Кіріспе
АҚШ Конституциясының алтыншы бабы, оған сәйкес жасалған АҚШ-тың заңдарын және келісім-шарттарын елдің жоғарғы заңы ретінде бекітеді, мемлекеттік қызметке тағайындалу үшін діни талаптар қоюға тыйым салады, сондай-ақ Конституция бойынша, Конфедерация мақалалары аясында АҚШ-тың алған қарыздары үшін жауапкершілікті АҚШ-қа жүктейді.
Article Six of the United States Constitution establishes the laws and treaties of the United States made in accordance with it as the supreme law of the land, forbids a religious test as a requirement for holding a governmental position, and holds the United States under the Constitution responsible for debts incurred by the United States under the Articles of Confederation.
Қарыздар
Аталған баптың бірінші тармағы Конституция қабылданғанға дейін жасалған қарыздардың Конфедерациялық қағидалармен сақталғандай күшінде болатынын қарастырады.
Жоғарылық
Екінші тармақ Конституцияның, оған сәйкес қабылданған федералды заңдардың және оның билігімен жасалған шарттардың елдің жоғарғы заңы екенін белгілейді. Бұл заңда мемлекеттік соттар жоғарғы заңмен міндетті; федералды және мемлекеттік заңдар арасында қайшылық туындаған жағдайда федералды заң қолданылуға тиіс. Тіпті штаттық конституциялар да федералды заңға бағынады. Джон Маршалл басшылығындағы (Маршалл соты) Жоғарғы Сот жоғарылық туралы ережені түсіндіруде маңызды рөл атқарды. Ол алғаш рет "мемлекеттік егемендікке" қарамастан, жоғары заңмен қайшы келетін мемлекеттік соттардың шешімдерін қарау құқығы бар екенін қабылдады. Мартин Хантердің Лессиге қарсы (1816) ісінде Жоғарғы Сот Вирджинияның Бас судьясы Спенсер Роанмен бетпе-бет келді, ол бұрын Жоғарғы Соттың шешімін конституцияға қайшы деп жариялаған және мемлекеттік соттардың оған бағынуына рұқсат бермейтін. Сот Конгресс оны жоғарылық туралы ереже бойынша қабылдады деген негіздемемен сот төрелігі туралы заңды қолдады, бұл оған мемлекеттік соттардан шағымдарды тыңдауға мүмкіндік берді. Жоғарғы Сот сондай-ақ федералды мекемелердің ісіне араласуға немесе басқаруға тырысқан штаттардың әрекеттерін де жоққа шығарды. МакКаллок Мэрилендке қарсы (1819) ісі осыған байланысты маңызды іс болды. Мэриленд штаты штаттың жарғысымен құрылмаған банктерге салық салды; штаттық судьялардың шешімі бойынша, 1816 жылы Конгресс жарғы берген Америка Құрама Штаттарының банкіне де салық қолданды. Маршалл былай деп жазды: "Штаттардың салық салу арқылы немесе басқа жолмен Конгресс қабылдаған конституциялық заңдардың жұмысын тоқтатуға, кедергі келтіруге, ауыртпалық жасауға немесе кез келген түрде бақылауға құқығы жоқ. АҚШ-тың мүлігі мемлекеттік салық салудан толықтай қорғалған, сондай-ақ мемлекеттік қызмет пен мекемелер де. Конгресс белгілі бір жағдайларда салық салудан иммунитетті нақты қамтамасыз ете алады, мысалы, федералды мердігерге иммунитет беру арқылы. Алайда, федералды қызметкерлерді салықтан босатуға болмайды, өйткені салық үкіметтік қызметке кедергі келтірмейді. Гиббонс Огденге қарсы (1824) жоғарылық туралы ережеге қатысты тағы бір маңызды іс болды. Нью-Йорк штаты Аарон Огденге Гудзон өзеніндегі кемелер бизнесіне монополия берді. Екінші тарап, Томас Гиббонс, теңіз жағалауындағы лицензиялық заң бойынша осы тапсырманы орындауға федералдық рұқсат алды. Жоғарғы Сот федералдық рұқсатты қолдады. Джон Маршалл былай деп жазды: "Конституцияға қайшы келетін актінің күші жойылды деп тану Конституцияның ең жоғары заң екендігін білдіреді. Заңдар мен шарттарға бірдей үстемдік беретін баптың осы бөлігін тиісті түрде қолдану, мемлекеттік заң шығарушы органдардың өздерінің өкілеттіктерінен аспайтын, бірақ мемлекеттік өкілеттіктерді жүзеге асыру кезінде қабылданған, Конституцияға сәйкес жасалған немесе Құрама Штаттардың өкілеттігімен жасалған кейбір келісімшартқа қайшы келетін немесе Конгресс заңдарына кедергі келтіретін актілеріне қатысты. Мұндай жағдайда Конгресс актісі немесе келісімшарт ең жоғары болып табылады; және мемлекеттік заң, егер де күмәнсіз өкілеттіктерді жүзеге асырса, оған мойынсұну керек". Рид пен Коверт (1957) ісінде Америка Құрама Штаттары Конституциясымен берілмеген келісімшарт арқылы Америка Құрама Штаттары үкіметінің ешбір тармағына билік беруге болмайды деп шешілді.