Кіріспе
Америка Азамат соғысы кезеңінде АҚШ Жоғарғы Сотында бірнеше іс қаралды. Бұл істер соғыс кезеңіндегі азаматтық құқықтар мен еркіндіктерге, сондай-ақ үкіметтің түрлі салаларының оларды өзгерту мүмкіндігіне қатысты болды. Төмендегі істер ең маңыздыларының қатарында болды.
A number of cases were tried before the Supreme Court of the United States during the period of the American Civil War. These cases focused on wartime civil liberties, and the ability of the various branches of the government to alter them. The following cases were among the most significant.
Соғысқа дейінгі кезең
Ex parte Bollman (1807) – Жоғарғы соттың өкілеттігі және мемлекетке қарсы сатқындықтың конституциялық анықтамасы туралы маңызды аргументтерді алғаш рет көтерген іс. Дред Скотт пен Сэндфорд (1857) ісінде Дред Скотт, доктор Эмерсонға тиесілі құл, Миссуриден еркін штатқа, содан кейін қайта Миссуриге әкелінді. Скотт еркін аумақта тұрғандықтан бостандыққа ие болуға құқылы екенін талап етіп сотқа шағымданды. Жоғарғы сот 7-2 дауыспен Конгрестің территорияларда құлдықты тыйым салуға құқығы жоқ екенін шешті, соның салдарынан 1820 жылғы Миссури келісімін конституцияға қайшы деп таныды. Бұдан әрі, сот афроамерикандықтардың АҚШ азаматтары емес екенін, және олар азамат бола алмайтынын, демек сотқа шағымдануға құқығы жоқ екенін мәлімдеді.
Соғыс кезінде
Ex parte Merryman (1861) ісі шындығында Жоғарғы Соттың қарауына түспеген, бірақ сол кездегі Бас судья Роджер Тэни оны тыңдаған (аймақтық сапарларды қараңыз). Тэни Линкольннің әскери қызметкерлерге habeas corpus құқығын тоқтата тұруға рұқсат беретін құпия хабарламасына қарсылық білдірді. Бұл жағдай – АҚШ Президентінің қажеттілік негіздерімен сот шешімін қабылдамауының мысалы. Ex parte Vallandigham (1863) ісінде генерал Амброз Бернсайд бұрынғы конгрессменді Вернон тауында отты сөз сөйлегені үшін мемлекетке опасыздық жасады деген айыппен әскери трибуналға берді. Бұл іс Жоғарғы Соттың бас судьясы Роджер Тэни басқаратын сотқа шақыру ордері арқылы жеткізілді. Сот Президентпен немесе әскерилермен келіспеушілікке түсуден жалтарды, себебі заңнан тыс трибуналдар, табиғи түрде, Жоғарғы Соттың қарауына жататын соттарды тізімдеген ешқандай құжатта көрсетілмегендіктен, Валландигам шағымдануға негізі болмады деп шешті. Ex parte Metzger прецедент ретінде пайдаланылды.
Соғыстан кейінгі
Ex parte Milligan (1866) ісінде Чейз басқарған Жоғарғы Сот, жергілікті азаматтық соттар ашық болғанда азаматтарды әскери трибуналдар арқылы соттауға болмайтынын қабылдады. Бұдан әрі, habeas corpus құқығы тоқтатылған кезде азаматтарды айып таққансыз ұстауға болады, бірақ соттауға немесе әскери трибуналдар арқылы өлім жазасына кесуге болмайтынын атап өтті. Техас В. Уайт (1869) ісінде, 5-3 дауыспен Сот Техас штатының Америка Құрама Штаттарына алғаш қосылғаннан бері, Конфедерация штаттарына қосылғанына және іс бойынша шешім қабылданған кезде әскери басқаруда болғанына қарамастан, АҚШ штаты болып қала бергенін мәлімдеді. Ол сондай-ақ Конституция штаттарға АҚШ-тан шығуға рұқсат етпейтінін және сецессия жарлықтары мен сецессия жасаған штаттардың заң шығарушы органдарының мұндай жарлықтарды күшіне енгізуге бағытталған барлық актілері "толығымен күшсіз" екенін анықтады. Дегенмен, бұл шешім "революция немесе штаттардың келісімі арқылы" бөліну мүмкіндігін де қарастырды.