Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Комо Харриет трамвай желісі (CHSL) – Миннеаполис, Миннесота штатындағы мұралық трамвай желісі. Ол Харриет көлі мен Бде Мака Ска арасындағы түпнұсқа трамвай бағытын бойлай өтеді және Миннесота трамвай мұражайымен басқарылады. Бұл мұралық желі алғаш рет 1970 жылдары Миннесота көлік мұражайы тарапынан құрылған, ал трамвай жұмысы 2004-2005 жылдардың қысында бөлініп шықты.
The Como Harriet Streetcar Line (CHSL) is a heritage streetcar line in Minneapolis, Minnesota, which follows original streetcar right of way between Lake Harriet and Bde Maka Ska and is operated by the Minnesota Streetcar Museum. The heritage line was originally developed in the 1970s by the Minnesota Transportation Museum which spun off streetcar operations in the winter of 2004–2005.
Мұралық желі тарихы
1954 жылы «Твин-Сити жедел транзиті» трамвай қызметін тоқтатқанда, ол теміржол әуесқойларының бірлестіктеріне жергілікті құрастырылған екі ағаш трамвайды сыйға берді. Трамвайлардың бірін алған бірлестіктердің бірі (TCRT No. 1300) – Миннесота теміржол әуесқойлары қауымдастығы болды, ол 1940-1960 жылдар аралығында теміржол саяхаттарын ұйымдастырды. TCRT No. 1300 1962 жылы Миннесота көлік мұражайына өткенге дейін сыртта сақталды, содан кейін қалпына келтіру жұмыстары басталды. 1963 жылға қарай, трамвай жұмыс істеуге жарамды күйге келтірілді. Бастапқыда ол тек Сент-Пол қаласындағы «Миннесота Трансфер Рейлвей» компаниясына тиесілі дөңгелек депоның жанындағы трассада қысқа қашықтыққа ғана жүргізілді. Бұл жерде жоғары кернеулі электр желілері болмағандықтан, трамвай артында орналасқан электр генераторымен қуаттандырылды. Осы қиындықтарға қарамастан, трамвай халық арасында өте танымал болды. Халықтың жоғары қызығушылығын ескере отырып, мұражай No. 1300 трамвайының тұрақты жұмыс істеу мүмкіндіктерін қарастырды. Миннеаполис қаласы және Миннеаполис саябағы мен демалыс басқармасы Калхун көлінің (қазіргі Bde Maka Ska) жанындағы Харриет көлі мен Лейквуд зираты арасындағы трамвайдың бастапқы трассасын сатып алды және 1970 жылы Миннесота көлік мұражайы бұл жерді жалға алды. 1971 жылдың 28 тамызында, трасса төселгеннен және бастапқы трассаның үстінен өтетін Квин-авеню көпірінің астына шағын трамвай депосы салынғаннан кейін, қоғамдық жұмыс басталды. Жоғары кернеулі сымдар орнатылмағандықтан, электр қуатын беру үшін тіркемедегі электр генераторы 1973 жылы жоғары кернеулі электр жүйесі аяқталғанға дейін қолданыла берді. Мұралық трассаның үнемі танымал болуы мұражайға 1971 жылы бір қалалық блоктан бір мильден астам трассаға дейін кеңейтуге мүмкіндік берді. 2005 жылға қарай, үнемі пайдалану трассаға әсер етті және федералдық TEA 21 грантымен қаржыланған қайта құру жобасы жүргізілді. Уақыт өте келе мұражай тағы да көп трамвайларды сатып алып, қалпына келтірді. Como Harriet желісінде үш трамвай жұмыс істейді, бірақ кез келген уақытта тек біреуі немесе екеуі ғана жүреді. Бұл желі Тарихи орындардың ұлттық тізіліміне енгізілген.
