Кіріспе
Мартиника француз теңізден тыс департаменті – Кариб теңізіндегі Кіші Антиль аралдары тобына жататын Кариб аралы, Кубаның оңтүстік-шығысында және Тринидад пен Тобагоның солтүстігінде орналасқан. Ол Француздық Батыс Үндістанның бір бөлігі. Ол 14° 26' және 14°53' солтүстік ендік және 63° 9' және 63° 34' батыс бойлық аралығында, Раку тропигіне жақын жатыр. Шамамен 80 шақырымға дейін созылып, 35 шақырымға дейін ені бар Мартиниканың ауданы 1100 шаршы шақырымды құрайды. Оның жағалауы соншалықты иілген, аралдың ешбір бөлігі теңізден 11 шақырымнан аспайды. "Антиль аралдарының маржаны" деп аталған Мартиника – жанартаулық арал, онда жағалау бойында тік жартастар құрайтын, салыстырмалы түрде төмен таулар бар. Оны үш табиғи аймаққа бөлуге болады: солтүстіктегі таулы аймақ, оның ең биік екі нүктесі – Пеле тауы (белсенді жанартау, 1349 метр) және Питонс-ду-Карбет (1204 метр); орталықтағы Ламэнтин жазығы; және оңтүстіктегі төбелі аймақ, ол ежелгі жанартаулардың эрозияға ұшыраған қалдықтарынан тұрады және Монтагн-ду-Ваклин (504 метр) және Морн-ду-Диамант (476 метр) биіктіктерімен ерекшеленеді.
The French Overseas Department of Martinique is a Caribbean island belonging to the Lesser Antilles group in the Caribbean Sea, southeast of Cuba and north of Trinidad and Tobago. It is part of the French West Indies. It lies near the Tropic of Cancer between 14° 26' and 14°53' latitude north and 63° 9' and 63° 34' longitude west. At most some 50 miles long and 22 miles wide, Martinique covers an area of 425 square miles. Its coastline is so indented that no part of the island is more than seven miles from the sea. The "Pearl of the Antilles", as Martinique is called, is a volcanic island with rather low mountains which form steep cliffs along the coasts. It can be divided into three natural zones: a mountainous region in the north, with its two highest points at Mount Pelée (an active volcano, 4,428 ft.) and the Pitons du Carbet (3,960 ft.); the Lamentin Plain in the center; and a hilly region in the south, composed of eroded remnants of old volcanoes and dominated by the Montagne du Vauclin (1,656 ft.) and the Morne du Diamant (1,567 ft.).
Жер бедері
Таулы, сирек қоныстанған солтүстік бөлігі тығыз жаңбырлы ормандармен жабылған, теңіз деңгейінен шамамен 1000 метр биіктікте орналасқан 4 негізгі белсенді немесе сөнген жанартау жотасын қамтиды – Pitons du Carbet, Morne Jacob, Mount Pelée және Piton Conil. Мартиниканың солтүстігінде вулканизмнің салдарынан қара құмды жағажайлар басым. Мартиниканың көбірек қоныстанған оңтүстік бөлігі егістіктермен жабылған, теңіз деңгейінен шамамен 400–500 метр биіктіктегі төменгі қырқалар мен төбелерді алып жатыр, сонымен қатар көптеген ақ құмды коралл шығанақтары бар тік жағалауға ие. Аралдың халқының басым бөлігі тұратын, Pitons du Carbet массивінің төменгі беткейлері мен Lamentin және Rivière Salée жазықтарынан құралған, қант қамысы мен мангр еңбегімен жабылған, халық тығыз қоныстанған орталық бөлігі – таулы солтүстік пен төбелі оңтүстік арасындағы көпір. Мартиника шағын аралдармен қоршалған және үш негізгі жарты аралға ие: Атлант мұхитының жағалауындағы Presqu'île de la Caravelle жарым аралы, Кариб теңізінің оңтүстік-батысындағы Trois Îlets жарым аралы және Сент-Люсия бұғазындағы Saint Anne жарым аралы. Мартиникада көптеген өзендер бар, бірақ оның өлшемі мен жер бедеріне байланысты ірілері жоқ. Олардың ең маңыздылары – Lorrain, Galion, Capote және Lézarde – аралдың ортасынан өтеді. Оңтүстіктегі Salée және Pilote өзендері қысқа және көбінесе құрғақ, ал солтүстікте олар көптеген сарқырамалармен тілінген ағын сулар.