Карл Вальц – зейнеткер NASA астронавты, қазіргі кезде ғарыш бағдарламаларында жұмыс істейді. Биографиясы, қызметі және ғарышқа қатысты жұмыстары туралы біліңіз.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Американдық ғарышкер (туған 1955)
American astronaut (born 1955)
Карл Эрвин Уолц (6 қыркүйек 1955 жылы туған) – NASA-ның зейнеткер ғарышкері, қазіргі уақытта Orbital Sciences Corporation компаниясының Жоғары бағдарламалар тобында Адаммен ғарышқа ұшу операциялары жөніндегі вице-президент болып жұмыс істейді. Уолц бұрын NASA штаб-пәтерінде Вашингтондағы Барлау жүйелері миссиясы дирекциясына бекітілген. Ол Барлау жүйелері миссиясы дирекциясындағы Жоғары мүмкіндіктер бөлімінің директоры міндетін атқарушы болды және адамдарды зерттеу, технологияны дамыту, ядролық қуат және қозғалтқыш, сондай-ақ Айға роботтық зерттеулер бағдарламаларын қоса алғанда, кең ауқымды қызметтерге жауапты болды, бұл ғарыш зерттеулеріне арналған бағытты қолдауға бағытталған.
Carl Erwin Walz (born 6 September 1955) is a retired NASA astronaut currently working for Orbital Sciences Corporation's Advanced Programs Group as vice president for Human Space Flight Operations. Walz was formerly assigned to the Exploration Systems Mission Directorate at NASA Headquarters in Washington, D. C. He was the Acting Director for the Advanced Capabilities Division in the Exploration Systems Mission Directorate, and was responsible for a broad range of activities to include Human Research, Technology Development, Nuclear Power and Propulsion and the Lunar Robotic Exploration Programs to support the Vision for Space Exploration.
Жеке өмір
Уолц 1955 жылдың 6 қыркүйегінде Огайо штатының Кливленд қаласында дүниеге келді және Огайо штатының Линдхерст қаласының бұрынғы тұрғыны Памела Дж. Глэдиге үйленген. Олардың екі баласы бар. Ол фортепиано мен ән музыкасын, спортпен айналысуды ұнатады.
Walz was born on September 6, 1955, in Cleveland, Ohio, and is married to the former Pamela J. Glady of Lyndhurst, Ohio. They have two children. He enjoys piano and vocal music, sports,
Білім
1973 жылы Огайо штатының Линдхерст қаласындағы Чарльз Ф. Бруш орта мектебін бітірді; 1977 жылы Огайо штатының Кент мемлекеттік университетінен физика ғылымдарының бакалавры, ал 1979 жылы Огайо штатының Джон Кэрролл университетінен қатты дене физикасы бойынша ғылым магистрі дәрежесін алды.
Graduated from Charles F. Brush High School, Lyndhurst, Ohio, in 1973; received a Bachelor of Science degree in physics from Kent State University, Ohio, in 1977, and a Master of Science in solid state physics from John Carroll University, Ohio, in 1979.
Ұйымдар
Американдық легион, Кент штаты университетінің түлектер қауымдастығы, Джон Кэрролл университетінің түлектер қауымдастығы және Ғарыш саяхатшылары қауымдастығы.
American Legion, Kent State University Alumni Association, John Carroll University Alumni Association, and the Association of Space Explorers.
Құрметтер
Кент мемлекеттік университетін үздік дипломмен бітірген. Қорғаныс жоғары қызмет медалімен, бір дуа жапырағы бар АҚШ Әскери-әуе күштерінің Еңбегіне лайық медалімен, бір дуа жапырағы бар Қорғаныс Еңбегіне лайық медалімен, АҚШ Әскери-әуе күштерінің Мақтау медалімен және бір дуа жапырағы бар АҚШ Әскери-әуе күштерінің Жетістік медалімен марапатталды. АҚШ Әскери-әуе күштерінің сынақ ұшқыштары мектебінің 83А тобының үздік түлегі. Огайо ардагерлерінің даңқ залына енгізілді. НАСА-ның үш ғарышқа ұшу медалімен және НАСА-ның Ерекше қызмет медалімен марапатталды. Кент мемлекеттік университетінің "Құрметті түлек" сыйлығы, 1997 жыл.
Graduated summa cum laude from Kent State University. Awarded the Defense Superior Service Medal, the USAF Meritorious Service Medal with one Oak Leaf Cluster, the Defense Meritorious Service Medal with one Oak Leaf, the USAF Commendation Medal, and the USAF Achievement Medal with one Oak Leaf Cluster. Distinguished Graduate from the USAF Test Pilot School, Class 83A. Inducted into the Ohio Veterans Hall of Fame. Awarded three NASA Space Flight Medals, NASA Exceptional Service Medal. Distinguished Alumnus Award, Kent State University, 1997.
