Спирит көлі: Ст. Хеленс жанартауының тарихы мен құбылысы
Spirit Lake (Washington)
Spirit Lake, Вашингтон штатындағы көл: Mount St. Helens жанартауының жанында орналасқан, туристік орын. 1980 ж. жарылыстан зардап шекті. Көрікті жерлер, лагерьлер туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Spirit Lake – Вашингтон штатының Скамания округінде орналасқан көл. Бұл көл көп жылдар бойы танымал туристік орын болған, бірақ 1980 жылы Сент-Хеленс тауының жарылуынан кейін бұрынғы шағын қалпына келтірілді. Бұрын Spirit Lake көлінің жағалауында алты лагерь болған: Boy Scout (Spirit Lake лагері), Girl Scout Spirit Lake лагері, екі YMCA лагері (Camp Loowit және Portland YMCA лагері), Harmony Fall Lodge және жалқы жұртшылыққа арналған тағы бір лагерь. Сонымен қатар, келушілерге арналған бірнеше пансионаттар болған, олардың ішінде Spirit Lake Lodge және Mt. St. Helens Lodge. Соңғысы 1980 жылғы жанартаудың жарылуының танымал құрбаны болған Гарри Р. Трумэнге тиесілі және оның басқаруында болған.
Lake in Skamania County, Washington, U. S.
Spirit Lake is a lake in Skamania County, Washington, United States, located north of Mount St. Helens. It was a popular tourist destination for many years until Mount St. Helens erupted in 1980. Previously there had been six camps on the shore of Spirit Lake: Boy Scout (Camp Spirit Lake), the Girl Scout Camp at Spirit Lake, two YMCA camps (Camp Loowit, and Portland YMCA camp), Harmony Fall Lodge, and another for the general public. There were also several lodges accessible to visitors, including Spirit Lake Lodge and Mt. St. Helens Lodge. The latter was owned and operated by Harry R. Truman, a noted victim of the volcano's 1980 eruption.
1980 жылға дейінгі атылу
1980 жылға дейін Спирит көлі Солтүстік Тутл өзенінің аңғары және оның саласы болған екі тармақтан тұрды. Шамамен 4000 жыл бұрын, бұл аңғарлар Санкт-Хеленс тауынан келген лахарлар мен пирокластикалық ағындармен жабылып, 1980 жылға дейінгі Спирит көлін құрады. Спирит көлінің ең ұзын тармағы шамамен 3,4 километр (2,1 миль) болды. Көлден вулкандық материалдан жасалған табиғи бөгет арқылы Солтүстік Тутл өзеніне тұрақты шығару арнасы ағып шықты. Спирит көлінің деңгейі шамамен 975 метр (3198 фут) биіктікте тұрақты болды.
Prior to 1980, Spirit Lake consisted of two arms that occupied what had been the valleys of the North Fork Toutle River and a tributary. About 4,000 years ago, these valleys were blocked by lahars and pyroclastic flow deposits from Mount St. Helens to form the pre 1980 Spirit Lake. The longest branch of Spirit Lake was about 2.1 mile (3 km) long. A stable outlet channel flowed from the lake to the North Fork Toutle River across a natural dam composed of volcanic material. The level of Spirit Lake remained basically stable, at an altitude of about 3198 feet (975 m).
Климат
Spirit Lake Ranger станциясынан алынған жарылыстан бұрынғы ауа райы деректері, аймақта субарктикалық климаттың сирек кездесетін құрғақ жазғы түрі (Кеппен климаттық жіктелімі: Dsc) немесе сирек кездесетін суық жазғы Жерорта теңізі климаты (Кеппен климаттық жіктелімі: Csc) болғанын көрсетеді, екеуі де әлем бойынша тек шағын аудандарда ғана кездеседі. Аймаққа қатысты соңғы климаттық деректер жарылыстан кейінгі аумақта осы сирек климат түрлерінің бірі сақталғандығын растау үшін қолжетімді емес.
Pre eruption weather data from the Spirit Lake Ranger Station indicates the area either had the rare dry summer variant of the subarctic climate (Köppen climate classification: Dsc), or the rare cold summer mediterranean climate (Köppen climate classification: Csc), both of which are found only in small areas across the world. Recent climate data for the area is not available to confirm whether the post eruption site still has either one of these rare climate types.