When Twin City Rapid Transit ceased streetcar operations in 1954, it donated two of its locally built wooden streetcars to railfan groups. One of the groups receiving a streetcar (TCRT No. 1300) was the Minnesota Railfans Association, which organized railfan trips from the 1940s to the 1960s. TCRT No. 1300 was stored outside until it was acquired by the Minnesota Transportation Museum in 1962, when restoration began. By 1963, the car had been restored to operational status. It originally made only short trips along track at and near a roundhouse in St. Paul owned by the Minnesota Transfer Railway. Because there were no overhead electric lines at this location, the streetcar was powered by an electric generator behind the car. Despite these challenges, the car was extremely popular with the public. Since public interest was so high, the museum examined options for regular operation of No. 1300. The City of Minneapolis and the Minneapolis Park and Recreation Board had acquired the original streetcar right of way between Lake Harriet and Lakewood Cemetery near Lake Calhoun (now known as Bde Maka Ska) and in 1970 the Minnesota Transportation Museum leased the land. On August 28, 1971, after track had been laid and a small carbarn constructed under the Queen Avenue Bridge, which passed over the original right of way, public operations began. Because no overhead wires had been strung to provide electricity, the trailer mounted electrical generator continued to be used until the overhead electrical system was completed in 1973. Continued popularity of the heritage line allowed the museum to expand from about one city block of track in 1971 to more than one mile of track. By 2005 continuous use had taken its toll on the track and a rebuilding project funded by a federal TEA 21 grant took place. Over time more streetcars were acquired and restored by the museum. Three streetcars are operated on the Como Harriet line, although only one or two are run at any given time. The line is listed on the National Register of Historic Places.
Линден Хиллз бекеті
Линден Хиллстегі алғашқы трамвай станциясы 1900 жылы Куин-авеню мен 42-ші көше қиылысынан солтүстікке қарай бір блокқа салынған. Уақыт өте келе TCRT Гарриет көлін ойын-сауық орталығына айналдырып, демалыс сапарларын көбейтуді жоспарлады. Осы мақсатта компания түпнұсқа Lake Harriet Bandshell-ді салып, көлде концерттер ұйымдастыруға демеушілік жасады. Көрермендер санының артуына байланысты үлкен станция қажет болды. 1914 жылы алғашқы ғимарат көлге жақын жерге жылдырылып, басқа мақсаттар үшін пайдаланылатын болды, ал оның орнына шале стиліндегі үлкен ғимарат салынды. Шале станциясы 1954 жылға дейін жұмыс істеді, содан кейін трамвай қозғалысы тоқтатылып, станция бұзылды. Миннесота көлік мұражайы мұралық желі құрылысын бастаған кезде, жолаушыларды түсіру және мінгізу платформасы ретінде қолданылған бетон плита ғана қалған еді. 1990 жылы мұражай кішкентай түпнұсқа Линден Хиллс станциясының көшірмесін салды. Бүгінде станция трамвайға билет алу, сувенирлер сату және Твин Сити Линиесі тарихын көрсету үшін пайдаланылады.
The original streetcar station at Linden Hills was built one block north of the intersection of Queen Ave and 42nd Street in 1900. As time progressed TCRT desired to make Lake Harriet an entertainment destination in an effort to increase recreational ridership. At this time the company built the original Lake Harriet Bandshell and began sponsoring concerts at the lake. Because of the larger crowds being drawn to the attraction, there was a need for a larger station, and in 1914 a larger chalet style structure replaced the original building, which was moved closer to the lake and used for other purposes. The chalet station existed until 1954 when streetcar operations ceased, at which time it was torn down. By the time the Minnesota Transportation Museum began construction of the heritage line, all that remained was the concrete slab used as a platform for loading and unloading passengers. In 1990, the museum built a recreation of the smaller original Linden Hills Station. Today, the station is used for purchasing tokens to ride the streetcars, souvenir sales and the display of Twin City Lines history.
ТКРТ No 1300
Музейдің алғашқы трамвайы Twin City Rapid Transit Company компаниясының 1300 нөміріндегі трамвайы болды. Қазір 1930-1950 жылдардағы түріне ұқсас көрінетін бұл трамвай 1908 жылы Twin City Rapid Transit компаниясымен сағатына шамамен 35 миль (56,35 км/сағ) жылдамдықпен жүретін жылдам қалааралық трамвай ретінде салынған. Twin City Lines TCRT 1300 нөміріндегі трамвай жұмыс істеген кезде Шығыс Миннеаполис станциясында (трамвай депосы) орналасқан және көбінесе бастапқы Como Harriet бағытында қозғалып тұрды. 2003 жылы TCRT 1300 нөміріндегі трамвайдың ішкі сымдары, сыртқы жағы және ішкі ағаш пен болаттан жасалған тірек құрылымына толық жөндеу жүргізілді, себебі 1940 жылдардың соңынан бері күрделі жөндеу немесе қайта құру жұмыстары жасалмаған еді. Бұл 2008 жылғы 100 жылдық мерейтойына дайындық мақсатында жасалды.