Тәжірибе
1979 жылдан 1982 жылға дейін Уолц Калифорниядағы Макклеллан әуе базасындағы 1155-ші техникалық операциялар эскадрильясында АҚШ атом энергиясын анықтау жүйесінен алынған радиоактивті сынамаларды талдауға жауапты болды. Келесі жылы Калифорниядағы Эдвардс әуе базасындағы АҚШ Әскери-әуе күштерінің сынақ пилоттары мектебінде ұшу сынақ инженері ретінде оқыды. 1984 жылдың қаңтарынан 1987 жылдың маусымына дейін Уолц Эдвардс әуе базасындағы F-16 сынақ тобында ұшу сынақ инженері болып қызмет етті, онда ол F-16C ұшағының авиациялық және қару-жарақ жүйелерін әзірлеуде жұмыс істеді. 1987 жылдың шілдесінен 1990 жылдың маусымына дейін ол Әскери-әуе күштерінің ұшу сынақ орталығының 3-ші бөлімшесінде ұшу сынақтарын басқарушы болып қызмет етті. 2008 жылдан 2015 жылға дейін Уолц Вирджиния штатының Дуллес қаласындағы Orbital Sciences Corporation компаниясында адаммен бірге ғарышқа ұшу операциялары жөніндегі вице-президент болды. Ол Orbital компаниясының коммерциялық жабдықтау бағдарламасы бойынша жүк пен миссия операцияларына жауапты болды. Содан кейін ол Oceaneering компаниясына бизнес дамыту директоры болып қосылды. STS-65 «Колумбия» (8–23 шілде 1994 ж.). STS-65 екінші Халықаралық микрогравитациялық зертхананың (IML-2) Spacelab модулін ұшырып, жеті адамнан тұратын экипажды алып барды. 15 күндік ұшу барысында экипаж микрогравитация жағдайында материалдар мен тіршілік ғылымдарын зерттеуге бағытталған 80-нен астам эксперимент жүргізді. Миссия Жердің 236 айналымын аяқтады, 6,1 миллион шақырымнан астам қашықтықты басып өтті және ғарыш кемесі бағдарламасының ұшу ұзақтығы бойынша жаңа рекордты орнатты. STS-79 «Атлантис» (16–26 қыркүйек 1996 ж.). STS-79 миссиясы барысында «Атлантис» ғарыш кемесіндегі алты мүшелі экипаж Ресейдің «Мир» станциясына қосылды, тағамдық өнімдер, су, АҚШ-тың ғылыми эксперименттері мен ресейлік жабдықтар жеткізілді және NASA экипажының мүшелері алмастырылды. Миссия кезінде «Атлантис»/«Мир» кешені ғарыштағы масса бойынша рекорд орнатты. STS-79 екі Spacehab модулінің алғашқы ұшуы болды және 10 күн 3 сағат 13 минуттан кейін KSC-ге қонды. «Экспедиция-4» экипажы 2001 жылдың 5 желтоқсанында STS-108 миссиясымен ұшып, 2001 жылдың 7 желтоқсанында Халықаралық ғарыш станциясына қосылды. Ғарыш станциясында 6,5 ай бойы болған үш адамнан (екі американдық астронавт және бір ресейлік космонавт) тұратын экипаж станция жабдықтарын сынақтан өткізді, ішкі және сыртқы техникалық қызметтерді жүргізді, сондай-ақ станцияның ғылыми эксперименттерді қолдау мүмкіндігін арттырды. Ресейлік «Орлан» ғарыш костюмін киіп, Уолц екі ғарышқа шығу кезінде 11 сағат 52 минуттан астам EVA уақытын тіркеді. «Экспедиция-4» экипажы 2002 жылдың 19 маусымында Калифорниядағы Эдвардс әуе базасына қонған STS-111 миссиясымен Жерге оралды. «Экспедиция-4» миссиясымен астронавттар Бёрш және Уолц 195 күн 16 сағат 33 минуттық АҚШ-тың ғарыштағы төзімділік рекордын орнатты, бұл 1996 жылы ресейлік «Мир» ғарыш станциясында астронавт Шеннон Люсидтің 188 күндік бұрынғы рекордын басып өтті.
From 1979 to 1982, Walz was responsible for analysis of radioactive samples from the United States Atomic Energy Detection System at the 1155th Technical Operations Squadron, McClellan Air Force Base, California. The subsequent year was spent in study as a flight test engineer at the U. S. Air Force Test Pilot School, Edwards Air Force Base, California. From January 1984 to June 1987, Walz served as a Flight Test Engineer to the F 16 Combined Test Force at Edwards Air Force Base, where he worked on a variety of F 16C airframe avionics and armament development programs. From July 1987 to June 1990, he served as a Flight Test Manager at Detachment 3, Air Force Flight Test Center. Walz was the Vice President for Human Spaceflight Operations at Orbital Sciences Corporation in Dulles, Virginia, responsible for cargo and mission operations for Orbital's Commercial Resupply Services program from 2008 to 2015. He then joined Oceaneering as Director Business Development. STS 65 Columbia (8–23 July 1994). STS 65 flew the second International Microgravity Laboratory (IML 2) Spacelab module and carried a crew of seven. During the 15 day flight, the crew conducted more than 80 experiments focusing on materials and life sciences research in microgravity. The mission completed 236 orbits of the Earth, traveling 6.1 million miles, setting a new flight duration record for the Shuttle program. STS 79 Atlantis (16–26 September 1996). On STS 79 the six member crew aboard Atlantis docked with the Russian Mir station, delivered food, water, U. S. scientific experiments and Russian equipment, and exchanged NASA long duration crewmembers. During the mission, the Atlantis/Mir complex set a record for docked mass in space. STS 79 was the first flight of the double Spacehab module and landed at KSC after 10 days 3 hours and 13 minutes. The Expedition 4 crew launched on 5 December 2001, aboard STS 108 and docked with the International Space Station on 7 December 2001. During a 6½ month stay aboard the Space Station, the crew of three (two American astronauts and one Russian cosmonaut) performed flight tests of the station hardware, conducted internal and external maintenance tasks, and developed the capability of the station to support the addition of science experiments. Wearing the Russian Orlan space suit, Walz logged 11 hours and 52 minutes of EVA time in two separate spacewalks. The Expedition 4 crew returned to Earth aboard STS 111, with Endeavour landing at Edwards Air Force Base, California, on 19 June 2002. With the Expedition 4 mission, Astronauts Bursch and Walz set a new U. S. space endurance record of 195 days 16 hours 33 minutes when they beat the old mark of 188 days set by astronaut Shannon Lucid aboard the Russian Mir space station in 1996.