Сент-Хеленс тау-кені атылуы
1980 жылы Сент-Хеленс тауының жарылысы кезінде Спирит көлі жанартаудың бүйірлік жарылысының күшін толық сезінді. Жарылыс және осы жарылысқа байланысты құлаған тау жыныстары көлдің көп бөлігін уақытша орынсыздан шығарып, көл суын толқын ретінде көл деңгейінен 850 фут (259 м) биікке, солтүстік жағалаудағы тау беткейлеріне дейін көтерді. Құлаған тау жыныстарымен бірге жанартауға күйген ағаштар, өсімдік қалдықтары, жанартау күлі және түрлі текті жанартау қалдықтары Спирит көліне шөгінді. Бұл жанартау материалдарының жиналуы көлдің көлемін азайтты. Жарылыстан пайда болған лава және пирокластикалық ағын шөгінділері көлдің табиғи шығысын, Солтүстік Форк Тутл өзені аңғарына жапқандықтан, көлдің су деңгейі 197 фут (60 м) пен 206 фут (63 м) аралығында көтерілді. Көлдің ауданы 1300 акрдан 2200 акрға дейін ұлғайды, ал ең терең жері 58 метрден 34 метрге дейін төмендеді. Жарылыс кезінде мыңдаған ағаштар жартастардан жұлынып, Спирит көліне құлады. Бұл мыңдаған сындырылған ағаштар көл бетінде 40% аумақты жабатын жүзбелі ағаш кемесін құрады. Жарылыстан кейін Спирит көліндегі су өте улы болды, себебі көл түбінен жанартау газдары шығып тұрды. Жарылыстан кейін бір ай өткен соң, бактериялар оттегісіз қалды. Ғалымдар көлдің тез қалпына келмейтінін болжады, бірақ 1983 жылдан бастап фитопланктонның қайта пайда болуы оттегі деңгейін жақсарта бастады. Бақалар мен саламандралар сияқты қосмекенділер көлге қайта оралды, ал балықтар (балықшылар қоныстандырған) жақсы өркендеді.
During the 1980 eruption of Mount St. Helens, Spirit Lake received the full impact of the lateral blast from the volcano. The blast and the debris avalanche associated with this eruption temporarily displaced much of the lake from its bed and forced lake waters as a wave as much as 850 feet (259 m) above lake level on the mountain slopes along the north shoreline of the lake. The debris avalanche deposited about of pyrolized trees, other plant material, volcanic ash, and volcanic debris of various origins into Spirit Lake. The deposition of this volcanic material decreased the lake volume by approximately Lahar and pyroclastic flow deposits from the eruption blocked its natural pre eruption outlet to the North Fork Toutle River valley at its outlet, raising the surface elevation of the lake by between 197 feet (60 m) and 206 feet (63 m). The surface area of the lake was increased from 1,300 acres to about 2,200 acres and its maximum depth decreased from 190 feet (58 m) to 110 feet (34 m). The eruption tore thousands of trees from the surrounding hillsides and swept them into Spirit Lake. These thousands of shattered trees formed a floating log raft on the lake surface that covered about 40% of the lake's surface after the eruption. After the eruption, Spirit Lake contained highly toxic water with volcanic gases seeping up from the lake bed. A month after the eruption, the bacteria carrying water was devoid of oxygen. Scientists predicted that the lake would not recover quickly, but the reemergence of phytoplankton starting in 1983 began to restore oxygen levels. Amphibians such as frogs and salamanders recolonized the lake, and fish (reintroduced by fishermen) thrived.
Қазіргі су деңгейі
Spirit көлінің су деңгейі 1985 жылы салынған және гравитациялық түрде жұмыс істейтін Spirit Lake Outlet Tunnel арқылы су шығару арқылы шамамен 3406 фут (1038 м) деңгейде ұсталып тұрады. 8465 фут (2580 м) ұзындығындағы туннель Гарри Ридж тауынан өтіп, Тутл өзенінің Солтүстік саласына құятын Оңтүстік Колдвотер сағасына жетеді.
The water level of Spirit Lake is maintained at about 3406 feet (1038 m) by draining water through Spirit Lake Outlet Tunnel, a gravity feed tunnel completed in 1985. The 8465 feet (2580 m) tunnel was cut through Harrys Ridge to South Coldwater Creek, which flows to Coldwater Lake and into the North Fork of the Toutle River.