Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Ағылшын министрі және жазушысы (1715–1804) ағылшын министрі және жазушысы Ричард Грейвс (4 мамыр 1715 – 23 қараша 1804) – ағылшын дін қызметкері, ақын және романист. Ол ең әйгілі туындысы – "Рухани Кихот" (1773) атты пикарескалық романымен танылған.
English minister and writer (1715–1804)
the English minister and writer
Richard Graves (4 May 1715 – 23 November 1804) was an English cleric, poet, and novelist. He is remembered especially for his picaresque novel The Spiritual Quixote (1773).
Ерте өмір
Грейвс Глостерширдегі Миклтон қаласындағы Миклтон сарайында дүниеге келді. Оның әкесі – Ричард Грейвс (1677–1729), антиквар, ал анасы – уэльстік Элизабет Морган. Морган Грейвс (1770 жылы қайтыс болған), Ішкі храм қызметкері, және дін қызметкері Чарльз Каспар Грейвс оның бауырлары болды. Грейвс алдымен 1729 жылдан бастап Миклтонның пасторы Уильям Смит басқарған мектепте, содан кейін Абингдон қаласындағы Джон Ройс ақысыз мектебінде (қазіргі Абингдон мектебі) білім алды. Смиттың көп оқыған қызы Утреция кейін оның өмірінің маңызды бөлігіне айналды, бірақ ол 1743 жылы қайтыс болғанға дейін олардың қарым-қатынасын үзді.
Graves was born at Mickleton Manor, Mickleton, Gloucestershire, to Richard Graves (1677–1729), an antiquary, and his Welsh wife Elizabeth, née Morgan. Morgan Graves (died 1770) of the Inner Temple, and the cleric Charles Caspar Graves, were his brothers. Graves was educated first at a school run by William Smith, Curate at Mickleton from 1729, and then at John Roysse's Free School in Abingdon (now Abingdon School). Smith's well read daughter Utrecia later formed part of his life, a relationship he broke off before her death in 1743.
Оксфорд доны
Грейвс Оксфордтың Пемброк колледжінде стипендияға ие болды және 1732 жылдың 7 қарашасында оқуға қабылданды. Джордж Уайтфилд Пемброк колледжінің қызметкері болды, және олар 1736 жылдың шілдесінде бір күні бакалавр дәрежесін алды. Сол жылы ол All Souls College-те стипендияға сайланды. Бір кезде "Киелі клубтың" мүшелеріне жақын болса да, ол топтың пайда бола бастаған методизмінен алшақтады. Ол медицинаны оқу үшін Лондонға барып, доктор Франк Николстың анатомия бойынша лекцияларын тыңдады, бірақ ауырып қалды. Оның інісі Чарльз Каспар Грейвс, керісінше, бір кезде Уэслилерге жақын болды. Оксфордқа оралған Грейвс 1740 жылы магистр дәрежесін алып, дін қызметкері болып тағайындалды. Ол Дербиширдегі Тиссингтонге пастор болып тағайындалды, бұл қызметті Тиссингтон Холлдан Уильям Фицгерберт берді, ол оның үлкен ағасы Морган Грейвстің Ішкі храмдағы әріптесі еді. Грейвс үш жыл бойы Холлда отбасылық капеллан болып қызмет етті, кейіннен өзінің маңызды романында сипатталған аймақты аралап жүрді. Осы қызметтен бас тартқаннан кейін ол солтүстікке саяхат жасады және Скарборо қаласында Беркшир архидиаконы Самуэль Найтпен кездесті. Найт оған Беркширдегі Рединг қаласының жанындағы Альдворттың пасторлық қызметін ұсынды, ол 1744 жылы сол жерде тұрды. Пасторлық үй жарамсыз болғандықтан, ол джентльмен фермер, мырза Бартоломейдің Дунворттағы үйінде тұрды, және оның қызына үйленді.
Graves gained a scholarship at Pembroke College, Oxford, matriculating on 7 November 1732. George Whitefield was a servitor of Pembroke College, and they took their BA degree on the same day in July 1736. In the same year he was elected to a fellowship at All Souls College. Close for a time to Holy Club members, he retreated from the nascent Methodism of the group. He went to London to study medicine, attended the lectures of Dr Frank Nicholls on anatomy, but fell ill. His brother Charles Caspar Graves, on the other hand, was for a time close to the Wesleys. Returning to Oxford, Graves took his master's degree in 1740, and was ordained. He was appointed to the curacy of Tissington in Derbyshire by William Fitzherbert of Tissington Hall, a colleague at the Inner Temple of his elder brother Morgan Graves. For three years Graves was the family chaplain at the Hall, where he rambled through the district later described in his major novel. After resigning this charge, he made a tour in the north, and at Scarborough met a distant relative, Samuel Knight, Archdeacon of Berkshire. Knight obtained for him the curacy of Aldworth, near Reading, Berkshire, where he was in residence in 1744. The parsonage was out of repair, so that he lived in the house of a gentleman farmer, Mr Bartholomew of Dunworth, whose daughter he married.
Кейінгі өмірі
Бір кезде Грейвс ақша тапшылығына ұшырады. Уксбридж маңындағы Лэнглидің сэр Эдвард Харвидің араласуы арқасында, 1748 жылы Уильям Скрин оны Бат, Сомерсет маңындағы Клвертонның пасторы қызметіне ұсынды. Ол 1749 жылдың шілдесінде қызметке кірісті, 1750 жылы тұрақтап, өмірінің соңына дейін осы қызметін ұзаққа тастап кеткен емес. Кітаптың толық атауы – "Рухани Кихот, немесе мырза Джеффри Уайлдгуздың жазғы саяхаты, комедиялық роман" (авторы белгісіз), 1773, 1774 (екі басылым), 1783 және 1792 жылдарда жарық көрген. Ол Анна Барбольдтың "Британдық романистері" жинағында және Уокердің "Британдық классикасы" жинағында жарияланған. Кітап діни істерге мияндардың араласуын және методистердің ынтасын сатирамен сипаттайды. Олардың төрт ұлы болды, оның ішінде Ричард, Морган және Денверс, сондай-ақ бір қызы болды. Олардың немересі Ричард Чарльз Хед Грейвс Ұлы Малверн шіркеуінің пасторы болды.
For a period, Graves was short of money. Through the interest of Sir Edward Harvey of Langley, near Uxbridge, he was presented in 1748 by William Skrine as rector of Claverton, near Bath, Somerset. He was inducted in July 1749, came into residence in 1750, and until his death never left the living for long. The book's full title was The Spiritual Quixote, or the Summer's Ramble of Mr. Geoffry Wildgoose, a Comic Romance (anon. ), 1773, 1774 (two editions), 1783, and 1792. It was in Anna Barbauld's collection British Novelists, and in Walker's British Classics. It ridiculed the intrusion of the laity into spiritual functions and the enthusiasm of the Methodists. The couple had four sons, including Richard, Morgan and Danvers, and a daughter. Their grandson Richard Charles Head Graves was vicar of Great Malvern.