Кіріспе

Ағылшын композиторы және музыктанушы (1825-1889)

Фредерик Артур Гор Оусли, 2-ші баронет (12 тамыз 1825 – 6 сәуір 1889) – ағылшын композиторы, органшы, музыктанушы және дін қызметкері.

Өмірбаян

Фредерик Оусли Лондон қаласында, сэр Гор Оуслидің ұлы ретінде дүниеге келді. Ол сегіз жасында опера (L'Isola disabitata) шығарды. 1844 жылы ол баронеттік атаққа ие болды. 1843 жылы Оксфордтағы Крайст-Черч колледжіне қабылданды, онда 1846 жылы бакалавр, ал 1849 жылы магистр дәрежесін алды. Ол соңғы жылы дін қызметкері болып тағайындалды және 1851 жылға дейін Китсбридждегі Сент-Пол шіркеуінің пасторы ретінде Пимликодағы Сент-Барнаба шіркеуіне қызмет етті. Өмір бойы Оусли өзінің аристократиялық тегі мен ағылшын шіркеу музыкасын орындауға деген құштарлығы арасындағы әлеуметтік қайшылықты бастан өткерді, бұл іс оның мәртебесіне лайық емес деп есептелді. 1850 жылы Оксфорд университетінде Музыка бакалавры (Mus. B.) дәрежесін алды, ал төрт жылдан кейін Музыка докторы (Mus. D.) дәрежесін алды, оның дипломдық жұмысы – «Святой Поликарптың шейіттігі» ораториясы болды. Ол 1855 жылдан 1889 жылға дейін Оксфордтағы Музыка профессоры қызметін атқарды. 1856 жылы Оусли Тенбери Уэллс қаласының шетінде Сент-Майкл колледжін құрып, оны өз қаражатымен жабдықтады. Бұл колледж ағылшын шіркеу музыкасының үлгісі ретінде қызмет етуге арналған хор мектебі болды. Оусли ағылшын шіркеуіндегі музыка деңгейінің жеткіліксіз екенін анық білді және Тенберидегі қоры арқылы оны өзгертуге көмектеседі деп сенді. Колледждің негізін қалаушы болғаннан бөлек, ол мектептің алғашқы директоры болды.

Өлім

Оусли 1855 жылдан бері Херефорд соборында ән салу жетекшісі болып қызмет еткен Херефорд қаласында қайтыс болды.

Шығармалары

Оуслидің шығармаларына екінші ораториясы «Хагар» (Херефорд, 1873), көптеген діни қызметтер мен әнұрандар, псалм әндері, кантаталар, камералық музыка, органға арналған шығармалар мен әндер кіреді. Оның гармония, контрапункт, фуга және композиция туралы оқулықтарының ішінде «Harmony» (1868), «Counterpoint» (1869) және «Musical Form» (1875) бар. Ол сонымен қатар Эмиль Науманның «Музыка тарихы» атты еңбегінің ағылшын тіліне аудармасына ағылшын музыкасына арналған бірнеше тараулар қосты, өйткені бұл тақырып неміс трактатында дерлік ескерілмеген.