кезінде құрылған. Жер Мысырға қайтарылмас бұрын, барлық үйлер эвакуацияланып, бульдозерлермен бұзылды.
Yamit was an Israeli settlement in the northern part of the Sinai Peninsula with a population of about 2,500 people. Yamit was established during Israel's occupation of the peninsula from the end of the 1967 Six Day War until that part of the Sinai was handed over to Egypt in April 1982, as part of the terms of the 1979 Egypt–Israel peace treaty. Prior to the return of the land to Egypt, all the homes were evacuated and bulldozed.
Тарих
Газа секторының оңтүстігіндегі Рафах жазығында орналасқан Ямит қаласы, Газа секторы мен Синай аралының арасындағы буферлік аймақ құру үшін 200 000 адамға арналған ірі қала ретінде жоспарланған. Ямит қаласының құрылысы 1975 жылдың қаңтарында басталды. Алғашқы елу тұрғыны келгенде, онда ешқандай ғимараттар, жолдар, электр қуаты немесе су болған жоқ. Бірақ, порт, ұн тарту фабрикасы, Өлі теңіз арнасы, қонақ үй және университет салуға қатысты амбициялық жоспарлар жасалды. Ешиваның негізі салынды. Екінші жылы халық саны 100-ге жетті. Ямит қаласының құрылысына дейін, Газаның оңтүстігіндегі Рафах аймағында бедуин шаруалары тұрған, олар бадам, шабдалы, зәйтүн және кастор майы ағаштарын, сондай-ақ бидай егістіктерін өсірген. Жағалауға жақын жерде, жер асты суларының деңгейі көтеріліп, су бетіне жақын келгенде, олар бірнеше жүз метрлік кеңдікте жақсы өнім беретін егістіктерді өңдеген. Қой мен ешкілер олардың күнкөрісіне қосымша көмектескен. Олар көшпелі тайпалар емес, бірі шатырда, ал көбі металл және бетон үйлерде тұрған.
Located in the Rafah Plain region south of the Gaza Strip, Yamit was envisioned as a large city for 200,000 people that would create a buffer zone between the Gaza Strip and the Sinai Peninsula. Construction of Yamit began in January 1975. When the first fifty residents arrived there were no buildings, roads, electricity or water. Nevertheless, ambitious plans were drawn up for a port, a flour mill, a Dead Sea canal, a hotel and a university. A cornerstone was laid for a yeshiva. By the second year, the population reached 100. Before the establishment of Yamit, the area south of Gaza known as the Rafah salient had been home to Bedouin farmers who "tended almond, peach, olive, and castor oil trees and patches of wheat. Near the coastline, where groundwater rose almost to the surface, they farmed a strip a few hundred meters wide that yielded richer crops. Herds of sheep and goats added to their livelihood. They were settled tribes; some lived in tents, but more in tin shacks and concrete houses'.
Бедуиндерді жер аудару
1972 жылдың 14 қаңтарында Израиль үкіметінің тікелей тапсырмасы болмаған күйінде, халықтың көп бөлігі Жерорта теңізіне жақын табиғи әсемдікке және қолжетімді бағадағы тұрғын үйге қызығушылық танытқан дінге бейім емес израильдіктерден тұрды. Қоныс жағалаудан шамамен жарты километр қашықтықта, жағалау бойында тұратын бедуиндерге іргелес орналасқан.
On January 14, 1972, without explicit instructions by the Israeli government, Most of the population was composed of secular Israelis who were attracted to the pristine settings near the Mediterranean and the low cost of housing. The settlement was positioned about half a kilometre away from the shore, adjacent to Bedouins who lived nearby along the shoreline itself.