The first streetcar operated by the museum was Twin City Rapid Transit Company streetcar No. 1300. The car, which now appears much like it did in the 1930s 1950s era, was built by Twin City Rapid Transit as a fast interurban streetcar in 1908, with a top speed of about 35 miles per hour (56.35 km/h). When in operation for Twin City Lines TCRT No. 1300 was based at the East Minneapolis Station (carbarn) and often operated on the original Como Harriet route. In 2003, TCRT No. 1300 underwent extensive overhauling of its internal wiring, exterior, and internal wood and steel support structure as it hadn't had a major overhaul/rebuilding since the late 1940s. This was done for preparation for its 100th birthday in 2008.
No 265 ТЖК
Кейінгі жылдары тағы да трамвайлар қосылды. Бір кезде TCRT жүйесінде жұмыс істеген, ал Дулут қаласындағы трамвай желісінде пайдаланылған трамвай, тоғыз жылдық қалпына келтіру жұмыстарынан кейін 1982 жылы CHSL желісінде қызметке қойылды. Ол 1915 жылы TCRT-де No. 1791 болып салынған, бірақ келесі жылы Дулутке сатылды. 1939 жылы Дулут трамвай жүйесі жабылатынға дейін ол онда жұмыс істеді. Содан кейін трамвай сатылып, Висконсин штатының Солон-Спрингс қаласында жазғы үйге айналдырылды. Бұл трамвай желілері тоқтатылғанда жойылмай құтылған ескі ағаш трамвайлар үшін сирек емес жағдай еді. Ішкі жиһазы алынып тасталғандықтан, теміржол доңғалақтары, электр сымдары және басқа да маңызды бөліктер басқа ескі трамвайлардан ізделіп табылды немесе жаңадан жасалды.
Other streetcars were added in later years. A streetcar once operated on the TCRT operated Duluth streetcar system was put in service on CHSL in 1982 after nine years of restoration work. It had been built in 1915 by TCRT as No. 1791, but was sold to Duluth the next year. It operated there until Duluth's streetcar system was abandoned in 1939. The car was then sold and converted into a summer cabin in Solon Springs, Wisconsin, a fate that was not unusual for old wooden streetcars that managed to escape being destroyed as streetcar lines were discontinued. The interior had been removed, so important pieces like the railroad trucks, the electric wiring and other parts had to be scavenged from other old streetcars or built from scratch.
TCRT No 322 ПКК
TCRT көптеген трамвайларын өз дүкендерінде өндірген (Миннеаполистегі 31-ші көшеде 1898 жылдан 1907 жылға дейін, ал Сент-Полдегі Снелингте 1907 жылдан 1920 жылдардың соңына дейін). Бірақ, автомобильдің үстемдігі артып келе жатқанда, оған қарсы тұру үшін 1940 жылдары бірнеше жылдам және жаңа үлгідегі трамвайлар сатып алынды. TCRT No. 322 – 1946 жылы Сент-Луис вагон құрастыру компаниясы жасаған Президенттер Конференциясы Комитетінің (PCC) трамвайы. Ол 1953 жылы Нью-Джерси штатындағы Public Service Coordinated Transit компаниясына сатылғанға дейін Твин-Ситиде қызмет етті. Бұл Ньюарк қалалық метрополитені үшін сатып алынған отыз трамвайдың бірі болды. Кейін 1978 жылы Кливлендтегі Шейкер Хайтс жылдам транзитіне екі зардап шеккен вагонды алмастыру үшін сатылды. 1990 жылы мұражай осы трамвайды сатып алып, оны он жыл бойы қалпына келтірді және 2000 жылы пайдалануға енгізді.
TCRT built most of its own streetcars in its own shops (31st Street in Minneapolis from 1898 through 1907 and Snelling in St. Paul from 1907 through the late 1920s). But a number of faster and more modern streamlined vehicles were purchased in the 1940s to better compete with the growing prevalence of the automobile. TCRT No. 322 was a Presidents' Conference Committee, or PCC streetcar built by the St. Louis Car Company in 1946. It operated in the Twin Cities until it was sold in 1953 to Public Service Coordinated Transit in New Jersey, one of thirty streetcars purchased for use in the Newark City Subway. It was later sold to the Shaker Heights Rapid Transit in Cleveland, Ohio in 1978 to replace two wreck damaged cars. After the car was acquired by the museum in 1990, it underwent ten years of restoration, entering service in 2000.