Эвакуациялау
Ямит қаласын эвакуациялау Синайдан Израильдің эвакуациясының соңғы кезеңі болды. Бұл Израильдегі күшті ішкі қарсылыққа қарамастан жүзеге асырылды. Ликуд партиясының өкілі Моше Аренс, Кнессеттің Сыртқы істер және қорғаныс комитетінің төрағасы, және оңшыл Техия партиясының жетекшісі профессор Юваль Нейман осы қарсылықты басқарды. Олар эвакуацияны тоқтатып, Мысырмен жасалған бейбіт келісімді жоюды қалады. Олардың пікірінше, Мысыр бүкіл Синайды алғаннан кейін, Израильмен жасалған бейбіт келісімді бұзып, араб әлемінің қалған бөлігіне қосылады. Ямит 1982 жылдың 23 сәуірінде эвакуацияланды, оған кейбір Ямит тұрғындары мен басқа да қолдаушылар қарсылық көрсетті. Кейбір тұрғындар Израиль сарбаздары автобусқа күштеп отырғызғанша үйдің шатырына барикада салды. Елдің басқа аймақтарынан келген саяси экстремистер Ямитқа кіріп, оларға қолдау көрсету және шығаруға кедергі келтіру үшін әрекет етті. Қарсылықтың ең радикальды мысалдарының бірі – рабби Мейр Каханның шәкірттері, олар бағынудың орнына өз өмірін құрбан етуге ант берді. Каханның жеке араласуынан кейін олар кетуге келісті. Израиль мен Мысыр арасындағы бастапқы келісім бойынша, Мысыр Ямиттегі үйлер мен инфрақұрылым үшін 80 миллион доллар төлеуге міндеттенді. Ариэль Шарон елді мекенді қиратуға шешім қабылдады. Шарон бұл шешімді Мысыр тарапынан түскен өтініш бойынша қабылдағанын мәлімдеді, бірақ бұл рас емес еді. Израильдің сол кездегі Египеттегі елшісі Моше Сассонның сөзіне сүйенсек, Бегин израильдік қоныстанғандардың жасырын түрде үйлеріне оралып кетуінен және олар мен египеттіктер арасында қақтығыс болуынан қорқып отырды. Бір болжам бойынша, Шарон процесті қажетсіз жағдайға түсіріп, ізраилдік қоғамның бейбітшілік үшін де басқа елді мекендерді бұзуға келіспеуін қамтамасыз етуді көздеді. Қиратылғаннан бері, тек негізгі синагогтың қаңқасы ғана көрінеді, онда көзге түсетін еврейлік символдар жоқ.
The evacuation of Yamit was part of the final stage of Israeli evacuation from Sinai. It was carried out in the face of powerful domestic opposition in Israel. Moshe Arens (of the Likud party), the head of the Knesset's Foreign Affairs and Defense Committee, and professor Yuval Ne'eman, the leader of the right wing Tehiya party, led that opposition. They wanted to stop the evacuation and revoke the peace treaty with Egypt, arguing, that once Egypt had the entire Sinai, it would cancel the peace treaty with Israel and rejoin the rest of the Arab world. Yamit was evacuated on April 23, 1982, amid resistance by some Yamit settlers and other supporters. Some residents barricaded themselves on the rooftops before being dragged into buses by Israeli soldiers. Political extremists from the rest of the country infiltrated Yamit to demonstrate their solidarity and sabotage the withdrawal. Among the more extreme examples of resistance were the disciples of Rabbi Meir Kahane, who vowed to take their own lives rather than surrender. After the personal intervention of Kahane, they agreed to leave. The initial agreement between Israel and Egypt stipulated that Egypt would pay $80 million for the houses and infrastructure of Yamit. Ariel Sharon decided to destroy the settlement. Sharon claimed that he decided in response to an Egyptian request, but this was not the case. According to the Israeli ambassador to Egypt at the time, Moshe Sasson, Begin feared that the Israeli settlers would return to their homes surreptitiously and that a disastrous clash between them and the Egyptians might occur. One suggestion was that Sharon deliberately made the whole process more traumatic than it needed to be so that the Israeli public would refuse the dismantling of other settlements even for the sake of peace. Since the demolition, the only structure that remains visible is the skeleton of the main synagogue, which contains no visible Jewish symbols.